Wiewiórki

Rok szkolny 2020/2021 

16.04.2021 – PIĄTEK

KOSMOS

 

Cele:

– utrwalanie wiedzy o kosmosie;

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;

– rozwijanie mowy;

– rozwijanie sprawności manualnej.

 

  1. Oglądanie obrazków przedstawiających przestrzeń kosmiczną, statki kosmiczne, planety itp. (książki, albumy, encyklopedie). Słuchanie ciekawostek o kosmosie czytanych przez rodzica, wypowiedzi dziecka na temat ilustracji.

 

  1. Rozwiązywanie zagadek.

czasem ma kształt bułki,

czasem –  srebrnego rogala. 

Kiedy słońce gaśnie,

on na niebie się zapala.

Wśród gwiazdek, wysoko,

świeci się z daleka,

można już do niego

dolecieć z daleka./księżyc/ 

W dzień ich nie ujrzysz

chociaż są nad nami.

Można je zobaczyć 

nocą i wieczorami. /gwiazdy/

Co to za złota 

świetlna kula,

która swym ciepłem

ziemię otula? /słońce/

Jej długi warkocz złotem błyska,

siostrą jest gwiazd i księżyca.

Rzadko odwiedza nasze niebo.

Niesie wieści. Jakie? To tajemnica. /kometa/

Bardzo mu dobrze się wiedzie,

do pracy rakietą jedzie – 

na podbój kosmosu, planet

i w galaktyki nieznane. /kosmonauta/

Z ziemi do gwiazd

mknie pocisk złoty,

szybszy niż wiatr

i samoloty. /rakieta/

Co to za okrągła planeta,

na której bez wody, tlenu i słońca

nie byłoby życia? /ziemia/

 

3.Zabawa ruchowa ,,Kosmonauta”.

 Ćwiczymy by być sprawnym jak kosmonauta. Dziecko wykonuje proste ćwiczenia, o których mowa w wierszyku (np. skłony, skręty, przysiady, podskoki itp.).

 

Tak jak kosmonauci ćwiczę skręty ciała w prawo, w lewo, bo chcę dobrą mieć kondycję. Bardzo dobrze mój kolego! Aby w nogach wzmocnić stawy teraz złapmy się pod boki. Wykonajmy trzy przysiady, no i w górę cztery skoki. Księżyc śle Wam swe ukłony. Na tym kończą się ćwiczenia. Zróbmy jeszcze cztery skłony. W kosmosie do zobaczenia! Kto chce dotknąć gwiazdki uszka niech się wspina na paluszkach.

 

  1. Jak zrobić kosmos w słoiku?

 

 

  1. Kosmos – Bajka logopedyczna

 

 

  1. Kolorowanka – ,,Chłopiec leci w kosmos”.

http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/chlopiec-astronauta-leci-w-kosmos

 

15.04.2021 – CZWARTEK

 

GWIAZDY, GWIAZDECZKI

 

Cele:

 

– rozwijanie umiejętności klasyfikowania;

– rozwijanie sprawności manualnej

 

 

1. Oglądanie filmu edukacyjnego ,,Paxi – Dzień, noc i pory roku”.

Po obejrzeniu filmu dziecko próbuje odpowiedzieć na pytania:

– wymień pory dnia,

– po czym poznajemy, że jest dzień lub noc?

– przy pomocy rodzica  spróbuj wymienić nazwy pór roku.

 

 

2. ,,Mój dzień! – pokazywanka”.

Dziecko podczas emisji filmiku wykonuje polecenia zgodnie z instrukcją.

 

 

3. Słuchanie wiersza Doroty Gellner ,,Gwiazda”.

 

Gwiazda z miną

uśmiechniętą

tupie w górze

złotą piętą.

Bez latarki

i bez świeczki

chodzi nocą 

na wycieczki.

Chodzi, chodzi

aż do rana,

no i świeci

sobie sama!

 

Rozmowa na temat wiersza

– Co robi gwiazda?

– Kiedy na niebie widzimy gwiazdy?

 

4. Ćwiczenia klasyfikacyjne.

 

Rodzic przygotowuje kartonowe gwiazdy w dwóch rozmiarach – małe i duże – i w trzech kolorach np. srebrne, złote, białe, trzy duże płytkie talerze.

 

*Segregowanie według wielkości.

Rodzic przygotowuje dwa talerze. Na jednym talerzu dziecko układa duże gwiazdy, a na drugim małe gwiazdy.

Po posegregowaniu gwiazd rodzic wraz z dzieckiem nazywa utworzone kolekcje: tutaj są małe gwiazdy, a tu duże gwiazdy

*Segregowanie według koloru.

Rodzic przygotowuje trzy talerze. Wyciąga małe gwiazdy i duże gwiazdy – złote, srebrne, białe – i je miesza. Dziecko układa gwiazdy na talerzach według koloru. Potem nazywa swoje kolekcje: tutaj mamy złote gwiazdy, tu –  srebrne gwiazdy, a tu – białe gwiazdy.

 

5. Propozycja pracy plastycznej ,,Gwiazdy na niebie”.

 

Rodzic przygotowuje duży niebieski karton. Dziecko dostaje dwie kartonowe gwiazdki (dużą i małą) oraz kartkę z bloku technicznego. Dziecko obrysowuje gwiazdki, wycina je i przykleja na kartonie.

 

 

14.04.2021 – ŚRODA

WYPRAWA NA ZIELONĄ PLANETĘ

Cele:

 – rozwijanie aktywności twórczej;

– rozwijanie sprawności manualnej

  1. ,,Ziemia wyspa zielona” – piosenka.

Na podstawie wysłuchanej piosenki spróbuj opowiedzieć jak wygląda planeta Ziemia na której mieszkasz, co się na niej znajduje?

 

 

  1. Nauka rymowanki ,,Ziemia – nasza planeta”.

 

Ziemia to nasza planeta

i na niej wszyscy mieszkamy.

Jest domem dla ludzi i zwierząt, 

więc za to ją bardzo kochamy.

 

  1. Opowieść ruchowa ,,Wyprawa w kosmos” – przy nagraniu spokojnej melodii

.

Dzieci naśladują czynności o których mowa w opowieści.

Pewnego dnia dzieci postanowiły się wybrać w podróż kosmiczną, aby sprawdzić, czy w kosmosie można spotkać żywe istoty. Założyły skafandry kosmiczne, weszły po drabince do statku kosmicznego, zapięły pasy bezpieczeństwa i wystartowały. Leciały, leciały, omijały inne statki, machały rękami do pilotujących je kosmonautów, aż wylądowały na nieznanej planecie. Po drabince wysiadły ze statku i przeskakiwały z kamienia na kamień, których pełno było dookoła.Następnie czołgały się przez gęste trawy do małego jeziorka. Wrzucały do niego drobne kamyczki, aby się przekonać, czy jest głębokie. Nagle zobaczyły dziwną postać. Poruszała się na szeroko rozstawionych nogach, stawiając duże kroki. Co pewien czas podskakiwała w górę. Dzieci bardzo się przestraszyły. Zaczęły biec w kierunku statku. Dopiero kiedy w nim usiadły, poczuły się bezpieczne, chociaż nieco zmartwione, że bliżej nie poznały mieszkańca planety, którą odwiedziły.

 

  1. Zabawa w formie naśladowczej do piosenki ,,Ręce do góry”.

 

 

  1. Ponowne wysłuchanie piosenki ,,Ziemia wyspa zielona”.

 

  1. ,,Życie na zielonej planecie” – wykonanie rysunku dowolną techniką.

 

13.04.2021 – WTOREK

ZASYPIANKA Z UFOLUDKIEM

Cele:

– rozwijanie mowy;
– rozwijanie aktywności twórczej;
– rozwijanie sprawności manualnej.

1. Słuchanie opowiadania Anny Onichimowskiej ,,Zasypianka z ufoludkiem”.

Mam na imię Egon, a mój statek kosmiczny – Ogon. Mieszkamy na Marsie.
Najbardziej lubię podróżować nocą. Ogon lata cicho jak ćma i jest tak malutki, że wszędzie możemy się wślizgnąć. Oblatywałem kiedyś po raz pierwszy planetę Ziemia. Ciekawe czy, jest zamieszkana… zastanawiałem się, zbliżając coraz szybciej do rozjarzonej kuli. Ogon zniżył lot i znalazłem się naprzeciwko domu z uchylonym oknem. Już po chwili byliśmy w środku. W łóżku spał olbrzym. Był częściowo przykryty. Miał na pewno jedną rękę, jedno ucho i głowę porośniętą ciemną trawą. Nie wiem, jak się poruszał, czy też na sprężynie, jak ja, czy jakoś inaczej, bo bałem się go odsłonić. Na mojej planecie najwyższy mieszkaniec ma dwadzieścia centymetrów wzrostu.
A potem znalazłem dwa statki kosmiczne.
– Co robisz? – spytał Ogon.
– Próbuję uruchomić te rakiety.
Przecież to są trampki! Nie ciągnij za sznurowadła, bo urwiesz! I w czym jutro ten chłopczyk pójdzie do przedszkola? – wskazał antenami na śpiącego olbrzyma.
Nie chciałem dłużej słuchać, jak Ogon się mądrzy. Był już kiedyś wcześniej na Ziemi, z moim bratem.
– Odlatujemy! – zatrzasnąłem kabinę.
Olbrzym poruszył się gwałtownie. Ma jednak dwoje oczu, zauważyłem. I dwoje rąk. A skoro nosi trampki, ma również nogi… Wszystko to zapisałem w moim elektronicznym notesie. – Wielki ze mnie naukowiec – mruknąłem z dumą na pożegnanie, wzlatując ponad dachy.

2. Rozmowa na temat opowiadania:
– Jak się nazywał ufoludek? Jak się nazywało jego UFO?
– Gdzie przyleciał Egon? skąd przyleciał?
– Czy był on duży czy mały – względem na ludzi?
– Jak Ogon opisał olbrzyma?
– Z czym Egon pomylił trampki?
– Co wyjaśnił mu Ogon?
– Jak wyglądał Egon? Jak się poruszał?

3. Dowolny taniec przy piosence ,,Zielone ufoludki”.

 

4.Ćwiczenia słuchowe ,,Rozmowa z ufoludkiem”.
Dziecko powtarza za rodzicem:

re ra ru ro ry
sza szo szy sze szu
resz rasz rusz rysz rosz
nasz pasz busz pusz

5.Rysowanie ufoludka według tekstu rymowanki.

Słuchanie rymowanki:

Jestem sobie ufoludek
cały zieloniutki.
Mam trzy ręce, cztery nogi
i nos okrąglutki.
Oczy czarne tak jak węgiel,
kreskę zamiast warg,
brzuch jak balon i sprężynki
trzy na głowie mam.

Omówienie wyglądu ufoludka z rymowanki:
– W jakim kolorze jest ufoludek?
– Ile ma rąk i ile nóg?
– Jaki ma nos?
– W jakim kolorze ma oczy?
– Co ma zamiast warg?
– Jak wygląda jego brzuch?
– Co ma na głowie?
Rysowanie ufoludka według opisu.

12.04.2021 – PONIEDZIAŁEK

CO SIĘ DZIEJE W KOSMOSIE?

Cele:

– wzbogacanie wiedzy o kosmosie;
– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
– rozwijanie wyobraźni twórczej.

1.Oglądanie krótkiej bajki ,,Kosmos”.

2. Animacja piosenki ,,Kosmos”

3. Zabawa ,,Podróż po planecie”.

4. Słuchanie opowiadania Joanny Papuzińskiej ,,Jak nasza mama zreperowała księżyc”.

5. Rozmowa na temat opowiadania:
– Kto płakał w nocy i obudził mamę? Co się stało księżycowi?
– O co martwił się księżyc? Na jaki pomysł wpadła mama?
– Z jakich składników zrobiła ciasto?
– Czego użyła do przyklejenia brakującego rożka?
– O co mama poprosiła księżyc?

6. ,,Kolorowy księżyc”. Dziecko próbuje samodzielnie narysować zabawny księżyc z wykorzystaniem wybranych przez siebie kolorów. Nazywa kolory, których użyło.

Piątek 9.04.2021

Temat: Na nudę najlepszy jest ruch

Cel główny:

− rozwijanie umiejętności klasyfikowania.
− umuzykalnianie dzieci.

Cel operacyjny:
Dziecko:

− segreguje piłki według wielkości
− ilustruje piosenkę ruchem

 

Przebieg dnia

I

1.Zabawa rozwijająca pamięć wzrokową – Wzorek z piłek.
Obrazki kolorowych piłek.
R. kładzie w jednym rzędzie, 4 obrazki przedstawiające kolorowe piłki. Dzieci
przyglądają się, nazywają kolory poszczególnych piłek. Po chwili R. zasłania ułożony wzór,
a dziecko odtwarza ten układ w rzędzie poniżej.

  • Ćwiczenia inhibicyjno-incytacyjne.
    Kołatka, grzechotka.
    Dzieci spacerują po sali. Gdy usłyszą dźwięki kołatki, podskakują w miejscu, a gdy usłyszą
    dźwięki grzechotki – przez chwilę zatrzymują się w bezruchu.

2..Zabawy przy piosence: „Sposób na nudę”

Rozmowa na temat piosenki.
− Co robię gdy się nudzę

3.Ćwiczenia klasyfikacyjne – „Duża piłka i mała piłka”
Zabawa z elementem podskoku Małe piłki i duże piłki.
Dzieci na hasło: Małe piłki podskakują delikatnie na palcach (R. wyjaśnia, że małe piłki są
lekkie). Gdy usłyszą hasło: Duże piłki, podskakują ciężko na całych stopach (R. wyjaśnia, że
duże piłki są ciężkie).
• Segregowanie piłek według wielkości.
Dwie obręcze w różnych kolorach, małe i duże piłki.
R. przygotowuje dwie obręcze w różnych kolorach, np. czerwoną i żółtą, oraz siedem piłek:
trzy małe i cztery duże. R. umawia się z dziećmi, że do czerwonej obręczy będą wkładać
duże piłki, a do żółtej – małe piłki. Potem kolejno pokazuje piłki, a dzieci wskazują obręcz,
do której ma je włożyć.
Przeliczanie piłek w obręczach.
Dwie obręcze w różnych kolorach, małe i duże piłki.
Chętne dziecko przelicza duże i małe piłki, a potem za R. liczą wszystkie dzieci.
• Porównanie liczby piłek. R. pyta dzieci:
− Których piłek jest więcej: dużych czy małych?
− O ile więcej?
Na drugie pytanie większość dzieci nie odpowie poprawnie, dlatego R. układa piłki
w pary, mówiąc głośno, co robi:
pierwsza para– pierwsza duża piłka z pierwszą małą piłką,
druga para – druga duża piłka z drugą małą piłką,
trzecia para – trzecia duża piłka z trzecią małą piłką,
czwarta para – czwarta duża piłka i… ta piłka nie ma pary.
− Której piłki brakuje? Czyli – o ile więcej jest dużych piłek?

Karta pracy

 

8.04.2021 czwartek

Temat – Moje zabawy na powietrzu

Cele główny:

− umuzykalnianie dzieci,

− rozwijanie sprawności manualnej

Cele operacyjne:

 Dziecko:

− śpiewa piosenkę,

− maluje sceny realne

  • Ćwiczenia oddechowe na podstawie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek Rozpędzony pociąg.

Wiersz Rozpędzony pociąg został napisany z myślą o ćwiczeniach oddechowych, mających na celu pobudzanie przepony do pracy. Szybkie wypowiadanie zespołu głosek (czuk) usprawnia jednocześnie wargi, czubek języka i jego tylną część.

Pędzi pociąg, pędzi przez lasy i pola, słychać turkot, furkot, to dudnią wciąż koła. – Czuk, czuk, czuk… – czuk, czuk, czuk…*

 Mknie pociąg po torach, huk rozlega się w lesie, a stukot wielu kół w lesie echem się niesie. – Czuk, czuk, czuk… – czuk, czuk, czuk…

* Pędzi pociąg przez wioski, mija lasy i pola, słychać turkot i furkot, to dudnią wciąż koła. – Czuk, czuk, czuk… – czuk, czuk, czuk…*

 Jadą ludzie pociągiem dudni głośno sto kół, pędzi pociąg szalony, wiezie uczniów do szkół. – Czuk, czuk, czuk… – czuk, czuk, czuk…*

Mija stacje i pola, huk rozlega się w lesie. To dudnienie pociągu echem w lesie się niesie. – Czuk, czuk, czuk… – czuk, czuk, czuk…*

 Coraz słabiej już słychać pociągowe hałasy, pociąg jest już daleko, mija pola i lasy. – Czuk, czuk, czuk… – czuk, czuk, czuk…*

W miejscach oznaczonych gwiazdką (*) dzieci, powtarzając za R., naśladują stukot kół pociągu – na jednym wydechu energicznie wypowiadają szeptem, raz głośniej, raz ciszej: Czuk, czuk, czuk…

  • Zestaw zabaw ruchowych – nr 26

Gazety, tamburyn.

  • Zabawa Omiń kałuże. Dzieci rozkładają na podłodze gazety-kałuże. Biegają po sali, starając się nie wejść w kałuże. Na sygnał N. (dźwięki tamburynu) zatrzymują się przy swoich gazetach.
  • Zabawa Po kamieniach przez rzekę. Dzieci ustawiają się po jednej stronie sali. Przed nimi, na podłodze, są rozłożone gazety- -kamienie. Dzieci przeprawiają się przez rzekę. Przechodzą na drugą stronę sali, stąpając po gazetach-kamieniach

. • Zabawa Uwaga! Dzieci chodzą powoli po sali, trzymają rozłożone gazety przed twarzami i starają się nie zderzyć z innymi dziećmi. Gdy to nastąpi, wznoszą ramiona z gazetami w górę, wykonują skłon tułowia w przód i mówią: Przepraszam.

  • Zabawa Ukłoń się po japońsku. Dzieci w siadzie klęcznym, trzymają rozłożone gazety w dłoniach nad głowami, ramiona mają wyprostowane. Wykonują ukłon japoński, pozostawiają gazety na podłodze, i wracają do pozycji wyjściowej. Przy kolejnym ukłonie podnoszą gazety z podłogi i przenoszą oburącz nad głowy.
  • Zabawa Obserwatorzy. Dzieci w siadzie skrzyżnym. Robią w gazetach dwa otwory tak, by można było przez nie patrzeć. Przykładają gazety do twarzy i obserwują otoczenie. Rozglądają się na lewo, na prawo, w górę, w dół, wykonując skłony tułowia w przód i w tył, skręty w prawo i w lewo.
  • Marsz dookoła sali przy nagraniu wybranej piosenki.

  Zajęcia 1. Zabawa przy piosence Skaczemy, biegamy

  • Ćwiczenia inhibicyjno-incytacyjne.

 Tamburyn, kołatka.

Dzieci maszerują po kole. Wykonują podskok na dźwięk kołatki, a przysiad – na dźwięk tamburynu.

  • Słuchanie piosenki Skaczemy, biegamy

 Nagranie piosenki Skaczemy, biegamy 

Chodź słońce dawno wstało

Świeci i budzi nas
Chodź rozruszamy ciało
Wstań ruszyć się czas
Włóż ulubione buty
Bluzę spodenki też
Tam wszyscy już czekają
Chodź przyjaciół zbierz

Ref: Skaczemy, biegniemy, ćwiczymy, tańczymy,
Skaczemy, biegniemy, ćwiczymy, tańczymy,
Skaczemy, biegniemy, ćwiczymy, tańczymy,
Skaczemy, biegniemy, ćwiczymy oh oh

Chodź podaj rękę Zuli
Widać metę tam patrz
Tu każdy z nas wygrywa
Tak ciesz się i skacz

Już od rana gimnastyka
Świeci słonko gra muzyka
Ciepła trawa stopy grzeje
Nawet trener już się śmieje
Każdy ćwiczy w pocie czoła
Tęgie miny dookoła
Rozruszamy wszystkie stawy
Zapraszamy do zabawy

Ref:Skaczemy ……… 

Rozmowa na temat piosenki.

− Do czego zachęca piosenka?

− Jakie czynności wykonuje dziecko w piosence?

• Zabawa przy piosence.Skaczemy, biegamy

Dzieci podają propozycje ruchów do zwrotek piosenki.

– Nauka refrenu fragmentami, metodą ze słuchu.

– Nauka refrenu fragmentami, metodą ze słuchu.

  • Zabawa przy piosence.

Podczas zwrotek (I – III) dzieci naśladują ruchy, o których jest mowa w tekście (bieganie, granie w piłkę, chwyty judo, jazdę na rowerze). Podczas zwrotki IV stają na baczność, jak sportowcy udekorowani medalami. Podczas refrenu stoją i śpiewają razem z R.

  • Zabawy z wykorzystaniem refrenu – Cicho – głośno. R. umawia się z dziećmi, że gdy położy palce na ustach, będą śpiewać refren cicho. Gdy podniesie rękę do góry – będą śpiewać refren głośno.
  • Marsz po kole przy piosence Chcę być sportowcem.

Zajęcia 2. Moje zabawy na powietrzu – malowanie scen realnych. 

− Co robią dzieci? (Jeżdżą na rowerach, biegają, grają w piłkę, zjeżdżają ze zjeżdżalni).

− Czy wy też lubicie zabawy ruchowe na powietrzu? Które z nich lubicie najbardziej?

  • Zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dzieci naśladują czynności, o których jest mowa w rymowance. (R. robi przerwę po każdym wersie, żeby dzieci miały czas na naśladowanie danej czynności).

 Janek lubi biegać.

Julek – jeździć na rowerze,

 Hania – na leżaku spać. a ja – w kosza grać.

Czy wszystkie dzieci odpoczywają podczas ruchu?

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.

Kartki, farby, pędzle.

R. mówi, że chciałby, żeby dzieci namalowały siebie podczas zabaw ruchowych na powietrzu.

Zwraca uwagę, żeby malowały końcówką pędzla i płukały go przed użyciem farby w innym kolorze. •Wykonanie prac przez dzieci.

ŚRODA 07.04.2021

TEMAT: CHCIAŁBYM ZOSTAĆ SPORTOWCEM – GIMNASTYKA WAŻNA SPRAWA

Cel główny:

− rozwijanie aktywności twórczej,
− rozwijanie sprawności fizycznej.
− rozwijanie mowy.
Cel operacyjny:
Dziecko:
− wypowiada się na temat gimnastyki.
Rozwijane kompetencje kluczowe:
− w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,
− osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,
− w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.
Środki dydaktyczne: wiersze: Marii Kownackiej „Słoneczko po deszczu”, Jadwigi Koczanowskiej „Gimnastyka”, plastelina – (podkładki), piosenka ‚Rączki klaszczą”
Przebieg dnia

1. Zabawa rozwijająca mowę – „Sposób na nudę”, na podstawie wiersza Marii Kownackiej
Słoneczko po deszczu.
Zatuliły kwiatki płatki,
główki chylą do rabatki.
Kap! Kap! Kap!  (Dzieci powtarzają).
Deszcz ustaje, płyną chmury,
kwiaty wznoszą się do góry!
Ho! Ho! Ho!  – (Dzieci powtarzają).
Wiatr tu pędzi na wyścigi.
Wiatr kołysze nam łodygi.
Wiu! Wiu! Wiuu!  – (Dzieci powtarzają).
Biegną dzieci tu z ochotą:
uważajcie – takie błoto!
Hyc! Hyc! Hyc!  – (Dzieci powtarzają).
Byle słonko nam nie zgasło –
róbmy prędko z błota masło!
Chlap! Chlap! Chlap!  – (Dzieci powtarzają).
Teraz baczność – kroki duże,
przeskoczymy przez kałużę!
Hop! Hop! Hop!  – (Dzieci powtarzają).
Już pogoda – słonko świeci,
maszerują sobie dzieci.
Raz, dwa trzy.  – (Dzieci klaszczą 3 razy).
2. Zabawa ruchowo-naśladowcza „Rób to, co ja”.
Rodzic wykonuje proste ćwiczenia (np. podskoki, przysiady, skłony do przodu, skłony w bok,
wymachy nóg, rąk), stojąc przed dziećmi, a one go naśladują.

3. Wskazywanie części ciała wymienionych przez R.
R. mówi krótką rymowankę. Dzieci powtarzają ją i pokazują część ciała, której nazwę R.
wymienił po zakończeniu rymowanki.
Dbamy o nasze ciało,
żeby dobrze nam działało.
R. mówi: ręka (noga, głowa, szyja, brzuch, kolano, ucho, łokieć).

4. Słuchanie wiersza Jadwigi Koczanowskiej Gimnastyka.

 

Szkoła Podstawowa nr 19 Lublin - RUCH TO ZDROWIE

Gimnastyka to zabawa,
ale także ważna sprawa,
bo to sposób jest jedyny,
żeby silnym być i zwinnym.
Skłony, skoki i przysiady
trzeba ćwiczyć – nie ma rady!
To dla zdrowia i urody
niezwodne są metody.
5. Rozmowa na temat wiersza.
− Co nam daje gimnastyka?
− Co wykonujemy podczas gimnastyki?
6. Ruchowa interpretacja wiersza. Dzieci wykonują za Rodzicem proponowane ruchy:
Gimnastyka to zabawa, –  wyciągają ręce w bok,
ale także ważna sprawa,  – trzymają ręce wyprostowane, zginają je w łokciach, dłońmi dotykają klatki piersiowej,
bo to sposób jest jedyny,  – jak wyżej – mają ręce wyprostowane, zginają je w łokciach,
żeby silnym być i zwinnym. – jak wyżej – mają ręce wyprostowane, zginają je w łokciach,
Skłony, skoki i przysiady  – ręce mają opuszczone, wykonują przysiad, wstają,
trzeba ćwiczyć – nie ma rady! – podnoszą ramiona, zginają ręce w łokciach, dłonie zaciskają w pięści i pokazują, jakie są silne,
To dla zdrowia i urody  – wykonują skłon, wykonują podskok, wykonują przysiad,
niezwodne są metody. – powtarzają skłon, podskok i przysiad, uśmiechnięte spacerują po sali.

7. Lepienie z plasteliny piłek „Od najmniejszej do największej”
Rodzic pokazuje w jaki sposób można ugniatać kulę z plasteliny aby powstała „piłka”. Następnie dziecko samodzielnie lepi swoje piłki u układa je od najmniejszej do największej – (Można również układać kolorystycznie – utrwalanie kolorów)

8. Zabawa przy piosence „Rączki klaszczą”

Rączki klaszczą raz i dwa 

do klaskania rączki mam

W jedną nogę, w drugą nogę i nad głową i w podłogę (2x)

Hop! Siup!

Rączki się schowały i grzecznie czekały

do dziesięciu policzymy, znów się zabawimy:

Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć!

Rączki klaszczą…..

8. Gry i zabawy ruchowo sportowe na podwórku, parku. Spacer. Obserwowanie zmian zachodzących w przyrodzie.
Dzieci spacerują . Uważnie obserwują przyrodę. Zatrzymują się, przygladają się kwiatom, drzewom,
wsłuchują w ptasie głosy. Spoglądają w górę, wypatrują budek lęgowych i ptasich gniazd.
Obserwują ptaki – lecące i siedzące na gałęziach drzew. Rozpoznają i nazywają znane im
gatunki ptaków. Swobodnie wypowiadają się na temat swoich spostrzeżeń.
• Zabawy swobodne z wykorzystaniem urządzeń ogrodowych.
Dzieci korzystają z zabawek ogrodowych, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. R. zachęca dzieci do stosowania podczas zabaw zwrotów grzecznościowych.

ŻYCZĘ MIŁEJ ZABAWY

 

W KARNAWALE TO SĄ BALE 🎈 KAŻDY BAWI SIĘ WSPANIALE 🎈

DZIEŃ BABCI I DZIADKA🌷🌷

Zimowe zabawy

Przedszkolna Wigilia

„Wiewiórki” witają Świętego Mikołaja.

„Dzięki Ci składamy,
Mikołaju święty,
za Twe dobre serce
i Twoje prezenty”

 

DZIEŃ PLUSZOWEGO MISIA – 25.11.2020 

PASOWANIE NA PRZEDSZKOLAKA – 18.11.2020

 

Dzisiaj święto wielkie mamy,
dlatego się tutaj spotykamy.
Święto Niepodległości dziś obchodzimy,
Polskę kochamy i Polskę czcimy.

W grupie „Wiewiórki” odbyły się zajęcia warsztatowe z dziećmi na temat „Klucze dobrego zachowania”. Celem zajęć było zapoznanie dzieci z zasadami savoir-vivre, które obowiązują w grupie przedszkolnej. Podczas zajęć towarzyszyły nam pacynki Ali i Adama. Dzieci odciskiem palca zatwierdziły Kodeks Przedszkolaka obowiązujący w grupie.

W ramach projektu „Magiczna moc bajek” dzieci zostały zapoznane z treścią książeczki K. Sobik pt. „Przygody Fenka” ukazującej wartości w życiu społecznym takie jak szacunek.

 

 

Poznajemy warzywa

Zabawy w sali przedszkolnej

Dzień Chłopaka

Jesienne zabawy

 

Zabawy w ogrodzie przedszkolnym

 

Urodziny Jowitki

 

Rok szkolny 2019/2020

Kontakt dla rodziców: 

zdjęcia z działalności dzieci można przesyłać na adres e-mail: anna.kulikowska96@gmail.com lub przez messenger do Bogusławy Porczak-Osady.

26.06.2020 r. – piątek
BEZPIECZNE WAKACJE

Cele:

– utrwalenie zasad bezpiecznego zachowania się w różnych miejscach;
– utrwalenie imienia i nazwiska / swój adres;
– utrwalenie numerów alarmowych.

Zapraszam do obejrzenia filmu Atrakcje w Bezpieczne Wakacje:

Rozwiązywanie zagadek M. Niewielskiej.

Kiedy słońce mocno świeci,
a plac zabaw pełen dzieci,
w piaskownicy robię babkę,
a na głowę wkładam ….. (czapkę)

Miło kąpać się w jeziorze,
bardzo lubię takie morze.
By bezpiecznie w wodzie brykać,
muszę widzieć … (ratownika)

Gdy jedziemy samochodem
na wycieczkę lub nad wodę,
siedzę grzecznie i bez krzyku

ale zawsze w … (foteliku)

Gdy chcę jeździć na rowerze,
a brat hulajnogę bierze,
i wieczorem i o brzasku
my jeździmy zawsze w .. (kasku)

Słuchanie wiersza B.Szelągowskiej: „Bezpieczne wakacje”.

Jak wspaniale! Już wakacje.
To najlepsza w roku pora!
Można pływać sobie w morzu
albo wskoczyć do jeziora…

Na szczyt w górach wspiąć się warto!
Jak tam pięknie i wysoko!
W zeszłym roku po raz pierwszy
zobaczyłem Morskie Oko!

Ale zawsze pamiętajmy,
by dorosłych się pilnować.
Chodzić w górach – lecz po szlakach,
kremem z filtrem się smarować.

Czapkę nosić- taką z daszkiem
porażenia się unika.
Kąpać się w strzeżonych miejscach
i pod okiem ratownika.

I rodziców trzeba słuchać.
Kto tak robi, ten ma rację.
Ach jak miło, jak wesoło,
bo już przecież są wakacje!

Rozmowa z dzieckiem na podstawie wysłuchanego utworu.

Dlaczego zawsze trzeba pilnować się dorosłych?
Co to są górskie szlaki? Dlaczego trzeba się ich pilnować?
Dlaczego latem smarujemy się kremem z filtrem?
Do czego jest potrzebna latem czapka z daszkiem?
Dlaczego można pływać tylko w miejscach,gdzie jest ratownik?

Rodzic przypomina, że dziecku nigdy nie wolno oddalać się od opiekunów. Gdyby jednak tak się stało, warto znać swoje imię i nazwisko, swój adres – informacje, które możemy podać np. policjantowi.
Każdy przedszkolak powinien pamiętać o numerach alarmowych. Są one bardzo ważne – mogą uratować komuś życie.

Obejrzyjcie teledysk edukacyjny dla dzieci: „Znam Numery Alarmowe”.

Obejrzyj ilustracje i zapamiętaj wakacyjne rady. Udane wakacje to bezpieczne wakacje.

Zobacz czy zostaniesz Mistrzem Bezpiecznych Wakacji.
Gdy dziecko dobrze odpowie Rodzic przyznaje punkt.To zaczynamy!

1. Na plaży można oddalać się od rodziców.
2. Dzieci mogą samodzielnie kąpać się w morzu.
3. Wycieczki w górach są udane i bezpieczne gdy towarzyszą nam opiekunowie.
4. Każdy powinien znać numery alarmowe.
5. Dziecko powinno znać swój adres zamieszkania.
6. Chodząc po lesie zrywamy owoce i zbieramy grzyby których nie znamy.
7. Chodząc po lesie możemy głośno krzyczeć.
8. Bawimy się piłką na ulicy.
9. Na plaży nosimy czapkę, okulary i smarujemy się kremem z filtrem.
10. Rozmawiamy z osobami które nas zaczepiają i częstują słodyczami.

Przeczytajcie tekst, dowiecie się gdzie spędzą wakacje Ada i Olek.

Kochane Przedszkolaki i Drodzy Rodzice!
Dziękujemy Wam, że byliście razem z nami w tych trudnych czasach.Nadszedł czas wakacji i letniego wypoczynku – życzymy Wam z całego serca szczęśliwych, radosnych i przede wszystkim bezpiecznych wakacji!
Odpoczywajcie i korzystajcie z uroków lata!
Do zobaczenia!!!

25.06.2020 – czwartek

WAKACJE W GÓRACH

Cele:
-poszerzanie słownika czynnego dziecka,
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
-kształtowanie poczucia rytmu,
-rozwijanie umiejętności liczenia w zakresie 5,
-rozwijanie wyobraźni plastycznej.

1.Wysłuchanie wiersza J. Porazińskiej ,,Góry nasze góry”.

Góry nasze góry!
Hale nasze hale!
Kto was zna tak dobrze
Jako my górale?
Góry nasze góry!
Wy wysokie szczyty!
Kto was przewędrował?
Góral rodowity.

Wyjaśnienie pojęć:
*Góry – szczyty, wysokie wzniesienia.
*Góral – człowiek pochodzący z gór.
*Hala – łąka w górach.

2.Oglądanie filmiku, który ukazuje piękno naszych polskich gór – Tatry.

 

3.Słuchanie piosenki ,,Góry”.

Spróbuj opowiedzieć ,,Jak można spędzić czas w Górach?”

4. Zabawa ,,Liczymy owieczki” – z wykorzystaniem metody symulacji.
Rodzic przygotowuje klocki tego samego kształtu i tej samej wielkości/więcej niż 5 klocków/. Kładzie je przed dzieckiem.
Dziecko bierze sobie pięć klocków, głośno odliczając.
Rodzic opisuje sytuacje, a dziecko ilustruje je za pomocą klocków.
• Baca miał pięć owieczek. (Dziecko kładzie przed sobą pięć klocków). Trzy owieczki ostrzygł. (Odsuwa trzy klocki). Ile owieczek do ostrzyżenia mu jeszcze zostało? (Udziela odpowiedzi po policzeniu pozostałych klocków).
• Baca miał trzy nowe owieczki. (Dziecko kładzie przed sobą trzy klocki). Dokupił jeszcze dwie młode owieczki. (Dokłada dwa klocki). Ile ma teraz nowych owieczek? (Liczy wszystkie
klocki i udziela odpowiedzi).
• Baca miał pięć młodych owieczek. (Układa przed sobą pięć klocków). Cztery młode owieczki sprzedał znajomemu. (Odsuwa cztery klocki). Ile młodych owieczek mu zostało? (Liczy klocki i udziela odpowiedzi).

5.Bezpieczne wakacje w górach.

6.Zabawy rytmem.

7.Praca plastyczna ,,Moje góry” – technika dowolna.

 

24.06.2020 r. – środa
WAKACJE NAD MORZEM

Cele:
– rozbudzanie wrażliwości na piękno krajobrazu ojczystego;
– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
– rozwijanie sprawności narządów mowy;
– utrwalenie umiejętności liczenia w zakresie możliwości dzieci.

Ćwiczenia usprawniające narządy mowy – język, wargi żuchwę.
Rodzic z dzieckiem staje przed lustrem i wykonuje ćwiczenie, powtarzając je wielokrotnie.

Język przyjechał na wakacje nad morze. Bardzo się zdziwił, gdyż po raz pierwszy w życiu je zobaczył (dziecko wysuwa wargi do przodu: oooo). Nie spodziewał się, że jest takie duże (dziecko wysuwa język do góry, w stronę nosa, a potem do dołu, w stronę brody) i takie szerokie (dziecko przesuwa język od jednego do drugiego kącika ust). Wskoczył do wody i przeskakiwał przez fale (dziecko przesuwa język od górnych do dolnych zębów). Zobaczył wśród nich pływające rybki (dziecko wysuwa wargi mocno do przodu). Potem rozłożył sobie kocyk (dziecko wędruje językiem po podniebieniu od górnych zębów w stronę gardła) i leżał nieruchomo (dziecko kładzie język na dole jamy ustnej, czubek i boki języka dotykają dolnych zębów). Później poszedł grać w siatkówkę plażową (dziecko odbija czubek języka w różnych miejscach od podniebienia).

Rozwiązywanie zagadek.

Można na niej się opalać,zamki z piasku też budować.
Gdy się znudzi, można z mamą brzegiem morza spacerować. (plaża)

Zbierane na plaży brązowe kamyki.
Pięknie zdobią nam pierścionki albo naszyjniki. (bursztyny)

Gdy do ucha ją przyłożę, morza szum powróci do mnie.
W tej skorupce małe morze, lato może nam przypomnieć. (muszelka)

Jest lekkie, okrągłe i do nadmuchania.
Przyda się każdemu w nauce pływania. (koło ratunkowe)

Świecę mocno dzionek cały, żeby wszystkim ciepło dać.
By zobaczyć jak przychodzę, trzeba bardzo wcześnie wstać. (słońce)

Słuchanie wiersza Iwony Fabiszewskiej pt.: „Uprzejmość”.

Na piaszczystej plaży Zuzia zamek buduje.
Nagle Krzyś piłkę rzuca i cały zamek psuje.
Potem szybko podbiega, piłkę z piachu wyjmuje,
a tym ,że zamek zniszczył wcale się nie przejmuje.
Jednak mama to widzi, woła Krzysia do siebie:
– Czemu nie przeprosiłeś? Wstyd mi Krzysiu za ciebie.

Rozmowa na temat wiersza.
– Co robiła Zuzia na plaży?
– Co robił Krzyś?
– Jak zachował się Krzyś po zniszczeniu zamku?
– Dlaczego mamie było wstyd za Krzysia?

Rodzic proponuje dziecku odegranie scenki przedstawiającej poprawne zachowanie Krzysia.
Dziecko buduje z klocków wieżę – to zamek. Rodzic rzuca piłką w tą budowlę i dziecko wymyśla
dalszą część historii według własnego pomysłu.

Obejrzenie filmu edukacyjnego „Nasze morze”. Rozmowa z dzieckiem na temat „Co możemy robić nad morzem”.

https://vod.tvp.pl/video/jedyneczka,nasze-morze,20295914

Jeśli wybierzecie się z rodzicami nad morze, to na pewno spotkacie ratowników pracujących na plaży. Oni odpowiadają za bezpieczeństwo osób wchodzących do wody. Gdy ratownicy wywieszą białą flagę, można kąpać się w morzu. Kiedy wywieszą czerwoną flagę, można jedynie opalać się na plaży.

Zabawa: „Zakaz kąpieli”.
Dziecko porusza się, biega w dowolnych kierunkach po mieszkaniu. W pewnej chwili Rodzic podnosi białą kartkę. To sygnał dla dziecka, by położyło się na brzuchu na dywanie i wykonywało ruchy pływania. Gdy Rodzic podniesie czerwoną kartkę, dziecko dziecko kładzie się na plecach na dywanie, naśladując opalanie.
Po każdym „wywieszeniu flagi” dziecko przez chwilę pozostaje w wyznaczonej pozycji, wracając po chwili do biegania. Rodzic wielokrotnie zmienia kolor „wywieszanej flagi”

Zabawa: „ Na plaży”.
Spacerując po plaży, można dostrzec muszelki, bursztyny, wodorosty. Za chwilę przekonamy się czy dziecko potrafi je szybko dostrzec.
Rodzic na dywanie rozsypuje wiele plastikowych nakrętek do butelek lub klocków.
Białe nakrętki to muszelki, żółte to bursztyny, zielone to wodorosty. Dziecko biega po dywanie na słowo Rodzica np. muszelki, stara się jak najszybciej podnieść z podłogi właściwy przedmiot. Zabawę powtarzamy.

Zabawa ruchowo – naśladowcza „Morskie fale”.
Dziecko naśladuje ruch morskich fal – dziecko unosi równocześnie obie ręce, wykonując wdech i opuszcza, wykonując wydech.

Rozwijanie wyobraźni twórczej: „O czym szumi muszelka?”.
Rodzic pokazuje muszlę, w której słychać wyraźny szum. Dziecko wsłuchuje się w odgłosy wydawane przez muszlę. Opowiada, o czym według niego ona szumi.

Zabawa sensoryczna: „Rysujemy morskie fale”.
Potrzebujemy: plastikową tace, piasek,
Rodzic ustawia na stole tacę, której dno pokryte jest piaskiem. Pokazuje dziecku, jak można przedstawić graficznie morskie fale – rysuje palcem po piasku. Następnie wyrównuje powierzchnię piasku i dziecko próbuje samodzielnie narysować fale.

Wakacyjne rady od Olka i Ady.

W czasie upałów nosimy okrycie chroniące głowę: czapkę, kapelusz.
Przed wyjściem na słońce smarujemy skórę specjalnym kremem.
Ubieramy się stosownie do pogody.
Nad wodą (nad morzem, nad jeziorem, nad rzeką) kąpiemy się w miejscach wyznaczonych, w obecności osób dorosłych.
Każde dziecko powinno znać swoje nazwisko i swój adres zamieszkania,lecz nie wolno podawać tych danych osobom nieznajomym.

Karta pracy s. 58

23.06.2020 – wtorek

PODRÓŻ POCIĄGIEM

Cele:
-wzbogacanie zasobu słownictwa,
-rozwijanie poczucia rytmu,
-rozwijanie spostrzegawczości.

1.Słuchanie wiersza Juliana Tuwima ,,Lokomotywa”.

-Opisz jak wyglądała lokomotywa.
-Wymień, kto jechał pociągiem?
-Jaki towar znajdował się w wagonach?

2.Wysłuchanie piosenki ,,Pociąg elektryczny”. Dzięki niej poznacie najszybszy pociąg w Polsce – Pendolino.

3.Znajdź 5 szczegółów różniących te obrazki, dorysuj brakujące elementy i pokoloruj jeden obrazek.

https://czasdzieci.pl/dodruku/id,233af-znajdz_roznice,do_druku,320a51.html

4.Zabawa ruchowa do piosenki ,,Głowa, ramiona, kolana, pięty”

5.Oglądanie bajki ,,Świnka Peppa – podróż pociągiem”.

https://www.youtube.com/watch?v=IthgvpTfRCc

Dokończ zdania:
-Pociągiem kieruje … /maszynista/
-Pociąg jedzie po … /torach/
-Aby można było jechać pociągiem trzeba kupić … /bilet/
-W pociągu sprawdza bilety … /konduktor/
-Pociąg osobowy przewozi … /ludzi/
-Pociąg towarowy przewozi …/towary/
-Wagony ciągnie … /lokomotywa/
-Najszybszy pociąg w Polsce to … /Pendolino/

6.Zabawy rozwijające motorykę małą.

 

22.06.2020 r. – poniedziałek
WITAMY LATO

Cele:
– poznajemy oznaki lata;
– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
– rozwijanie sprawności narządów mowy.

Przyszło lato – wysłuchaj piosenki a dowiesz się jakie są oznaki lata.

Słuchanie wiersza A. Widzowskiej: „Wakacje”.

Kiedy nam buzie ogrzewa lato,
czas na przygody z mamą i tatą.
Czekają góry, pachnące łąki,
morze i plaża, konie, biedronki!

Gdy my będziemy się pluskać w rzekach,
przedszkole na nas grzecznie poczeka,
odpoczną w ciszy lalki, zabawki,
dwie karuzele, miś i huśtawki.

Chętnie wrócimy do naszej pani
z wakacyjnymi opowieściami
o sarnach w lesie, o rybkach w morzu
i ptasich gniazdkach ukrytych w zbożu.

Będziemy liczyć białe muszelki,
poznamy nowe, ważne literki,
a ten, kto butów sam nie sznuruje,
w mig się nauczy! Ja już sznuruję!

Pytania:
– Dokąd możemy pojechać na wakacje?
– Co będzie się działo w przedszkolu, kiedy dzieci wyjadą na wakacje?
– Czego możemy się nauczyć w czasie wakacji?

Rozwiązywanie zagadek obrazkowych.
Rodzic umieszcza na dywanie obrazki przedstawiające krajobrazy w różnych porach roku. Opowiada o jednym z nich. Dziecko zgaduje, o którym obrazku jest mowa. Nazywa przedstawioną na obrazku porę roku. Zastanawia się, jaka była pora roku, kiedy rozpoczynało przedszkole we wrześniu, a jaka pora roku będzie, kiedy przyjdzie czas wyjazdu na wakacje.

Rozwiązywanie zagadek J. Stec.
Rodzic mówi dziecku zagadki o porach roku.

To zamożna gospodyni,
pełno skarbów niesie w skrzyni.
Jabłka, gruszki i ziemniaki,
słoneczniki jak przetaki!
Do komory skarby niesie.
Wiemy, wiemy to jest … (jesień)

Gdy nas mrozi chłód, wodę ścina lód,
spadły liście z drzew, umilkł ptaków śpiew,
krótkie chmurne dnie. – Jak ta pora się zwie? (zima)

Jaka to pora roku rozrzuca zieleń wokół?
Kaczeńce złoci na łąkach i słucha śpiewu
skowronka. (wiosna)

Czy wiesz, jak ta pora roku zwie się pośród ludzi,
gdy słonko późno spać idzie, a wcześnie się budzi? (lato)

RYTMY
Rozmowa z dzieckiem na temat zmienności pór roku.
Potrzebne będą: nożyczki, talerzyk papierowy, 4 koła zielone – wiosna, 4 koła żółte – lato,
4 koła czerwone – jesień, 4 koła niebieskie – zima.
Dziecko na krawędziach talerza układa koła według wzoru: wiosna – koło zielone, lato – koło
żółte, jesień – koło czerwone, zima – koło niebieskie itd.: wiosna, lato, jesień, zima…

Wspólna zabawa do piosenki pt. „Tato już lato”.

Zabawa ortofoniczna: „Wycieczka”.
Rodzic opowiada krótką historię o wakacyjnej wyprawie Ady i Olka.
Młodsze dzieci unoszą do góry obrazki misia, jabłka i gruszki w trakcie opowiadania. (Wyprawka)
Dzieci starsze ilustrują ruchem na słowo miś – podskakują, jabłko – obracają się wkoło z szeroko rozłożonymi rękami, gruszka – unoszą ręce do góry.

W trakcie opowiadania dzieci naśladują odgłosy:
– samochód sz, sz, sz,
– pociąg tu,tu,tu,
– rzeka plum, plum,plum,
– ptaki fiu, fiu, fiu,
– osa bzz, bzz, bzz,
– dzieci ha, ha, ha,
– krowa mu, mu, mu.

Pewnego letniego wieczoru Ada i Olek wraz z rodzicami ustalili, że następnego dnia wybiorą się na wycieczkę rowerową za miasto. Ada aż podskoczyła z radości i od razu pobiegła spakować swój mały, podręczny plecaczek. Włożyła do niego okrągłe jabłuszko,soczystą gruszkę i swojego małego pluszowego misia. Następnego poranka nie trzeba było długo budzić dzieci, bo już z samego rana Olek był gotowy do drogi, a razem z nim Ada i jej mały podręczny plecaczek, a w nim: okrągłe jabłuszko, soczysta gruszka i mały pluszowy miś. Tata wystawił rowery, mama przygotowała kanapki i picie, a dzieci założyły kaski ochronne na głowy, i wszyscy ruszyli w drogę. A wraz z nimi mały pluszowy miś, okrągłe jabłuszko i soczysta gruszka. Początkowo jechali ścieżką rowerową przez miasto wzdłuż ruchliwej ulicy. Słychać było szum przejeżdżających samochodów (szu, szu, szu). Zatrzymali się przy przejeździe kolejowym, ponieważ szlaban był zamknięty i właśnie przejeżdżał pociąg (tu, tu, tu ). Pojechali dalej wzdłuż rzeki (plum, plum, plum), coraz bardziej oddalając się od zabudowań. Z daleka widać było pole, na którym pasły się krowy (mu, mu, mu ). Dalej rozciągała się łąka, przy której rodzina zrobiła sobie postój. Tata rozłożył koc, mama wyjęła kanapki i picie, a Ada wyjęła z plecaka małego pluszowego misia, okrągłe jabłko i soczystą gruszkę. W oddali słychać było śpiew ptaków (fiu, fiu, fiu) i bzyczenie os (bzz, bzz, bzz). Ada zjadła soczystą gruszkę, a okrągłe jabłko oddała Olkowi. Potem spakowała misia do plecaka i całą czwórką wrócili do domu. Miło było spędzać czas z rodzicami, ale trochę już tęsknili za radosnymi okrzykami swoich koleżanek i kolegów w przedszkolu (ha, ha, ha).

19.06.2020 – piątek

AUTOBUS W BARWACH WAKACJI

Cele:
-poszerzenie wiedzy o środkach lokomocji,
-utrwalanie podstawowych kolorów: czerwony, niebieski, żółty, zielony,
-rozwijanie poczucia rytmu,
-rozwijanie sprawności plastycznych.

1.Oglądanie bajki ,,Jak Bibi pomógł szkolnemu autobusowi”.

*Dlaczego autobus był smutny?
*Kim był Bibi?
*W jaki sposób Bibi pomógł szkolnemu autobusowi?

2.Słuchanie piosenki ,,Koła autobusu kręcą się”.

3.Zabawa w parach – masażyk ,,Myjnia samochodowa”

Dziecko na plecach partnera wykonuje czynności:

polewanie wodą-gładzi dłonią plecy,
skrapianie szamponem-lekko uderza opuszkami palców,                                                                                      szczotkowanie karoserii-lekko drapie szybkimi ruchami,
woskowanie-lekko ugniata wewnętrzną stroną dłoni,
suszenie samochodu- pociera, na przemian, dłońmi,
przecieranie szyb i lusterek-wykonuje okrężne ruchy masujące.                                           

Powtórzenie zabawy ze zamianą ról.Trzeba zwrócić dziecku uwagę, aby wszystkie ruchy wykonywało delikatnie.

4.Nauka kolorów na podstawie filmu ,,Autobusy, cukierki i piłki dla dzieci”

5.Zabawa z rytmem.

6.Autobus w barwach wakacji .

*Wyprawka plastyczna 3 – latki
/karta nr 12, kredki, naklejki/
Dziecko:
− wypycha z karty nacięty obrazek autobusu,
− składa autobus według instrukcji, tak aby można było go postawić,
− wykonuje szosę z ciemnego kartonu, ustawia na niej wykonany autobus.

*Wyprawka plastyczna 4 – latki
/karta nr 28, kredki, naklejki, bibuła, klej, nożyczki/
Dziecko:
− wycina z karty obrazek autobusu i kończy go kolorować,
− przykleja okna w odpowiednich miejscach,
− składa autobus według instrukcji, tak aby można było go postawić,
−wykonuj szosę z ciemnego kartonu, ustawia na niej wykonany autobus.

 

18.06.2020 r. – czwartek
TRANSPORT WODNY

Cele:
– poszerzenie wiedzy o środkach transportu wodnego;
– rozwijanie mowy.

Zaproszenie do wspólnej podróży zagadką.

Może być niebieskie, szare lub zielone.
Bywa spokojne lub bardzo wzburzone.
Spokojne – jest gładkie, niby tafla szklana.
Wzburzone – w huczących kłębi się bałwanach. (morze)

Ćwiczenia relaksacyjne.

Dziecko leży na dywanie z zamkniętymi oczami. Rodzic prosi, aby wyobraziło sobie, że leży na plaży, świeci mocne słońce i jest bardzo przyjemnie. Słychać szum morza. Słońce ogrzewa, twarz, włosy, ręce. Dziecko oddycha spokojnie – wciąga powietrze nosem, wypuszcza ustami. Dziecko powoli otwiera oczy, porusza rękami, nogami, delikatnie unosi się i powoli siada.

Wysłuchanie wiersza Z. Przyrowskiego pt. „Czym popłyniemy”.

Do swych kabin – mogę przysiąc –
pasażerów weźmie tysiąc.
Nie lęka się ostrej burzy
pasażerski statek duży.

Zamiast kabin – ma ładownie.
A w ładownie te, dosłownie,
wszystko zabrać jest gotowy:
ciężki statek towarowy.

Jedzcie ryby – bądźcie zdrowi!
Ale ryby trzeba złowić!
Więc na połów po głębinie
już rybacki statek płynie.

Na banderze biały orzeł.
Okręt wyszedł w pełne morze.
Okręt z orłem na banderze
polskiego nam morza strzeże.

Okręt który strzeże polskiego morza to okręt patrolowy.
Bandera: flaga morska wskazująca, do jakiego państwa statek należy.

Rozmowa z dzieckiem na podstawie wiersza.

O jakich statkach jest mowa w wierszu?
Czy wiesz jak się nazywają statki rybackie? (kuter, trawler)

Rozwiązywanie zagadek.

Pływa po jeziorze.
opłynąć świat może!
Stanie, gdy na nią
nie dmucha wiatr! (żaglówka)

Ma mostek choć to nie rzeka.
Przybija, gdy wraca z daleka.
Ma dziób, nie dziobie wcale,
pruje nim morskie fale. (statek)

Oto zagadka krótka:
co to za dziwna łódka,
która czy w przód czy wspak pływa,
tak samo się nazywa. (kajak)

Ma wiosła albo żagiel
i motor też mieć może.
Po rzece może pływać,
a także po jeziorze. (łódka)

Mała łódka z siodełkami,
a w niej tata, ty i mama.
Gdy kręcicie pedałami
łódka płynie sama. (rower wodny)

Zobacz jakie są pojazdy pływające po wodzie. Piosenka: „Płyną po wodzie statki”.

Karta pracy s.57
Rysuj po śladach szarych linii rysunku.

Wykonajcie statek z papieru lub zróbcie z łupinki orzecha i pobawcie się w wyścig łódeczek.

17.06.2020 – środa

ŚRODKI TRANSPORTU POWIETRZNEGO

Cele:
-wzbogacenie wiadomości na temat środków transportu powietrznego,
-rozwijanie poczucia rytmu,
-rozwijanie sprawności manualnej.

1.Oglądanie filmu ,,Strażnicy Miasta – Poznajemy samoloty”.

*Spróbuj wymienić nazwy samolotów o których była mowa w opowiadaniu.
*Co jest potrzebne samolotom żeby mogły latać?
*Czy wszystkie samoloty są jednakowe? Czym się różnią?
*Do czego służy samolot?
*Kto kieruje samolotem?

2.Słuchanie piosenki ,,Leci samolot”.

3.Kolorowanie samolotu według legendy.

malowanie_zgodnie_z_legendą

4.Odkrywanie rytmów – zabawy domowymi instrumentami.

5.Połącz kropki wokół pojazdów, które poruszają się w powietrzu. Jeśli chcesz możesz je pokolorować.

https://pl.pinterest.com/pin/474285404512068844/

6.Samolot z papieru – propozycja pracy plastycznej.

16.06.2020 r. – wtorek
POZNAJEMY POJAZDY

Prace Filipka. Oliwia z siostrą-Mały czytelnik biblioteki.

Cele:

– zapoznanie z różnymi pojazdami i ich zastosowaniem;

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;

– rozwijanie myślenia przyczynowo – skutkowego.

Wspólnie z dzieckiem organizujemy kącik tematyczny „Pojazdy wokół nas” w którym gromadzimy zabawki pojazdy. Zadaniem dziecka jest je posegregować zabawki(dziecko segreguje według rodzaju, koloru, wielkości). Rodzic zachęca do opisania jednego, wybranego przez dziecko pojazdu.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Stoimy przed lustrem – Rodzic demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.

Język wyruszył na wakacje. Wsiadł do samochodu i mocno kręcił kierownicą. (dziecko rysuje koła językiem po górnej i dolnej wardze)
Zaczął padać deszcz, więc włączył wycieraczki. (dziecko porusza językiem od jednego do drugiego kącika ust)
Kiedy wyszło słońce, wysiadł z samochodu i przesiadł się do balonu, którym poleciał wysoko do góry. (dziecko przesuwa język za górne zęby po wałku dziąsłowym)
Ponieważ wiał dość silny wiatr, balon raz unosił się wysoko do góry, a raz opadał na ziemię. (dziecko porusza językiem, na zmianę, raz do górnych, a raz do dolnych zębów)
Język z zaciekawieniem przyglądał się, jak pięknie po niebie płynęły białe chmury. (dziecko przesuwa język po podniebieniu, od zębów w stronę gardła)
Postanowił wylądować na ziemi i zwiedzić najbliższą okolicę na rowerze. (dziecko rysuje językiem koła między zębami a wargami)
Ale kiedy jechał, często musiał dzwonić dzwonkiem. (dzieci mówią: dzyń, dzyń)
Z radosnym uśmiechem na twarzy wrócił do swojego domu. (dziecko szeroko rozciąga wargi)

Zabawa ruchowo – naśladowcza: Czym podróżujemy?

Rodzic zaprasza dzieci w podróż i prosi, aby ruchem pokazywały pojazd, którym będą się poruszać.

Dziecko:

wyrusza z domu samochodem – dziecko biega, naśladując rękami kręcenie kierownicą, zatrzymuje się, zostawia samochód na parkingu;
wsiada do samolotu – samolot startuje (dziecko kuca), unosi się (dziecko biegnie z rozłożonymi rękami) i ląduje (znów kuca);
wsiada do pociągu – dziecko razem z Rodzicem, porusza się po pokoju trzymając się za ramiona w ustawieniu jedno za drugim;
– dziecko dojechało nad piękne jezioro, gdzie wsiada do kajaka (maszeruje naśladuje  rękami ruch wiosłowania).

Rodzic może zaproponować drogę powrotną, podczas której dziecko będzie naśladowało kolejno pojazdy: kajak, pociąg, samolot, samochód.

Możesz obejrzeć pojazdy:

Ćwiczenia ortofoniczne „ Pojazdy”.

Rodzic pokazuje jeden obrazek. Dziecko nazywa przedstawiony na nim pojazd, naśladuje ruchem jego sposób poruszania się i wydawane odgłosy:

– dzwonek roweru (dzyń, dzyń);
– samolot (szszsz);
– pociąg (puf, puf);
– żaglówka (plum, plum);
– samochód (tit, ti).

Rodzic czyta zagadkę i prosi dziecko o podanie rozwiązania.

Morze, góry lub jeziora.
Pociąg wjeżdża już na stację.
Lato wreszcie się zaczęło.
Czas rozpocząć więc … (wakacje)

Słuchanie  opowiadania E.Stadmuller „Wakacje”. Książka (s.74 – 75).

Bartek chwalił się, że na wakacje pojedzie do Grecji – opowiadał przy obiedzie Olek.
Mówił, że będzie się uczył nurkować i dostanie od taty cały potrzebny sprzęt.
– Zobaczycie, że będziecie się u nas bawić równie dobrze jak on – chrząknął  dziadzio.
– Już moja w tym głowa. Postanowiliśmy z babcią, że kupimy wielki dmuchany basen i ustawimy go w ogrodzie.
– Hurra! – zawołała Ada. – A będę w nim mogła puszczać moje kaczuszki?
– Jasne – roześmiała się babcia- i kaczuszki, i łódeczki, i co tam sobie wymyślisz.
– Szkoda, że w ogrodzie nie ma piaskownicy, bo byśmy mieli własną plażę – rozmarzył się Olek.
– To akurat nie problem – włączył się do rozmowy tato. – Cztery deski się znajdą, a sąsiad dziadków, pan Antoni, handluje materiałami budowlanymi, więc na pewno chętnie przywiezie parę worków piasku.
– I będzie duża plaża! – zawołała Ada.
– I huśtawka – dodał dziadzio. – Znalazłem ją na strychu.
– Tę samą, na której ja się huśtałem? – ożywił się tato.
– Tylko nie próbuj tego robić, bo moja biedna grusza nie wytrzyma takiego ciężaru- przestraszył się  dziadzio.
– Oj tam, oj tam…- mruknął tato. -To mocne drzewo, nawet nie wiesz, ile wytrzymało…
– I Bartek mówił jeszcze, że będzie zwiedzał jakieś strasznie stare budowle – przypomniał sobie Olek.
– Stare budowle, powiadasz – dziadek uśmiechnął się tajemniczo.
– Ciekaw jestem, czy on widział kiedyś studnię z prawdziwym żurawiem.
– Takim żywym żurawiem? – zdziwiła się Ada.
– Tak nazywało się urządzenie, którym bardzo dawno temu wyciągano wodę ze studni – wyjaśniła babcia.
– Tam, gdzie wybierzemy się na wycieczkę, można zobaczyć prawdziwe chaty kryte strzechą, poletka lnu, stary wiatrak i drabiniasty wóz – taki jakim jeździł jeszcze mój dziadek.
– W sąsiedniej wsi powstał skansen – wyjaśniła mamie babcia. – I naprawdę jest w nim co zobaczyć.
– Chciałbym, żeby te wakacje już się zaczęły – westchnął Olek. I nic nie szkodzi, że nie pojadę do Grecji – dodał po chwili.

Porozmawiajcie  na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

Rodzic zadaje pytania:

– Dokąd Bartek pojedzie na wakacje?
– Gdzie wakacje spędzą Ada i Olek?
– Co przygotowali dziadkowie, żeby umilić wakacje Adzie i Olkowi?
– Dokąd Ty chciałbyś ( chciałabyś) pojechać na wakacje?
– Czym można podróżować w czasie wakacji?

Zapoznanie z różnymi środkami lokomocji.

Rodzic pokazuje obrazki przedstawiające różne środki lokomocji, np. .samochód, samolot, pociąg, rower, autobus, żaglówkę, statek, kajak.
Dziecko podaje nazwę, mówi, gdzie można podróżować danym pojazdem (po ulicy, po wodzie, w powietrzu ).
Następnie Rodzic podaje nazwy środków lokomocji, dzieląc je rytmicznie (na sylaby) a dziecko wskazuje odpowiedni pojazd.

Ćwiczenie rozwijające myślenie – Dokąd dzieci pojadą na wakacje?

Rodzic podaje cztery zdania i prosi dziecko, aby na ich podstawie odgadło, dokąd  pojadą dzieci na wakacje, np.:

Kasia zobaczy :pole, krowę, kurę, świnkę. (wieś)
Krzyś zobaczy: statek, piasek, wodę, muszelki. (morze)
Maciek zobaczy: zabytki, tramwaje, muzeum, skrzyżowania. (miasto)
Wiktoria zobaczy:owce, drewniane chaty, górali, świerki. (góry)

Karta pracy, cz. 2, nr 56.

Dziecko mówi:
– co Ada i Olek spakowali do swoich plecaków;
– określa co dzieci będą robiły na wakacjach;
– rysuje po śladzie linii rysunku.

Utrwalamy określenia dotyczące położenia przedmiotów w przestrzeni – Gdzie jest mój samochód?

Rodzic wybiera sobie jeden pojazd-stawia go w pokoju, w dowolnym miejscu. Dziecko mówi, gdzie znajduje się pojazd . (używając określeń : nad, obok, pod, za, pomiędzy)

Ułóżcie puzzle:
https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/pojazdy/220320-środki-transportu
https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/pojazdy/247512-train-puzzle

15.06.2020 – poniedziałek

OWOCE LASU

Cele:
-wzbogacanie wiedzy przyrodniczej,
-rozwijanie słownictwa,
-rozwijanie aktywności fizycznej,
-rozwijanie sprawności manualnej.

1.Owoce lasu – oglądanie obrazków
Przyjrzyjcie się dokładnie leśnym owocom, zwróćcie uwagę na ich kształt i kolor.
Spróbujcie nazwać owoce.

 

Rozwiążcie zagadki:

*Czarne koraliki, znalezione w lesie,
zebrał Jaś do dzbanka i do domu niesie. /jagody/

*Pachnące, czerwone, słonkiem malowane,
przyniosę ich z lasu pełny po brzeg dzbanek. /maliny/

*Czarny, leśny owoc, które z was odgadnie,
z nazwą maliny rymuje się zgrabnie. /jeżyny/

*Małe, czerwone,
w kształcie trójkąta.
Dojrzewają w lesie,
gdy słonko przygrzewa. /poziomki/

2.Słuchanie wiersza M. Konopnickiej ,,Na jagody”.

3.Rozmowa na temat wiersza:
-Dokąd wybrał się Janek?
-Jakie zwierzątka spotkał Janek w lesie?
-Kto pomógł Jankowi zbierać jagody?
-Jaką niespodziankę zrobił Janek mamie?

4.Słuchanie piosenki ,,Jagódki”.

5.Podsumowanie wiadomości o lesie.

http://www.publio.pl/files/samples/07/87/1d/152059/Poznaje_przyrode_Las_wokol_nas_Ciekawostki_zagadki_kolorowanki_demo.pdf

6.Ćwiczenia gimnastyczne.

7.Zabawy dla dzieci rozwijające małą motorykę.

 

12.06.2020 r. – piątek

PRZYJACIEL LASU

Cele:
– zapoznanie z pracą leśniczego;
– rozwijanie mowy.

Rozwiązanie zagadki B. Szelągowskiej.

Na tropach zwierząt dobrze się zna
i o zwierzęta cały rok dba.
Zna ich zwyczaje i ich kryjówki.
Patrzy na las wprost z leśniczówki. /leśniczy/

Mundur leśniczego:

Praca leśniczego polega przede wszystkim na ochronie. Leśnik zabezpiecza las przed niszczycielską działalnością człowieka. Wyznacza miejsca, ścieżki, z których może korzystać człowiek. Kolejnym zadaniem leśnika jest hodowla i ochrona lasu pod względem przyrodniczym, troska o wszystkie rośliny i zwierzęta mieszkające w lesie. Praca leśnika jest często żmudna i długo się czeka na jej efekty.

Wycinka drzew:

Dokarmianie zwierząt zimą:

Sprzątanie lasu:

Zakładanie budek lęgowych dla ptaków:

Szkółka leśna (hodowla sadzonek drzew):

Leśniczy oprowadza wycieczkę po lesie:

O czym powinien każdy pamiętać, udając się do lasu?

Przede wszystkim należy pamiętać, że las jest domem dla roślin i zwierząt. Nie wolno zachowywać się głośno, wjeżdżać samochodem w miejsca nieprzystosowane do tego.

Wybierasz się do lasu ? Zobacz czego nie wolno ci tam robić.

Quiz ekologiczny: Przedszkolak w lesie.

Potrzebujemy: buźkę uśmiechniętą i buźkę smutną – wycinamy je z kartonu lub markerem malujemy na plastikowej łyżce /z jednej strony buzia smutna z drugiej uśmiechnięta/.
Jeśli dziecko uważa, że zdanie jest prawdziwe, pokazuje obrazek z uśmiechniętą buzią; jeśli zdanie jest fałszywe – obrazek ze smutną buzią.

W lesie można krzyczeć.
W lesie można obserwować przyrodę.
Osoba, która pilnuje lasu i jego mieszkańców, to leśniczy.
W lesie łamiemy gałęzie i niszczymy rośliny.
W lesie można rysować po drzewach.
Z lasu można zabrać jeża do domu.
Na leśnej polanie można zbierać poziomki.
W lesie niszczymy grzyby trujące.

10.06.2020 – środa

POZNAJEMY GATUNKI DRZEW – DĄB

Cele:
-zapoznanie z gatunkiem drzewa – dąb czerwony,
-gromadzenie zasobu słownictwa,
-rozwijanie sprawności manualnej

1.Słuchanie opowiadania ,,Dąb Olek”
/ilustracja w książce str. 78 – 79/

Jeden z najstarszych dębów w Polsce nazywa się Bartek. Rośnie sobie od prawie siedmiuset lat i jest już tak stary, że jego konary trzeba podpierać specjalnymi słupami. Kilku dorosłych mężczyzn musiałoby się złapać za ręce, żeby objąć jego gruby pień. Najmłodszy dąb w Polsce to dąb Olek. Trudno go jeszcze nawet nazwać drzewem – to takie dębowe niemowlę, kilka jasnozielonych listków przyczepionych cienką łodyżką do zeszłorocznego żołędzia, który na jesieni wpadł do przedszkolnego ogródka. Przeleżał w ziemi całą zimę i ledwie zdążył wykiełkować, a już znalazł się  w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Grupa Olka postanowiła zasadzić przy przedszkolu dwa krzaki ozdobnej leszczyny. Chłopcy i dziewczynki pracowicie wyrywali z ziemi uparte chwasty. Wszyscy, na czele z panią, uśmiechali się do słońca i soczystej zieleni, tylko Olek stał na uboczu, trochę naburmuszony. Miał nadzieję,że to jemu przypadnie zaszczyt wykopania dołków, tymczasem Marek z Piotrkiem chwycili łopaty i nie zamierzali wypuścić ich z rąk. Patrzył więc Olek ponuro, jak oddział ogrodników krząta się wśród przedszkolnych grządek, a potem sam bez zapału zabrał się za pielenie. Wyrwał kilka mleczy i już miał usunąć z ziemi następny chwast, kiedy jego uwagę zwróciła maleńka bezbronna roślinka, ledwie wystająca z czarnej ziemi.

Kucnął nad nią i zmarszczył brwi z namysłem.

– Patrzcie, to chyba dąb – powiedział.

Maleńkie drzewko od razu stało się ulubieńcem dzieci. Obie leszczyny wkopano w innym miejscu, a wokół dąbka chłopcy zbudowali niewielką zagrodę z patyków, żeby nikt niechcący go nie rozdeptał.

– Nazwijmy go „dąb Olek” – zaproponowała Ala. – W końcu kto uratował mu życie?

Od tego czasu Olek urósł już o centymetr i wypuścił dwa nowe listki

.
2. Rozmowa na podstawie wysłuchanego opowiadania oraz ilustracji w książce.

− Co znalazł Olek w ogródku przedszkolnym?
− Jak się nazywa najstarszy dąb w Polsce?
− Jak się nazywa najmłodszy dąb w Polsce?
− Dlaczego ma takie imię?
− Dlaczego Olek był najpierw naburmuszony?

3.Oglądanie zdjęć – dąb czerwony
Dąb czerwony – jeden z wielu gatunków drzew występujących w Polsce. Osiąga wysokość do 25 metrów. Pień drzewa jest prosty, kora gładka, lekko połyskująca, która z wiekiem staje się brązowawa, spękana i matowa. Liście dębu mają kształt owalny, zatokowato podzielone z ząbkowatymi płatami.W jesieni liście z koloru zielonego przebarwiają się na czerwony kolor. Owocami dębu są żołędzie, które dojrzewają w ciągu 2 lat i siedzą w charakterystycznych spłaszczonych miseczkach. Dąb jest wykorzystywany
w przemyśle meblarskim.

http://www.drzewapolski.pl/Drzewa/Dab/Czerwony/Dab_czerwony_zdjecia.html

4.Zabawa ruchowa: ,,Drzewa”

• Drzewa powoli rosną – dziecko kuca, podnosi się z rękami uniesionymi nad głową i z połączonymi dłońmi.
• Drzewa poruszają gałęziami – dziecko opuszcza ręce, lekko odchyla je na boki i obraca dłonie w nadgarstkach.
• Wiatr przechyla małe drzewka – dziecko przechyla się w jedną
i w drugą stronę.
• Wyrosła piękna korona drzewa – dziecko unosi w górę ręce i lekko
nimi porusza.
• Drzewa tańczą na wietrze i pochylają się do słońca – dziecko wznosi
ugięte lekko w łokciach ręce i łączy koniuszkami palców (tworzy
koronę drzewa), skręca się lekko w prawo i w lewo, pochyla
i prostuje.

5.Odszukaj na obrazku liść dębu i żołędzie – pokoloruj je.
https://pl.pinterest.com/pin/218917231873019084/

6.Zabawy ruchowe z Pipi i Scooby

7.Propozycja pracy plastycznej ,,DRZEWO”
/kartka A-4, zielony papier lub bibuła, kredki, klej/
Sposób wykonania:
-Połóż dłoń w górnej części kartki, rozsuń palce i obrysuj ją kredką łącznie z dolną częścią ręki. Powstanie w ten sposób pień drzew i gałązki.
-Zielony papier lub bibułę porwij na kawałki i przyklej częściowo na gałązkach i wokół nich, tak aby powstała duża korona drzewa.
-Obrazek możesz uzupełnić o dodatkowe elementy według własnego pomysłu.

09.06.2020 r. – wtorek
POZNAJEMY MIESZKAŃCÓW LASU

Cele:
– wzbogacanie wiedzy dotyczącej lasu;
– rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej;
– rozwijanie percepcji wzrokowej.

Rozwiązanie zagadki jako wprowadzenie do tematu zajęć.

Szumią tam drzewa,
śpiewają ptaki,
spotkasz w nim sarnę
i inne zwierzaki. /las/

Zagadki słowne – Kto w lesie mieszka?

Jest brunatny, bardzo duży, nos ma czarny, futra w bród,
zaś ze wszystkich smakołyków, on najbardziej lubi miód. /niedźwiedź/

On jest dziki, on jest zły, on ma bardzo ostre kły.
A kto w lesie go spotyka, ten na drzewo zaraz zmyka. /dzik/

Ma puszyste, rude futro. Zręcznie umie gąskę schwytać.
I umyka w las prędziutko, tylko miga ruda kita. /lis/

Jest zgrabna i płochliwa. W lesie je trawkę, liście zrywa.
Jest zgrabna jak panna. Kto to taki ? To jest… /sarna/

Czyja mądra głowa w dzień się w dziupli chowa?
W nocy widzi wszystko. Co to za ptaszysko? /sowa/

Kto to skacze śmiało z gałęzi na gałąź i bez trudu może
rozgryźć twardy orzech? /wiewiórka/

Oto zwierz, śmieszny zwierz. Kolce ma i wzdłuż, i wszerz.
Gdy się ukłuć w taki kolec, to okropnie musi boleć. /jeż/

Obejrzyj film o mieszkańcach lasu:

Rozwijanie percepcji wzrokowej. Składanie obrazka pociętego na 10 części.

Obejrzyj film pt. „Jak wyglądałoby życie na Ziemi bez drzew”.

Staramy się aktywnie spędzać czas. Bajka spacer po lesie – autor Donata Ciosek – Aiale.

Las kryje w sobie tajemnic bez liku, nawet tuż obok Ciebie, w tym małym gaiku. Stare drzewa historie sprzed lat opowiadają, zwierzęta z zaciekawieniem ich słuchają. Tu dnia każdego rodzi się nowe życie, udajcie się tam na spacer, a sami zobaczycie. W gniazdach pisklęta się wykluwają, pracowite mrówki o swój dom zawsze dbają. Z oddali słychać stukot dzięcioła, żuczków gromada maszeruje wesoła. Wiewiórki buczynę zbierają, tam w oddali kica zając. O poranku srebrzy się rosa na zielonej trawy kłosach. Słońce przez drzew konary się przebija. Urok tego miejsca nigdy nie przemija. Skarby tutaj są ukryte: grzyby, jagody, poziomki wyśmienite. Warto do lasu wybrać się w odwiedziny, niż przed ekranem komputera spędzać całe godziny.

Do czego zachęca nas opowiadanie? /aktywny wypoczynek/

Zabawa matematyczna – liczenie w zakresie 5.
Wysłuchanie opowieści.

W lesie jeden wielki żubr zrobił swoją nogą głośno: TUP!
Wystraszyły się dwa zające i umknęły w trawy na łące.
Trzy płochliwe jelenie skryły się w leśnej gęstwinie i czekają, aż ten hałas minie.
Cztery małe dziki uciekały aż się kurzyło, a pięć wiewióreczek spało w swej dziupli aż miło.

– Jakie zwierzęta pojawiły się w opowieści?
– Tupnij tyle razy ile jest żubrów w lesie.
– Podskocz tyle razy ile jest zajęcy.
– Zrób tyle przysiadów ile było dzików.
– Klaśnij w dłonie tyle razy, ile jest wiewiórek.
– Zrób tyle pajacyków ile jest jeleni.

Leśne rytmy.
Dziecko wycina obrazki ze zwierzętami i nakleja je na karcie pracy, kontynuując zamieszczone rytmy.

08.06.2020 – poniedziałek

LAS

Cele:
-rozwijanie zainteresowań przyrodą,
-wzbogacanie słownictwa o słowa związane z lasem,
-kształtowanie postaw ekologicznych,
-rozwijanie spostrzegawczości i koncentracji uwagi,
-wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

1.Słuchanie piosenki ,,Las”

2.Oglądanie filmiku z cyklu Wędrówki Skrzata Borówki ,, Las mieszany”

3.Wykonanie pracy plastycznej ,,Składanka lasu” w oparciu o obejrzany film.

4.. Ćwiczenia logopedyczne.

• Język jedzie do lasu na koniku – dziecko naśladuje kląskanie językiem
z jednoczesnym poruszaniem wargami (ściągnięcie warg i ich rozciągnięcie).
• W lesie język rozejrzał się dookoła – dziecko wykonuje ruch oblizywania warg, najpierw w prawą, a potem w lewą stronę.
• Zobaczył małe fioletowe kwiatuszki i je powąchał – dziecko wykonuje
wdech nosem i wydech ustami.
• Spojrzał w górę, skąd dobiegało pukanie dzięcioła – dziecko uderza
czubkiem języka za górnymi zębami.
• Spojrzał w dół – dziecko wyciąga język na brodę – zobaczył czerwonego muchomora z białymi kropkami i zaczął je liczyć – dziecko dotyka językiem każdego zęba.

5.Zabawa ruchowa przy muzyce.

6. ,,Zadania dla małych bystrzaków” – ćwiczenia rozwijające spostrzegawczość i pamięć.

05.06.2020 r. – piątek
NASZE ZABAWKI

Cele:

– wdrażanie do wypowiadania się na temat wiersza,
– rozwijanie sprawności manualnej 

ZABAWA TANECZNA – ZABAWKI
Dziecko porusza się tak jak zabawki ze skrzyneczki.

Misie – tupią, 
piłeczki – skaczą,
pajace – klaszczą,
laleczki – tańczą. 

Zagadki: Jaka to zabawka?

Śmiesznie skacze w dół i w górę, gdy pociągniesz go za sznurek. /pajac/

Lata w górze, lecz na sznurze. /latawiec/

Kolorowa kula, trzeba ją nadmuchać, by przez całe lato turlać ją i rzucać. /piłka/

Możesz z nich zbudować, razem z kolegami kolorowy domek z dachem i oknami. /klocki/

Podobna do łyżki, lecz nikt nią nie jada. Chętnie do wiaderka, żółty piasek wkłada. /łopatka/

Siedzą w sklepie z zabawkami, uśmiechnięte mają minki, piękne suknie, piękne loki. Bardzo lubią je dziewczynki. /lalki/

Co to za zabawka? – zabawa rozwijająca zmysł dotyku.
Rodzic zasłania dziecku oczy i daje do rąk zabawkę. Zadaniem dziecka jest rozpoznać za pomocą dotyku, jaka to zabawka.

Słuchanie wiersza B. Szelągowskiej: „Kraina zabawek”.

Siedzą zabawki grzecznie na półkach.
Siedzą i patrzą na pajacyka.
Pajac do tańca lalkę zaprosił
i teraz będą tańczyć walczyka.
Patrzcie! Dwa misie! Na samej górze!
W takt się kołyszą, klaszczą łapkami.
Na parapecie rozsiadł się zając;
Jak każdy zając -strzyże uszami.
Tuż obok książek drzemie żyrafa.
Kudłaty piesek przy wózku szczeka.
Piłka się turla, to znowu skacze.
Myszka – zabawka – kotu ucieka.
I nagle wchodzi ktoś do pokoju.
Ojej, nie tańczy już nikt walczyka!
Zabawki stoją, siedzą bez ruchu
i tylko z radia płynie muzyka.

Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu:

– Jakie zabawki były w pokoju?
– Kogo pajac poprosił do tańca?
– Gdzie siedziały dwa misie?
– Kto zdrzemnął się obok książek?
– Przy czym stał kudłaty piesek?
– Co się stało, gdy ktoś wszedł do pokoju?

Zabawa:  „Gdzie jest zabawka”.
Dziecko przynosi cztery swoje zabawki. Rodzic rozmieszcza je w pokoju w taki sposób, aby dziecko używało zwrotów określających położenie przedmiotów w przestrzeni (na, obok, za, przed). 

Karta pracy cz. 2, nr 55.
Dziecko rysuje po śladach rysunków zabawek, koloruje rysunki, słucha zagadek i określa, o których zabawkach była mowa.

Utrwalenie treści rymowanki:  „Porządki”.

O zabawki zawsze dbamy. 
Po zabawie je sprzątamy.
Każdy przedszkolak o tym wie,
po zabawie sprząta się.

Pooglądajcie film z którego dowiecie się co Tosia i Tymek musieli zrobić ze swoimi zabawkami.

 

04.06.2020 – czwartek

FIGURY GEOMETRYCZNE – KOŁO, TRÓJKĄT

Cele:
-poznawanie wyglądu figur geometrycznych – koło i trójkąt,
-rozwijanie koordynacji wzrokowo – ruchowej i motoryki rąk,
-wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

1.Oglądanie filmiku ,,Książeczka kształtów”.

 

-O jakich figurach geometrycznych była mowa w filmiku?
-Spróbujcie wymienić wszystko, co kojarzy wam się z kształtem koła i trójkąta.

2.Słuchanie wiersza D. Wawiłow ,,Trójkątna bajka”

Była raz sobie skała
bardzo dziwna, TRÓJKĄTNA,
stał na tej skale pałac,
bardzo dziwny, TRÓJKĄTNY.
W pałacu tym na tronie
bardzo dziwnym, TRÓJKĄTNYM,
zasiadał król w koronie
bardzo dziwnej, TRÓJKĄTNEJ,
i patrzył z okna wieży
bardzo dziwnej, TRÓJKĄTNEJ,
na dzielnych swych rycerzy
bardzo dziwnych, TRÓJKĄTNYCH.

Aż kiedyś raz dworacy
na szczerozłotej tacy
przynieśli mu śniadanie
wykwintne niesłychanie –
a było to nieduże
zwyczajne jajko kurze,
bardzo dziwne,
OKRĄGŁE!

I krzyknął król:
,,No wiecie!
Toż to prawdziwa bajka!
Pomyśleć, że na świecie
są takie cudne jajka!
Więc niech mi odtąd wszędzie
OKRĄGŁYM wszystko będzie!”
Dworacy – nieboracy
zabrali się do pracy
i w ciągu jednej chwili
jak kazał, tak zrobili.

I odtąd stała skała
bardzo dziwna, OKRĄGŁA,
a na tej skale pałac
bardzo dziwny, OKRĄGŁY,
w pałacu zaś na tronie
bardzo dziwnym, OKRĄGŁYM,
zasiadał król w koronie
bardzo dziwnej, OKRĄGŁEJ,
i patrzył z okna wieży
bardzo dziwnej, OKRĄGŁEJ,
na dzielnych swych rycerzy
bardzo dziwnych, OKRĄGŁYCH.

3.Rozmowa na temat wiersza:
-Jaki kształt miały: skała, zamek, król, dworacy?
-Co spowodowało, że król nie chciał, żeby wszystko było trójkątne?
-Jaki kształt wszystko teraz przybrało?

4.Słuchanie piosenki ,,Trójkąty”

 

5.Rysowanie po śladzie – koło

https://dzieciakiwdomu.pl/wp-content/uploads/2015/09/kolo-kropki.pdf

6.Rysowanie po śladzie – trójkąt

https://dzieciakiwdomu.pl/wp-content/uploads/2015/09/trojkat-kropki.pdf

7.Zabawa przy piosence ,,Ręce do góry”.

8..Propozycja pracy plastycznej ,,Wesoła gąsienica”
/kolorowy papier, szablon koła np.nakrętka z butelki po mleku, nożyczki, klej, kredki/
Sposób wykonania:
-obrysuj koła na kolorowym papierze przy pomocy szablonu,
-wytnij koła,
-ułóż koła jedno obok drugiego i przyklej,
-dorysuj gąsienicy oczka, buzię i nóżki.

03.06.2020 r. – środa
NASZE EMOCJE

Czytanie bajki przez babcię Marysi i tatę Adasia w ramach projektu ,,Magiczna moc bajek”.          Adaś z kartą czytelniczą.

Cele:

– rozpoznawanie, nazywanie i wyrażanie podstawowych uczuć i emocji;
– rozwijanie kompetencji komunikacyjnych;
– poznanie sposobów rozładowania smutku i złości.

Dziecko rozwiązuje zagadki słowne dotyczące emocji.

Jaka to emocja? Powiedzcie dzieci –
Rączki wymachują, ciało w górę leci,
oczy jak iskierki się zapalają,
wszystkie ząbki usta odkrywają. /radość/

Mówią o nim, że ma wielkie oczy,
gdy się do naszego umysłu wtoczy.
Trzęsie nami śmiało
i paraliżuje całe ciało. /strach/

Usta jak podkówka odwrócona.
Często łezka w oku zakręcona.
Wygląd twarzy tej dziewczyny,
jakby najadła się cytryny. /smutek/

Gdy się w nasze serce wkrada,
to naszymi myślami włada.
Marszczy nam nosek, oczy i czoło,
tupie nóżką i rączką grozi w koło. /złość/

Piosenka „Nasze emocje” – Śpiewające Brzdące.

Ref: Radość, smutek, złość i strach.
Tyle uczuć mieszka w nas.
To emocje nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

Płyną z serca spontanicznie.
Od kołyski w nas mieszkają.
I się zdarza bardzo często,
że o sobie znać nam dają.

Ref: Radość, smutek, złość i strach…

Nie ma wcale nic w tym złego,
że się czasem zezłościmy,
że czujemy wstyd lub smutek.
My z tym sobie poradzimy!

Ref: Radość, smutek, złość i strach…

Wygonimy wszystkie strachy,
damy w kość okropnej złości.
I zadbamy by najwięcej,
było śmiechu i radości.

Ref: Radość, smutek, złość i strach…

Wysłuchaj bajkę o Brzydkim kaczątku.

Rodzic wspólnie z dzieckiem zwraca uwagę na towarzyszące kaczątku emocje: smutek, strach, radość.
Dziecko zastanawia się, jak czuło się kaczątko na podwórku, a jak nad stawem, gdy zobaczyło swoje odbicie w wodzie.

Ćwiczenie, reakcji w trudnej sytuacji – Stop!
Rodzic prosi dziecko, aby przekazało rady kaczątku, jak powinno się zachować, kiedy inni mu dokuczali.
Jednym ze sposobów reakcji może być wyciągnięcie ręki w kierunku przeciwnika i powiedzenie: Stop! Nie masz prawa mi dokuczać.
Warto też zwrócić uwagę na to, że dziecko ma prawo i powinno szukać pomocy u osoby dorosłej, do której ma zaufanie.

Niedokończone zdanie.
Rodzic podaje początek zdania, a dziecko kończy je zgodnie z własnymi odczuciami np:

Jestem smutny kiedy …..
Kiedy jest mi wesoło …..
Jestem zły, kiedy …..
Czasami boję się …..

Zabawa ruchowa – „Gdzie jestem?”.
Rodzic prowadzi dziecko przez krainy uczuć. Dziecko słuchając muzyki ilustruje emocje gestem, mimiką, ruchem.

Wsiadamy do pociągu, jedziemy do KRAINY ZŁOŚCI – dotarliśmy, ludzie w tej krainie tupią nogami, obrażają się, zaciskają pięści. Często się kłócą, nie potrafią się bawić, mają groźne miny
.
Wysłuchaj piosenki – „Złość to straszny zwierz”.

Rodzic informuje dziecko, że za chwilę samo musi rozpoznać w której krainie się znajdzie.

W KRAINIE SMUTKU – ludzie stale chodzą smutni, nic im się nie chce robić, siedzą, leżą.
W KRAINIE RADOŚCI – jest wesoło, ludzie w tej krainie się uśmiechają, świeci słońce, jest kolorowo.

Rodzic pyta dziecko: W której krainie czułeś się najlepiej?

Każdy ma prawo do złości, należy jednak pamiętać o bezpiecznym sposobie jej wyrażania. Złość jest przykra, nikt jej nie lubi, każdy się jej boi, dlatego złość trzeba uspokoić.

Jak można uspokoić złość?

Rodzic opowiada dziecku w jaki sposób pozbyć się złości:

– gdy czujemy ją w sobie – możemy wtedy skupić się na głębokim oddychaniu, powtarzamy sobie siebie w myśli – „bez złości mamy więcej radości”;
– możemy policzyć do 10;
– złość można wychodzić, wybiegać – wtedy maszerujemy /idziemy na spacer/, biegamy po podwórku, parku;
– złość można wytupać;
– możemy ją wykrzyczeć, /w odpowiednim miejscu/
– możemy swoją złość narysować;
– zastosować zabawę „papierowa kula”, kartkę papieru /gazetę/ zgniatamy mocno w kulę i wyrzucamy do pojemnika;
– możemy się wyciszyć słuchając muzyki relaksacyjnej.

Kraina smutku.

Każdy z nas ma prawo się smucić, mamy bardzo różne powody naszego smutku, czasem to po prostu gorszy nastrój, czasem jakieś zmartwienie lub poważny problem.
Co możemy zrobić, żeby poprawić sobie humor, kiedy jesteśmy smutni?
Dobrze jest mieć przyjaciela, z którym możemy dzielić nasze smutki i radości.

Żeby rozładować smutek możesz:

– przytulić się mocno do mamy, taty, przyjaciela;
– poprosić o masażyk na plecach na poprawę nastroju;
– porozmawiać z przyjacielem;
– przytulić misia;
– wypłakać się;
– narysować swój smutek.

Narysuj swój radosny portret. Możesz go zrobić dowolną techniką. Pamiętaj o pomalowaniu tła 

02.06.2020 – wtorek

ŻYĆ W ZGODZIE I PRZYJAŹNI
DZIECIĘCE PRZYJAŹNIE

Cele:
-uświadomienie wartości przyjaźni,
-rozwijanie spostrzegawczości,
-rozwijanie poczucia rytmu.

1.Słuchanie opowiadania D. Niewoli „Chcę mieć przyjaciela”

Mam na imię Nosalek. Tak nazwały mnie przedszkolaki, bo mój ogromny, czerwony i wesoły nochal sterczy jak u Pinokia.

Jestem pajacem i zajmuję miejsce na największej wersalce w przedszkolnym kąciku lalek.

Obok mnie mieszka misio – Krzysio, który ma oczy z guzików – jedno zielone, a drugie granatowe.

Powiem wam w sekrecie, że Krzyś był kiedyś bardzo smutnym misiakiem. Siedział tak sobie na wersalce i siedział. I nikt nie chciał się z nim bawić.

Dziewczynki tuliły lalki w pięknych sukienkach, woziły je na spacery wózkami i karmiły plastelinowymi ciasteczkami. Chłopcy byli zajęci budowaniem garaży i autostrad dla samochodów.

A miś – siedział na tej swojej wersalce i wzdychał :

– Kiedy ktoś mnie przytuli?

Raz nawet odważył się i wyszeptał:

– Basiu, zabierz mnie na spacerek.

Ale dziewczynka albo nie usłyszała, albo nie miała ochoty spacerować.

– To przez te twoje śmieszne oczy – mówiły lalki. – Jedno inne, drugie inne!

– Ale przecież serduszko mam takie samo jak wszystkie misie: pluszowe – szeptał Krzyś i wycierał smutne łezki, które kapały z granatowych oczu.

Nawet lalki nie chciały z nim rozmawiać.

Właśnie wtedy do przedszkolnej sali przyszedłem ja, Nosalek.

Posadzono mnie obok misia – Krzysia, który uśmiechnął się do mnie i nieśmiało spytał:

– Będziemy przyjaciółmi?

– No pewno – krzyknąłem uradowany, bo też bardzo chciałem mieć przyjaciela.

– Naprawdę? – spytał zdziwiony Krzyś. – Bo ja mam takie śmieszne oczy.

– A ja mam duży nos – roześmiałem się. Chwyciłem misia za pluszową łapkę.

Mocno, ile tylko miałem siły.

2. Rozmowa na temat opowiadania:
– Kto opowiadał o tym, jak zdobył przyjaciela?
– Kim był przyjaciel Nosalka?
– Dlaczego nikt nie bawił się z misiem?
– Jak czuł się miś kiedy nikt nie chciał się z nim bawić?
-Co jest ważniejsze – wygląd czy zachowanie przyjaciela?
– Czy dobrze jest mieć przyjaciela?
-Kto może być twoim przyjacielem?

3.Piosenka ,,Mam przyjaciela”

4. Zabawa „Prawda czy fałsz?”
Dziecko wybiera prawidłowe zachowania przyjaciela (klaskanie -prawda, tupanie – fałsz):
– pomaga w trudnych chwilach,
– umie pocieszyć smutnego kolegę,
– kłamie,
– można na nim polegać,
– przezywa innych,
– często się obraża,
– potrafi się dzielić,
– jest koleżeński,
– zawsze mówi prawdę,
– skarży,
– jest złośliwy,
– jest troskliwy.

5.Taniec dla dzieci Gumi miś

6.Znajdź 5 różnic pomiędzy obrazkami

Znajdź różnice kolorowanka

7.Propozycja pracy plastycznej ,,Mój przyjaciel”. /technika dowolna/

01.06.2020 r. – poniedziałek

Pierwszy czerwca dzień radosny
kwitną kwiatki, słońce świeci…
W dniu tak pięknym i wspaniałym
życzę Wam dzieci sercem całym
moc uśmiechu i radości
szczęścia, zdrowia, pomyślności.

NIBY TACY SAMI, A JEDNAK INNI

Cele:

– kształtowanie postawy tolerancji;
– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
– wzmocnienie poczucia własnej wartości.

„Na muzyce w przedszkolu” sł. i muz. Katarzyna Kulikowska.
Piosenkę można wykorzystać do zabawy ruchowej, można przy niej biegać, skakać, cwałować.

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz zagra bęben, my idziemy w koło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają janczary, my biegamy w koło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2

Prezentacja dziecka – Jaki jestem?

Rodzic stawia dziecko przed lustrem, tak aby była widoczna cała jego sylwetka. Prosi, aby dziecko przyjrzało się sobie i powiedziało, co u siebie lubi, np. swoje oczy, włosy, to, że szybko biega, pięknie rysuje…
Rodzic może uzupełnić wypowiedź dziecka, wskazując tylko pozytywne cechy.
Rodzic zachęca dziecko, aby opowiedziało o sobie: przedstawiło się z imienia i nazwiska, powiedziało co je cieszy, co lubi robić.

Obejrzenie filmu – „My dzieci świata”.

Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej – „Inny”.
Książka (s.72-73)

Do grupy Ady dołączył nowy przedszkolak. Pani przedstawiła go dzieciom i powiedziała, że ma na imię Anuj. Nikt nie chciał się z nim bawić, bo wyglądał inaczej niż wszyscy: miał ciemną skórę i czarne oczy, tak czarne jak nocne niebo. Chłopiec siedział w kąciku i rysował coś na kartce.
– To piesek? – zapytała Ada, przyglądając się rysunkowi.
– Tak, mój dog. – odpowiedział chłopiec i dorysował żółte słońce.
Ada znała to angielskie słowo i wiedziała, że dog to znaczy pies. Zawsze marzyła o jakimś zwierzątku, ale niestety była uczulona na sierść i po spotkaniu z psem lub kotem od razu zaczynała kichać.
– Nie baw się z nim. – szepnęła jej na ucho Kasia. – On jest z innego kraju.
– Jest miły. – powiedziała Ada. – I ładnie rysuje.
Od tej pory Ada i Anuj często bawili się razem: układali wieże z klocków, budowali zoo i ustawiali w nim plastikowe zwierzątka, kręcili się na tej samej karuzeli. Chłopiec znał dużo dziwnych słów, których Ada nie rozumiała, ale z radością uczyła go wymowy polskich słów.
– To jest huśtawka, potrafisz powiedzieć?
– Fuś…fuś…fuśtajka -próbował wymówić Anuj.
Ada również nauczyła się nowych słów po angielsku i dowiedziała się, że Anuj urodził się w Indiach, a jego imię znaczy „młodszy brat”.
– Ja mam starszego brata Olka, ale jak chcesz, to możesz być moim młodszym braciszkiem –
zaproponowała. Zbliżał się Dzień Babci i Dzień Dziadka, więc dzieci przygotowywały przedstawienie. Kilkoro z nich nie chciało występować razem z nowym kolegą.
– Ja nie będę z nim tańczyć. – naburmuszyła się Ola.
– Moja mama powiedziała, że on jest z dzikiego kraju. – stwierdził Jaś.
– A mój tata mówi, że oni jedzą palcami.
– Nieprawda! Anuj był u nas w domu z mamą i tatą. I wcale nie jedli palcami! – odezwała się Ada.
Słysząc to, pani poprosiła, żeby dzieci usiadły w kółeczku na dywanie i opowiedziała im bajeczkę o króliczku Trusiu. Truś był czarny, chociaż wszystkie króliki w stadzie były białe.
Okazało się jednak, że czarny królik był najodważniejszy ze wszystkich i to właśnie on uratował Białe Uszate Królestwo.
– Nie wolno się z nikogo śmiać i mówić, że jest inny lub gorszy. Na świecie żyje wielu ludzi, którzy różnią się kolorem skóry, mową i zwyczajami. Ważne, żebyśmy się od siebie uczyli i pomagali sobie wzajemnie. Ada podeszła do Anuja i wzięła go za rękę.
– On jest moim młodszym bratem. – powiedziała. – I razem zagramy babcię i dziadka w naszym teatrzyku! Okazało się, że Anuj ma śliczny głos i potrafi śpiewać jak skowronek. W dodatku nauczył się na pamięć trudnego wiersza po polsku i ani razu się nie pomylił. Największe wrażenie jednak zrobili na wszystkich babcia i dziadek Anuja. Byli ubrani kolorowo jak motyle i poczęstowali dzieci indyjskimi ciasteczkami. Gdyby wszyscy na świecie byli tacy sami, nie działoby się nic ciekawego.

Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

– Kim był nowy przedszkolak w grupie Ady?
– Jak dzieci zareagowały na nowego kolegę?
– Jak mógł się czuć Anuj, gdy dzieci nie chciały się z nim bawić?
– Jaką bajkę opowiedziała pani dzieciom?
– Czy wszyscy muszą być tacy sami?

Tolerancja polega na akceptowaniu inności jakiejś osoby: przyjmujemy ją taką, jaka jest, nawet jeśli ma inny kolor skóry, inaczej wygląda czy się ubiera inaczej niż my.
Prosimy dziecko o kilkakrotne powtórzenie słowa – tolerancja.

Karta pracy cz.2 nr 18 /dziecko 3 letnie/

– dziecko słucha imion odczytanych przez Rodzica i je powtarza;
– rysuje drogi dzieci do piaskownic;
– koloruje wiaderka zgodnie z instrukcją.

Karta pracy, cz. 2 nr 52 /dziecko 4 letnie/

– dziecko słucha imion przeczytanych przez Rodzica;
– powtarza imiona dzieci;
– rysuje drogi dzieci do piaskownicy;
– rysuje po śladach rysunków, mówi co one przedstawiają.

Czego pragną najbardziej dzieci na całym świecie.

29.05.2020 – piątek

POZNAJEMY PRACĘ STRAŻAKA

Cele:
-zapoznanie z pracą strażaka,
-rozwijanie umiejętności słuchania i wypowiadania się na określony temat

1.Słuchanie utworu Czesława Janczarskiego ,,Jak Wojtek został strażakiem”

Spróbuj opowiedzieć przy pomocy rodzica o przygodzie Wojtka.

2.Zagadki związane z zawodem strażaka:

*W hełmach z sikawkami
jadą na sygnale.
Gaszą dzielni pożar,
nie boją się wcale. /Strażacy/

*Jest czerwony jak ogień,
ma przed sobą prostą drogę,
bo gdy głośny sygnał daje,
stają auta i tramwaje. /Samochód strażacki/

*Choć podobny jest do węża,
to nie straszy wcale.
Tylko z płomieniami walczy
szybko i wspaniale. /Wąż strażacki/

3.Piosenka ,,Strażacy bohaterzy”

4.Zabawa oddechowa ,,Ugaś pożar”.

Zabawa oddechowa „Ugaś pożar”

Zadanie dla dziecka:

przygotuj: nożyczki, słomkę, kredki

1.Wytnij płomienie.
2.Umieść je w każdym oknie, na drzwiach.
3.Następnie za pomocą słomki ugaś pożar – zdmuchnij płomienie.
*zadanie to można wykonać także bez słomki. Proszę pamiętać, aby dziecko ułożyło usta w „dzióbek”

5.,,Strażak” – zabawa w podskokach.

6. Dopasuj odpowiednie przedmioty do strażaka

Dopasuj przedmioty do strażaka – karty pracy

7.Narysuj drogę strażaka do płonącego domu

https://www.logopestka.pl/wp-content/uploads/2020/05/Dzien_strazaka_logopestka.pdf

28.05.2020 – czwartek
POZNAJEMY PRACĘ SPRZEDAWCY

Kolorowanka Filipa:

Cele:
– poznanie wybranych zawodów;
– rozwijanie umiejętności uważnego słuchania opowiadania;
– poznanie zagrożeń związanych z zakupami w marketach;
– rozwijanie mowy.

Rodzic pokazuje obrazki przedstawiające osoby wykonujące różne zawody i prosi dziecko o:
– wymienienie ich nazw;
– podział nazw na sylaby.

Rodzic wskazuje logo na zdjęciu , a dziecko podaje nazwę supermarketu.

Wyjaśnienie różnicy między sklepem a supermarketem.

Sklep – obiekt handlowy, przeznaczony do detalicznej sprzedaży towarów.
Supermarket – sklep o bardzo dużej powierzchni, sprzedający szeroki asortyment towarów codziennego użytku.
Rodzic wskazuje zdjęcie i mówi:
Tu jest sklep warzywniak. Co tu się sprzedaje ? – dziecko podaje nazwę asortymentu danego sklepu.

– Jakich sklepów zabrakło na zdjęciu?
– Jakie jeszcze znasz sklepy?
– Podaj nazwy sprzedawanych w nich towarów.

Wujek Ogórek –  „Zawody”.

Masażyk ilustracyjny – Bolesław Kołodziejski: „Karuzela?”.
Rodzic siedzi za plecami dziecka i wykonuje ruchy, odpowiednio do treści:

Idzie Jasio po zakupy, mama go wysłała.
– kroczymy dwoma palcami po plecach dziecka,
Patrzy – stoi karuzela, kolorowa cała.
– rysujemy kółko,
” Eee… zakupy poczekają, ja pojeżdżę sobie”,
– rysujemy kilka kółek,
zaraz potem w sklepie obok w mig zakupy zrobię.
Karuzela wciąż się kręci, Jaś jeździ z zapałem,
– robimy kółka w drugą stronę,
nagle drapie się po głowie: co ja kupić miałem?
– drapiemy dziecko po głowie,
Wraca biegiem do mamusi: mamusiu kochana,
– szybko kroczymy ,dwoma palcami po plecach dziecka
karuzela wszystko w głowie dziś mi pomieszała.
– rysujemy kółka na plecach dziecka..

Wysłuchanie opowiadania R.Piątkowskiej pt.”Zguba”.

Rozmowa z dzieckiem na temat opowiadania.

– Gdzie mama zabrała Tomka?
– Co bardzo spodobało się Tomkowi w sklepie?
– Co zrobił chłopiec kiedy zobaczył namioty?
– Dlaczego chłopiec się przestraszył?
– Dlaczego Tomek nie odpowiedział na pytanie nieznajomego?
– Kto pomógł Tomkowi odnaleźć mamą?
– W jakich sytuacjach i komu można przekazywać informacje dotyczące nazwiska i adresu
zamieszkania.

Zabawa orientacyjno – porządkowa: „Jedziemy na zakupy”.

Dziecko biega na paluszkach w tempie podanym na bębenku.
Na hasło: Sklep z zabawkami! – naśladuje ruchy różnych zabawek np. chodzi jak robot, skacze jak piłeczka, itd..
Na hasło: Sklep z ubraniami! – naśladuje ruchy przymierzania różnych części garderoby.
Na hasło : Kwiaciarnia! – naśladuje wąchanie kwiatów.

Wydrukuj i pokoloruj:

27.05.2020 – środa

ZAWODY NASZYCH RODZICÓW

Cele główne:
-poznanie zawodów rodziców,
-poznanie pracy stomatologa,
– rozwijanie mowy, spostrzegawczości i logicznego myślenia,

1. Wysłuchanie wiersza Ireny Róży Salach ,,Tata jest…”
Tata Olka jest kucharzem,
tata Ani – marynarzem,
tata Krysi dobrze piecze,
tata Tomka ludzi leczy,
tata Zosi trudy znosi,
tata Werki topi serki,
tata Kuby szelki gubi,
tata Iwony sprzedaje balony,
tata Marty lubi żarty.
A mój kochany tatulek,
tatulek kochany,
wcale nie może żyć
bez mojej miłej mamy.

2. Rozmowa na temat wysłuchanego wiersza:

− Jakie zawody wykonywali ojcowie Olka, Ani i Iwony w wierszu?
− Jaki zawód wykonuje tata Tomka, jeśli wiemy, że leczy ludzi?
− Czy gubienie szelek to zawód?
− Skoro tata Marty lubi żarty, to jaki zawód mógłby wykonywać?

3.Zabawa z piłką ,,Co robi mama?, Co robi tata?”
Rodzic turla piłkę do dziecka i zadaje pytanie. Piłka wraca do rodzica – dziecko podaje odpowiedź. Jeśli dziecko nie zna odpowiedzi na pytanie – rodzic opowiada o swojej pracy.
-Kim z zawodu jest twoja mama?
-Co robi twoja mama w pracy?
-Kim z zawodu jest twój tata?
-Co robi twój tata w pracy?

4.,,Masażyk” według Bożeny Formy – zabawa z mamą. Dziecko siedzi za mamą i rysuje na plecach zgodnie z poleceniem po każdym odczytanym fragmencie wiersza..

Wędruję z mamusią hen leśną dróżką – rysuje palcami wskazującymi ścieżkę od góry
do dołu pleców,
przez góry wysokie i łąki, – rysuje góry, wykonuje ruchy koliste, pociera
dłońmi o plecy,
dla nas wesoło wietrzyk powiewa, – delikatnie uderza w plecy pięściami obu rąk,
a w górze śpiewają skowronki. – uderza delikatnie opuszkami palców w górną
część pleców,
Zza chmury nagle spogląda słońce, – rysuje słońce,
ciepłe wysyła promienie, – mocno pociera rozwartymi dłońmi o plecy,
zbieramy kwiaty, pięknie pachnące – rysuje kontury kwiatów, naśladuje ich wąchanie,
zbliżając dłonie do nosa,
stokrotki, rumianki, złocienie. – rysuje linie faliste w dowolnych kierunkach,
Potem leżymy sobie na trawie – delikatnie przykłada policzek do pleców mamy,
i w niebo spoglądamy, – przesuwa dłoń od dołu do góry pleców,
najcudowniejsze są takie chwile, – dmucha we włosy mamy,
bo mamę mocno kocham. – rysuje na plecach serduszko.

Zabawę można powtórzyć ze zmianą ról.

5.Zachęcam do obejrzenia filmiku, dzięki któremu poznacie pracę stomatologa, jak prawidłowo dbać o zęby oraz poznacie niezwykłą przygodę Baby – Jagi u dentysty.
Po obejrzeniu filmu spróbujcie wykonać plakat, który będzie wam przypominał o myciu zębów.

https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,baba-jaga-u-dentysty,35410

26.05.2020 – wtorek
DZIEŃ MAMY I TATY

Prace Filipka.

Cele:
– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
– rozwijanie słuchu muzycznego;
– wzmacnianie więzi uczuciowej między dziećmi a rodzicami.

Są w kalendarzu różne daty,
które świętuje ludzkość od lat.
Jednak DZIEŃ MAMY oraz DZIEŃ TATY
to najwspanialsze ze wszystkich dat.

Zagadka:

Kto pogłaszcze i przytuli,
łzy ukoi, baśń opowie –
i kto kocha nas nad życie.
No kochani … kto odpowie? /mama, tato/

Pobawcie się w dziennikarza przeprowadzającego wywiad z ważną osobą – waszym Rodzicem.
Zapytajcie o ulubiony kolor, potrawę, piosenkę oraz największe marzenie.

Zagadki dla dziecka o członkach rodziny.

Łatwą zagadkę dziś mamy,
kim jest dla Ciebie mama mamy? /babcia/

Nie każdy jest siwy,
nie każdy wąsaty,
lecz każdy jest tatą
mamy albo taty. /dziadek/

Babci córka, siostra mamy.
Jak ją nazywamy? /ciocia/

Ta dziewczyna i ten chłopak
jedną mamę mają.
Odgadnij i powiedz prędko,
jak się nazywają? /rodzeństwo/

Jest córką mamy i taty,
bawi się lalkami,
jest starsza lub młodsza.
To twoja kochana … /siostra/

Jak się zwracamy
do brata swojej mamy? /wujek/

Zabawy z Kubusiem. Stwórz portret swojej mamy.

Portrety

Zabawy językowe ze słowem mama, tata.
Jak ty zwracasz się do swojej mamy? Umiesz wymienić zdrobnienia od słowa – mama. /mamusia, mamunia, mamcia, mamulka, mateńka…/
Jak zwracasz się do taty? Umiesz wymienić zdrobnienia do słowa – tata.
/tatuś, tatulek, tatuńcio…/

Poszukiwanie określeń przymiotnikowych.
Jaka jest twoja mama? np: czuła, cierpliwa, wesoła, ładna, serdeczna…
Jaki jest twój tata? np: dobry, silny, mądry, wesoły, opiekuńczy…
Ułóż kilka zdań, w których znajdzie się słowo – mama lub tata.
Policz, ile wyrazów jest w twoim zdaniu. Łatwiej ci będzie policzyć, jeżeli przy wypowiadaniu każdego słowa klaśniesz w ręce.

Otwórz książkę, karty pracy / 4 latki/ s.49

Osłuchanie z piosenką „Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!

Uczyliście mnie chodzić, uczyliście mnie mówić.
Jak się zachowywać, jak zwracać się do ludzi.
Ja mogę na Was liczyć, wiem że mi pomożecie.
Najlepszych mam rodziców na całym wielkim świecie.

Ref.: Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!
Za każdą zimę,za każde lato!
Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!
Za to, że macie dla mnie czas!
Bardzo kocham Was!
Bardzo kocham Was!

A najpiękniejsze chwile, są kiedy mnie tulicie.
Dajecie mi buziaki, idziemy tak przez życie.
Co mogę dla Was zrobić, jak mogę się odwdzięczyć.
Jesteście w moim sercu, będziecie w mej pamięci.

Ref.: Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato! …

Spróbujcie dzisiaj nauczyć się refrenu piosenki „Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!”.

„Rodzinny spacer do parku”: zabawa muzyczno – ruchowa.

Przed rozpoczęciem zabawy wręczamy dziecku kartkę /może być kartka z gazety/.
Dziecko w rytm muzyki klasycznej maszeruje po pokoju. Rodzic zatrzymuje muzykę, wydaje następujące polecenia:
– wieje wiatr: dziecko zatrzymuje się, układa kartkę papieru na dłoniach na wysokości brody i dmucha na nią;
– pada deszcz: dziecko zatrzymuje się, siada na dywanie a przed sobą układa kartkę i opuszkami delikatnie po niej stuka;
– uwaga kałuża: dziecko zatrzymuje się układa kartkę papieru przed sobą i przeskakuje przez kałużę;
– burza: dziecko zatrzymuje się, kartkę papieru zgniata w kulę.
Zabawę prowadzimy dwukrotnie wydając każde polecenie w innej kolejności.

Pokoloruj laurkę dla Mamy i Taty.

Zachęcam do układania puzzli:
https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/238072-dzie%C5%84-rodziny

25.05.2020 – poniedziałek

MOJA RODZINA

Cele:
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
-rozwijanie sprawności manualnej,
-wzmacnianie więzi uczuciowej między dziećmi a rodzicami.

1.Rozwiązanie zagadki B. Szelągowskiej ,,Rodzina”.
Rodzic mówi zagadkę i prosi dziecko o podanie rozwiązania.

Razem mieszkamy: ja, mama, tata.
Mam młodszą siostrę, starszego brata…
Każdy pamięta o urodzinach,
bo taka właśnie jest ma… (rodzina

2. Słuchanie opowiadania E. Stadmüller ,,Dzień rodziców”.                                                                                     Odświętnie ubrani rodzice siedzieli cichutko na widowni, czekając na przedstawienie.
Tymczasem za kulisami (czyli za szafą) trwały gorączkowe przygotowania do występu.
– Proszę pani – alarmował słoń – odpadła mi trąba!
– Przywiąże mi pani ogonek? – przymilała się małpka.
– Oko mi się odkleja! – denerwowała się żabka.
Gdy wszyscy wreszcie byli gotowi, odezwał się gong (czyli uderzenie w patelnię) i na scenę wyskoczyła mama kangurzyca (czyli Magda w brązowym dresie z doszytą na brzuchu wielką kieszenią).
– Mama kangurzyca każdego zachwyca – recytował Bartek, wskazując na Magdę. – Ma na brzuchu kieszeń, w niej kangurka niesie – i Magda – hop – wyciągnęła z kieszeni małe, pluszowe kangurzątko.
Zaraz za kangurzycą na scenie pojawiły się dwa słonie – duży (Oskar) i mały (Ada).
– A mój tatuś ukochany z drzewa zrywa mi banany – chwaliła się Ada, wachlując się wielkimi szarymi uszami z tekturowych talerzyków.
– Jedz córeczko moja miła, żebyś szybko mi przytyła – mówił Oskar, dyskretnie przytrzymując trąbę z rury do odkurzacza.
Po słoniach występowały, małpki, żabki, kotki i niedźwiadki.
Wszyscy czworonożni rodzice czule przemawiali do swych dzieci, a one chwaliły się swoimi rodzicami.
Na koniec Olek, wystrojony w białą koszulę i granatową muchę, wyrecytował: Czy dziecko jest tycie, czy też waży tonę, czy ma długie uszy, czy krótki ogonek, czy ma futro gładkie, w prążki czy też w łaty, ma cieplutki kącik w sercu swego taty. Czy fruwa, czy pływa, czy też pełzać musi, to jest najpiękniejsze dla swojej mamusi. Więc dzisiaj wszyściutkie na świecie dzieciaki ślą swoim rodzicom słodziutkie buziaki.
W tym momencie wszyscy razem wyskakiwali na scenę, żeby posłać całuska, ukłonić się, a następnie paść w objęcia widowni.
Kolejnym punktem programu był słodki poczęstunek, po którym rozpoczął się konkurs tańca z rodzicami.
Wygrała Dominika ze swym tatą, bo rzeczywiście byli najbardziej zgraną i zwariowaną parą.
– Musimy poćwiczyć – przekonywał mamę Olek w drodze do domu. Za rok to my wygramy, a jak nie my, to na pewno Ada z tatą.

3. Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

– Co się działo podczas spotkania rodziców w przedszkolu?
– Jakie postacie występowały w tym przedstawieniu?
– Kto wchodzi w skład twojej rodziny?
– Co lubisz robić z mamą?
– Co lubisz robić z tatą?

4.Zapraszam do wspólnej zabawy przy muzyce.

5. Zabawa ,,Jaka jest moja mama?”.
Rodzic wymienia kolejno opis dotyczący mamy dziecka. Jeśli to, co mówi rodzic pasuje do opisu jego mamy – dziecko podnosi rękę do góry /może także dodać dodać swój własny opis/.
Np.
• ma niebieskie oczy
• czyta książki
• jeździ na rowerze
• ma długie włosy
• ma brązowe oczy
• piecze ciasta
• ma ciemne włosy
• nosi okulary
• prowadzi samochód
• kocha ciebie.

Wspólnie z mamą posłuchajcie piosenki ,,Kocham Cię, Ti Amo, Je T’aime”

6. Zabawa ,,Jaki jest mój tata?”.
Przebieg zabawy jak wyżej.
Np.
• nosi okulary
• jeździ na rowerze
• ma niebieskie oczy
• ma długie włosy
• długo przebywa w pracy
• gra z wami w piłkę
• lubi jeść ciasto
• czyta bajki na dobranoc

Wspólnie z Tatą posłuchajcie piosenki ,,Piosenka dla taty”

7.Ćwiczenie z wykorzystaniem wyprawki plastycznej.

Ramka na fotografię kociej rodziny 3 – latki
/karta nr 19, włóczka, bibuła, klej/
Dziecko:
− opowiada, co widzi na fotografii,
− dekoruje ramkę fotografii za pomocą pasków z włóczki i kulek z bibuły,
-może również ją pokolorować.

Ramka na rodzinną fotografię 4 -latki
/karta nr 3, klej, nożyczki, rodzinna fotografia lub namalowany portret rodziny/
Dziecko:
− wycina ramkę wzdłuż linii przerywanej,
− wyjmuje nacięty prostokąt,
− skleja ramkę,
− wkłada fotografię lub rysunek swojej rodziny.

8.Propozycja pracy plastycznej ,,Moja rodzina” /technika dowolna/

22.05.2020 – piątek
JAK TU PIĘKNIE I WESOŁO!

Cele:

  • wdrażanie do uważnego słuchania tekstów literackich;
  • rozwijanie wiedzy przyrodniczej.

Słuchanie wiersza B.Szelągowskiej: „Tęczowa łąka”.

Lśni jak tęcza – łąka w maju.
Kolorów tu tyle!
Na stokrotkach, mleczach, makach
siadają motyle.
Z norki właśnie wyszła mała myszka,
a za nią jej dzieci.
A nad nimi, w stronę stawu
wielki bocian leci.
Pszczółka bawi się w kolory –
czerwonego szuka.
Gdzieś na samym skraju łąki,
dzięcioł w niebo stuka.
Konik polny już się zmęczył
i gra coraz ciszej.
A do taktu, na rumianku
osa się kołysze.
Bąk coś bąknął niewyraźnie,
mocno zawstydzony.
W łapkach przyniósł słodki nektar
dla swojej przyszłej żony.
A spod liści, po łodydze
wspina się dżdżownica
i rozgląda się po łące,
i wszystkim zachwyca!

Odpowiedz na pytania:

– Jakie zwierzęta występowały w wierszu?
– Czy łąka w maju jest kolorowa czy ponura?
– Które zwierzę zamieszkujące łąkę podoba się Tobie najbardziej?

Zapraszam Cię do tańca na zieloną łąkę gdzie trwa „BZYCZĄCA ZABAWA”.

Rozwiązanie zagadki słownej.

Gdy zaświeci słonko
nad majową łąką,
wesoło latają
i kolorowe jak one
kwiaty odwiedzają.  / motyle /

Świat motyli jest bardzo różnorodny. Obecnie na świecie żyje około 150 tysięcy gatunków motyli, z czego w Polsce ponad 3 tysiące. Spotykamy je na wszystkich kontynentach oprócz Antarktydy. Najbardziej charakterystycznym elementem motyli są ich szerokie i symetrycznie barwne skrzydła, czyli – identyczne wzory rozmieszczone na lewym i prawym skrzydle. Pożywieniem dla motyli jest nektar kwiatów, a także częściowo sfermentowane owoce. Wiele gatunków motyli jest objętych ochroną, gdyż ich liczba stale się zmniejsza.

Pamiętajcie! NIGDY nie łapcie motyla w dłonie, jego delikatne skrzydła prawie na pewno zostaną w ten sposób uszkodzone, a bez możliwości unoszenia się na nich motyl zginie.

Ilustracja ruchowa fragmentu wiersza A.Przemyskiej: „Motylek”.
Naśladowanie gestów Rodzica z równoczesnym mówieniem wiersza.

Motylek lekki,
(dziecko kreśli w powietrzu obiema rękami jednocześnie kształt skrzydła motyla)
fruwa nad łąką.
(dziecko stojąc w lekkim skłonie, zatacza złączonymi rękami koła)
W dole są kwiaty,
(dziecko przykuca)
w górze jest słonko.
(dziecko staje na palcach, wskazuje ręką w górę)
Fru, fru, fru, fru!
(dziecko rękami wykonuje młynek przed sobą, z dołu do góry)
Wesoło, wesoło mu (…)
(dziecko kołysze się na boki, ręce ma oparte na biodrach)

Jak samodzielnie narysować motyla? Podpowiada wierszyk – spróbujcie:

Zachęcam do obejrzenia bajki: „Ogród w kolorach tęczy”.

Odpowiedz na pytania:

– Czym martwił się Zielonek?
– O czym marzył?
– Kto pomógł spełnić marzenie Zielonka?
– Pamiętasz jakie kwiaty zasadziły skrzaty w ogrodzie Zielonka?

Aby zapamiętać kolory tęczy należy nauczyć się tego zdania:

Czemuś poszła żabko zielona na grób faraona.

Pierwsze litery pomagają zapamiętać kolory tęczy, czyli: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, granatowy, fioletowy.

Tęcza to niezwykłe zjawisko, które zachwyca za każdym razem, gdy tylko pojawia się na niebie. Powstaje na niebie wtedy, kiedy pada deszcz i świeci słońce. Dzieje się tak dlatego, że promienie słońca, kierując się w stronę ziemi, napotykają na swojej drodze krople wody, przechodzą przez nie, w wyniku czego białe światło słoneczne zmienia się w  wielobarwne widmo i tworzy na niebie kolorowy most.

Zrób własną, domową tęczę:

Szklankę wypełnij w około 3/4 wysokości wodą.
Do szklanki włóż małe lusterko, które należy tak umieścić, aby było pochylone – z jednej strony powinno opierać się o dno szklanki, a z drugiej o ściankę.
Gdy spróbujesz ustawić szklankę tak, że promienie słońca będą padać na powierzchnię lustra, będziesz mógł zaobserwować powstającą tęczę na  suficie.

Wykonaj pięknego motylka:

– możesz go narysować i pokolorować farbami,
– zrobić z kolorowej krepiny lub kolorowej serwetki,
– możesz go zrobić z wyciętych kół.

21.05.2020 – czwartek

KWIATY MAJOWEJ ŁĄKI

Prace Adasia i Filipka.

Cele:
-poznanie niektórych gatunków kwiatów występujących na łące,
-poznawanie prawidłowej artykulacji głoski ,,z”,
-rozwijanie wyobraźni artystycznej.

1.Oglądanie obrazka przedstawiającego kwiaty, które można zobaczyć na łące.                                              Zwrócenie uwagi na bogactwo barw i kształtów kwiatów. Poznanie ich nazw przy pomocy rodziców.

2.Ciekawostki o kwiatach:

Rumianek pospolity

Rumianek jest powszechnie występującą w Polsce, popularną rośliną leczniczą. Dzięki obecności olejków wykorzystywany jest również w kosmetyce. Wątłe, mocno rozgałęzione łodygi porastają pierzaste listki oraz charakterystyczne biało-żółte kwiatostany. Cała roślina silnie pachnie.

Chaber bławatek

Jest nieodzownym elementem krajobrazu polskiej wsi. Przez lata uważany był za popularny chwast upraw zbożowych – jego intensywny błękit odcina się wśród złotych łanów. Ostatnimi czasy docenione zostały jego właściwości lecznicze oraz walory dekoracyjne. Tym samym trafił do grona roślin ozdobnych.

Mak polny

Wiosną i latem polskie łąki ubarwione są delikatnymi, czerwonymi kwiatami. Maki polne, bo o nich mowa mają bardzo małe wymagania co do miejsca uprawy. Roślina składa się z pojedynczej, delikatnie owłosionej łodygi , zwieńczonej pojedynczymi kwiatami.

3.Zagadki o kwiatach.
Spróbuj rozwiązać zagadki i wskaż te kwiatki na obrazku.

*Pośród łanów żyta,
błękitem zakwita. /chaber/

*Mam żółty środek
i białe płatki.
Możesz spotkać mnie na łące
a także w aptece. /rumianek/

*Pośród pól rzucone
plamki czerwone,
lecz gdy w zbożu chcą zagościć,
to się rolnik na nie złości. /mak/

3.Improwizacja ruchowa przy piosence ,,Kwiatowa piosenka” z wykorzystaniem wstążki lub paska bibuły o długości około 1 metra.

4. Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza B. Szelągowskiej ,,Majowa łąka”.
Rodzic prezentuje wiersz. Powtarza treść wiersza powtórnie, a dzieci powtarzają fragment tekstu: za, zo, ze, zu, zy to majowe dni!

Majowa łąka,
pachnąca łąka;
Tu widać myszkę,
słychać skowronka…
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!
Pająk zaplata
pośród traw sieci,
a mała pszczółka
do kwiatka leci.
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!
Ważka spogląda
na dół ciekawie.
Kret nowy kopiec
wykopał w trawie.
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!
Bąk bzyczy głośno,
trzmiela szukając.
A wokół brzozy
wciąż biega zając.
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!
Na małym krzaczku
przysiadła mucha.
Z wielką uwagą
motyla słucha.
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!
I konik polny
też nie próżnuje,
małej biedronce
kropek pilnuje.
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!
Tyle się dzieje
ciągle na łące!
Aż z ciekawością
zerka tam słońce.
Za, zo, ze, zu, zy
to majowe dni!

5.Praca plastyczna z wykorzystaniem wyprawki plastycznej ,,Maki i chabry”.

*Wyprawka plastyczna – 3 – latki /karta nr 28, kredki, bibuła, klej/                                                                                     Dziecko:
− rysuje po śladzie – kończy rysować łąkę,
− wykleja płatki maków czerwoną bibułą, a niebieską – kwiaty chabrów.

*Wyprawka plastyczna: 4 -latki
/karta nr 27, klej, jasnozielony karton A4, ciemnozieloną kredkę i flamaster (lub farby i pędzel), nożyczki/
Dziecko:
− wycina obrazki główek kwiatów,
− zagina w odpowiednich miejscach i przykleja do kartonu,
− dorysowuje (domalowuje) kwiatom łodyżki oraz łąkę – trawy i inne rośliny.

Propozycje innych prac plastycznych ,,Majowa łąka”. Dziecko może wykonać pracę według własnego pomysłu wykorzystując dowolną technikę.

https://stylowi.pl/24201590

 

 

20.05.2020 – środa
POZNAJEMY ŻYCIE PSZCZÓŁ

Cele:

-wzbogacenie wiadomości na temat zwierząt żyjących na łące;

-rozwijanie umiejętności liczenia elementów, kodowania wyników liczenia;

-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat.

Zabawa z pokazywaniem – „Lata mucha”.
Rodzic recytuje rymowankę, a dziecko głaszcze części ciała wymienione w rymowance.

Lata mucha koło ucha,
lata bąk koło rąk,
lecą ważki koło paszki,
lata pszczoła koło czoła,
lata mucha koło brzucha,
lecą muszki koło nóżki,
biegną mrówki koło główki,
pełznie gąsieniczka koło policzka.

Zagadka słuchowa.
Rodzic prosi dziecko, by położyło się wygodnie na dywanie, zamknęło oczy, wsłuchało się w odgłosy, które za chwile usłyszy. Następnie pytamy dziecko o jego wyobrażenia i przypuszczenia – co tak brzęczy?

Rodzic informuje dziecko, że za chwileczkę pozna Pszczółkę Kaję i wraz z nią zajrzy do ula.

Oglądanie filmu edukacyjnego – „Z wizytą w ulu”.

Po obejrzeniu filmu rozmawiamy z dzieckiem.

Jak długo żyje pszczoła?
Jakie ma obowiązki?
Kiedy może samodzielnie opuścić ul?
Z czego pszczoły produkują miód?
Czy pszczoły same zjadają swój miód?
Jak nazywają się pszczoły mieszkające w ulu?
Ile lat żyje królowa pszczół?

Potańcz na wiosennej łące.
Dziecko porusza się po pokoju przy muzyce: „Pszczółka Maja – taniec Mai”.

Zabawa ruchowo – naśladowcza „Pszczele obowiązki”.
Na przerwę w muzyce Rodzic wypowiada jeden z obowiązków pszczół, a dziecko przedstawia go ruchem. np. pszczółka zbiera miód, pszczółka sprząta ul, pszczółka opiekuje się larwami , pszczółka wykonuje pracę wentylatora, /macha skrzydełkami nie dopuszcza, aby temperatura w ulu się podniosła/ pszczółka je miodek…

Układanie historyjki obrazkowej – „Rozwój pszczoły”.

Rodzic pokazuje dziecku, kartę obrazkową „Cykl życia pszczoły” i opowiada o niej.

Królowa pszczół składa jaja do woskowych plastrów. Z jaj wykluwają się malutkie larwy, które są intensywnie karmione przez pszczoły robotnice przez 6 dni.  Następnie komórka plastra miodowego jest zamykana i larwa przekształca się w poczwarkę. Od chwili złożenia jaja do ukształtowania się młodej pszczoły mija 21 dni.

Następnie wskazujemy i nazywamy poszczególne stadia: jajo, larwa, poczwarka, dorosła pszczoła.

Zabawa ruchowa ze śpiewem – „Pszczółka śpi w ogrodzie”.

Dziecko „pszczółka” siada na środku dywanu i udaje, że śpi. Rodzic, rodzeństwo maszerują po kole i śpiewają piosenkę. Na słowa :” Raz, dwa, trzy” – zatrzymują się i klaszczą w ręce.

„Pszczółka” na słowa „pszczółka się zbudziła”- otwiera oczy, „nóżką poruszyła” – rusza nogą i powoli wstaje; „kogo dotknie mała pszczoła” -„pszczółka” wybiera Rodzica  z którym tańczy. Po skończeniu piosenki, Rodzic zostaje nową „pszczółką”.

Pszczółka śpi w ogrodzie
raz, dwa, trzy
ubrudzona w miodzie
raz, dwa, trzy.

My dokoła niej chodzimy i się wcale nie boimy
raz, dwa, trzy i raz, dwa, trzy. x2

Pszczółka się zbudziła
raz, dwa, trzy
nóżką poruszyła
raz, dwa, trzy.

Kogo dotknie mała pszczoła
musi tańczyć z nią dokoła
raz, dwa, trzy i raz, dwa, trzy. x2

Policz zwierzęta znajdujące się na łące.
Karta pracy s.45

Poszukaj owadów, jak ułożysz puzzle, spróbuj je policzyć.

https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/235125-%C5%82%C4%85ka-owady-kwiaty

https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/233578-%C5%82%C4%85ka-i-jej-mieszka%C5%84cy

19.05.2020 – wtorek

BIEDRONECZKI

Praca Filipa

Cele:
-rozwijanie wiedzy przyrodniczej,
-rozwijanie umiejętności liczenia’
-wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

1.Oglądanie filmiku ,,Przygody biedronki siedmiokropki”.
Podczas oglądania filmiku przyjrzyjcie się dokładnie biedronce. Zwróćcie uwagę na jej budowę, sposób poruszania się, kolor i liczbę kropek/jeśli uda wam się policzyć/.

2.Ciekawostki o biedronkach.
Biedronki to owady pożyteczne z rodziny biedronkowatych. Występują niemal wszędzie: na polach, łąkach, w lasach, parkach, sadach, ogrodach, a także w naszych domach. Chętnie chodzą po ręce. Są to niewielkie chrząszcze o owalnym kształcie. W Polsce najczęściej występują biedronki siedmiokropki ( Boże Krówki). Żywią się najczęściej mszycami, jajami lub larwami owadów. Przy głowie mają krótkie czułki, a przy tułowiu trzy pary odnóży. Na czerwonych skrzydełkach występuje siedem kropek- trzy na każdym skrzydełku i jedna przy główce. Latają, chodzą, ale potrafią pozostać w bezruchu, udając, że są martwe. Zaniepokojone larwy lub dorosłe chrząszcze wydalają poprzez stawy nóg hemolimfę o żółtym zabarwieniu, która ma trujące właściwości.

3.Słuchanie wiersza J. Sztaudynger ,,Kropki biedronki”.

Biedronka siedem kropek miała;
Pierwszą od rosy dostała,
drugą od słonka złotego,
trzecią od wiatru halnego,
czwartą od deszczu kropelki,
piątą od ziemi karmicielki,
szóstą od dziadka, co przechodził drogą,
siódmą – już nie wie od kogo.
Wszystkie siedem nosiła w komplecie,
Ażeby szczęście dawały dzieciom.

Odpowiedz na pytania:
-ile kropek miała biedronka?,
-pokaż tyle samo paluszków,
-przelicz paluszki,
-od kogo biedronka dostała pierwszą kropkę, drugą, trzecią… siódmą.

4.Ćwiczenia oddechowe ,,Kropki biedronki”.
/kontur biedronki, siedem czarnych kropek, słomka/
Rodzic kładzie przed dzieckiem sylwetę biedronki i prosi, aby za pomocą słomki przeniosło kropki na sylwetę.

5.Wykonaj ćwiczenie:

6.Słuchanie piosenki ,,Biedroneczka”.

7.Ćwiczenia grafomotoryczne – Biedronka

https://www.sp2.olawa.pl/images/2019na2020/oddzial_przedszkolny/Kacik/Biedronka-1.pdf

8. Propozycje prac plastycznych.

https://cloud1x.edupage.org/cloud?z%3A3hfh9xpiIjoj0v%2BQXBGprlq1%2B5yFL04tgMAyCh8RLz1GN4I5E%2FSJidDgEvwFKQHr

https://ekodziecko.com/wp-content/uploads/2013/09/DSC05760.JPG

18.05.2020 – poniedziałek
MIESZKAŃCY ŁĄKI

Cele:

-wzbogacanie wiadomości na temat zwierząt żyjących na łące,

-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,

-rozwijanie sprawności manualnej.

Oglądanie zdjęć, książek z obrazkami łąki i jej mieszkańców.
Rodzic czyta teksty związane z tematem. Dziecko nazywa mieszkańców łąki.
Poruszajmy się przy muzyce.

Ćwiczenia oddechowe: „Motyle nad łąką”.
Potrzebny: zielony karton lub ilustracja z kwiatami, 5 wyciętych motyli, słomka /rurka plastikowa/.
Zadanie dziecka polega na przeniesieniu papierowych sylwet motyli na obrazek kwiatów za pomocą słomki. Dziecko kładzie słomkę na sylwecie motyla, wciąga powietrze i przenosi sylwetkę w ten sposób na kwiaty. Dziecko powtarza tę czynność dotąd, aż wszystkie motyle będą na kwiatkach.

Zabawa ruchowa: „Ślimak”.
Dziecko recytuje rymowankę i rysuje za Rodzicem spiralną skorupę ślimaka palcem wskazującym na dywanie, w powietrzu, na plecach rodzeństwa lub Rodzica.

Ślimak, ślimak, wystaw rogi,
dam ci sera na pierogi.
Jak nie sera, to kapusty
– od kapusty będziesz tłusty.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy: język, wargi, żuchwę.
Lusterko dla dziecka lub dziecko stoi przed lustrem. Rodzic demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, dzieci powtarzają kilkakrotnie.

Bocian i żaba – dziecko naśladuje dziób bociana, ściągając wargi mocno do przodu, otwiera je i zamyka, a następnie rozciągają szeroko wargi jak żaba, która jest zadowolona, że schowała się przed bocianem.

Biedronka ma dużo kropek – dziecko rysuje czubkiem języka kropki na podniebieniu, przy szeroko otwartych ustach, unosząc język do góry.

Kret – tak jak kret wychodzi ze swego podziemnego domku, tak dziecko unosi język do góry, w stronę nosa, a potem znów chowa za górnymi zębami.

Pszczoła – dziecko naśladuje bzyczenie pszczoły: bzzz, bzzz, bzzz.

Motyl – jak motyl porusza skrzydłami, tak dziecko porusza naprzemiennie językiem od jednego do drugiego kącika ust.

Konik polny – tak jak konik polny skacze w górę i w dół, tak dziecko otwiera szeroko usta i językiem skacze za górne zęby i za dolne zęby. W tym ćwiczeniu język nie wychodzi przed zęby.

Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej: „Łąka”. Książka (s. 68-69)

Był piękny majowy dzień i przedszkolaki wybrały się na spacer. Chłopcy bardzo chcieli iść na boisko, żeby popatrzeć, jak trenują piłkarze, ale pani powiedziała, że na łące dzieje się o wiele więcej ciekawych rzeczy.
– Przecież łąka to tylko trawa, nic więcej tam nie ma – zmartwił się Tomek.
– Na pewno są ptaki. Dziadek mi opowiadał – odezwał się Olek. – Może nawet będzie jakieś gniazdko.
– A w nim jajeczka – dodała Ada.
– Postaramy się policzyć na palcach wszystkich mieszkańców łąki. Dobrze? – zaproponowała pani.
Dzieci chętnie się zgodziły i zaczęła się wspaniała zabawa.
– Konik polny! – zauważyła Kasia.
– Ale wysoko skacze!
– A ja widzę biedronki – Małgosia położyła jedną z nich na rączce, a dzieci podeszły bliżej.
– Jaki kolor ma biedronka? – spytała pani.
– Czerwony.
– I ma czarne kropeczki.
– A ja widziałem kopter! – krzyknął mały Jaś.
– Co to jest kopter? – zdziwił się Olek.
– Może chodzi o helikopter? – zapytała z uśmiechem pani. – Chyba wiem, co widziałeś. To z pewnością była ważka. Ważki mają dużą głowę, podłużny tułów i skrzydełka podobne do śmigła.
– O! Lecą następne! – zawołał Piotruś.
– Proszę pani, a tu są dziury!
Wszyscy podeszli bliżej, żeby je zobaczyć. W ziemi znajdowały się głębokie tunele.
– Ciekawe, kto w nich mieszka. Jak myślicie?
– Pająk – powiedziała Zosia.
– A ja myślę, że smok.
Pani wyjaśniła przedszkolakom, że w takich norkach mieszkają myszki nornice i poprosiła dzieci, żeby nie wkładały tam patyków ani nie wrzucały kamieni.
– To jest domek myszki, więc nie wolno zakłócać jej spokoju. – powiedziała.
Dzieci zauważyły też kilka kopców kreta,większych niż babki z piasku. Cała łąka tętniła życiem, aż zabrakło paluszków do liczenia pszczółek, trzmieli, kosmatych bąków, skowronków i motyli. Dzieci zrozumiały, że w maju cała przyroda rozkwita, a na łąkach rosną stokrotki, chabry, maki i wiele innych pachnących kwiatków.
Po powrocie do przedszkola dzieci nauczyły się piosenki: „Motylek”.

Usiadł w maju na kwiatku motylek.
Tupnął nóżką, a z kwiatka spadł pyłek.
Machnął łapką i z kwiatka spadł płatek.
Ach, nabroił ten motyl gagatek!
Teraz fruwa i leczy rabatki.
I udaje, że skrzydła to płatki.
Chciała zerwać kwiatuszek Agatka.
Teraz wącha motylka, nie kwiatka.

Rozmowa na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

– Dokąd dzieci wybrały się na spacer?
– Wymieńcie zwierzęta, które dzieci widziały na łące?
– Jakie zwierzątka kopią kopce na łące?
– Gdzie mieszkają myszy polne?
– O czym była piosenka, której nauczyły się dzieci?

Zapraszam cię na wędrówkę razem ze Skrzatem Borówką.

Ćwiczenia słuchowe: „Poznajemy mieszkańców łąki”.
Obrazki przedstawiające mieszkańców łąki.
Podajemy nazwy mieszkańców łąki: pszczoła, motyl, trzmiel, konik polny, biedronka, mysz, kret,skowronek – wspólnie opisujemy ich wygląd. Następnie prosimy dziecko, aby pomyślało o jakimś zwierzątku zamieszkującym na łące, i opowiedziało o nim, bez podawania jego nazwy. Rodzic dzieli nazwy mieszkańców łąki na sylaby, a dziecko po podaniu całej nazwy wskazuje odpowiedni obrazek.
Wybierz sobie zwierzątko, połącz kropki i pokoloruj obrazek.

15.05.2020 – piątek

POLSKIE TRADYCJE ZWIĄZANE Z FOLKLOREM

Cele:
– poznanie strojów ludowych z różnych regionów Polski, – zachęcanie do poznawania piosenek i tańców ludowych oraz do wspólnego śpiewania,
-rozwijanie umuzykalnienia i poczucia rytmu,
-rozwijanie sprawności manualnej.

1.Wspólna zabawa z domownikami.

2.Poznajemy polskie stroje ludowe

3.Jak wygląda strój krakowski?
https://polalech.pl/krakowski-tosia-bartek.htm

4.Poznajcie kroki krakowiaka. Krakowiak to polski taniec narodowy. Spróbujcie naśladować dzieci z filmiku:

5.Strój krakowski – kolorowanka.

https://www.trasadlabobasa.pl/image/2889
https://www.trasadlabobasa.pl/image/2890

6.Posłuchajcie i pośpiewajcie razem z rodzicami kilka znanych piosenek ludowych:
,,Miała baba koguta” , ,,Krakowiaczek jeden”, ,,Czarny baranie”, ,,Ta Dorotka”.

14.05.2020 – czwartek
NAJPIĘKNIEJSZY DOM

Cele:

-rozbudzanie zainteresowania najbliższą okolicą;

-poznanie prawidłowej artykulacji głoski „d”;

-rozwijanie sprawności dłoni i palców.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.
Prezentowanie prawidłowej artykulacji głoski „d”.
Głoska „d” jest głoską przedniojęzykowo – zębową, powstaje przez uniesienie czubka języka za górne zęby, gdzie następuje zwarcie go z podniebieniem i lekkie opuszczenie w dół.
Potrzebne: lusterko dla dziecka.
Rodzic objaśnia i pokazuje prawidłową artykulację głoski „d”. Prezentuje głoskę „d” przy szeroko otwartej jamie ustnej, tak aby dziecko widziało pracę języka. Dziecko powtarza za Rodzicem, głoskę „d”, kontrolując w lusterku pracę języka. Następnie powtarza sylaby: da, do, de, du, dy.

Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza B. Szelągowskiej – „Moja miejscowość”.
Rodzic prezentuje wiersz i pyta dzieci: Czym różnią się domy na wsi i w mieście? Powtarza wiersz, a dzieci – fragment tekstu: Da, do, du, do, da, w pięknym domu mieszkam ja!

Ile bloków stoi w mieście!
Jedne duże, inne małe.
Ten jest żółty, tamten szary,
a te obok – całkiem białe.
Mkną ulicą samochody;
wszędzie pełno zakamarków.
By odpocząć od hałasu,
zawsze można iść do parku.
Da, do, du, da, do, da,
w pięknym domu mieszkam ja!
Na wsi domów jest niewiele;
spokój zwykle tam panuje.
Za dnia słychać śpiew skowronka,
nocą sowa pohukuje.
Czasem piesek przerwie ciszę,
kiedy biega po ogrodzie.
Kogut pieje, krowa muczy,
kaczka kwacze gdzieś na wodzie.
Da, do, du, da, do da,
w pięknym domu mieszkam ja!
Czy to miasto, czy też wioska,
wielkie bloki, małe domy,
najważniejsze, by prócz domu
mieć rodzinę i znajomych!
Da, do, du, da, do, da,
w pięknym domu mieszkam ja!

Ćwiczenia sprawności manualnej – „Droga do przedszkola”.
Potrzeba: plastelina, podkładka/karton lub cerata/, klocki.

Dziecko lepi z plasteliny cienkie wałeczki, łącząc je ze sobą, tworzy drogę, która prowadzi do przedszkola zbudowanego z klocków. Droga ta jest ulepiona z równoległych wałeczków plasteliny.

Ćwiczenia oddechowe – „Idziemy do przedszkola”.
Potrzeba: słomka dla dziecka, piłeczka pingpongowa lub kulka z foli aluminiowej.

Dziecko ma za zadanie przeprowadzić piłeczkę wyznaczoną trasą za pomocą słomki.
Rodzic przypomina o prawidłowym torze oddechowym. Dziecko wciąga powietrze nosem, a wypuszcza ustami przez słomkę, kierując piłeczką.

Ćwiczenia językowe /dokończ wypowiedź/.

Lubię mój dom, bo…

Nauka na pamięć fragmentu wiersza B. Szelągowskiej „Moja miejscowość”.
Rodzic kilkakrotnie recytuje ostatnią zwrotkę wiersza, a dziecko ją powtarza.

„Czy to miasto, czy też wioska,
wielkie bloki, małe domy,
najważniejsze, by prócz domu
mieć rodzinę i znajomych!”

Wysłuchaj piosenki:

Po wysłuchanej piosence zaproponuj dziecku, aby spróbowało wymienić elementy z których składa się dom /ściany, dach, okna../

Czy wiesz jaki dom jest najpiękniejszy w naszym mieście? Kamienica Orsettich jest zaliczana do najpiękniejszych budowli mieszczańskich w Polsce. Mieści się w niej Muzeum.

Pooglądaj prezentację:

Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich

Zabawa z elementem równowagi – „Domek na kurzej nóżce”.
Dziecko biega swobodnie w różnych kierunkach. Na hasło – Stop! – zatrzymuje się i słucha polecenia.

Rodzic mówi: Domku, domku na kurzej nóżce, obróć się dookoła i stań do mnie przodem.
Dziecko po chwili stania wznawia bieganie, na hasło – Stop! zatrzymuje się, a rodzic mówi: Domku, domku na kurzej nóżce, obróć się dookoła i stań do mnie tyłem. /dziecko, obraca się i staje na jednej nodze tyłem do Rodzica/
Rodzic prowadzi zabawę dalej.

Narysujcie lub namalujcie farbami miejsce, które lubicie najbardziej w naszym mieście, które często odwiedzacie z rodzicami, w którym dobrze się czujecie. /dla chętnych/

13.05.2020 – środa

MIEJSCOWOŚĆ W KTÓREJ MIESZKAM

Prace Fabiana, Filipa i Marcelinki.

Cele:
-budzenie zainteresowania własną miejscowością,
-nabywanie umiejętności skupiania uwagi na przekazie literackim,
-rozwijanie orientacji przestrzennej.

1.Wysłuchanie legendy związanej z podziemiami jarosławskiego Rynku i zabytkową studnią ,,Studnia bez dna”.

Dawno, dawno temu na jarosławskim Rynku i w okolicznych podziemiach miało miejsce dziwne, a nawet budzące grozę wydarzenie. Otóż bowiem mała dziewczynka o imieniu Siena przeprowadziła się wraz z rodzicami do tego miasta. Cała rodzina zamieszkała niedaleko magicznego Rynku. Siena, wychowana w innej, bliżej nieznanej nikomu kulturze, stroniła od dzieci, rzadko z nimi rozmawiała i całymi dniami włóczyła się po starych, opuszczonych kamienicach stojących za miastem. Ciągle śpiewała piosenkę w obcym dla Polaków języku. Dorośli, patrząc na jej czarne ubrania i potargane włosy, mówili o niej „biedne dziecko”, a inne dzieciaki po prostu nazywały ją „dziwadłem”.Pewnego dnia Siena tak mocno pokłóciła się z rówieśnikami, że odeszła bardzo daleko od domu. Niestety straciła orientację i nie wiedziała, jak wrócić do rodziców. Kiedy tak błądziła po nieprzyjaznym mieście, nagle wyrósł przed nią ogromny budynek. Nigdy wcześniej nie widziała czegoś tak wielkiego, co już na pierwszy rzut oka budziło grozę. Mała Siena przełamała w sobie strach i nacisnęła klamkę. Drzwi, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, otworzyły się . Dziewczynka ujrzała dziedziniec zewsząd porośnięty trawami i chwastami. Wewnątrz panowała kompletna cisza. Nie było nikogo, kto mógłby Sienie wskazać drogę do domu. Na jednej ze ścian wielkiego gmachu widniał napis: „Opactwo Benedyktynek”. Niestety mała Siena nie wiedziała, co to znaczy. Wiedziona wrodzoną ciekawością ruszyła dalej, do środka budynku. Tam ujrzała ogromne korytarze, tak długie, iż wydawało się, że nie mają końca. Dziewczynka wybrała jeden z nich i pobiegła przed siebie. Dziwne, ale ludzie, od których stroniła, teraz nagle stali się jej potrzebni i dałaby niemal wszystko, by spotkać choć jedną osobę, która pomogłaby jej wrócić do stroskanych rodziców. Przy korytarzu, którym maszerowała, było mnóstwo drzwi, niestety zamkniętych. Siena już miała zawracać, gdy jedne z nich jakby samoczynnie się uchyliły. Dziewczynka krzycząc „dzień dobry” wbiegła do środka. Tam w bujanym fotelu spoczywała stara kobieta. Znudzonym wzrokiem popatrzyła na Sienę i powiedziała: „No, jesteś wreszcie, już mi się znudziło to czekanie”. Nie tłumacząc o co chodzi, chwyciła dziecko za rękę i pociągnęła za sobą. Mała Siena była coraz bardziej przerażona, ale o dziwo nie mogła krzyczeć. Otwierała usta, ale nie wydobywał się z nich żaden dźwięk. Po kilku minutach marszu, kobieta zatrzymała się przed maleńkimi drzwiami i pokazując palcem, nakazała Sienie: „Idź, ale zostaw piosenkę. To zapłata za wskazanie drogi”. Dziecko uchyliło drzwi, ale zaniepokojone odwróciło się, by zapytać kobietę, dokąd prowadzi korytarzyk za nimi, ale nikogo już obok niej nie było. „Dziwne” – pomyślała Siena, ale mając nadzieję, że korytarz doprowadzi ją do rodziców, ruszyła przed siebie. Jednak przejście z każdym krokiem stawało się coraz węższe i małej dziewczynce wydawało się, że utknie tu na stałe. Chcąc dodać sobie odwagi, zaczęła śpiewać swoją ulubioną piosenkę, ale o dziwo żaden dźwięk nie wydobywał się z jej ust. Dziewczynka była coraz bardziej przerażona. Była na samym dnie rozpaczy, daleko od rodziców, sama w ciemnych korytarzach. Nagle z piersi wyrwał się gwałtowny szloch: „Ratunku!!! Pomocy!!!”. Wylękniona Siena, w obliczu zagrożenia, postanowiła ruszyć dalej wąskim chodnikiem, wykładanym fragmentami cegłą. Droga dłużyła się niesamowicie.W końcu jednak, gdzieś w oddali ujrzała maleńkie światełko. Nie zastanawiając się dłużej, przyśpieszyła kroku i szybko znalazła się przy schodach prowadzących do metalowych drzwi, przez które przedzierały się promienie słoneczne. „No tak, ale jak je mam otworzyć? Jestem tak blisko celu, a tu taka przeszkoda” – pomyślała Siena. Nieoczekiwanie zobaczyła na swojej piersi kluczyk wiszący na rzemyku. „Skąd ja go mam? Pewnie to ta dziwna kobieta…” Nie zastanawiając się dłużej ściągnęła klucz i włożyła do dziurki. Przekręciła raz, przekręciła drugi raz i spróbowała otworzyć. Z wielką mocą nacisnęła na drzwi. Siena wpadła prawie pod koła wozu jadącego po ulicy… Tak, to była uliczka na Rynku. Przed swoimi oczyma zobaczyła Studnię. Jakże się ucieszyła z widoku dzieci, których do tej pory nie cierpiała. Miała ochotę pobawić się z nimi, pożartować, pobiegać. Wiedziała jednak, że mama i tato z pewnością tracą zmysły z powodu jej dziwnego zniknięcia. Szybko więc swe kroki skierowała ku domowi. Już od progu przepraszała mamę za nierozważny czyn i szybko wyrzucając z siebie słowa, próbowała opowiadać, co ją spotkało. Rodzice jednak, śmiejąc się, powtarzali: „Siena, Siena, znowu ta twoja wyobraźnia”. ”. Nikt nie uwierzył w to, że studnia na Rynku kryje jakieś tajemne przejście na drugą stronę miasta. Nikt też nie słyszał o starej kobiecie mieszkającej na stałe w klasztorze, który podobno zawsze tętni życiem i nie ma mowy, by nie można było spotkać tam żadnej żywej duszy. Poza tym zegar na ścianie w domu Sieny wskazywał dokładnie godzinę wyjścia dziewczynki na podwórko. Wydawało się, jakby czas stanął w miejscu. A przecież tyle czasu spędziła, szukając drogi do domu i martwiąc się, że już do niego nie wróci.I tak oto mała dziewczynka odkryła podziemne przejścia pod miastem i tajemnicę starej studni stojącej przy jarosławskim Ratuszu. Starsi niestety odkryli to wiele lat później, nazywając ten fakt przełomem w badaniu historii miasta. Najdziwniejsze jednak było to, że przechodzący obok studni ludzie czasem słyszeli dziwny dziecięcy głosik śpiewający piosenkę w nieznanym nikomu języku. Podobno nawet dziś jeszcze można ją usłyszeć.Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat przygody Sieny.

2.Zabawa ,,Maszerują dzieci drogą”
                                                             Dziecko:
Maszerują dzieci drogą,                    maszeruje w miejscu,
raz, dwa, trzy!                                     wyklaskuje rytmicznie,
Lewą nogą, prawą nogą,                  wystawia do boku lewą nogę i prawą nogę,
raz, dwa, trzy!                                     wyklaskuje rytmicznie,
A nad drogą słonko świeci               wznosi obie ręce wysoko w górę,
i uśmiecha się do dzieci,                   obraca się wokół własnej osi,
raz, dwa, raz, dwa, trzy!                    wyklaskuje rytmicznie.

3.Herb mojego miasta. Dziecko ogląda zdjęcie przedstawiające herb Jarosławia. Wspólnie z rodzicem omawia jego poszczególne elementy, kolorystykę.

4.Zabawa plastyczna ,,Dorysuj brakujące elementy”. Rysunek domu: prostokątny kształt domu, trójkątny dach, po bokach dwa okna z brakującymi elementami. Dziecko kończy rysować zgodnie z poleceniami: − Pomiędzy oknami dorysuj drzwi. − Na dachu dorysuj komin.

− Przed domem narysuj chodnik.

− Obok domu dorysuj garaż.

− Nad domem – słońce.

− Za domem rośnie las.

5.Zabawa ruchowa do piosenki ,,Głowa ramiona kolana pięty”

https://youtu.be/30BVfTvlsrE
12.05.2020 – wtorek

JESTEŚMY UPRZEJMI WOBEC INNYCH

Cele:

              • rozbudzanie zainteresowania najbliższą okolicą;
              • utrwalenie zwrotów grzecznościowych;
              • rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
              • rozwijanie umiejętności wokalnych.

Ćwiczenia logorytmiczne „Rób to co ja”. /na podstawie wiersza M. Skrobacz/
Dziecko porusza się razem z Rodzicem, wykonując czynności, o których on opowiada.

Zrób do przodu dwa kroki
i rozejrzyj się na boki.
Tupnij nogą raz, dwa, trzy,
pokaż, jaki lew jest zły.
Teraz w bok kroki dwa,
niech zabawa dalej trwa.
Przysiad i do góry skok,
rozkrok, skłon i ręce w bok.
Obróć się na pięcie w koło
i uśmiechnij się wesoło.

Zabawa dydaktyczna „Domy w naszej miejscowości”.
Rodzic proponuje spacer po miejscowości Jarosław. Recytuje rymowankę:

Na spacerek dziś idziemy,
pooglądać domki chcemy.

Rodzic pokazuje dziecku kamienicę, blok mieszkalny, dom jednorodzinny.
Kamienica – miejski budynek mieszkalny, stojący w zwartym szeregu innych domów, murowany z cegły lub kamienia, przynajmniej jednopiętrowy.
kamienica
Blok mieszkalny – wielokondygnacyjny budynek mieszkalny wielorodzinny o powtarzalnych segmentach, wyróżniający się prostą formą.
blok
Dom jednorodzinny – parterowe, piętrowe, tradycyjne lub nowoczesne i energooszczędne.
704550
Dziecko ogląda zdjęcia, próbuje określić, które domy zostały wybudowane dawniej, a które dziś. Rodzic tłumaczy, które budowle widoczne na zdjęciach to zabytki.

Zabytek to każdy wytwór działalności człowieka, będący świadectwem minionej epoki /pamiątką przeszłości/posiadający wartość historyczną, artystyczną lub naukową.
Rodzic sprawdza czy dziecko zna swój adres, jeśli nie, przypomina dziecku potrzebne wiadomości.

Wprawka dramowa: dziecko kłania się, przedstawia się, może o sobie coś powiedzieć.

Miejscowość w której mieszkam, to …
Mieszkam w … przy ulicy …
Lubię swoją miejscowość, bo …
Moje przedszkole znajduje się w … na osiedlu..

Ćwiczenia słuchowe „Co słychać wokół nas?”.

Rodzic prosi, aby dziecko przez chwilę było bardzo cicho i uważnie słuchało odgłosów wokół.
Jeśli ich nie ma /lub są niewyraźne/, Rodzic może je sam stworzyć. Następnie dziecko opowiada, co słyszało.

Dziecko słucha piosenki „Proszę, dziękuję, przepraszam”.

Jakie magiczne słowa są wymienione w piosence?
Dlaczego te słowa są magiczne?
Co to jest dobre wychowanie?

Magiczne słowa są częścią tego, co nazywa się dobrymi manierami.
Usłyszenie, że ktoś mówi „dzień dobry”, „dziękuję”, „przepraszam” i „proszę”, całkowicie zmienia postrzeganie tego człowieka przez innych ludzi.

Obejrzyj film „Myszka w Paski i dobre maniery”.


Zasady dobrego wychowania obowiązują nas także w środkach komunikacji miejskiej. Wsiadając do autobusu, pociągu należy pamiętać o tym, że najpierw wysiadają pasażerowie, a następnie wsiadają nowi. Grzeczność nakazuje, aby najpierw weszły osoby starsze. Im także należy ustąpić miejsca jeśli nie mają gdzie usiąść.
Aby zapanować nad chaosem, który często ma miejsce na miejskich chodnikach, wystarczy kierować się zasadą ruchu prawostronnego. To proste uregulowanie pozwala zachować ład i porządek na chodniku, zapobiega potrąceniom.

Rodzic czyta wiersz pt. „Babcia”.

Jedzie Jacek tramwajem
Rozsiadł się wygodnie
Patrzy jak po moście
Spacerują przechodnie
Przy Jacku stoi babcia
– Siedź sobie wnuczku drogi!
Stara babcia postoi
Choć ty masz młode nogi…
Wysiadł Jacek – a babcia
Ciężkie paczki zbiera
Czy ktoś by z was
pochwalił tego kawalera?

Dziecko na podstawie wiersza ocenia zachowanie Jacka.

Zachęcam do wzięcia udziału w „Wirtualnej Nocy Zwiedzania Rynku”, które odbędzie się 15 maja. Więcej informacji w wydarzeniu na stronie facebook:

https://www.facebook.com/events/1845387012251824

11.05.2020 – poniedziałek

MOJA MIEJSCOWOŚĆ-JAROSŁAW 

Prace Filipa i Fabiana.

Cele:
-rozbudzanie zainteresowania najbliższą okolicą,
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
-zapoznanie z polską muzyką klasyczną,
-rozwijanie twórczego myślenia i sprawności rąk.

1.Dziecko wspólnie z rodzicem ogląda zdjęcia, pocztówki, foldery o Jarosławiu. Wymienia nazwę miejscowości, w której mieszka. Nazywa ważniejsze obiekty.
Zabytki Jarosławia

2.Zabawa konstrukcyjna ,,Moja miejscowość”.
Dziecko buduje z różnego rodzaju klocków budowle przypominające te, które znajdują się w jego najbliższej okolicy.

3. Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Rodzic daje dziecku lusterko. Demonstruje prawidłowe wykonywanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.
• W mieście stoi sygnalizator świetlny – gdy świeci zielone światło: dziecko unosi język do góry, gdy świeci czerwone światło – język umieszcza za dolnymi zębami.
• Samochody – dziecko naśladuje jazdę samochodem: czubek języka przesuwa po podniebieniu od zębów w stronę gardła, kilkakrotnie powtarzając ten ruch.
• Wieżowiec – w wieżowcu winda kursuje raz w górę, raz w dół. Dziecko wykonuje ruch językiem, unosząc go raz w stronę nosa, a raz w stronę brody.
• Przedszkolaki – w przedszkolu pani wita się rano z dziećmi. Dziecko dotyka czubkiem języka do każdego zęba na górze i każdego zęba na dole.
• Konik – dziecko naśladuje stukot kopyt konia: odbija język od podniebienia, jednocześnie rozciągając, a następnie ściągają wargi w dziobek.
• Krowa – dziecko naśladuje ruch żucia, pokazując, jak krowa na łące je trawę.
• Traktor jeździ w koło po polu – dziecko unosi czubek języka na górną wargę i wykonuje koliste ruchy po górnej i po dolnej wardze.

4.Słuchanie utworu F. Chopina ,,As – dur”.

5.Improwizacja ruchowa do utworu F. Chopina. Dziecko w dowolny sposób pokazuje to, o czym według niego opowiada muzyka.

6.Ćwiczenie w Karcie pracy.
Karta pracy, cz. 2, nr 14 / 3-latek /
Dziecko:
− wskazuje zdjęcia przedstawiające miasto i wioskę,
− dopasowuje naklejkę do zdjęcia i ją nakleja,
− wskazuje,, gdzie można zobaczyć elementy przedstawione na zdjęciach. .

Karty pracy, cz. 2, nr 38 i 39 / 4-latek /
Dziecko:
− nazywa pojazdy i miejsca przedstawione na zdjęciach,
− nakleja naklejki w odpowiednich miejscach,
− rysuje po śladzie płot i koloruje samochody.

7.Praca plastyczna ,,Moja miejscowość”.
/Kartka formatu A4 lub A3, kartki z papieru kolorowego, gazety, nożyczki, klej, kredki pastelowe, kawałki bibuły i folii aluminiowej/
Dziecko ustala, jakie miejsca chce przedstawić na obrazku i w jaki sposób go wykona.
Pracę można wykonać w następujący sposób:
Dziecko wycina lub wydziera z papieru i gazet domy, bloki, szkołę, przedszkole, postacie ludzi, samochody, przykleja folię aluminiową/bibułę jako ulice. Pastelami lub kredkami dorysowuje charakterystyczne obiekty znajdujące się w najbliższej okolicy.
08.05.2020 – piątek
JESTEM PRZYJACIELEM PRZYRODY

Cele:

                • rozwijanie świadomości ekologicznej,
                • zachęcanie do wnikliwej obserwacji przyrody;
                • rozwijanie mowy i logicznego myślenia.

Rozwiązywanie zagadek ekologicznych.

Nikt z nas nie zaprzeczy,
że w nim dużo rzeczy:
obierki, odpadki,
gruz i zwiędłe kwiatki. /śmietnik/

Stoją głodne i czekają
na ulicy i na skwerku:
na patyczki od lizaków
i papierki od cukierków. /kosz na śmieci/

Kiedy samochody
z miejsca nagle ruszą
z rury wydechowej
wydostać się muszą. /spaliny/

Obejrzenie filmu „Ekokultura”- film edukacyjny.

Słuchanie wiersza B.Formy pt: „Dzieci dbają o środowisko”.

W zgodzie z przyrodą
żyją wszystkie dzieci.
Kochają jasne słonko,
które na niebie świeci.
Nie łamią gałęzi,
dbają o rośliny,
podczas wycieczek do lasu
nie płoszą zwierzyny.
Często też dorosłym
dobry przykład dają –
w wyznaczonych miejscach
śmieci zostawiają.

Wysłuchaj piosenki pt. ,,Ziemia to wyspa Zielona”.
Zaśpiewaj wspólnie refren. Wykonaj dowolną interpretację ruchową do tej piosenki.

Czy to dobrze, czy to źle?
Rodzic czyta dziecku zdania. Dziecko ma za zadanie ocenić zachowania, które wpływają negatywnie na naszą planetę. Dobrze, aby każda odpowiedź była przez dziecko uzasadniona.

Asia segreguje śmieci.
Basia wyrzuciła plastikową butelkę do rzeki.
Wiola i Rafał zbierają makulaturę.
Tata Bartka zamiast jeździć samochodem, chodzi pieszo do pracy.
Ania łamie gałązki drzewkom.
Zosia nie sprząta po swoim piesku, gdy wychodzą na spacer.
Wiktor lubi krzyczeć w lesie.
Lena sadzi kwiaty w ogrodzie.
Antek mówi, że zwierzęta nic nie czują, kiedy im się dokucza.
Krysia wyrzuca śmieci do kosza.

Co robić, aby zostać przyjacielem przyrody? – Quiz. /wybierz prawidłową odpowiedź/
Rodzic chwali dziecko za ładne odpowiedzi, mówi JESTEŚ PRZYJACIELEM PRZYRODY!

W lesie:
a) wyrzucam papierki po cukierkach;
b) głośno słucham muzyki;
c) jestem cicho i obserwuję przyrodę;

W morzu:
a) myję się mydłem i szamponem;
b) wyrzucam ogryzki;
c) moczę nogi i kąpię się latem.

W mieście:
a) wyrzucam śmieci na placu zabaw;
b) depczę kwiaty w parku;
c) jeżdżę na rowerze lub chodzę na nogach.

Na wsi:
a) wypalam trawę;
b) dokarmiam ptaki zimą;
c) łamię gałęzie drzew.

Obejrzyjcie krótki filmik: „Jak rosną rośliny?”.

Zabawa przyrodnicza „Kwiaty cięte i kwiaty doniczkowe”.

Potrzeba: kilka kwiatów ciętych, wazon, kwiat doniczkowy z podstawką, gazeta, woda.
Rodzic prezentuje kwiaty: cięte i doniczkowe. Pyta dziecko czy widzi między nimi różnicę
/jeśli tak to jaką/. Następnie Rodzic delikatnie wyjmuje kwiat doniczkowy nad gazetą. Pokazuje dziecku korzenie i ponownie wsadza kwiat do doniczki pytając do czego służą roślinie korzenie. Jeśli dziecko nie wie, nalewamy na podstawkę trochę wody i w ciągu dnia dziecko obserwuje co się stanie.
Kolejnym etapem zadania jest wskazanie kwiatów ciętych /i uzasadnienie tej nazwy,
ich wąchanie, a także wspólne ułożenie kompozycji w wazonie.

Dziecko otwiera karty pracy na stronie 37.
kwiatki

– nazywa kwiaty przedstawione na zdjęciach;
– opowiada o budowie kwiatka na podstawie tulipana;
– określa czego potrzebują rośliny, żeby rosnąć;
– koloruje rysunek kwiatka, którego najbardziej lubi;
– koloruje rysunki tulipana.

Proszę wydrukować grę planszową „Dbam o środowisko” i pobawić się w wolnej chwili.

gra-ekologiczna-dla-dzieci

Polecam przeczytanie bajeczki pt. „Wielka przygoda małej Zosi”.

http://zbajkaprzezswiat.blogspot.com/2018/08/wielka-przygoda-maej-zosi-z-serii.html

07.05.2020 – czwartek

CZYSTE POWIETRZE WOKÓŁ NAS

Prace Adasia, Gromusia i Filipka. Własna działalność Fabianka.

Cele:
-kształtowanie świadomości ekologicznej,
-poznawanie prawidłowej artykulacji głoski ś,
– rozwijanie sprawności manualnych.

1..Słuchanie opowiadania „ O kominie który zaczął dymić” K.Lewandowskiej.

W pewnym mieście, nie blisko i nie daleko
Wśród pięknych roślin, nad czystą rzeką
Dużą fabrykę wybudowali i komin ogromny z betonu, stali
Z tego komina i w dzień i w nocy
Dym się unosił co szczypie w oczy
Co szczypie w oczy co w gardle dusi
Ktoś z tym porządek zrobić dziś musi.
Bo każdy smutny i wystraszony, ludzie rośliny a nawet wrony
Inne ptaki tam fruwające bo dym zasłonił chmury i słońce.
Ciężko oddychać i zapach straszny, gdy dym wychodzi z komina paszczy
A razem z dymem brudy i sadza,która na rzece wciąż się osadza
Trzeba ratować ludzi, zwierzęta, glebę i ryby to sprawa święta!
I wymyślono co zrobić trzeba by uratować ludzi i drzewa
Na tym kominie z betonu stali, ogromne filtry zamontowali
Filtry oczyszczą dym, bardzo szybko, już nie zaszkodzi on ludziom, rybkom
Zwierzętom, ptakom, powietrzu, glebie-filtry pomogą w takiej potrzebie
I choć z komina dym dalej leci, wiedzą już o tym dorośli dzieci,
Że dym oczyszczony nikogo nie truje, dopóki filtr na nim dobrze pracuje.

2.. Omówienie opowiadania:
-O czym było opowiadanie?
-Skąd wydobywał się dym?
– Komu szkodził brudny dym?
-Jak czuły się zwierzęta, ludzie,rośliny?
– Co zrobiono, żeby świat był czysty?

3.Zabawa połączona z eksperymentem plastycznym ,,Szare na szarym”
/Arkusz kartonu, świeca lub tłuste pastele, szara farba, pędzel lub gąbka /
Dziecko wykonuje rysunek świecą: fale lub spirale i koła dymu z kominów. Zamalowuje go szarą farbą po całej powierzchni, tak jakby cały świat był szary, zasnuty dymem i spalinami.

4.Oglądanie filmiku, który odpowie nam na pytania: ,,Dlaczego musimy zadbać o czyste powietrze? Czym jest SMOG?”

5. Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza B. Szelągowskiej ,,Dbamy o przyrodę”.
Głoska ś jest głoską środkowojęzykową, powstaje przez uniesienie środkowej części języka ku górze.
Przy wymawianiu głoski ś zęby są zbliżone do siebie, a wargi lekko zaokrąglone.

Rodzic prezentuje wiersz i pyta dziecko: ,, W jaki sposób możemy dbać o przyrodę?”Powtarza wiersz, a dziecko za nim fragment tekstu: Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!

W parku kwitną na rabatkach
kwiatki kolorowe.
Pod drzewami, wzdłuż alejek,
stoją kosze nowe.
Sia, sio, siu, sia, sio, si –
jakie śliczne mamy dni!
Dzięcioł puka w stare drzewo,
obserwując dzieci,
jak do kosza wyrzucają
po pikniku śmieci.
Sia, sio, siu, sia, sio, si –
jakie śliczne mamy dni!
Jeżyk z liści się wygrzebał,
pyszczek swój zadziera.
Teraz patrzy, jak rodzina
jedzie na rowerach.
Sia, sio, siu, sia, sio, si –
jakie śliczne mamy dni!
A w ogrodzie, obok parku,
słowik cudnie śpiewa.
To z radości – wzdłuż alei
ktoś posadził drzewa.
Sia, sio, siu, sia, sio, si –
jakie śliczne mamy dni!
Nawet słonko, choć wysoko,
jakoś mocniej świeci.
Lubi patrzeć się, jak dbają
o przyrodę dzieci!
Sia, sio, siu, sia, sio, si –
jakie śliczne mamy dni!

Zabawa inspirowana treścią wiersza.
Rodzic jeszcze raz recytuje wiersz, a dziecko ilustruje ruchem każdą zwrotkę, według własnego pomysłu

6.Aktywna zabawa z Pipi. 

7.Praca plastyczna: ,,Ptak cudak z recyklingu”.
Do wykonania pracy dziecko wykorzystuje gotowe elementy z wyprawki plastycznej, jeśli ma w domu. Dziecko, które nie ma wyprawki może wykonać ptaka według własnego pomysłu przy pomocy rodzica.

*Pomoce: wyprawka plastyczna w kolorze żółtym dla 3 – latka, karta nr 10, naklejki (obrazki oczu i piór), klej,plastikowy talerzyk.
Dziecko:
− wypycha z karty nacięte elementy obrazka ptaka cudaka,
− przykleja dziób na plastikowym talerzyku, nakleja obrazki oczu i piór.
*Pomoce: wyprawka plastyczna w kolorze zielonym dla 4 – latka, karta nr 10, naklejki, klej, plastikowa butelka o pojemności 0,33 l, kolorowa bibuła, piórka.
Dziecko:
− odkręca korek butelki,
− wypełnia butelkę skrawkami kolorowej bibuły,
− wypycha z karty nacięte elementy obrazka ptaka cudaka i przykleja w miejscach wskazanych w instrukcji,
− nakleja obrazki oczu i piór w wybranych przez siebie miejscach.

06.05.2020 – środa
DBAMY O PRZYRODĘ – CO BY BYŁO, GDYBY LASU NIE BYŁO

Różne działania Gromusia oraz prace plastyczne Roberta, Fabiana Hani Filipa i Adasia.

Cele:

                    • kształtowanie u dzieci zachowań proekologicznych;
                    • rozwijanie twórczej wyobraźni;
                    • poszerzanie doświadczeń plastycznych.

Oglądanie albumów, zdjęć przedstawiających lasy /zwierzęta leśne, roślinność/.

Dzielimy na sylaby – dziecko wyszukuje przedmioty z najbliższego otoczenia i samodzielnie lub z pomocą rodzica dzieli rytmicznie /klaszcząc, tupiąc/ jego nazwę. Np. wo – da, pił – ka itp..

Ćwiczenia graficzne – rysowanie w rytm treści wierszyka. /dzieci rysują oburącz w powietrzu/
,,Dwie kreseczki prosto
I dwie kreski krzywo
Gdy proste połączysz
To otrzymasz drzewo”.

Słuchanie wiersza czytanego przez Rodzica pt. „Co by było, gdyby lasów nie było?” T. Kobryńczuka.
Gdyby lasu nie było,
gdyby go wyrąbano,
kto by szumiał wieczorem
piosenki wam na dobranoc?
Wiecie, co by się stało,
gdyby lasy wycięto?
Zabrano by mieszkania
wszystkim leśnym zwierzętom.
I zginęłyby marnie,
żyłyby tylko w baśni
smutne byłoby życie
bez zwierzęcej przyjaźni.
Posadź ptaszkom przed domkiem
świerk, dąb lub sosenkę,
a na pewno piosenką
podziękują ci pięknie.

Obejrzyj film pt. ,,Co nam daje las?”.

Rozmowa na temat wiersza.
– Co las daje ludziom?
– Komu las jest potrzebny?
– Dlaczego potrzebują go zwierzęta?
– Dlaczego należy sadzić drzewa i dbać o nie?

Rodzic pokazuje dziecku budowę drzewa.
slide_2
Rodzic prezentuje dziecku liście i igły z drzew. /dobrze taką obserwację przeprowadzić w plenerze/ Mówi, że drzewo liściaste ma liście, a drzewo iglaste igły. Można dziecku przesłonić oczy przepaską.Dziecko opisuje swoje wrażenia dotykowe /używając słów: kłuje, jest gładki, jest niemiły w dotyku itp./.
Rośliny, tak jak ludzie i zwierzęta oddychają: pochłaniają szkodliwe gazy /dwutlenek węgla/ a wydzielają tlen. Wyjaśnienie dziecku pojęcia ,,zielone płuca ziemi”, lasy jako producent tlenu który potrzebny jest nam do oddychania, lasy jako filtr, który zatrzymuje, oczyszcza powietrze z kurzu i zanieczyszczeń. Są domem dla wielu zwierząt, ich liście są dla zwierząt pokarmem, dają cień – wytchnienie przed słońcem, odpoczynek. Więc wycinanie drzew to klęska dla nas i zwierząt. Pamiętajmy o tym, że drzewa rosną bardzo długo.

Zabawa – „Liście wiosną”.
Dziecko w ręce trzyma zieloną sylwetę liścia dębu /klonu lub kasztanowca/.
Wyobraża sobie, że jest listkiem. Dmucha na listek trzymany w dłoniach.
Wymyśla odpowiedzi na pytanie: O czym mogłyby rozmawiać liście, gdyby potrafiły mówić?

Ćwiczenia matematyczne: Liczenie w zakresie pięciu.
Rozkładamy na podłodze: 5 kulek z papieru, 4 kulki z folii aluminiowej, 3 zakrętki /można wybrać inne „odpady”/.
Proszę przeliczyć z dziećmi, ile jest kulek papierowych, ile aluminiowych, a ile zakrętek.
Wyjaśniamy dziecku, że będzie zbierać „odpady” ale tylko wtedy, gdy usłyszy klaśnięcia , które trzeba policzyć, jeśli usłyszy:
– pięć klaśnięć – zbiera „odpady”, których jest 5,
– cztery klaśnięcia – zbiera „odpady”, których jest 4,
– trzy klaśnięcia – zbiera „odpady”, których jest 3.
Zadanie powtarzamy, zmieniając kolejność klaśnięć.

Wykonaj pracę plastyczną ,,Wiosenne drzewko” wg. pomysłu na filmiku. /lub według inwencji własnej/

05.05.2020 – wtorek

CZYSTA WODA ZDROWIA DODA

Prace Adasia, Roberta, Fabiana i Filipa z siostrą. Doświadczenia z wodą Fabiana, Roberta i Filipa.

Cele:
-rozumienie, że woda jest niezbędnym czynnikiem do życia na ziemi,
-zapoznanie ze skutkami zanieczyszczenia wody,
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
-rozwijanie umiejętności plastycznych.

1.Słuchanie wiersza: ,,Rzeczka”.

Była sobie książeczka,
a w tej książeczce płynęła rzeczka.
Taka malutka, srebrzysta, biała,
aż tu nagle oniemiała.

Stanęły nad brzegiem dzieci niegrzeczne
i zabrudziły całą rzeczkę.
Powrzucały wszystko, co miały
i do kąpieli się rozebrały.

A rzeczka na to: – Nie lubię bardzo,
gdy ktoś mnie zaśmieca!
Wszystkim takim wymierzam karę
i kąpać się im nie pozwalam wcale.

Kiedy dzieciaki to usłyszały,
nagle wszystkie posmutniały.
-Nie będziemy już więcej wrzucać śmieci!
Zaczniemy ostrzegać niegrzeczne dzieci!

Jutro nad twoim brzegiem tabliczkę postawimy
i tak wszystkim oznajmimy:
BĄDŹ PRZYJACIELEM PRZYRODY,
NIE WRZUCAJ ŚMIECI DO WODY!!!

2.Rozmowa na temat wiersza.
-Co zauważyła rzeka na swoim brzegu?
-Dlaczego dzieci zachowały się niegrzecznie?
-Jak rzeka chciała ukarać dzieci?
-Dlaczego nie wolno zaśmiecać naszego środowiska?

3.Doświadczenia z wodą
Należy przygotować dwa słoiki: w jednym jest czysta woda , w drugim brudna (można ją celowo zabrudzić, np. ziemią), małe kawałki papieru w kształcie rybek, słomki. Dziecko ogląda słoiki z wodą i wskazuje słoik z czystą i brudną wodą. Rodzic zadaje pytanie: -Z którego słoika napiłbyś się/napiłabyś się wody?, dlaczego?.
-Przenieś jedną rybkę za pomocą słomki do słoika z czystą wodą, a drugą rybkę do słoika z brudną wodą. W którym słoiku rybka czuje się dobrze, a w którym źle?, dlaczego?

Uświadomienie dzieciom, że woda to skarb, bez którego nie mogłoby istnieć życie na ziemi i dlatego należy o nią dbać i ją oszczędzać.

4.Zabawa badawcza ,,Oczyszczanie wody”.

Rodzic przygotowuje dwa słoiki, jeden jest wypełniony brudną wodą, lejek i watę.
Dziecko umieszcza lejek w pustym słoiku, rozkłada watę w lejku i wlewa powoli do lejka brudną wodę. Następnie dziecko dzieli się spostrzeżeniami.

– Jaka woda wycieka z lejka?
– Czy takim sposobem możemy oczyścić dużą ilość wody?

Rodzic objaśnia, że taki sposób oczyszczania wody nazywamy filtrowaniem. Aby z kranów płynęła czysta woda, buduje się urządzenia zwane oczyszczalniami. Istnieją w Polsce ośrodki, w których znajdują się czyste źródełka wody. Mają one właściwości lecznicze. Takie miejsca nazywamy sanatoriami.

5.Oglądanie filmiku ,,Woda wokół nas”

6.Słuchanie piosenki:,,Piosenka o zdrowej wodzie” .

Na podstawie wysłuchanej piosenki dziecko wymienia ,,do czego jest potrzebna woda?”7.Praca plastyczna ,,Podwodny świat”
Dziecko dolną część kartki maluje w kolorze piasku, pozostałą część kartki na niebiesko. Po wyschnięciu nakleja wycięte rybki /zwierzątka morskie/ z kolorowego papieru lub narysowane przez siebie, może je także namalować farbą. ,,Podwodny świat” można uzupełnić o rośliny. W pracy można wykorzystać inną dowolną technikę.8.Słuchanie baśni D. Bryl ,,Źródło w zaczarowanej dolinie”
Żyła raz pewna wdowa. Miała jedynego syna, którego bardzo kochała. Oczy jego zawsze były pełne uśmiechu, a ręce nigdy nie próżnowały, bo każda praca sprawiała mu radość. Dzięki temu w małym domku nie było biedy. Ale nie było też i zbytku, bo matka uczyła syna, że należy dzielić się z innymi.
Aż kiedyś wydarzyło się nieszczęście. Matka ciężko zachorowała. Syn sprowadził najlepszych medyków – ale żaden nie umiał pomóc chorej. Pewnego dnia, kiedy wracał z apteki z miasta, naraz koń zarżał i stanął. Jakaś postać majaczyła w mroku. Była to stara zielarka. Prosiła, aby ją podwiózł do wioski, bo już nogi stare i wzrok słaby. Zeskoczył chłopak z wozu i pomógł wsiąść starej zielarce. Starowina usadowiła się wygodniej i zaczęła chłopcu opowiadać o tajemniczej dolinie, w której pośrodku zaczarowanego ogrodu, źródełko żywej wody bije. Kto tej wody spróbuje, zaraz zdrowie mu wraca, choćby i najciężej chorował. Zielarka przestrzegała chłopca, że ci, co po wodę poszli już stamtąd nie wrócili. Ludzie o całym świecie zapominali.
Chłopiec przed świtem do lasu wyruszył. Pierwszy promień słońca, drogę mu wskazał. Szedł śmiało, bez lęku, w las coraz gęstszy i ciemniejszy. Szedł po ratunek dla matki. Kiedy słońce zachodziło, chłopak stanął na skraju rozległej doliny. Pośrodku doliny majaczyła żelazna brama, która była uchylona. Zobaczył cudowne kwiaty. Wyglądały, jakby ich płatki wyrzeźbiono z rubinów i tak pięknie pachniały. Usłyszał głos. Odwrócił się gwałtownie. Tuż za nim stała piękna pani i uśmiechała się tajemniczo, zaproponowała, że zerwie dla niego kwiat. Nagle usłyszał skowronka i przypomniał sobie słowa matki, która mówiła, że nie zawsze w pięknym ciele kryje się piękna dusza.
Chłopak podziękował wróżce i powiedział, że nie przyszedł tu po kwiaty, ale po żywą wodę dla chorej matki. Wróżka zaproponowała mu bogactwo i drogie kamienie. Chłopiec znowu odmówił, a wróżka zniknęła. Poszedł dalej przed siebie. Ponownie spotkał wróżkę, która kusiła go złocistymi owocami. Chłopiec wyciągnął rękę, bo był bardzo głodny, gdy ponownie usłyszał skowronka. Przypomniał sobie o matce i zaczął iść dalej aż dotarł do źródełka. Kiedy nachylił się by zaczerpnąć wody wróżka mu zabroniła twierdząc, że zginie ona i wszyscy ludzie w ogrodzie. Ale w tej chwili skowronek zaśpiewał głośno i radośnie.
Młodzieniec zaczerpnął wody i prysnął nią na ludzi, którzy się obudzili, a wróżka zamieniła się w młodą, piękna dziewczynę. Tak zdjął czar, który rzucił na wszystkich zły czarownik. Chłopiec wraz z dziewczyną wrócił do domu, a na progu ujrzał swoją matkę zdrową. Wypadł mu z rąk dzbanuszek z żywą wodą. Woda nie była już potrzebna. To miłość syna uzdrowiła matkę. Tam, gdzie woda wsiąkła w ziemię wyrosły niezapominajki, były takiego koloru jak oczy matki.04.05.2020 – poniedziałek
DBAMY O PRZYRODĘ – SEGREGUJEMY ŚMIECI

Prace Hani, Fabianka, Filipka, Adasia i Gromusia.

Cele:

                      • wzbogacanie wiedzy o sposobach ochrony przyrody;
                      • rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
                      • wyrabianie nawyku segregowania śmieci;
                      • rozwijanie twórczego myślenia i sprawności rąk.

Ćwiczenia usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Rzeka – dziecko naśladuje łódkę płynącą po rzece od brzegu do brzegu – porusza językiem pomiędzy otwartymi kącikami ust.

Rybki – dziecko naśladuje rybki, które wyskakują z wody – dziecko unosi czubek języka w stronę nosa, a po chwili opiera język o górne zęby, kilkakrotnie powtarza ten ruch.

Pszczółkidziecko naśladuje ruchy latających pszczół – opiera język o wewnętrzną stronę górnych zębów, a następnie język opada do wewnętrznej strony dolnych zębów.

Miód dziecko naśladuje misia, który zjadł baryłkę miodu i oblizuje się po jego zjedzeniu – dziecko prowadzi język ruchem okrężnym po górnej i po dolnej wardze.

Czyste powietrze – dziecko wdycha świeże powietrze – wciąga powietrze nosem i wypuszcza ustami.

Wąż wśród trawy sunie wąż, dziecko naśladuje odgłos syczenia węża na głosce sssssss – dziecko opiera język o dolne zęby, rozciągają wargi szeroko / jak do uśmiechu /.Rodzic kontroluje, czy język nie wychodzi przed zęby.

Zabawa słowna rozwijająca syntezę słuchową – „Tworzymy słowa”.

Rodzic wykonuje ruchy czarodziejską pałeczką i mówi: Macham różdżką czarodziejską i mówię część słowa, a ty mi powiedz, jaka będzie jego druga połowa, np.: do – mek, mu – cha.

Rozwiązanie zagadki B. Szelągowskiej – „Śmieci”.

O porządek trzeba dbać,
wiedzą o tym także dzieci.
Do odpowiednich worków
każdy wrzuca ……… /śmieci/

Rodzic czyta opowiadanie E. Stadmuller  – ,,Smok Segregiusz”.

Smok Segregiusz był niezwykle sympatycznym bajkowym smokiem. Uwielbiał bawić się tym, co inni uważali za śmieci. Kartonowe pudełka zamieniał w domki dla lalek albo rycerskie zamki. Plastikowe butelki oklejał błyszczącą folią i wykorzystywał jako wieże albo robił z nich rakiety. Kolorowe zakrętki z radością ustawiał jako pionki w grach planszowych, które sam wymyślał. Z puszek robił grzechotki, ze starych rękawiczek- maskotki… Nigdy się nie nudził. Zazwyczaj chodził uśmiechnięty, a gdy wpadał na jakiś kolejny zwariowany pomysł – podskakiwał z radości. Jednego Segregiusz nie mógł zrozumieć.
Gdy widział powyrzucane byle gdzie papierowe torebki, puszki czy reklamówki, w jego oczach pojawiał się smutek.
– Czemu ludzie wyrzucają takie wspaniałe zabawki? – rozmyślał – już nie chcą się nimi bawić, to przecież są pojemniki na papier, metal czy szkło. Na pewno ktoś wie, jak takie skarby wykorzystać…
O, znów ktoś pomylił trawnik ze śmietnikiem i park nie jest już taki ładny jak był. Czy naprawdę tak trudno trafić papierkiem do kosza?
– Czy myślisz o tym samym co ja? – spytała senna wróżka Gwiazduszka, która pojawiła się nie wiadomo skąd i przysiadła obok smoka, na parkowej ławeczce.
Segregiusz spojrzał na porozrzucane wszędzie śmieci i westchnął ciężko.
– Wymyśl jakąś zabawę, która nauczy wrzucania papierków do kosza – zaproponowała Gwiazduszka – a ja postaram się, aby ten pomysł przyśnił się jakiemuś dziecku.
– Spróbujmy – zgodził się smok.
– Tato, tato! – zawołał Olek, gdy tylko otworzył oczy. – Śniło mi się, że wygrałem wielki turniej.
– Rycerski? – zainteresował się tato
– Jasne , że rycerski – kiwnął głową Olek. – Miałem na sobie srebrną zbroję, hełm z pióropuszem i walczyłem … ze śmieciami.
– Z czym? – oczy taty zrobiły się okrągłe ze zdumienia.
– Te śmieci chciały zasypać cały świat, a ja im na to nie pozwoliłem – oświadczył dumnie rycerz z przedszkolnej grupy Tygrysków.
– Jestem z ciebie dumny – oświadczył tato i uścisnął Olkowi prawicę.
– Ten bałagan na trawnikach to rzeczywiście problem – rozmyślał jadąc do pracy. – Akurat projektował nową szkołę, a jego kolega – architekt krajobrazu – głowił się nad tym, jak urządzić plac zabaw dla przedszkolaków i park pełen atrakcji sportowych dla starszych dzieci.
-Tylko pamiętaj o koszach na śmieci – przypomniał mu tato, kiedy tylko wszedł do biura.
Pan Zbyszek kiwnął głową i po paru godzinach przyniósł gotowe szkice. Kosze w kształcie smoków, rakiet, wież fantastycznie pasowały do sportowych boisk i huśtawek.
– Niech dorosłych uczą dzieci, gdzie wyrzucać trzeba śmieci – podsumował jego pracę tato.
smok
Rodzic zadaje dziecku pytania na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

– Co lubił robić smok Segregiusz?
– Co smuciło smoka?
– Jaki sen miał Olek?
– Dlaczego należy wyrzucać śmieci do kosza?
– W jaki sposób możemy chronić przyrodę?

Ćwiczenia językowe – Trudne słowa. Obejrzyj film pt. „Pan Sprzątalski – Porządkowo”.

Rodzic wyjaśnia sposoby ochrony przyrody. Tłumaczy trudne dla dzieci pojęcia związane z ochroną przyrody: segregacja, recykling, odpady biodegradowalne.
Odpady biodegradowalne – to np.: liście, chwasty, słoma, obierki po warzywach i owocach, skorupki jajek, odpady z drewna.

Zabawy twórcze z zastosowaniem gazet.

Rodzic rozdaje dziecku starą gazetę i zadaje pytanie : Co możemy zrobić ze starej gazety? Dziecko podaje pomysł i wykonuje np. roluje gazetę, kładzie na podłodze i przeskakuje przez gazetę obunóż, rozwijają gazetę i ją prostuje, dmucha na gazetę trzymaną w jednej dłoni, szeleści nią, uderza w gazetę rytmicznie, jednym palcem, zgniata w kulę i podrzuca do góry starając się ją złapać. Następnie rodzic stawia kosz /lub inny pojemnik/. Zadaniem dziecka jest rzucić swoją kulą do kosza.

Zobacz czy zdobędziesz 6 punktów za rozwiązanie zagadek – Segregacja śmieci.

https://samequizy.pl/segregacja-smieci/

Spróbuj jak smok Segregiusz   z dostępnych materiałów  /nakrętki, pudełka, puszki, butelki, torebki/  -wykonać coś według własnego pomysłu.

30.04.2020 – czwartek

MOJA OJCZYZNA
ZNAKI OJCZYSTE – GODŁO POLSKI

Prace Roberta, Fabiana, Filipa i Hani. Weronika z bratem Karolem.

Cele:
-kształtowanie poczucia tożsamości narodowej,
-rozwijanie mowy,
-rozwijanie sprawności manualnej.

1.Słuchanie wiersza E. Stadmüller: ,,Kim jesteś?”
– Czy wiesz, kim jesteś?
– To oczywiste!
– Co jest Ci bliskie?
– Znaki ojczyste.
Ojczyste barwy
– biało-czerwone,
ojczyste godło
– orzeł w koronie.
Ojczyste w hymnie
Mazurka dźwięki,
no i stolica
– miasto Syrenki.
I jeszcze Wisła,
co sobie płynie
raz po wyżynie,
raz po równinie,
i mija miasta
prześliczne takie.
Już wiesz, kim jesteś?
– Jestem Polakiem.

2. Rozmowa na podstawie wiersza.
– O jakich znakach ojczystych jest mowa w wierszu?
– Jakie są nasze barwy narodowe?
– Jak wygląda nasze godło?
– Jaka się nazywa najdłuższa rzeka w Polsce?
– Kim jesteśmy, jeśli mieszkamy w Polsce?

3.Przypomnienie piosenki: ,,Jestem Polakiem”.

4. Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza B. Szelągowskiej ,,Moja Ojczyzna”.
Rodzic prezentuje wiersz. Powtarza go, a dziecko za nim, fragmentami: Ho, ho, ho, he, he, he! Dla Ojczyzny śpiewać chcę.

Spoglądam na flagę,
jak dumnie powiewa.
„Kocham Cię, Ojczyzno”
serce moje śpiewa.
Ho, ho, ho, he, he, he!
Dla Ojczyzny śpiewać chcę.
Kocham wioski, miasta,
kocham lasy, góry!
I Morze Bałtyckie,
i jeszcze Mazury…
Ho, ho, ho, he, he, he!
Dla Ojczyzny śpiewać chcę.
Kocham hymn, nasz język
i Orła Białego.
„Kocham Cię, Ojczyzno!”
– płynie z serca mego.
Ho, ho, ho, he, he, he!
Dla Ojczyzny śpiewać chcę.
A za kilka lat,
kiedy będę duży,
chciałbym całym sercem
Tobie, Polsko, służyć!
Ho, ho, ho, he, he, he!
Dla Ojczyzny śpiewać chcę.

5. Zabawa rytmiczna ,,Jesteśmy Polakami!”.
Rodzic prezentuje prosty rytm wraz ze słowami ,,Jesteśmy Polakami!”. Dziecko wyklaskuje go, wytupuje, uderza dłońmi o podłogę. Może również podawać własny sposób rytmizowania tego tekstu i wymyślać własne słowa związane z tematem np.: ,,mieszkam w Polsce” itp.

6.Rozwiązanie zagadki:

*W górach mieszka wielki ptak.
To jest Polski naszej znak.
Zobaczysz go kiedyś może.
To jest … /orzeł/

7.Praca plastyczna – ,,Godło Polski”.

Godło Polski _ Super Coloring-edytowany

29.04.2020 – środa
WARSZAWA NASZA STOLICA

Prace Weroniki, Frania z bratem, Fabiana i Hani. Adaś z flagą.

Cele:
• poznanie legendy o powstaniu miasta Warszawa;
• zapoznanie dzieci z herbem Warszawy i jej wybranymi zabytkami;
• poznanie wybranych wiadomości o Warszawie,;
• rozwijanie zainteresowań pięknem naszego kraju;
• rozwijanie sprawności manualnej.

Zajęcia rytmiczne – ćwicz i słuchaj poleceń.

Rodzic przedstawia dziecku legendę W. Chotomskiej pt. ,,Wars i Sawa”.

Dawno, bardzo dawno temu, nad brzegiem Wisły mieszkał młody rybak Wars. Któregoś dnia, gdy szedł nad rzekę, by zarzucić sieci, usłyszał piosenkę:
Siedem fal mnie strzeże i siedem błyskawic.
Kto się ich nie lęka niech się tutaj zjawi.
Piosenkę śpiewała dziewczyna. Głos miała taki piękny, słodki i dźwięczny, że Wars nie zawahał się ani chwili:
– Nie boję się niczego! – zawołał. Wskoczył do swojej łodzi i popłynął. Ledwo jednak odbił od brzegu, rozpętała się straszliwa burza.
– Roztrzaskamy ci wiosła! – syczały błyskawice.
– Porwę twoje sieci na strzępy! – ryczał wicher.
– Zatopimy łódź! – groziły fale.
Ale Wars płynął tak szybko, że ani wicher, ani fale, ani błyskawice nie mogły go dogonić. Kiedy był już na środku rzeki, wśród wzburzonych fal ujrzał dziwną postać: półrybę – półdziewczynę. Była to syrena. Zdziwił się Wars. Podpłynął bliżej. Wyciągnął rękę. Syrena podała mu tarczę i miecz. I nagle…
Zamieniła się w piękną dziewczynę.
– Na imię mam Sawa – powiedziała. – Teraz ty broń mnie, rzeki i miasta.
A potem było jak w bajce:
Żyli długo i szczęśliwie
Dzielny Wars i piękna Sawa.
Rosło miasto nad Wisłą
Dzielna piękna Warszawa.
Fale płyną jak dawniej …
Wiatr powtarza piosenkę.
– Jaki herb ma Warszawa?
– Syrenkę!

Pytania do legendy:
– Jak miał na imię dzielny rybak, który mieszkał w puszczy nad Wisłą?
– Co sprawiło, że rybak wsiadł do swej łodzi i popłynął Wisłą?
– Kogo Wars ujrzał wśród wzburzonych fal?
– Jak miała na imię syrena, którą ujrzał Wars?
– Jakie przedmioty otrzymał Wars od syreny?
– Jak nazywa się miasto, które znajduje się w miejscu, gdzie spotkali się Wars i Sawa?

Zabawa bieżna – „Płynie Wisła, płynie po Polskiej krainie”.
Dziecko do rąk bierze paski bibuły niebieskiej /lub niebieską apaszkę mamy/. Rękami naśladuje fale płynącej rzeki. Porusza się po pokoju w rytmie melodii piosenki podczas ruchu powtarza słowa: Płynie Wisła, płynie po polskiej krainie.

Nauka tekstu rymowanki o Warszawie.
Warszawa swym pięknem
Polaków zachwyca.
Warszawa, Warszawa
To Polski stolica.

Wiemy już skąd wzięła się nazwa Warszawa. Myślę, że warto przyjrzeć się nieco bliżej miejscom w tym mieście, tym bardziej, że Warszawa jest stolicą Polski.
Jak myślisz co to znaczy, że miasto jest stolicą Polski? /Rodzic zachęca dziecko do próby odpowiedzi na to pytanie/
Wyjaśnienie pojęcia – Warszawa – stolica Polski: stolica – pojęcie oznaczające miasto, w którym znajdują się najważniejsze urzędy państwowe będące siedzibą władz.

Spójrzcie na pomniki Syrenki w Warszawie.

95145051_663881177785765_6762190999826464768_n

Zabawa ruchowa – „Pomniki”.
RODZIC : Ciekawa jestem, czy potrafisz stać się pomnikiem. Za chwilę usłyszysz muzykę, poruszaj się w jej rytmie. Gdy muzyka ucichnie stań się pomnikiem. Proszę wykorzystać utwór „Płynie Wisła, płynie”.

Warszawa – podobnie jak inne miasta w Polsce ma swój herb. Czy pamiętasz co jest herbem Warszawy?

Karta pracy. Wykonaj według wzoru.

syrena

Popatrz na Warszawę z lotu ptaka. Zobacz jak wysokie są w niej domy.

Zachęcam Cię do posłuchania wieczorem /np. przed snem/ legend warszawskich pt. „Syrena”, „Złota kaczka”.

28.04.2020 – wtorek

MIESZKAMY W POLSCE

Prace plastyczne Hani Filipka, Weroniki oraz działania własne Roberta,

Cele:
-zapoznanie z mapą,
-przybliżenie wybranych regionów Polski,
-rozwijanie sprawności ruchowej,
-rozwijanie sprawności manualnej

1.Słuchanie wiersza Czesława Janczarskiego: ,,Co to jest Polska?”.

– Co to jest Polska? –
Spytał Jaś w przedszkolu.
Polska – to wieś i las
i zboże w polu,
szosa, którą pędzi
do miasta autobus,
i samolot, co leci
wysoko, nad tobą.
Polska- to miasto,
strumień i rzeka,
i komin fabryczny,
co dymi z daleka,
a nawet obłoki,
gdy nad nami mkną.
Polska to jest także twój rodzinny dom.
A przedszkole?
Tak – i przedszkole,
i róża w ogrodzie
i książka na stole.

Na podstawie wysłuchanego wiersza dziecko próbuje powiedzieć ,,co to jest Polska?”.

2.Oglądanie mapy Polski
Rodzic wyjaśnia dziecku znaczenie poszczególnych kolorów i oznaczeń na mapie, pokazuje najważniejsze regiony naszego kraju.

3.,,Zwiedzamy” różne regiony kraju.
Rodzic czyta tekst i wskazuje na mapie miejsca o których była mowa:

*Jestem wielką rzeką,
Polskich rzek królową.
Kto mnie choć raz ujrzał,
Ten mnie umiłował. /Wisła/

*Stoję przy wodnych rozdrożach,
Gdzie Wisła wpada do morza.
Mam mnóstwo dźwigów i stocznię,
Co nigdy w pracy nie spocznie.
Statki małe i duże,
Przyjmę, wszystkie obsłużę. /Gdańsk/

*Jestem dużym miastem,
mam kominów dwieście.
Węgiel się wydobywa
W tym górniczym mieście. /Katowice/

*Jestem miastem bardzo starym,
Starych baśni znam bez miary.
Mógłbym bajać wam pół roku
I o Kraku, i o smoku,
I o królach bardzo wielu,
Co mieszkali na Wawelu… /Kraków/

*Ty jesteś miasto w Polsce najpierwsze,
Czcimy cię sercem, pieśnią i wierszem. /Warszawa/

4.Zabawy ruchowe: ,,Podróż samolotem”.

*Zabawa orientacyjno-porządkowa ,,Samolot”
Na zapowiedź ,,zapuszczamy motor” – dziecko zatacza pełne koło rękoma i krzyżuje ręce na piersiach, a następnie biega z rozłożonymi ramionami.

*Zabawa rozwijająca duże grupy mięśniowe ,,Samolot startuje i ląduje”
Na zapowiedź ,,samolot startuje” – dziecko robi wspięcie na palcach, ramiona wyciąga w bok. Na zapowiedź ,,samolot ląduje” – dziecko robi przysiad podparty. Samolot startuje i ląduje na zmianę.

*Zabawa ,,Wypatruję lecący samolot”
Dziecko w siadzie skrzyżnym, jedną dłoń trzyma na kolanie, drugą tworzy daszek. Wykonuje skręty tułowia w prawo i w lewo ze zmianą ułożenia rąk.

*Zabawa ,,Marsz lotników do kabiny”
Dziecko czworakuje po pokoju. Naśladuje wchodzenie do kabiny po drabinie.

*Zabawa ,,Defilada samolotów”
Dziecko naśladuje lot samolotu.

5.Praca plastyczna
Dziecko pogrubia czerwoną kredką kontury Polski, przez środek obrazka rysuje niebieską kredką rzekę Wisłę, dużym kółkiem zaznacza stolicę i wypełnia kontur Polski rysunkami, które kojarzą mu się z Polską np.: domy, pojazdy, ludzie, drzewa, zwierzęta itp.

Mapa konturowa Polski do wydruku

27.04.2020 – poniedziałek

Prace Gromusia, Filipka z siostrą Marcelinką, Roberta i Hani.

MOJA OJCZYZNA
BIAŁO-CZERWONA FLAGA

Cele:

                      • zapoznanie z symbolami narodowymi : flagą i godłem;
                      • kształtowanie polskiej tożsamości;
                      • rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat;
                      • rozwijanie sprawności rąk.

Rodzic prezentuje dzieciom książki i albumy o miastach oraz o symbolach Polski.
Zapoznaje dzieci z symbolami narodowymi.

Rodzic recytuje zagadkę i prosi dziecko o podanie rozwiązania.

Wisi wysoko.
Biało-czerwona.
Często z wiatrem musi się zmagać.
To symbol Polski, to nasza ….. /flaga/

Rodzic czyta opowiadanie E. Stadmüller – „Biało – czerwone”.

Z okazji Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej grupa średniaków przygotowała inscenizację legendy ,,O Lechu, Czechu i Rusie” Kuba grał Czecha, Bartek – Rusa, a Olek – Lecha. Prawdę mówiąc, była to jego pierwsza tak poważna rola, więc bardzo się przejmował i wciąż powtarzał: – Chodźmy ku północy, serce mi mówi, że tam znajdziemy nasz nowy dom. Jego wierny lud – czyli Oskar z Karolem i Kubą oraz Basia, Malwinka, Wiktoria i Ania – ufnie podążał za nim. Nagle wszyscy zatrzymali się, bo oto ich oczom ukazał się wspaniały widok. Wyświetlał się on na ścianie, a przedstawiał leśną polanę o zachodzie słońca. Na środku tej polany rósł potężny dąb, a w jego konarach widać było gniazdo orła. Piękny biały ptak siedział w nim z rozłożonymi skrzydłami, zupełnie jakby chciał ochronić swe pisklęta przed niebezpieczeństwem.
– Oto nasz znak! – woła Olek. – I nasze barwy!
W tym momencie na ścianie pojawił się kolejny obraz przedstawiający polską biało-czerwoną flagę i godło narodowe – białego orła w złotej koronie na czerwonym tle.
Przedstawienie obejrzały wszystkie dzieci z przedszkola. Ada też.
Po obiedzie grupa Olka robiła chorągiewki. Zadanie polegało na przyklejeniu biało-czerwonej karteczki do cienkiego patyczka. Z początku szło to opornie, ale już przy trzeciej chorągiewce wszyscy nabierali wprawy.
– Kto chce, może sobie zabrać do domu kilka chorągiewek i patyczków – zachęcała pani. – Będzie można 2 maja udekorować nimi okno albo balkon. Niech wszyscy widzą, że cieszymy się z tego, że jesteśmy Polakami.
Olkowi nie trzeba było dwa razy tego powtarzać. Nie namyślając się zbyt długo, wpakował cały plik chorągiewek i garść patyczków do swojej tekturowej teczki i zabrał do domu.
Do wieczora bawił się świetnie z Adą, grał z tatą w piłkę, pomagał mamie robić kisiel. Dopiero następnego dnia przypomniał sobie o chorągiewkach.
– Jutro święto flagi! – zawołał przerażony. – A ja zapomniałem o moich chorągiewkach. Pani powiedziała, że trzeba udekorować nimi dom. Sam przecież wybrałem te kolory…
Ada poważnie kiwnęła główką.
-Był księciem Lechem – poświadczyła zgodnie z prawdą.
– I co teraz? – zapytał tato.
– Będę je sklejał – oświadczył mężnie książę Lech.
Niestety, szybko okazało się, że kleją mu się palce. Mama z tatą popatrzyli na niego i … zabrali się do roboty. Tym razem chorągiewki powstawały w ekspresowym tempie. Zanim zapadł zmrok, okna i balkon były udekorowane, a szczęśliwy książę Lech chrapał w najlepsze. Może śnił mu się kołujący wysoko na niebie orzeł z biało-czerwoną chorągiewką w dziobie? Kto to wie?

flaga

Rodzic zadaje pytania:

– Jak Olek świętował Dzień Flagi Rzeczpospolitej Polskiej?
– Jakie kolory ma flaga Polski?
– Jaki ptak jest symbolem narodowym Polski?
– Co sklejał Olek w domu razem z rodzicami?
– Co udekorowali rodzice Olka i Ady chorągiewkami?
– Po co ludzie dekorują flagami swoje domy?
– Jak się nazywa kraj w którym mieszkamy?

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.
Rodzic demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.

Kolory flagi – Rodzic podaje kolory flagi. Gdy mówi biały – dzieci unoszą język do góry, w stronę nosa, gdy mówi czerwony – dziecko opuszcza język na dolną wargę.

Chorągiewki – tak jak chorągiewki poruszają się na wietrze, tak dziecko porusza językiem po górnej wardze, od jednego kącika ust do drugiego.

Lech, Czech i Rus jadą na koniach – dziecko naśladuje osobno stukot kopyt koni każdego z bohaterów legendy. Przyklejają szeroko ułożony język do podniebienia i odbijają go, jednocześnie ściągając wargi w dziobek i rozciągając szeroko.

Orzeł – dziecko wysuwa język do przodu, unosząc jego czubek do góry, i poruszają nim na boki, tak jak orzeł swoimi skrzydłami.

Wędrówka po Polsce – przy szeroko otwartej jamie ustnej dziecko wysuwa język do przodu i porusza nim do góry, w dół, w prawą stronę, w lewą stronę.

Ćwiczenia językowe – „Co może być polskie?”.

Rodzic podaje kilka przykładów tego, co może być polskie /np. drogi, przedszkola, język, tańce, szkoły/ a następnie dziecko podaje swoje przykłady tego, co kojarzy mu się z Polską.
Po każdym podanym przykładzie dziecko powtarza za Rodzicem zdanie. Polski /np. język/ mamy, jesteśmy Polakami!

Zabawa ruchowa – „Biel i czerwień”.

Rodzic gra rytmicznie na tamburynie/można uderzać o pokrywkę od garnka itp./ a dziecko biega po pokoju. Gdy Rodzic  powie wyraz – biały – dziecko podbiega do czegoś białego znajdującego się w pokoju. Tak samo postępuje gdy usłyszy  wyraz – czerwony- .Przy kolejnych powtórzeniach dziecko dotyka przedmiotów inną częścią ciała, np. palcem wskazującym, łokciem, dłonią.

Karta pracy

karta pracy

24.04.2020 – piątek

KOGO SPOTYKAMY WIOSNĄ NA WSI?

Prace plastyczne Filipka i jego siostry Marcelinki, Gromusia, Hani, Fabiana i Franka oraz zabawy Fabiana na świeżym powietrzu.

Cele:
-utrwalanie wiedzy na temat zwierząt żyjących w gospodarstwie domowym,
-rozwijanie spostrzegawczości i koncentracji uwagi,
-rozwijanie twórczego myślenia i sprawności rąk.

1. Zabawa ucząca szacunku do przyrody ,,Wiejskie podwórko”(według K. W. Vopla).
Rodzic mówi:
Jeżeli chcesz, możesz sobie wygodnie usiąść, a nawet zamknąć oczy, ponieważ nasza historia rozpoczyna się w środku nocy. Pewnego razu było sobie dziecko mieszkające w mieście, które miało wszystko, czego serce zapragnie: magnetofon, kolorowy telewizor i komputer. Każdego dnia mogło używać tych sprzętów, ale mimo to zaczęło się nudzić. Elektroniczne obrazki i muzyka z głośników już go nie cieszyły. Czuło się niespokojne i jakby zamknięte. Wzdychało: „Wszystko tu jest takie nudne… Nie przeżywam niczego interesującego, nie odczuwam niczego ekscytującego. Nie słyszę niczego pasjonujące- go”. Smutne położyło się do swojego małego łóżeczka, mając nadzieję, że będzie miało chociaż ciekawy sen. W środku nocy przyśniło mu się, że słyszy w pokoju cichutki, bardzo cichutki szum. Brzmiał on mniej więcej tak: szsz, szsz, szsz, szsz… I chociaż był bardzo cichy, dziecko wiedziało, że na pewno zdarzy się coś interesującego. We śnie otworzyło oczy i przed swoim łóżkiem zobaczyło złotego węża. To małe zwierzę powiedziało dźwięcznym głosem: „Chodź ze mną, chciałbym ci coś pokazać…”. I wąż zaprowadził dziecko daleko na wiejskie podwórko. Pachniało tam zupełnie inaczej i dźwięki też bardzo się różniły. Dziecko mogło zobaczyć tam wiele interesujących rzeczy: krowy skubiące trawę na łące, konie galopujące po pastwisku, kota i psa jedzących razem z jednej miski, wielkiego, połyskującego różnymi kolorami koguta stojącego na kupie nawozu i piejącego ze wszystkich sił. Dziecko z wielkim zainteresowaniem przyglądało się zwierzętom, wąchało wszystko i słuchało dobiegających odgłosów. Gdy obudziło się nad ranem, było bardzo wesołe. Stanęło na środku pokoju, podniosło wysoko nogę, wyciągnęło oba ramiona w prawo i w lewo jak skrzydła. Później otworzyło usta i zapiało głośno jak kogut. Gdy zapiało po raz drugi, samo zaczęło się śmiać. Śmiało się przez cały czas, nawet gdy weszła mama i nie do końca rozumiała całą sytuację. Ale ucieszyła się, że jej dziecko rozpoczęło dzień w takim dobrym nastroju. Teraz możesz znowu otworzyć oczy i wyobrazić sobie, że jesteś na wiejskim podwórku. I spróbuj poruszać się w taki sposób, jak czynią to zwierzęta.

-Czy możesz pokazać mi, jak porusza się pies? Biegnij szybko dookoła i zatrzymaj się nagle… znowu zacznij biec i zatrzymaj się… Czy możesz zrobić to samo,
biegając na czworakach? -A teraz połóż się na brzuchu, podnieś do góry głowę i rozejrzyj się jak ciekawski pies.
-Teraz wyobraź sobie, że jesteś kogutem. Trzymaj ramiona na bokach i idź powoli, chwiejąc się trochę jak kogut. Czy potrafisz również stać na jednej nodze?
-A teraz zamień się w konia…, ugnij trochę kolana i biegnij dookoła jak konik. Czy wiesz, jak on kłusuje? A możesz mi zaprezentować, jak galopuje?
-W tej chwili wyobraź sobie, że jesteś kotkiem. Chodź rękami po podłodze i usiądź jak kot. Odwróć głowę bardzo, bardzo powoli i otwórz oczy na szerokość szparki. Chciałabym zobaczyć, jak skrada się kot, kiedy nie chce być widziany. Wyciągnij ręce powoli do przodu i bardzo powoli pociągnij za nimi kolana. A czy możesz mi pokazać, jak kot skacze?
-A teraz zamień się w kaczkę. Stań i kołysz się do przodu, przestępując z jednej nogi na drugą… Kołysz się trochę do tyłu… i trochę do przodu, w prawo i w lewo…
-Na wiejskim podwórku jest bardzo dużo wróbli. Czy potrafisz skakać tak, jak one? Pokaż mi, jak skacze wróbel… Tak, bardzo dobrze ci to wychodzi. A jakie zwierzęta jeszcze chciałbyś/chciałabyś mi pokazać? Możesz urządzić ich paradę na ,,wiejskim podwórku”.

2.Przypomnienie piosenki ,,Mały Jarek farmę miał”.

3.Rozwiązywanie zagadek:

Kolorowe ma piórka,
woła: kukuryku
i mieszka z kurami w kurniku. (kogut)

Wieczorem odpoczywa w stajni,
bo od wielu dni
ciężko pracuje
na swojej wsi. (koń)

Mieszka w chlewiku
i głośno kwiczy: kwiku, kwiku. (świnia)

Znosi jajka
i, choć nie szczerozłote,
to właśnie do niej idziesz,
gdy na jajecznicę masz ochotę. (kura)

To od niej mamy mleko,
i choć do pięknej jej daleko,
to nie tylko liczne łaty to sprawiają,
że gospodarze duży pożytek z niej mają. (krowa)

4.Karty obrazkowe
-oglądanie obrazków i nazywanie ,,co przedstawiają?”,
-dzielenie ich nazw na sylaby,
-,,do kogo to należy?” – przyporządkowanie poszczególnych elementów ciała do właściwego zwierzątka.

Karty obrazkowe do pobrania

5.Prace plastyczne do wyboru:

*Lepienie z plasteliny na temat: ,,Mieszkańcy wiejskiego podwórka”.
Dziecko wybiera kolor plasteliny i lepi dowolne figurki zwierząt gospodarczych. Prace można umieścić w zagrodzie zrobionej z przykrywki z pudełka kartonowego.

*Wykonanie ,,Krówki” według poniższego wzoru.
Rodzic pomaga dziecku przygotować poszczególne elementy zwierzątka. Dziecko układa je na kartce i przykleja oraz ozdabia obrazek według własnego pomysłu.

23.04.2020 – czwartek
WIOSNA NA WSI – W CHLEWIKU

Prace Roberta, Frania, Filipa z siostrą Marcelinką i Hani.

CELE:

                      • poznanie pomieszczeń gospodarczych w których mieszkają zwierzęta;
                      • wzbogacanie wiedzy na temat zwierząt hodowanych na wsi;
                      • rozwijanie mowy.

Rodzic czyta zagadki. /chwali dziecko za rozwiązanie/

Każdy kojarzy ją z korytem.
To zwierzę urocze, spokojne i skryte,
Różowe i czyste, a gdy spojrzysz na nie,
Powita cię zawsze uprzejmym chrumkaniem. /świnka/

Po kąpieli błotnej świnki do niego wchodzą
i wcale się nie martwią, że w nim nabrudzą.  /chlewik/

Rodzic czyta dziecku wiersz  pt. „Świnka” – autor Mark Tom.

Koło stawu gdzieś w Sopocie, taplała się świnka w błocie.
Pryska błoto na kaczuszki co pływają w stawie.
Nie przeszkadza to jednak śwince w swej zabawie.
Wywraca się zgrabnie z plecków na brzuszek,
nie bacząc na stadko malutkich kaczuszek.
Brudna jest od uszek po samiutkie nóżki,
śmieją się pływając po stawie kaczuszki.
Kwa, kwa świnko mała jakaś ty paskudna!
Nie jesteś zabawna za to cała brudna!
Choć do nas szybciutko do przejrzystej wody,
to cię tu ochłodzi i doda urody.
Woda zmyje błotko, orzeźwi twe ciało,
pływaj ile zechcesz, jakby było mało.
Będziesz nam pachniała, piękna kolorowa,
a co najważniejsze, znów będziesz różowa.

PYTANIA:
Co robiła świnka koło stawu?
Dlaczego kaczuszki śmiały się ze świnki?
Co zaproponowały kaczuszki śwince?
Czego uczy nas wierszyk? /należy dbać o higienę i nie dokuczać innym/

Wyjaśniamy dziecku, że świnie hoduje się dla mięsa, tłuszczu, skóry oraz szczeciny.
Owa nieczystość świni ,tak często im wypominana nie wynika wcale z wielkiego upodobania tych zwierząt do brudzenia się . Brak gruczołów potowych sprawia, że świnia nie może chronić się inaczej przed przegrzaniem – jak poprzez kąpiele błotne. Dzikim przodkom świni takie kąpiele pomagają pozbyć się dokuczliwych pasożytów. Dziki a także świnie utrzymywane w dużych zagrodach wybierają starannie swoje miejsca do spania, utrzymując je z dala od miejsc wypróżniania się.
Świnie widzą świat w kolorze, mają bardzo dobrą pamięć, obdarzone są wspaniałym węchem, porównywalnym nawet z psim.
Niektóre rasy, jak chociażby świnki wietnamskie bywają trzymane jako domowe zwierzątka do towarzystwa.

Pooglądaj film staraj się zapamiętać jak nazywają się pomieszczenia gospodarcze w których mieszkają zwierzęta.

Zabawa utrwalająca nazwy zwierząt  i nazwy ich domów.
Rodzic układa na dywanie koło ze sznurka. Dziecko chodzi dookoła po sznurku powtarzając za Rodzicem wierszyk. W ostatnim wersie wierszyka wchodzi do środka – jeśli prawidłowo odpowie nazywając miejsce gdzie mieszka  np. świnka /kurka, konik, krówka…/ rodzic przyznaje punkt – dziecko umieszcza je w środku koła. /może to być klocek/ Na końcu zabawy  dziecko przelicza zdobyte punkty. W kolejnej zwrotce dziecko wymienia inne zwierzątko z wiejskiego podwórka i jego „domek”.

Idą sobie świnki dróżką.
Pierwsza świnka tupie nóżką,
druga świnka tupie nóżką,
trzecia świnka tupie nóżką
Potupały, potupały
i w chlewiku się schowały.

Rodzic daje dziecku kartkę,  aby mogło narysować swoją świnkę według „Rysowanego wierszyka”. Pokoloruj lub ozdób wybraną metodą.

Ćwiczenia matematyczne – „Policz i pokaż”.
Rodzic czyta rymowanki a dzieci wskazują liczebniki na palcach lub liczmanach. /kredki, patyczki, klocki/

Małe świnki trzy kwiczą: kwi- kwi- kwi.
Idą drogą dwa kurczaki oglądają polne maki.
Cztery białe koty włażą wciąż na płoty.
W stajni pięć koników stało i się sianem zajadało.

Dla chętnych:
Dziewięć krów muczało, bo pić im się chciało.
Siedem baranków małych na łące brykało.
Osiem królików noskami ruszało.

Zabawa – „Jakim zwierzątkiem jestem”.
Do kolejny zabawy należy przygotować obrazki zwierząt z wiejskiego podwórka. Potrzebujemy opaskę na czoło /lub robimy ją z gazety/ do niej będziemy przypinać obrazek  z wybranym zwierzątkiem klamerka do  wieszania bielizny. /spinacz biurowy/
Dziecko wybiera obrazek i przypina do opaski Rodzica w taki sposób aby  móc na niego patrzeć . /Rodzic nie podgląda/ Dziecko może odpowiadać mówiąc tylko – TAK lub NIE.

Rodzic zadaje pytania i zaczyna zabawę: /przykład/
– Jestem ptakiem? TAK
– Czy umiem pływać? NIE
– Czy znoszę jajka? NIE
– Czy jestem kogutem? NIE
– Jestem  indykiem? TAK

zwierzeta

22.04.2020 – środa

NA WIEJSKIM PODWÓRKU

PROPOZYCJE ZABAW RUCHOWYCH

Tak pracowali dzisiaj: Gromek, Robert, Adaś J, Filip, Adaś H, Fabian i Hania.

Cele:
-poznawanie zwierząt z gospodarstwa wiejskiego,
-rozwijanie mowy,
-rozwijanie sprawności rąk,
-rozwijanie sprawności ruchowej.

1.Oglądanie książek związanych tematycznie ze zwierzętami żyjącymi na wsi.
Rodzic czyta zawarte w nich ciekawostki. Dziecko nazywa zwierzęta, określa ich wygląd: kolory, liczbę kończyn.

2.Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.
Lusterko dla dziecka.
• Jedziemy na wieś – dziecko wibruje wargami – naśladuje samochód jadący na wieś.
• Konik – dziecko naśladuje kląskanie konika: mocno przykleja język ułożony szeroko przy podniebieniu i odkleja go zdecydowanym ruchem. Pracy języka towarzyszy praca warg, które raz są szeroko rozłożone, a raz ułożone w dziobek.
• Krowa – dziecko naśladuje ruchy żucia, poruszając dynamicznie żuchwą.
• Kot oblizuje się po wypiciu mleka – dziecko przesuwa językiem po górnej i po dolnej wardze, przy szeroko otwartej jamie ustnej.
• Pies gonił kota i bardzo się zmęczył – dziecko wysuwa język na brodę i dyszy.
• Świnka – dziecko wysuwa wargi mocno do przodu, naśladuje ryjek świnki.
• Myszka bawi się w chowanego – dziecko wypycha policzki czubkiem języka od wewnętrznej strony: raz z jednej, raz z drugiej strony.
• Miotła – dziecko naśladuje gospodarza zamiatającego podwórko, przesuwając język od jednego do drugiego kącika ust, przy szeroko otwartych wargach.

3.Słuchanie piosenki: ,,Mały Jarek farmę miał”.

Rozmowa na temat piosenki:
-jakie zwierzęta występowały w piosence?
-jakie wydawały odgłosy?
Posłuchaj ponownie piosenki i spróbuj naśladować głosy zwierząt.

4.Kolorowanie obrazka przedstawiającego zwierzątka wiejskie, następnie rozcięcie obrazka po wyznaczonych liniach, złożenie w całość na zasadzie puzzli i przyklejenie na kartce.

Puzzle farm

Link do pobrania kolorowanki

https://pin.it/3QeR1c7

5.Zestaw zabaw ruchowych z piłkami.
• Zabawa z elementem rzutu i chwytu „Rzuć i złap”. Dziecko trzyma piłkę w obu rączkach, oburącz podrzuca piłkę w górę i stara się ją złapać.
• Ćwiczenia tułowia „Slalom piłki”. Dziecko pochyla się i toczy piłkę po podłodze, robiąc kółka dookoła każdej nogi, po chwili odpoczynku zabawę powtarzamy.
• Ćwiczenie mięśni grzbietu „Piłka w górę”. Dziecko leży na podłodze, na brzuchu z wyprostowanymi rękami przed sobą, trzyma piłkę oburącz i na klaśnięcie rodzica unosi ją lekko nad podłogę, odpoczywa chwilę i kilkakrotnie powtarza ćwiczenie.
• Ćwiczenie równowagi. Rodzic rozkłada na podłodze linkę, a dziecko kolejno, trzymając piłkę w obu rękach, idzie wzdłuż niej stopa za stopą.
• Ćwiczenia tułowia – skręty boczne. Dziecko siada w rozkroku i przekłada piłkę raz z boku jednej nogi, między nogami, z boku drugiej nogi i powtarza ćwiczenie w drugą stronę.
• Zabawa z elementem rzutu do bramki. Dziecko podchodzi do linii utworzonej z linki i rzuca piłką do bramki.
Zabawy można powtórzyć kilkakrotnie.

 

 21.04.2020 – wtorek
CO SŁYCHAĆ WIOSNĄ NA WSI?

Prace plastyczne Fabianka, Adasia, Gromusia, Filipka oraz Hani.

Cele:

                      • rozwijanie wiedzy dotyczącej zwierząt wiejskich;
                      • rozwijanie możliwości językowych dzieci;
                      • rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej;
                      • rozwijanie słuchu muzycznego.

Rodzic czyta wiersz A. Wojtyły pt. „Wiejskie życie”. 

Byłoby dziś znakomicie lepiej poznać wiejskie życie.
Gdzie stodoła, chlew, obórka, piesek strzeże tam podwórka.
Gdzie panuje gwar i hałas, wszyscy chcą coś mówić naraz.
Kurka gdacze, kaczka kwacze, a tam mała Zosia płacze,
że uciekła jej z podwórka ulubiona biała kurka.
Ścieżka tam prowadzi wąska, a przy ścieżce stoi gąska,
która bardzo się dziś złości i gęganiem płoszy gości.
Napuszają się indyki, że zbyt głośno ryczą byki.
Krowy pasą się na łące, obok skaczą dwa zające.
Gdzie już od samego rana słychać głośny bek barana.
Świnki się taplają w błocie, koza trawę je przy płocie.
W polu słychać śpiew skowronka, dużo kropek ma biedronka.
Wokół łąka, pola, las, tam spokojnie mija czas.
Nieopodal płynie rzeka, szum jej słychać już z daleka.
Więc słuchajcie moi mili, nie zwlekajcie ani chwili.
Zapraszam Was na wycieczkę, gdzie wiejskie zwierzęta poznacie troszeczkę.

Zapraszam do obejrzenia filmu – „Zwierzęta na wsi”. Rozwiąż zagadki – odgadnij czyj to głos, odszukaj 5 różnic między obrazkami.

Rodzic czyta bajkę ortofoniczną E. Michałowskiej pt. „W zagrodzie Małgosi”. /W powtórnym czytaniu dziecko powtarza odgłosy zwierząt/

Wieczorem w zagrodzie cioci Małgosi
Każde zwierzątko o jedzenie prosi.
Piesek szczeka: Hau, hau, hau.
Kotek miauczy: Miau, miau, miau.
Kura gdacze : Kod, ko, dak.
Kaczka kwacze: Kwa, kwa, kwa.
Gąska gęga: Gę, gę, gę.
Ona też chce najeść się.
Owca beczy: Be ,be, be.
Koza meczy: Me, me, me.
Indor gulgocze: Gul, gul, gul.
Krowa ryczy: Mu, mu, mu.
Konik parska: Prr, prr, prr.
A pies warczy: Wrr, wrr, wrr.
I tak gra orkiestra ta gra,
aż Małgosia jeść im da.

Zabawa – „KONIKI”.
Piosenka jest wykonywana w kole wiązanym.
Rodzic podaje ręce dziecku pokazuje jak wygląda cwał boczny „Noga goni nogę”.
Wykonujemy czynności z tekstu piosenki, tupiemy i skaczemy.

http://chomikuj.pl/renata.misia/Muzyka/04+-+Koniki,585748413.mp3

Treść piosenki:

Noga goni nogę,
biegają  koniki.
Stukają kopytka
w rytm muzyki.
Jedna noga tupie : tup, tup, tup.            /tu dla wygody można dać ręce na biodra/
Druga noga stuka: stuk, stuk, stuk.
Konik skacze sobie: hop, hop, hop.
Koniku w drogę! Wioooooooooooo!

Rodzic wypowiada nazwy zwierząt z podziałem na sylaby robiąc dłuższe pauzy.
Dziecko odgaduje jakie to wyrazy.

Ku-ra, kro-wa, ko-za, pie-sek, świn-ka, kacz-ka …

Rodzic czyta wiersz S. Kraszewskiego ,,Na wiejskim podwórku”.

Na podwórku dumne matki prowadziły swoje dziatki:
Krowa – łaciate cielątko.
Koza – rogate koźlątko.
Owca – kudłate jagniątko.
Świnka – różowe prosiątko.
Kurka – pierzaste kurczątko.
Gąska – puchate gąsiątko.
Kaczka – płetwiaste kaczątko.
Każda prowadzi swoje dzieciątko!
Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.
Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.
Krowa – łaciate cielątko.
Koza – rogate koźlątko.
Owca – kudłate jagniątko.
Świnka – różowe prosiątko.
Kurka – pierzaste kurczątko.
Gąska – puchate gąsiątko.
Kaczka – płetwiaste kaczątko.
Każda zgubiła swoje dzieciątko!
Wtem gospodarz konną furtką wjechał prosto na podwórko.
Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął  Burka do komórki.
Lamentują biedne mamy: „Co my teraz robić mamy?”
Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:
Krowę – łaciate cielątko.
Kozę – rogate koźlątko.
Owcę – kudłate jagniątko.
Świnkę – różowe prosiątko.
Kurkę – pierzaste kurczątko.
Gąskę – puchate gąsiątko.
Kaczkę – płetwiaste kaczątko.
Znalazło mamę każde dzieciątko.

Pytania :
Jakie zwierzęta występowały w wierszu?
Co przytrafiło się zwierzętom na podwórku?

Obejrzyj film – zobacz  gdzie mieszkają i co jedzą zwierzęta oraz jakie korzyści z hodowli zwierząt ma człowiek.

Praca plastyczna:
Wyklej sylwetkę owcy kawałkami waty /płatki kosmetyczne/, domaluj jej zieloną trawkę, piękne chmurki i słoneczko na błękitnym niebie.
Jeśli chcesz możesz namalować lub zrobić inne zwierzątko  z wiejskiej zagrody. Malując możesz sobie słuchać piosenkę pt. „W zagrodzie”.

http://chomikuj.pl/marzena.w1/Dokumenty/PRZEDSZKOLE/PIOSENKI/wie*c5*9b*2c+zwierz*c4*99ta/W+ZAGRODZIE,277898945.mp3

zwierzta-wiejskie4-1

20.04.2020 – poniedziałek

ZWIERZĘTA NA WSI

Prace plastyczne Hani, Adasia i Filipka

Cele:
-wzbogacenie wiedzy o zwierzętach żyjących na wsi,
-rozwijanie koncentracji uwagi,
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
-budowanie poczucia własnej wartości,
-rozwijanie sprawności rąk.

1.Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej ,,Nauka pływania”.

Mały kaczorek Ptaś był najlepszym pływakiem na całym podwórku. Nawet kiedy spał, przez sen przebiera nóżkami jakby pływał w stawie. Nie musiał chodzić na basen ani brać lekcji pływania, bo gdy tylko wykluł się z jajka, od razu wskoczył do miski z wodą i zanurkował. Kaczorek myślał, że wszystkie zwierzęta są dobrymi pływakami: konie, psy, koty, krowy, świnie, króliki, a przede wszystkim kury.
Pewnego dnia Ptaś ogłosił zawody pływackie w stawie nieopodal domu. Okazało się, że chętne do pływania były zwierzęta: pies Merduś, dwie kaczki bliźniaczki i żaba Kumcia.
– Jak to? – zdziwił się kaczorek Ptaś. – A dlaczego nie przyszły świnki?
– Świnki wolą kąpać swoje ryjki w korytku – wyjaśnił pies.
– A konie i krowy?
– One wolą brać prysznic na łące w czasie deszczu.
– A króliki i koty? – dopytywał się Ptaś.
– Uciekają na samą myśl o pływaniu w wodzie.
– Całe szczęście, że jest chociaż kurczak – powiedział kaczorek, widząc stojącego nieopodal kurczaczka
Pazurka.
– Ale ja tylko przyszedłem popatrzeć… – szepnął kurczak.
– Jak to? Nie chcesz zdobyć pierwszego miejsca w pływaniu? – zdziwił się Ptaś.
– Chciałbym, ale… kurczaczki i kurki nie potrafią pływać.
– Ja potrafię! – pisnęła żaba Kumcia, zakładając na głowę czepek kąpielowy. – Umiem pływać żabką,
delfinem, kraulem i pieskiem – pochwaliła się.
– Pieskiem to pływam ja! – oburzył się Merduś.
Kaczorek Ptaś nie mógł uwierzyć, że kurczaki nie znają się na pływaniu.
– Zaraz cię nauczę – powiedział i pokazał Pazurkowi, jak przebierać nóżkami i jak machać skrzydełkami.
– A teraz wskakuj do stawu i pamiętaj, dziób unoś nad wodą!
– Mama mi mówiła, żebym nigdy nie wchodził sam do wody – powiedział kurczaczek.
– Eee tam, przecież nie jesteś tu sam, zobacz, ilu nas jest.
– Ale ja się boję…
– Nie bądź tchórzem.
– Dajmy mu spokój – powiedział pies. – Ma prawo się bać.
– Merduś ma rację – powiedziała żaba Kumcia. – Niech kurczak stoi i patrzy.
– Wszystkie ptaki to super pływaki! – stwierdził rozgniewany kaczorek i chciał wepchnąć kurczaczka na
siłę do wody.
Na szczęście w pobliżu przechadzała się pani Gęś i w porę zauważyła niebezpieczeństwo. Osłoniła kurczaczka swoim białym skrzydłem i powiedziała:
– Nie można nikogo do niczego zmuszać ani wpychać na siłę do wody. Pazurek mógłby się utopić! Rozumiesz, że to niebezpieczne?
– Tak…
– Czy ty, Ptasiu, umiesz latać tak wysoko jak orły?
– Nie…
– A gdyby orzeł chciał cię zepchnąć z wysokiej skały, żeby sprawdzić, czy umiesz latać, to jak byś się czuł?
– Bałbym się.
– No widzisz. Jedni potrafią świetnie pływać, inni latać, ale nikt nie umie wszystkiego.
– Przepraszam – szepnął zawstydzony Ptaś.
– Brawo. To jest właśnie to, czego warto nauczyć wszystkich: słowa przepraszam.

2. Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji.

nauka pływania

Rodzic zadaje pytania:
− Jakie zwierzę ogłosiło zawody pływackie?
− Dlaczego nie wszystkie zwierzęta chciały brać w nich udział?
− Kogo kaczorek Ptaś chciał nauczyć pływać?
− Jak oceniasz zachowanie kaczorka?
− Co powiedziała pani Gęś, osłaniając kurczaczka?
− Co to znaczy, że nikt nie może nikogo do niczego zmuszać?

3.Nazywanie umiejętności osiągniętych przez dziecko.
Rodzic przypomina, że nikt nie umie wszystkiego, ale każdy z nas potrafi robić coś bardzo dobrze. Rodzic prosi, aby dziecko powiedziało, co dobrze potrafi robić. Jeśli dziecko nie potrafi tego określić, z pomocą przychodzi mu rodzic, określając mocne strony dziecka.

4.Ćwiczenie

Karta pracy do wydruku 

Dziecko:
− nazywa zwierzęta na podstawie ogonów,
− koloruje rysunki zwierząt,
− naśladuje ich odgłosy,
− rysuje świnki według wzoru.

5. Zabawa paluszkowa: ,,Powitanie paluszków.”
Rodzic pokazuje, w jaki sposób palce witają się ze sobą. Dziecko łączy ze sobą opuszki palców obu rąk: mały z małym, serdeczny z serdecznym, środkowy ze środkowym itd.

6. Utrwalanie kształtu koła.
Kolorowe koła w trzech wielkościach: 1 duże, 3 średnie, 3 małe koła czerwone wycięte z kolorowego papieru. /koła zostaną wykorzystane do pracy plastycznej opisanej poniżej/.
Dziecko otacza kształt każdego koła palcem, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Dziecko porównuje wielkość kół, liczy je i określa, ile jest kół każdej wielkości. Wskazuje koła, których jest najmniej.

7. Praca plastyczna: ,,Kolorowy kogut” (origami).

Pomoce: koła z poprzedniego zadania, klej, kolorowa kartka A4, kredki.
Rodzic pokazuje, w jaki sposób wykonać koguta. Dziecko kolejno powtarza jego czynności.
Sposób wykonania:
-złożenie dużego koła na pół i przyklejenie go na środku kartki,
-jedno średnie koło przykleić jako głowę,
– pozostałe złożyć na pół i przykleić na tułowiu jako skrzydło i kolorowy ogon,
-małe czerwone koła złożyć na pół i przykleić jako dziób, grzebień, dzwonek pod dziobem, -kredkami dorysować oko i nogi koguta,
-można również dorysować płot, na którym siedzi kogut.

17.04.2020 – piątek
KTO DO NAS WRACA NA WIOSNĘ

Pracowity ranek Adasia:

Praca plastyczna Filipka i jego siostrzyczki:

Jaskółka Hani:

Cele:
• rozwijanie mowy czynnej;
• rozwijanie umiejętności matematycznych
• rozwijanie sprawności manualnej.

Rodzic czyta dziecku wiersz B. Szelągowskiej – „Wiosenne powroty”.
Przyszła wiosna a tuż za nią ptaki przyleciały.
Teraz będą jak co roku gniazda zakładały.
Bocian lubi patrzeć z góry – dom ma na topoli.
Za to żuraw wśród mokradeł raczej mieszkać woli.

A jaskółka gdzieś pod dachem gniazdo swe zakłada.
Zaś kukułka swoje jajka niesie do sąsiada.
Tyle ptaków powróciło do nas razem z wiosną.
W dużych gniazdach, małych gniazdach, niech pisklęta rosną!

Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu.
• Jakie ptaki są wymienione w wierszu?
• Gdzie znajduje się dom bociana?
• Jak myślicie, co to są mokradła?
• Gdzie zakłada gniazdo jaskółka?
• Co robi z jajkami kukułka?
• Jak nazywają się dzieci ptaków?

Rodzic czyta dziecku zagadkę. /chwali za rozwiązanie/
Ptaszek co ludziom wiosnę zwiastuje.
Gniazda pod dachem sobie buduje.
Przed deszczem nisko zatacza kółka.
Wiadomo wszystkim, że to………………. /jaskółka/

Rodzic pyta dziecko co wie o jaskółce /uzupełnia jego wiadomości/.
W Polsce występują 3 gatunki jaskółek: dymówka, oknówka i brzegówka.

Jaskółka dymówka pojawia się w Polsce w kwietniu. Jej czoło i gardło jest rude, a ogon głęboko rozwidlony. Prawie nigdy nie siada na ziemi – jedynie w czasie budowy gniazda, po to by zebrać błoto jako budulec. Pije wodę, zniżając lot nad rzeką lub jeziorem, uderzając brzuszkiem o powierzchnię wody i chwytając rozbryzgujące się krople. Gnieździ się wewnątrz budynków, do których zdoła wejść np. w stajniach, oborach, chlewniach, garażach, korytarzach, pod dachami, mostami. Na jedno gniazdo potrzebuje 1400 grudek ziemi, które przeplata suchą trawą. Budowa gniazda trwa 3-4 tygodnie – gniazdo ma kształt czary. Samica składa w odstępach jednodniowych zwykle 4-5 jaj, białych z brązowo – rudymi plamkami. Otwarta konstrukcja gniazda powoduje, że dymówka jest jedyną europejską jaskółką, której kukułki podrzucają swoje jaja.

Jaskółka oknówka zjawia się w Polsce w kwietniu. Woli miasta i miasteczka lecz można ją też spotkać w gospodarstwach wiejskich. Ma głowę ciemnoniebieską, gardło i piersi białe, ogon lekko wycięty i białą plamę na kuprze. Gniazdo jaskółki oknówki jest zamknięte. Tylko z jednej strony ma mały otwór. Jaskółki przytwierdzają gniazdo pod balkonem, w najwyższym kącie okna lub na szczycie muru. Samiczka składa w nim 5 jaj, które wysiaduje przez 16 dni.

Jaskółka brzegówka jest niewielka, mierzy zaledwie 13 cm długości. Zarówno samiec jak i samiczka mają szarobrązowy grzbiet, bez granatowego połysku, brzuch i podgardle są białe, przez pierś poprzecznie przebiega szarobrązowy pasek. Ogon mają mało rozwidlony. Do Polski przybywają w połowie kwietnia. Pierwsze po przylocie są na miejscu samce i to one rozpoczynają budowę gniazd. Drążą je w postaci długich korytarzy o prostym przebiegu w stromych brzegach rzek i jezior. Zdarzają się również kolonie gniazd budowane z dala od wody. Norki jaskółek brzegówek mierzą zwykle 60 -150 cm, na końcu posiadają rozszerzenie, wysłane źdźbłami traw i piórkami. Samica składa 5 do 6 jaj, które wysiadują na zmianę z samcem przez 15-22 dni.

Podstawowy pokarm jaskółek to drobne owady, które chwytają w locie. Nie lubią os, pszczół i szerszeni.

Tu możesz zobaczyć jak jaskółka oknówka buduje swoje gniazdo:

Zabawa wzmacniająca mięśnie warg – „Jaskółka buduje gniazdo”.
/potrzebna mała karteczka, 2 drewniane łyżki/
Rodzic zamienia dziecko w ptaka, które buduje gniazdo i w swoim dziobie niesie trawę. Dziecko otrzymuje karteczkę, którą trzyma między zaciśniętymi wargami. Kiedy Rodzic gra na patyczkach / mogą być drewniane łyżki/, ptaki fruwają, a kiedy przestaje grać – ptaki się zatrzymują. Zabawę powtarzamy 4 razy.
Ta zabawa wspaniale ćwiczy również tor oddechowy, ponieważ dziecko, zaciskając karteczkę wargami, jest zmuszone do oddychania nosem.

Zabawa – „Karmienie piskląt”.
Potrzeba: 1 rurka zginana do napojów, 5 spodeczków /lub malutkich talerzyków/, makaron rurki.
Nad każdym talerzykiem umieszczamy karteczkę /lub kostkę do gry/ wskazującą dziecku liczbę ile ,,jedzenia” musi położyć na dany talerzyk /5,2,4,3,1/.
Dziecko przy pomocy zgiętej rurki nakłada ,,jedzenie – czyli nasz makaron” do gniazdek. Ćwiczymy koordynację wzrokowo – ruchową.

Ćwiczenia ortofoniczne z zastosowaniem wiersza B. Szelągowskiej – „Ptasie trele”.
Rodzic prezentuje wiersz i pyta dziecko: Czym zajmowały się ptaki?
Powtórnie czyta tekst, a dziecko powtarza fragment tekstu: Fiu, fiu, fiu, fi, fi, fi! Jakie piękne dni.

Znów nastała wiosna! Ptaki nadlatują.
A co będą robić? Gniazda pobudują!
Fiu, fiu, fiu, fi, fi, fi! Jakie piękne dni!

Gdy skończą budować, jajeczka w nich złożą.
By było im ciepło, na nich się położą.
Fiu, fiu, fiu, fi, fi, fi! Jakie piękne dni!

Na drzewach wysoko albo w trawie – nisko.
Tak by do swych piskląt, zawsze miały blisko.
Fiu, fiu, fiu, fi, fi, fi! Jakie piękne dni!

Wykluły się wreszcie z jajeczek pisklęta.
I każdy maluszek te trele pamięta!
Fiu, fiu, fiu, fi, fi, fi! Jakie piękne dni!

Zabawa utrwalająca nazwy wybranych ptaków – „Jaki to ptak?”.
Rodzic czyta tekst, dziecko odpowiada podając dowolną nazwę ptaka.
Następuje zamiana – dziecko powtarza tekst Rodzic odpowiada.

Ty teraz powiedz, jaki to ptak
macha skrzydłami i robi tak.

Wykonaj pracę przestrzenną – „Jaskółka”.
Potrzebujesz: rolka po papierze toaletowym, wydrukowany szablon jaskółki, grubą nitkę.
Rolkę papieru toaletowego pomaluj białą farbą lub oklej białym papierem. Jaskółkę pomaluj na czarno, naklej jej oczy, zaznacz dzióbek /możesz zrobić go z plasteliny/.

szablon   90665338_551893245733496_325059626225631232_n

 

16.04.2020 – czwartek

ZABAWY KOLORAMI

PROPOZYCJE ZABAW RUCHOWYCH

Działania plastyczne Adasia, Filipka i Hani

Cele:
-utrwalanie nazewnictwa kolorów,
-usprawnianie umiejętności liczenia,
-rozwijanie sprawności ruchowej.

1.Układanie chodniczka z kolorowych klocków.
Rodzic układa z kolorowych klocków wzory do powtórzenia przez dziecko. Głośno nazywa, liczy i układa klocki w danym kolorze, np. po dwa, po trzy, po cztery, ( po pięć ), w kolorach: zielonym, żółtym, niebieskim, czerwonym. Dziecko samodzielnie układa barwne chodniczki według wzoru rodzica. Rytmy chodniczka się powtarzają, przy układaniu każdego rytmu dziecko przelicza klocki i określa kolory.

2.Eksperymenty plastyczne: ,,Jak powstają kolory”
Przygotowujemy 3 pojemniki z niewielką ilością rozcieńczonej farby w trzech kolorach: żółtym, niebieskim, czerwonym. Następnie dziecko łączy kolory w następujący sposób:
-żółty i niebieski /otrzyma – zielony/,
-żółty i czerwony /otrzyma – pomarańczowy/,
-niebieski i czerwony /otrzyma – fioletowy/.
Dziecko dzieli się spostrzeżeniami i określa z czym kojarzą mu się nowo powstałe kolory np. zielony – trawa, liście…., pomarańczowy – pomarańcza, mandarynka…, fioletowy – krokus, śliwka….

3.Zabawa plastyczna ,,Stworki – potworki”
Na kartce w dużych odstępach umieszczamy duże krople rozcieńczonej farby/nie może być za gęsta ani za rzadka/. Dziecko rozdmuchuje kolorowe krople farby w różnych kierunkach w wyniku czego powstają różne kształty. Po wyschnięciu dziecko dorysowuje kredkami do powstałych kształtów z plamek dodatkowe elementy np.: oczka, łapki, skrzydełka itp., w zależności od własnej wyobraźni. W ten sposób powstaną ,,stworki – potworki”.

4.,,Krokus” – malowanie rysunku kwiatka farbami lub wykorzystanie innej techniki.

krokus
5.Zestaw zabaw ruchowych z wykorzystaniem gazet

Przybory: gazety.

1. Czynności organizacyjno – porządkowe.

Dziecko porusza się w dowolny sposób, między rozłożonymi gazetami.
Na polecenie prowadzącej zatrzymują się- dziecko podnosi gazetę.

2. Zabawa ożywiająca.

Bieg z wymijaniem i potrząsaniem gazetami trzymanymi oburącz w górze.
Na klaśnięcie w dłonie i zapowiedź „burza” dziecko zatrzymuje się
i przyjmując dowolną pozycję – chroni się przed „zamoknięciem”
wykorzystując gazetę.

3. Ćwiczenie zwinnościowe – podrzucanie rozłożonej gazety w górę
i naśladowanie ciałem ruchu jej spadania.

Część główna

1. Stanie w rozkroku, trzymanie oburącz złożonej gazety – w skłonie w przód wymachy gazetą w tył i w przód. Po kilku ruchach wyprost i potrząsanie gazetą w górze.

2. Klęk podparty, dłonie na gazecie, skierowane palcami do wewnątrz – przy zgiętych
w łokciach rękach opad tułowia w przód, dotknięcie gazety brodą
i powrót do pozycji wyjściowej. Powtórzone ostatni raz ćwiczenie pozwoli przejść
do leżenia przodem za przesuwaną gazetą.

3. W leżeniu przodem unieść gazetę trzymaną za końce oburącz (ręce zgięte
w łokciach skierowane w bok), dmuchać na gazetę wprowadzając ją w ruch.

4. Usiąść na złożonej gazecie, odepchnąć się piętami i rękami, zakręcić wkoło („karuzela”), a następnie odpychając się rękami z boku, a piętami z przodu
poruszać się w dowolnych kierunkach (powtarzamy ćwiczenie łącznie 3 – 4 razy
– „karuzelę” i poślizg).

5. Położyć gazetę na podłodze, zwinąć ją po przekątnej w rulon i przeskakiwać przez
nią bokiem z jednej strony na drugą, od jednego do drugiego końca.

6. W staniu, rulonik trzymany za końce z przodu – przełożyć nogę przez rulonik, wytrzymać stanie jednonóż wykonując dowolne ruchy wzniesioną nogą,
a następnie tą samą drogą przejść do pozycji wyjściowej
(ćwiczenie wykonywać prawą i lewą nogą na zmianę).

7. Improwizacja ruchowa – dziecko, wykorzystując rulonik, naśladują różne ruchy – szermierza, oszczepnika, zamiatacza ulic i inne.

8. Ugnieść gazetę tak, aby powstała kula (piłeczka) – rzuty i chwyty kulki
w miejscu, wchodzie, w biegu, rzuty i chwyty z dodatkowymi zadaniami, np.: przed chwytem klasnąć, dotknąć ręką podłogi, zakręcić „młynka” rękami, wykonać obrót itp.

9. W leżeniu przodem – przetaczanie kulki z ręki do ręki, podrzucanie kulki
oburącz i jednorącz.

10. „Przesuwanka” – skacząc na jednej nodze – przesuwanie kulki stopą w różnych kierunkach (ćwiczyć skacząc na prawej i lewej nodze).

Część końcowa – ćwiczenia korektywne i uspokajające

1. Marsz we wspięciu na palcach z kulką na głowie i przejście do siadu skrzyżnego.

2. W siadzie skrzyżnym – skręty głową w prawo w tył i w lewo w tył.

3. W siadzie podpartym, kolana rozchylone, kulki między stopami – podrzucanie kulki stopami, chwyty rękami.

4. W marszu, kulki na dłoni (prawej, lewej) – ćwiczenie oddechowe – wdech nosem
i próba zdmuchnięcia kulki z dłoni.

5. Czynności porządkowe: odłożenie kulek na wyznaczone miejsce.

15.04.2020 – środa
ŻABKA I BOCIAN

Prace plastyczne Gromusia

Cele:
• wzbogacanie wiadomości przyrodniczych;
• rozwijanie spostrzegawczości;
• rozwijanie poczucia rytmu.

Rodzic czyta zagadki.

Nad stawem, nad łąką
Sporo ich się zbiera,
Każda jest podobna do helikoptera.
/ważka/

Wysyłają ją do nieba,
po kawałek chleba.
/biedronka/

Powrócił do nas z dalekiej strony,
Ma długie nogi i dziób czerwony.
/bocian/

Skaczą po łące, pływają w wodzie,
żyją z bocianem w ciągłej niezgodzie.
/żaby/

Posłuchaj opowiadania pt. ,,Zielona żabka” – odpowiedz na pytania.

,,Zielona żabka nad stawem mieszkała. Codziennie na zielonym liściu siadała i rozmyślała.
-Ach, jaka jestem brzydka, zielona jak trawa, jak glony w stawie. Nie wyglądam wcale ciekawie. Kto taką brzydką zechce mieć żonę. Dlaczego wszystko mam takie zielone!
Nagle w pobliżu ważka usiadła. A żabka rzecze:
-Jaka powabna. Wszyscy uwagę na nią zwracają, wciąż jej barwami się zachwycają.
W trawie biedronka się pojawiła.
-Czemu się smucisz sąsiadko miła?
-Biedronko, piękna twoja sukienka. Ciągle zazdrośnie na nią ktoś zerka. Jam nieszczęśliwa w swojej zieleni. Kolor mój nigdy się już nie zmieni.
Wtem dumnie bocian przez łąkę kroczy. Otwiera mocno swe bystre oczy.
-Tak tu zielono, moi kochani, że aż się w głowie kręci czasami.
Serduszko żabce mocno zabiło.
-Kiedy mnie ujrzy, nie będzie miło. Muszę czym prędzej schować się w trawie.
Tymczasem bocian zerka ciekawie. Ponieważ jednak zielona była, to przed bocianem dobrze się skryła. Właśnie dla żabki jest przeznaczona ,świeża, soczysta, barwa zielona.”

Pytania:

• Dlaczego żabka była smutna?
• Kogo żabka spotkała na łące?
• Kto chciał ją zjeść?
• Czy udało się bocianowi złapać żabkę?
• Dlaczego bocian nie zobaczył żabki w trawie?

Rodzic przekazuje dziecku informację , że oprócz bociana białego w Polsce występuje bocian czarny.

Mieszka w podmokłych lasach, trudno go spotkać, bo jest bardzo płochliwy i unika ludzi. W jego upierzeniu dominuje czerń. U bociana czarnego biały jest tylko brzuch oraz pierś. Wokół oczu występują czerwone fałdy skórne. Wysoko w koronach drzew zakłada gniazdo. Okres lęgowy zaczyna się w kwietniu i trwa do maja. W tym czasie ptak składa 2-5 jasnoszarych jaj. Samica składa je w dwudniowych odstępach i wysiaduje już od pierwszego jaja. To powoduje, że pisklęta w gnieździe mają różną wielkość. Czas inkubacji trwa 32-38 dni. Przez następne 10 tygodni pisklęta przebywają w gnieździe, po tym okresie mają już pełne upierzenie, dlatego rozpoczynają latać i jeszcze przez dwa tygodnie wracają do gniazda, gdzie śpią i są karmione przez rodziców. W razie niebezpieczeństwa bociany czarne syczą, kłapią dziobem, wydają z siebie charakterystyczne niskie, buczące dźwięki. Osobniki młodociane mają upierzenie matowe, a dziób i nogi jasnobrązowe. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 3 lat. Bociany nie lubią jeść żab. Jedzą je w ostateczności, gdy wokół trudno o inny pokarm. Bocian czarny je przede wszystkim ryby, owady, myszy, drobne ssaki oraz bardzo rzadko, pisklęta innych gatunków.

Tutaj możesz kiedy chcesz zobaczyć co się dzieje w gnieździe bociana czarnego.

Osłuchanie z piosenką ,,Zielona wiosna”. Możesz grać sobie na ,,domowych” instrumentach.
Np. kum-kum…łyżki metalowe, kle-kle….łyżki drewniane, a ćwir-ćwir? -pomyśl czego użyjesz?

Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu.
• Jak szeptały żaby?
• Jak klekotał bociek?
• Jakie odgłosy wydawał wróbelek?

Potańcz z mamą lub zaproś rodzeństwo do tańca spójrz jak tańczy bociek z żabką – wymyśl swoje kroki.

Pooglądaj film o etapach rozwoju żaby.

Masażyk relaksacyjny,, Żabki”.
Rodzic siada za plecami dziecka – na jego plecach wykonuje odpowiednie ruchy dłońmi.

Skaczą sobie małe żabki, (zaciskamy dłonie-odbicia z nadgarstków na zaciśnięte kostki palców)
a za nimi żabek babki. (skaczemy po plecach dziecka zaciśniętą pięścią)
Skaczą w lewo, (poruszamy się po lewej stronie pleców dziecka)
skaczą w prawo, (poruszamy się po prawej stronie pleców)
skaczą prosto, (skaczemy prosto)
hyc na drzewo. (skaczemy na ramiona dziecka)
Bocian żabek szuka w trawie, (wskazującym palcem stukamy po plecach dziecka)
ślimak patrzy ciekawie. (kreślimy spiralnie muszlę ślimaka)
Szczypaweczki maszerują, (ruchem kroczącym palec wskazujący i środkowy idziemy po obu bokach pleców od dołu ku górze)
z rosy łapki otrzepują. (otwarte dłonie ostukują boki dziecka od dołu ku górze)
Płynie sobie śliczna rzeczka, (przesuwamy dłoń od góry do dołu pleców)
rybki robią w niej kółeczka. (kreślimy kółeczka na plecach w różnych miejscach)
Pada, pada deszczyk, (uderzamy lekko czubkami palców po plecach dziecka)
przeszedł dreszczyk. (energicznie przesuwamy dłoń od góry w dół pleców dziecka)

14.04.2020 – wtorek

POWROTY PTAKÓW

,,Błyszczące ptaki ” Hani, Adasia J., Adasia H. i Filipka

Cele ogólne
• wzbogacanie wiedzy o ptakach,
• rozwijanie koncentracji uwagi,
• rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
• rozwijanie sprawności rąk.

1.Oglądanie książek, albumów i encyklopedii dla dzieci o ptakach.
-Rodzic ogląda wraz z dzieckiem książki i czyta ciekawostki o ptakach.
-Dziecko na podstawie zdjęć omawia wygląd ptaków, określa ich wygląd i budowę.

2. Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.
Rodzic daje dziecku lusterko, demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.
Fruwający ptak – dziecko dotyka czubkiem języka za górnymi i za dolnymi zębami, tak jak ptak, który siada na gałęzi drzewa i na ziemi.
Dziobek ptaka – dziecko wypycha wargi do przodu i, na zmianę, zamyka je i otwiera.
Wysiadywanie jaj – język przykleja za górnymi zębami, nie rusza nim przez 30 sekund.
Budujemy gniazdko – dziecko przesuwa język po górnej i po dolnej wardze od zewnętrznej strony ust,a następnie ląduje w gnieździe: przykleja język przy górnych dziąsłach.
Dzięcioł – czubkiem języka uderza za górnymi zębami.

3. Ćwiczenia oddechowe ,, Piórka”
Dziecko otrzymuje piórko, kładzie je na wierzchu dłoni. Wciąga powietrze nosem i wypuszcza ustami – zdmuchuje piórka tak, aby poleciało jak najdalej. Stara się utrzymać je jak najdłużej w powietrzu.

4. Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej ,,Powrót bociana”
Olek pojechał na kilka dni do babci i dziadka. Pogoda była piękna, a w powietrzu czuło się zapach nadchodzącej wiosny. Nadchodził czas powrotu ptaków, które odleciały do ciepłych krajów.
– Widzisz, co jest na dachu stodoły u sąsiada? – zapytał dziadek.
– Jakieś gałęzie. Dlaczego są tak wysoko? – zapytał chłopiec.
– To jest gniazdo bociana.
– Dziadku, tam nikogo nie ma.
– Jego mieszkańcy na pewno są teraz na łące i szukają pożywienia.
– Szkoda, że nie mamy wysokiej drabiny. Ja bym tam wszedł – powiedział chłopiec.
– Mogłyby się nas wystraszyć i opuścić gniazdo. Nie wolno przeszkadzać ptakom.
– Nie widać ani jednego bociana. Może zostały w Afryce?
– Z pewnością wróciły. Wkrótce z jajek wyklują się małe bocianiątka. A może nawet już się wykluły.
– I one też kiedyś odlecą?
– Tak, kiedy trochę podrosną i nabiorą sił.
– Ja bym tak nie umiał, chociaż już urosłem – stwierdził Olek.
– Ja też nie – odparł ze śmiechem dziadek. – Brakuje nam skrzydeł.
– I dziobów – dodał chłopiec.
Po drodze dziadek opowiadał Olkowi o ptakach, które odlatują przed nastaniem zimy, i wymienił czajki,
jerzyki, słowiki, szpaki, skowronki, żurawie, jaskółki i bociany.
– Jerzyki? – zdziwił się chłopiec. – Przecież jeże nie latają!
– Jerzyki to gatunek ptaków. Tylko nazwa jest podobna, choć inaczej się ją zapisuje.
Nagle nad ich głowami przeleciał bocian, a potem drugi. Wylądowały prosto w gnieździe.
– Miałeś rację, dziadku! – zachwycił się Olek. – Już są! Skąd wiedziałeś?
– Wczoraj słyszałem ich klekotanie: kle, kle, kle.
– Kle, kle, kle! – powtórzył Olek.
Po powrocie do domu babcia poczęstowała ich pyszną szarlotką, a kiedy usłyszała historię o bocianach,
od razu znalazła kolorową książkę i przeczytała Olkowi wierszyk:
Kle, kle
Klekotaniem zbudził bociek
całe gniazdo swoich pociech.
Kle, kle dzwoni w ptasich główkach
niczym głośna ciężarówka!
– Znowu tatko tak klekoce,
że zarywa boćkom noce?
Czemu tatuś nasz kochany
taki dziś rozklekotany?
Bocian skrzydłem dziób zasłania,
sen miał nie do wytrzymania!
– Ach, obudźcie mnie już, błagam,
bo was chciała połknąć żaba!

5. Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji.

wiosna1

− Dokąd pojechał Olek?
− Gdzie miał swoje gniazdo bocian?
− W jaki sposób przychodzą na świat małe bociany?
− Po czym dziadek poznał, że przyleciały bociany?
− Jakie ptaki odlatują na zimę do ciepłych krajów i wiosną wracają do Polski?

6.Ćwiczenie z kartą pracy
Dziecko:
− oglądają obrazek bociana w pętli,
− wyszukuje wśród obrazków te, które są identyczne i je wskazuje,
− naśladują miny i ruchy żab,
− nazywają emocje, jakie one przedstawiają.

bocian

7. Praca plastyczna ,,Błyszczący ptak”.
Dwie płyty CD, klej magic, kolorowe paski papieru, piórka, plastelina.
Dziecko skleja na końcach kolorowe paski papieru, które będą stanowiły ogon ptaka. Na jednej z płyt, od strony z nadrukiem, przykleja złożone paski kolorowego papieru (po prawej stronie), a po lewej stronie –trójkątny dziób ptaka. Od dołu – dwa prostokątne paski papieru, które będą nogami. Następnie smaruje drugą płytę od strony nadruku i dokładnie przykleja do pierwszej płyty. Po zewnętrznych stronach płyt, w ich środkowej części, przykleja piórka, które będą skrzydłami ptaka. Następnie lepi dwie małe kuleczki z czarnej plasteliny i przykleja oczy w okolicy dzioba. Praca może służyć do udekorowania pokoju, jeśli rodzic dowiąże do ptaka nitkę lub żyłkę, którą można przewlec przez otwór w płycie.

10.04.2020 – piątek
WIELKANOCNA BAJKA

Prace plastyczne Hani

CELE:
• wzbogacanie wiadomości na temat Wielkanocy;
• rozwijanie umiejętności współpracy w parach

Posłuchaj czytanej przez Rodzica bajki „Pisankowa bajeczka” Agnieszki Galicy i odpowiedz na pytania.

Zajrzały wróbelki do kurnika i zobaczyły, że kura zniosła cztery jajka.
-Ko-ko-ko-zagdakała. Leżcie tu cichutko.
I poszła szukać ziarenek na podwórku. Ale jajka myślały, że są mądrzejsze od kury. Turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je kot.
–Mrau- powiedział. -Będzie z was pyszna jajecznica.
-Nie, nie! -Trzęsły się ze strachu jajka. – Nie chcemy na patelnię!
-Uciekajcie – ćwierkały wróbelki. Schowajcie się przed kotem.
-Nie dam się usmażyć! – zawołało pierwsze jajko i poturlało się przed siebie. Po chwili wróciło i zaśpiewało wesoło:
Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.
-Co ci się stało? – pytały pozostałe jajka.
-Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i już nie jestem zwykłym jajkiem, tylko wielkanocną pisanką. Drugie jajko też poturlało się do pędzelka i rzekło grubym głosem:
To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie , bo będę gryzł. Teraz wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto-czarne paski.
-Brawo! – ćwierkały wróbelki.
-I ja też, i ja też! -wołało trzecie.
Trzecie jajko wróciło całe zieloniutkie i pisnęło:
-Jestem żabką, każdy to wie. Czy ktoś zieloną żabkę zje. Nie!
Trzy pisanki były bardzo zadowolone. Czwarte jajko zbladło ze strachu.
-Pośpiesz się! – ćwierkały wróbelki. Kot idzie.
-Tylko jedno jajko? – mruczał kot. – Ugotuję cię na twardo.
Jajko ze strachu trzęsło się tak, że skorupka zaczęła mu pękać.
-Ojej, ratunku! -wołały przerażone wróbelki. – Teraz na pewno kot cię zje.
-Trach-trach-trach! – skorupka pękła na małe kawałki i…wyszedł z niej mały żółty kurczaczek.
Zamrugał czarnymi oczkami i zapiszczał:
-Wielkanocna bajka wyklułem się z jajka!
A wróbelki zaćwierkały, ,,że w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku.”

-BIG-4084Ilustracja-Ewa Beniak – Haremska (ilustratorka, malarka)

PYTANIA:
– Co zobaczyły wróbelki w kurniku?
– Ile jajek zniosła kura?
– Kto chciał zjeść jajka?
– Co powiedział kot, kiedy usłyszał jajka.
– W co zamieniły się jajka, żeby nie trafić na patelnię.
– Co się stało z ostatnim jajkiem?
– Gdybyś był pisanką w co Ty byś się zamienił?

SPRÓBUJ razem z rodzicami zamienić papierową pisankę w zwierzątko.

Kilka ciekawostek o kurczaczku:

Ziemniaczane pisanki Wielkanocne.
Poproś Rodzica, aby wyszukał kilka kształtnych ,,jajowatych” ziemniaków, przekroił je i powycinał w nich ozdobne szlaczki.
Nałóż pędzelkiem farbę na powierzchnię ziemniaka i poodbijaj je na kartonie.

unnamed

Gdybyś chciał wykonać swoje ekologiczne kraszanki spójrz tutaj:
https://www.e-przepis.eu/content/barwienie-jajek-w-lupinach-cebuli

W wolnej chwili proszę posłuchaj humorystycznej bajki pt.; „Wiosenna bajka wielkanocna”.
Czas czytania: 15 minut.
https://www.bajkidoczytania.pl/img/wiosenna-bajka-wielkanocna.pdf

Wielkanoc już nadchodzi
Cieszą się starsi i cieszą się młodzi,
Bo to miły, wspólny czas,
Kiedy miłość łączy nas!
Z okazji Wielkanocy
Życzymy Wam od serduszka,
Wiosenki w sercu-
U starszaka i maluszka,
Żeby łzy się nie zdarzały
Smutki w radość się zmieniały,
Żadnych kłótni, żadnych zwad,
Żyjcie zdrowi nam sto lat!

09.04.2020 – czwartek

WIELKANOCNY ZAJĄC

Prace plastyczne Hani i Adasia

Cele:
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat,
-utrwalanie nazewnictwa kolorów,
-rozwijanie umiejętności posługiwania się liczebnikami głównymi i porządkowymi,
-rozwijanie umiejętności plastycznych.
1.Historyjka obrazkowa „ Zajączki malują jajka”.

I obrazek : Zajączki malują jajka.
II obrazek: Zajączek wiezie pisanki na taczce.
III obrazek: Zajączek najeżdża na wystający kamień, wskutek czego
wypadają mu pisanki.
IV obrazek: Z pisanek wykluwają się kurczęta w takie same wzorki,
jakie były na skorupkach.

1234

I obrazek. Zbliżały się Święta Wielkanocne. Zajączki miały pełne ręce pracy,
bo im kury z okolicy niosły jajka.
Kto je zliczy? Każda z kurek chciała, aby jej jajko kolorową było pisanką.
Więc zajączki pędzlem w lewo, pędzelkiem w prawo – taka praca jest zabawą. Te w kwiatuszki, tamte w paski, uwijały się Szaraczki.
II obrazek. Zajączek wiezie pomalowane jajka czyli pisanki na taczce,
by oddać je kurom.
III obrazek. Nagle…
– Kto opowie co dalej się wydarzyło?
– Dlaczego zajączkowi wypadły pisanki?
– Co odczuwał zajączek?
IV obrazek. Jednak to nie koniec przygody, bo oto
– Co się stało?
– A co teraz przeżywał zajączek?
– Dlaczego zajączki miały pełne ręce roboty?
– Czy wiecie, co to jest pisanka?
– Jakie jeszcze znacie zwyczaje wielkanocne?

2.Akompaniament do piosenki z wtorku ,,Znaki Wielkanocy”.

3.Zabawa matematyczna ,,Liczymy pisanki”.
Należy przygotować 5 pisanek dowolnej wielkości wyciętych z kolorowego papieru lub pokolorowanych przez dziecko (każda pisanka w innym kolorze ).
Dziecko układa pisanki jedna obok drugiej, rodzic wydaje polecenia:
-policz pisanki,
-wymień kolory pisanek,
-rodzic odsuwa 1 pisankę i pyta: ile zostało?, itd.
-rodzic dokłada po 1 pisance, dziecko przelicza. Następnie zabawę urozmaicamy, odsuwamy po 2, 3, 4 i dodajemy na różne sposoby. Za każdym razem dziecko przelicza od lewej do prawej strony dotykając pisanki paluszkiem.
Dziecko wykonuje polecenia:
-połóż 1 pisankę, dołóż 2 pisanki, ile jest razem?, itd.
-połóż 5 pisanek, odsuń 1 pisankę, ile zostało?, itd.
Pisanki ułożone jedna obok drugiej.
-dziecko przelicza pisanki powtarzając za rodzicem: pierwsza pisanka, druga pisanka itd.
-która z kolei jest czerwona pisanka? – dziecko odpowiada: trzecia (w zależności jak ułożone są pisanki ), itp.
-ułóż pisanki w następującej kolejności: pierwsza – czerwona, druga – zielona, itp.

4.,,Zajączek” – propozycje prac plastycznych.

1.jpg 2.jpg

5.DOŚWIADCZENIE ,,Dziwne jajka”

Materiały: 2 surowe jajka, ocet, woda, 2 szklanki
Wykonanie: Włożyć po jednym surowym jajku do szklanki.
Do jednej wlać ocet, do drugiej wodę, tak aby każde jajko było całe zanurzone. Moczyć jajka przez około 24 godziny i obserwować,
co się dzieje w obu szklankach. Przed obserwacją dziecko może próbować odpowiedzieć na pytanie: Dziecko stawia hipotezy: „zatonie, będzie pływało, zrobi się miękkie, pęknie …”,ma różne pomysły.
Wyjaśniamy, że odpowiedź poznamy na drugi dzień a do tego czasu
będziemy obserwować co dzieje się w obu szklankach.
Po upływie 24 godzin należy ostrożnie wyjąć oba jajka ze szklanek,
umyć je pod bieżącą wodą i wziąć do ręki.
Teraz: -lekko ściskamy lub delikatnie odbijamy jajka od stołu -spoglądamy przez każde jajko pod światło
Obserwacja – pytania do dziecka:
1.Co się działo w szklance z jajkiem i octem, a co w szklance z jajkiem i wodą? (w occie pojawiły się pęcherzyki gazu i „zabrudzenia”)
2.Co się stało po 24 godzinach ze skorupką jajka zanurzonego w occie,
a co ze skorupką jajka zanurzonego w wodzie?
Jakie są one teraz?
3.Przez które jajko można zajrzeć do wnętrza?
4. Czy zanurzenie jajka w wodzie lub occie zniszczyło białko lub żółtko jajka?

Obserwacje:
1. Jajko wyjęte z octu
-Na powierzchni jajka zanurzonego w occie tworzą się pęcherzyki gazu, których liczba rośnie z czasem. (to ocet reaguje z wapniem ze skorupki jajka, w wyniku reakcji wydziela się gaz-dwutlenek węgla). -Skorupka „schodzi” z jajka, a jej kawałki w postaci brunatnego osadu mogą pływać po powierzchni octu.
-Jajko wyjęte z octu jest miękkie, „gumowate” -odbija się od stołu,
możemy je ścisnąć.
-Wnętrze jajka pozostaje nietknięte, widać że otoczone jest przejrzystą błoną, przez którą można zobaczyć żółtko i białko.
2. Jajko wyjęte z wody
Jajko wyjęte z wody nie zmieniło się -jest takie samo jak było wcześniej i dalej pokryte twardą i kruchą skorupką. Jajko to, gdy jest ściskane czy odbijane od stołu pęka.

WYJAŚNIENIE:
W skorupce jajka znajduje się wapń (węglan wapnia), który powoduje, że jest ona twarda, sztywna i krucha.
– Podobnie -kości są twarde i sztywne, bo też zawierają wapń (fosforan wapnia).
-Woda nie rozpuszcza wapnia, dlatego w słoiku z czystą wodą, z jajkiem nic się nie stało i dalej jest twarde.
-Natomiast ocet rozpuszcza wapń ze skorupki. Jajko bez wapnia nie jest już twarde staje się elastyczne i miękkie („gumowate”). W czasie gdy skorupka „znika”, pod wpływem octu wydziela się z niej gaz (dwutlenek węgla) i „brzydki osad”.
-Wnętrze jajka pozostaje nietknięte, ponieważ pod skorupką znajduje się błona, której ocet nie rozpuszcza. Chroni ona wnętrze jajka a ponieważ jest półprzezroczysta, więc gdy trzymamy jajko pod słońce możemy przez nią zobaczyć białko i żółtko.

8.04.2020 – środa
ZWIERZĘTA Z WIELKANOCNEGO KOSZYCZKA

Praca plastyczna Adasia H.

Praca plastyczna Adasia J.

 

CELE:
• wzbogacanie wiadomości na temat Wielkanocy;
• rozwijanie umiejętności matematycznych.

Rodzic czyta zagadki słowne związane z Wielkanocą. Chwali dziecko za ich rozwiązanie.
• Po każdej nocy nadchodzi ranek. Po łące biega cukrowy ………………
• Słabo fruwa, choć to ptak. A jak śpiewa? Ko-ko-dak! ………………
• Słuchy ma długie, a skoki rącze. Dobrym biegaczem jest nasz ………………
• Kto pamięta jak się nazywają kuliste, złociste kwocze pisklęta? ……………
• Zimą po śniegu pędzą sanki. W koszyku leżą barwne ………………
• Mama powiedziała: Wielkanoc się zaczyna. Do stołu siada cała ……………

Ilustracja ruchowa wiersza P. Siewiera – Kozłowskiej pt.,, Czy to jajko czy nie jajko?’’.
W gniazdku jajko raz leżało (dziecko leży na dywanie zwija się w kulkę), które dziwnie popękało.
Wyszła z jaja głowa mała (dziecko wychyla głowę, obraca ją na boki), małym oczkiem zamrugała
(dziecko mruga oczami).
Na niej dziobek też malutki (dziecko układa usta w dzióbek), co rozjaśnia wszystkie smutki.
Jeszcze tylko skrzydła dwa (dziecko rozkłada na bok rączki).
A na końcu małe nóżki (dziecko rozprostowuje nogi), każda nóżka ma pazurki (dziecko porusza palcami stóp).
Jeszcze tylko ogon mały (za pasek od spodni zakładamy apaszkę).
Oto kurczak doskonały (dziecko wstaje i prezentuje wygląd kurczaka wskazując na siebie).

Zabawa ruchowa z elementem liczenia – ,,Kura znosi jajko”.
Dziecko porusza się w rytmie podanym przez Rodzica. Na przerwę w muzyce Rodzic rzuca kostką do gry, mówiąc: Kura znosi jajka. Ile ich zniosła?
Dziecko liczy i podaje liczbę oczek, a potem tyle razy mówi „KO”. Rodzic kontroluje wykonanie zadania.

Znaczenie symboli wielkanocnych.
Prawdziwym symbolem świąt jest baranek – baranek to metafora Chrystusa, przypominająca jego czystość, łagodność i posłuszeństwo. Jest ważnym symbolem dla chrześcijan, ponieważ oznacza odkupienie grzeszników i przezwyciężenie zła.
Symbolikę świąt najlepiej oddaje kurczak lub kura. To ona znosi jajka, kojarzące się w Wielkanocą, nowym życiem, nowym początkiem. Żółty kolor kurczaka oznacza radość i kojarzy się ze słońcem, wiecznością oraz odrodzeniem.
Zajączek symbolizuje płodność, szczęście i nadchodzącą wiosnę. Dzieci mają największą radość z poszukiwania prezentów od zajączka. Szukają ich zaraz po świątecznym śniadaniu. Zajączek nie zostawia prezentów w konkretnym miejscu ,trzeba ich poszukać.

Wielkanocne symbole.
Dziecko dzieli słowa: baranek, zajączek, kurczaczek, kura na sylaby.

Zabawa – ,,Gdzie leży zwierzątko”.
Dziecko bierze zwierzątko do ręki, na polecenie Rodzica kładzie je w określony sposób: przed sobą, za sobą, obok, z tyłu, z przodu, w górę, na dół, na głowę, po swojej prawej stronie …

Zabawa paluszkowa – ,,Zajączki”.
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy się jeden schowa, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy się dwa schowają, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy się trzy schowają, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy odejdą cztery, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica po polanie.
Kiedy pięć się schowa, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych już do mamy kica
Kocha je ogromnie mama zajęczyca.

Pokoloruj:

188jpg-GALLERY_600-43811

07.04.2020 – wtorek

KRASZANKI, PISANKI

Pisanka Hani i Adasia oraz hodowla rzeżuchy

Cele:
-wzbudzanie zainteresowania folklorem,
-rozwijanie umiejętności wypowiadania się na podany temat,
-kształtowanie poczucia rytmu muzycznego,
-rozwijanie zainteresowania przyrodą.

1.Słuchanie piosenki ,,Znaki Wielkanocy”

2.Wymień znaki Wielkanocy, o których była mowa w piosence.

3.Akompaniament muzyczny do piosenki ,,Znaki Wielkanocy”.

Sposób wykonania instrumentów w warunkach domowych:
-Do małej butelki plastikowej wsypujemy niewielką ilość ryżu, kaszy lub grochu i mocno zakręcamy. Butelkę można ozdobić różnymi elementami wyciętymi z kolorowej folii samoprzylepnej lub naklejkami.
-W nakrętkach plastikowych lub kapslach metalowych robimy otwory, nawlekamy na sznurek lub drucik i związujemy w kształt koła.
-Do wystukiwania rytmu można wykorzystać np. dwie łyżki drewniane.

4.Rozmowa o kraszankach i pisankach, wyjaśnienie pojęć.

Nazwa kraszanka pochodzi od metody barwienia jaj, tak zwanego kraszenia, które polegało na farbowaniu na jednokolorowo, bez wzoru.

Jajka pokryte wzorem wykonanym woskiem noszą nazwę pisanek. Obecnie wszystkie różnobarwnie pomalowane jajka to pisanki.

5.Zabawa plastyczna ,,Kraszanki, pisanki”

Różne sposoby wykonania prac:

*kartki w kształcie jajek, kredki, farby – dziecko ozdabia kartkę jak kraszankę (jednobarwnie), a drugą jak pisankę(kolorowo);

*styropianowe jajka lub wydmuszki z jajek, farby, kolorowy papier, papier z nadrukiem do pakowania prezentów, patyczki do szaszłyków, klej.
-W styropianowe jajko wbijamy patyczek. Dziecko trzymając w ręce patyczek maluje jajko – otrzymuje w ten sposób kraszankę, którą po wyschnięciu może ozdobić w dowolny sposób(cekinami, pasmanterią, naklejkami itp.) wówczas otrzyma pisankę.
-Kolorowy papier rwiemy na małe kawałki i oklejamy styropianowe jajko lub wydmuszkę.

*suche łupiny z cebuli, garnuszek, woda jajko.
Łupiny cebuli gotujemy w wodzie, wkładamy jajko i trzymamy na małym ogniu tak długo, w zależności jaki kolor chcemy uzyskać. Otrzymaną kraszankę możemy zamienić w pisankę przez ozdobienie jej dowolną techniką.

6.Masażyk relaksacyjny

Rodzic stoi lub siedzi za dzieckiem, czyta wierszyk i rysuje na plecach dziecka wzorki zgodnie z poleceniem. Następnie następuje zmiana ról.

Stary niedźwiedź mocno śpi i o wiośnie śni:

Śniła mu się pisaneczka ta co cała jest w kropeczkach (uderzenia paluszkami- kropki)

Była też w paseczki (rysujemy paseczki)

I w wesołe krateczki (rysujemy krateczkę)

Ta w malutkie ślimaczki (rysujemy ślimaczki)

I żółciutkie kurczaczki (rysujemy kurczaczki- kółko, kółko, nóżki, dzióbek)

Cii… wiosna, wiosna ach to ty! (całymi dłońmi)

7.Zakładamy hodowlę rzeżuchy

*kubki po jogurcie, podstawka, wata lub ziemia, nasiona rzeżuchy. woda
Sposoby wysiewu:
-Kubek po jogurcie odwracamy do góry dnem, obkładamy watą, umieszczamy na podstawce, zwilżamy watę wodą, na watę wsypujemy nasiona rzeżuchy i dociskamy nasiona.
-Kubek po jogurcie wypełniamy watą lub ziemią, zwilżamy wodą i wsypujemy nasiona.
Kubki z wysianą rzeżuchą umieszczamy na parapecie okna, systematycznie podlewamy i obserwujemy etapy wzrostu. Rzeżucha, gdy wyrośnie może stanowić element dekoracyjny stołu wielkanocnego.

Wzory pisanek do pobrania
Pisanki do kolorowania i wyklejania

6.04.2020 – poniedziałek
KOSZYCZEK WIELKANOCNY

Prace plastyczne Hani

CELE:
• wzbogacanie wiedzy odnośnie Świąt Wielkanocnych;
• kultywowanie tradycji ,,przygotowanie koszyka wielkanocnego”;
• rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat.

Ćwiczenia mięśni twarzy, policzków, języka, warg na podstawie zabawy pt. ,,Przedświąteczne porządki pana Języczka”.
Pewnego dnia pan Języczek, który mieszka u każdego w buzi, robił świąteczne porządki.
Najpierw umył dokładnie ściany (przesuń język w stronę policzków w środku buzi).
Podłoga też była brudna, więc umył ją bardzo dokładnie (przesuń język w kierunku dolnych dziąseł).
Okna też musiały zostać umyte (zęby).
Najpierw umył ich stronę zewnętrzną a potem od środka.
Potem umył schody w przedsionku (język wysuwa się w stronę dolnej wargi i wysuwa na brodę).
Komin też musiał być wyczyszczony (język w kierunku nosa).
Na koniec wytrzepał dywany (wyciągnij język, pochyl głowę i potrząśnij nią).
W ten sposób dom został wysprzątany.

co_wlozyc_do_koszyczka_wielkanocnego_infografika

Rodzic czyta dziecku opowiadanie pt. ,,Na wielkanocnym stole”.
Wielkanocny stół nakryty bielutkim obrusem. Na ten obrus dzbanuszek wskoczył jednym susem. Z dzbanuszka zerkają aksamitne bazie. Ha! Jesteśmy pierwsze, przynajmniej na razie. Niezbyt długo same na stoliczku stały. Wnet się zjawił koszyczek pisanek wspaniałych. Jedna w paski, druga w gwiazdki, trzy następne w kwiaty. Ta w kropeczki, ta w listeczki… wybór przebogaty! Każda sobą zachwycona i bardzo przejęta: dzięki nam tak kolorowe mogą być te święta.
Usłyszały to mazurki, ślicznie lukrowane. Roześmiały się serdecznie: pisanki kochane, śliczne macie wzorki, takie kolorowe, lecz my do schrupania jesteśmy gotowe. Każdy lubi w święta smacznie podjeść sobie, no a wy służycie tylko ku ozdobie. Tak , tak – przytaknęła babeczka rumiana, podjeść sobie trzeba od samego rana.
Zgoda – rzekła kiełbasa, strojąc dumne miny: Kto chce sobie podjeść sięga po wędliny. Ja – rzekł zając z czekolady – jestem cały w złocie i przynoszę grzecznym dzieciom słodziutkie łakocie. Coraz głośniej się spierały świąteczne przysmaki. Nagle ktoś dołączył do nich. Patrzą kto to taki … To baranek wielkanocny stanął sobie z boku i powiedział cichuteńko: Przyniosłem wam pokój.
Już pogodne są mazurki, babka uśmiechnięta. Zajączek się cieszy. Niech nam żyją święta!

PYTANIA:
Powiedz co znalazło się na wielkanocny stole?
Dlaczego przysmaki świąteczne spierały się ze sobą?
Kto pogodził ze sobą wielkanocne przysmaki?

Rodzic wycina z kolorowego kartonu koszyczek dla dziecka a dziecko wkłada do koszyczka przygotowane jajeczka w odpowiednim kolorze wynikającym z rozwiązania zagadek.
,,Ten kolor ma słońce i niektóre kwiaty na łące”.
,,W tym kolorze jest trawa, liście i mech i sałata też taka jest”.
,,Ten kolor mają wiśnie, truskawki i maki, a i samochód strażacki jest taki”.
,,Taki kolor ma woda, niebo i oczy – ale nie u każdego”.

kolorowanka

03.04.2020 – piątek

W TULIIPANOWEJ KRAINIE

Praca plastyczna Adasia

Cele:
-zapoznanie z budową i warunkami rozwoju tulipana,
-rozwijanie umiejętności plastycznych

1.Słuchanie opowiadania „O żółtym tulipanie” – M. Różycka
W ciemnym domku pod ziemią mieszkał mały Tulipanek. Maleńki Tulipan, jak wszystkie
małe dzieci, spał całymi dniami.
Wokoło było bowiem bardzo cicho i ciemno. Pewnego dnia obudziło go lekkie pukanie do
drzwi.
– Kto tam? –zapytał obudzony ze snu Tulipanek.
– To ja. Deszczyk. Chcę wejść do ciebie. Nie bój się maleńki. Otwórz.
– Nie, nie chcę. Nie otworzę. –powiedział Tulipanek i odwróciwszy się na drugą stronę, znów
smacznie zasnął.
– Po chwili mały Tulipanek znów usłyszał pukanie.
– Puk! Puk! Puk!
– Kto tam?
– To ja. Deszcz. Pozwól mi wejść do swego domku.
– Nie, nie chcę, abyś mnie zamoczył. Pozwól mi spać spokojnie.
Po pewnym czasie Tulipanek usłyszał znów pukanie i cieniutki, miły głosik wyszeptał:
– Tulipanku, puść mnie!
– Ktoś ty?
– Promyk słoneczny –odpowiedział cieniutki głosik.
– O, nie potrzebuję cię. Idź sobie.
Ale promyk słoneczny nie chciał odejść. Po chwili zajrzał do domu tulipanowego przez
dziurkę od klucza i zapukał.
– Kto tam puka? –zapytał zżółkły ze złości Tulipanek.
– To my Deszcz i Słońce. My chcemy wejść do ciebie!
Wtedy Tulipanek pomyślał:
„Ha, muszę jednak otworzyć, bo dwojgu nie dam rady”. I otworzył.
Wtedy Deszcz i Promyk wpadli do domu tulipanowego. Deszcz chwycił przestraszonego
Tulipanka za jedną rękę,
Promyk słońca za drugą i unieśli go wysoko, aż pod sam sufit.
Mały żółty Tulipanek uderzył główką o sufit swego domku i przebił go …
I, o dziwo znalazł się wśród pięknego ogrodu, na zielonej trawce. Była wczesna wiosna.
Promyki Słońca padały na żółtą główkę Tulipanka.
A rano przyszły dzieci i zawołały:
– Patrzcie! Pierwszy żółty tulipan zakwitł dzisiaj z rana!
– Teraz już na pewno będzie wiosna.

2.Oglądanie i omówienie obrazków przedstawiających kolejne etapy rozwoju tulipana oraz rozmowa na temat warunków niezbędnych do jego rozwoju. Wyjaśnienie dziecku, że tulipany pochodzą z Holandii. Kraj ten możemy nazywać Tulipanolandią, gdyż rośnie tam bardzo dużo tulipanów.

1 2 3 4 5
3.Improwizacja ruchowa do piosenki ,,Wiosenka, wiosenka” z środy – 01.04.2020

4.Zabawa twórcza ,,Czerwony jak…”
Rodzic podaje nazwę koloru, a dziecko przykład czegoś co kojarzy mu się z tym kolorem np. czerwony jak – tulipan…, zielony jak – trawa… itp.

4.Praca plastyczna do wyboru:
Wykonanie tulipanowej mandali
Dziecko wraz z rodzicem układa na wyciętym kole papierowe tuli