Smerfy

Rok  szkolny 2020\2021  

Drodzy Rodzice zdjęcia prac plastycznych dzieci, czy innych proponowanych przez nas działań można przesłać na adres e-mail lucaneta56@gmail.com

Piątek 16.04.2021r.

Temat: Gwiazdy na niebie

Cele główne:

rozwijanie mowy

– rozwijanie sprawności muzycznej

Przebieg dnia

I

  1. Zabawa ruchowa przy dowolnej muzyce Tańczące promienie.

Paski żółtej bibuły, obręcz, nagranie dowolnej muzyki

Dzieci poruszają się swobodnie po sali, bawiąc się paskami żółtej bibuły. Podczas przerwy w muzyce układają paski jak promienie słońca wokół obręczy ułożonych na dywanie. Ponowne dźwięki muzyki są sygnałem do poruszania się

Karta pracy, cz. 3, nr 76. dz.5 letnie

− Przeczytajcie z R. podpisy umieszczone pod zdjęciami. Odszukajcie w naklejkach takie same wyrazy. Naklejcie je w odpowiednich miejscach.

− Dokończcie rysunek. Pokolorujcie go.

2.Ćwiczenia wizualizacyjne Spotkanie z kosmitami.

Nagranie spokojnej muzyki, odtwarzacz CD.

R. opowiada dzieciom przy dźwiękach spokojnej muzyki, a one słuchają z zamkniętymi oczami. Wyobraźcie sobie, że wybieracie się na planetę Eps w gwiazdozbiorze Oriona. Pojazd kosmiczny jest już przygotowany. Wsiadacie do niego i… rakieta startuje. Siła grawitacji wtłacza was w fotele, ale po chwili możecie już swobodnie oddychać. Wstajecie z foteli i podziwiacie, widzianą przez okrągłe otwory, błękitną planetę – naszą Ziemię, która robi się coraz mniejsza i mniejsza, 143 aż znika wam zupełnie z oczu. Za to wy robicie się coraz lżejsi i zaczynacie unosić się w powietrzu. Możecie nawet robić fikołki. Świat wokół wygląda jak zaczarowany: miliony błyszczących gwiazd! Ale oto zbliża się kres podróży. Siadacie w fotelach, już niestraszna wam grawitacja. Oto nowa planeta i jej mieszkańcy. Wyglądają dziwnie znajomo – tylko ten niebieski odcień skóry

Rozmowa na temat kosmosu.

  • Oglądanie zdjęć przedstawiających teleskopy kosmiczne.

 Wyjaśnianie ich zastosowania.

  • Wypowiadanie się na temat życia w kosmosie.

− Czy w kosmosie mogą żyć istoty rozumne?

− Czy muszą być podobne do nas?

− Czy nauka potwierdza istnienie innych istot w kosmosie?

3.Zabawa słowna rozwijająca twórcze myślenie Gwiazdka.

Maskotka w kształcie gwiazdki.

Dzieci siedzą w kole na dywanie. Kolejno podają sobie maskotkę w kształcie gwiazdki i kończą zdanie: Gwiazdka jest (ma, lubi)…– wyszukując jak największą liczbę skojarzeń.

4.Ćwiczenia sprawnościowe Zabawy kosmonautów (podkreślanie znaczenia sprawności fizycznej kosmonautów przygotowujących się do lotów w przestrzeń kosmiczną).

Nagranie muzyki marszowej, odtwarzacz CD. Dzieci maszerują po całej sali przy dźwiękach muzyki marszowej. Podczas kolejnych przerw w muzyce wykonują polecenia R., np.:

− Stań na jednej nodze.

 − Leż na plecach, złączone nogi unoś ku górze.

 − Podskakuj obunóż w miejscu.

 − Przeskakuj z nogi na nogę.

 − Naprzemiennie dotykaj łokciem przeciwległego kolana.

− Przełóż rękę pod kolanem i złap się za nos.

 − Przejdź po odwróconej ławeczce.

 − Przeczołgaj się pod ławeczką.

Praca Mileny

Prace Filipa i Marceliny

Czwartek 15.04.2021r.

Temat: Kiedy jest dzień, a kiedy noc?

Cele główne:

− rozwijanie wyobraźni i inwencji twórczej

− poznawanie zjawiska powstawania dnia i nocy.

Przebieg dnia

I

  1. Zabawa rozwijająca wyobraźnię i inwencję twórczą – W języku kosmitów. Wymyślanie w parach języka, którym porozumiewają się przybysze z innych planet. Prezentowanie powstałych dialogów przez chętne dzieci.

Karta pracy, cz. 3, nr 74.dz.5 letnie

− Posłuchajcie rymowanki. Narysujcie ufoludka według opisu

 Karta pracy, cz. 3, nr 75. dz.5 letnie

− Narysujcie drogę kosmonauty do rakiety, wiedząc, że przebiega ona tylko po gwiazdkach.

  1. Zabawa ruchowo-naśladowcza Na dywanie siedzi Ufuś.

 Dzieci siedzą w kole.

W środku znajduje się wybrane dziecko – Ufuś.

Dzieci powtarzają rymowankę: Ufuś siedzi na dywanie.

Co pokaże, niech się stanie.

Ufuś pokazuje dowolne czynności, a dzieci naśladują jego ruchy.

Następnie wybiera dziecko, które wciela się w rolę Ufusia (można zrobić śmieszną opaskę dla Ufusia).

  1. Nauka rymowanki, interpretacja ruchowa rymowanki zgodnie z tekstem.

Kosmonauta idzie dróżką,

przytupuje jedną nóżką,

klaszcze w ręce raz i dwa,

podskakuje: hopsa, sa.

Już w rakiecie prosto siada,

kiwa głową na sąsiada,

ster rakiety w ruch już wprawia,

choć to wcale nie zabawa,

i rakieta się unosi,

bo ją o to ładnie prosi.

  1. Słuchanie wiersza Halo, tu mówi Ziemia.
  • Zapoznanie z wierszem.

 Uświadamianie dzieciom, że Ziemia jest kulą składającą się z dwóch półkul, że kręci się wokół własnej osi i krąży wokół Słońca, a na pełny obrót potrzebuje całego roku.

Dzień dobry, dzieci! Jestem Ziemia,

Wielka, okrągła jak balonik.

Z tej strony – Słońce mnie opromienia,

a z tamtej – nocy cień przesłonił.

Gdy jedna stron jest oświetlona,

To zaciemniona jest druga strona.

Wy zajadacie pierwsze śniadanie,

A spać się kładą Amerykanie.

Właśnie!

Bo ja się kręcę w krąg, jak bardzo duży bąk.

Dobranoc! – wołam.

Dzień dobry! – wołam,

To znaczy zrobiłem obrót dokoła.

A oprócz tego wciąż, bez końca,

Muszę się kręcić wokół Słońca.

Nigdyście jeszcze nie widzieli

Takiej olbrzymiej karuzeli!

Bo trzeba mi całego roku,

Ażeby Słońce obiec wokół.

  • Zapoznanie z wyglądem i zastosowaniem globusa, wprawianie go w ruch (ukazanie wirowego ruchu Ziemi).

Globus.

  • Zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem globusa oraz lampki stojącej (jako Słońca) – Jak powstają dzień i noc. Globus, lampka stojąca. Wyjaśnianie dzieciom, że Ziemia kręci się wokół własnej osi. Na ten obrót potrzebuje 24 godzin. Dzień jest po tej stronie Ziemi, która jest zwrócona do Słońca – widać je na niebie, jeśli nie ma chmur (demonstracja przez oświetlenie globusa z jednej strony). Noc jest po tej stronie Ziemi, która jest odwrócona od Słońca. Jeśli nie ma na niebie chmur, widzimy wtedy Księżyc, który odbija światło słoneczne, i gwiazdy. Wirowy ruch Ziemi powoduje zmianę oświetlenia Ziemi przez Słońce, dlatego po dniu następuje noc

5.Nasze słoneczko – wykonanie pracy

Żółty papier, koło wydarte z papieru, klej.

– wydzieranie przez dzieci z żółtego papieru pasków różnej długości (promieni).

–  przyklejanie ich na środku kartki wokół wydartego koła. (O grubości, ilości, długości i rozmieszczeniu promieni decydują dzieci).

 

 

Obejrzyjcie zdjęcia Księżyca w różnych fazach (oglądana z Ziemi, oświetlana przez Słońce, część Księżyca). Księżyc to jedyny naturalny satelita Ziemi. Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym. Obiega on Ziemię w ciągu 27 dni. Księżyc to jedyne ciało słoneczne, na którym lądowali ludzie. Łącznie stanęło na nim 12 osób (sześć lądowań w latach 1969–1972). Z Ziemi przez cały czas jest widoczna tylko jedna jego strona (drugą sfotografowano). Słońce oświetla zawsze (poza zaćmieniami) tylko połowę powierzchni Księżyca. Jego fazy są wynikiem oglądania tej połowy pod różnymi kątami, spowodowanymi różnymi położeniami Słońca, Ziemi i Księżyca względem siebie. Kiedy Księżyc jest w pełni, znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce. W nowiu położenie Księżyca na sferze niebieskiej jest bliskie położeniu Słońca

6.Praca plastyczna

– pokoloruj rysunek

 

Prace Mileny i Julii

Prace Filipa

Środa 14.04.2021r.

Temat: Przybysze z kosmosu

Cele główne:

− rozpoznawanie kierunku linii melodycznej,

− rozwijanie wyobraźni i inwencji twórczej.

Cele operacyjne:

Dziecko:

− wskazuje kierunek linii melodycznej,

− wykonuje formę przestrzenną według własnego pomysłu.

Przebieg dnia

 I

1.Spotkanie z ufoludkiemsłuchanie rymowanki recytowanej przez R.

Jestem Ufuś piegowaty,                            choć jesteście jeszcze mali.

 mam ubranko w srebrne łaty,                  Złego nic mi nie zrobicie?

 a na głowie czułki dwa,                              Czy bać muszę się o życie?

skaczę lekko: hopsa, sa.                              Chętnie z wami porozmawiam.

Mieszkam sobie we wszechświecie,         Przyjacielski ukłon składam.

 podróżuję w swej rakiecie.                        Ziemia piękną jest planetą

Przyjaciela zdobyć chciałem,                       choć od mojej tak daleką.

 więc na Ziemię przyleciałem.                     Poznać wasze chcę zwyczaje

 Zaprzyjaźnić chcę się z wami,                     i pozwiedzać różne kraje.

  • Rozmowa z dziećmi na temat:

Czy w kosmosie można spotkać żywe istoty?

  • Wyjaśnianie pojęcia ufoludek. Zachęcanie do wypowiadania się na temat wyglądu przybyszów z innych planet.

Karta pracy, cz. 3, nr 72.dz.5 letnie

− Pokolorujcie pola na wskazane kolory.

2.Zabawy przy piosence Każdy chciałby być odkrywcą.

I. Znam już dobrze kraj nasz, Polskę,           II. Znamy też inne kontynenty:

miasta, góry, morze.                                       Azję i Afrykę,

Byłem także w innych krajach –                     a niedługo także zwiedzę

zwiedziłem Europę.                                        Ogromną Amerykę.

Ref.: Chcę poznać cały świat:                       Ref.: Chcę poznać cały świat:

kontynenty, morza, oceany.                             III.    Będę pływał wielkim statkiem,

A kiedy już na Ziemi wszystko zwiedzę,                   latał samolotem,

rakietą w kosmos polecę.                                        Podróżował autokarem

                                                                                i jeździł autostopem

   Ref.: Chcę poznać cały świat:

  • Rozmowa na temat tekstu piosenki.

− Kogo nazywamy odkrywcą?

− Czym można podróżować?

R. pokazuje dzieciom mapę i globus. Wskazuje na nich góry, morza, rzeki. Tłumaczymy dzieciom pojęcia występujące w piosence: kontynent, ocean, morze.

3.Zabawa ruchowa Przybysz z obcej planety, połączona z ćwiczeniem wyobraźni. Dzieci siedzą w kole. Kolejno opuszczają swoje miejsca, obiegają dookoła pozostałe dzieci (lecą statkiem kosmicznym). Wbiegają do środka i przedstawiają się, wymyślając swoje imię i nazwę planety, z której przybyły, np.: Jestem Leguś. Przybyłem z planety Lulu i najbardziej lubię robić… Pokazują czynność, a pozostałe dzieci odgadują, co lubi robić dana osoba, i naśladują tę czynność.

4.Rakiety kosmiczne Wyprawa na nieznaną planetę. Dzieci naśladują czynności, które pokazuje i o których opowiada R. Pewnego dnia dzieci postanowiły wybrać się w podróż, w poszukiwaniu nowej planety. Założyły skafandry kosmiczne, weszły po schodkach do rakiety, zapięły pasy bezpieczeństwa i wystartowały w nieznaną podróż. Leciały, leciały, omijały napotkane rakiety i statki kosmiczne, machały rękami do pilotujących je kosmonautów, aż wylądowały na niezwykłej planecie. Wysiadły z rakiety. Przeskakiwały z nogi na nogę po kamieniach, następnie przepłynęły przez czerwoną rzekę, czołgały się przez zarośla, aż w końcu stanęły na górze. Tam zobaczyły ogromną liczbę kolorowych motyli. Tak jak one zaczęły latać, machając rączkami jak skrzydełkami. Niestety, to je bardzo zmęczyło. Ocierały pot z czoła. Postanowiły chwilę odpocząć. Położyły się na piasku i zasnęły, cichutko pochrapując. Kiedy otworzyły oczy i mocno się przeciągnęły, aby rozprostować kości, okazało się, że znajdują się przy swoich rakietach. Wsiadły do nich, wchodząc po schodkach, i ruszyły w powrotną drogę, bo na Ziemi czuły się najlepiej.

5.Ćwiczenia artykulacyjne Mowa kosmitów.

Dzieci powtarzają za R. grupy sylab, np.: zu, że, żo, ża, ży, żi, sza, szo, sze, szy, szu, szi, cza, czo, cze, czy, czu, czi…

  • Tworzenie nazw mieszkańców poszczególnych planet przez analogię, np. Ziemia – Ziemianie, Mars – Marsjanie.
  • Zabawa ruchowa – rozwijająca umiejętność rozpoznawania muzyki szybkiej i muzyki wolnej

Wesołe spotkanie na nieznanej planecie. Nagranie melodii wolnej i melodii szybkiej, odtwarzacz CD. Przy muzyce wolnej dzieci niepewnie poruszają się po nieznanej planecie, muzyka szybka symbolizuje spotkanie z innym kosmonautą i wspólny taniec w kółeczko w parze. Następnie przy muzyce wolnej dzieci poruszają się już z przyjacielem, poszukują innych kosmonautów. Gdy ich znajdą, to tańczą w czwórkach itd., aż do powstania jednego wspólnego koła.

Karta pracy, cz. 3, nr 73.dz.5 letnie

− Policzcie obrazki każdego rodzaju. − Zaznaczcie ich liczbę według wzoru.

6.Praca plastyczna

– pokoloruj rysunek

Karty Pracy Filipa

Karty pracy Mileny

Wtorek 13.04.2021r

Temat: W przestrzeni kosmicznej

Cele główne:

− wyrabianie postawy proekologicznej,

− rozwijanie sprawności fizycznej.

Cele operacyjne:

Dziecko:

− wyjaśnia, dlaczego należy dbać o Ziemię,

− aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

Przebieg dnia

I

1.Zapoznanie się z układem słonecznym

 Karta pracy, cz. 3, nr 70.

  • Oglądanie obrazka przedstawiającego Układ Słoneczny.
  • Wyjaśnianie pojęcia Układ Słoneczny. Układ Słoneczny to Słońce i osiem krążących wokół niego planet.
  • Słuchanie nazw poszczególnych planet, nazywanie: tej, na której żyjemy (Ziemia), największej (Jowisz), najmniejszej (Merkury), znajdującej się najbliżej Ziemi (Wenus).
  • Zabawa dydaktyczno-ruchowa Krążące planety.

 Opaski z nazwami planet, sznurek.

R. zakłada dzieciom opaski z nazwami poszczególnych planet (wcześniej razem z dziećmi je odczytuje). W centrum stoi dziecko będące Słońcem. R. układa na podłodze ze sznurka orbity poszczególnych planet. Po nich poruszają się dzieci, które są planetami. Celem zabawy jest przestrzenne przybliżanie dzieciom wyglądu Układu Słonecznego i uświadamianie im, że planety krążą wokół Słońca w różnej odległości (Słońce – Merkury – Wenus – Ziemia – Mars – Jowisz – Saturn – Uran – Neptun).

 2.Słuchanie opowiadania Schima Schimmela Dzieci Ziemi – pamiętajcie (w tłumaczeniu Eleonory Karpuk).

Gdzieś w najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży cudownie błękitny świat. Z daleka wygląda on jak prześliczna, niebiesko-biała, zamglona marmurowa kula. Ale im bardziej się zbliżamy, tym więcej widzimy kolorów – czerwienie, brązy, żółcie i wszystkie odcienie zieleni. Jest wiele światów unoszących się w przestrzeni, ale ten świat jest szczególny. To nie jest zwykły świat. Są bowiem na nim zwierzęta. Miliardy zwierząt. Więcej zwierząt niż wszystkich gwiazd, które mrugają z nocnego nieba. A wszystkie owe zwierzęta są dziećmi tego świata. Ponieważ ten świat jest ich Matką. My zaś nazywamy go Matką Ziemią. Zwierzęta nie są same na Matce Ziemi. Żyją tu również ludzie. Miliardy ludzi. Jest ich więcej niż gwiazd, które mrugają z nocnego nieba. Oni także są 70 percepcja słuchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, mowa Merkury Jowisz Uran Neptun Saturn Ziemia Mars Wenus Posłuchaj nazw planet. Powiedz, jak nazywa się pierwsza, druga, trzecia… ósma planeta, licząc od Słońca. 130 dziećmi Matki Ziemi. Tak więc zwierzęta i ludzie, i Matka Ziemia – to jedna wielka rodzina. I bawią się tu delfiny. I śpiewają ptaki. I tańczą gazele. I żyją ludzie. W najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży rodzina Matki Ziemi. I zwierzęta pamiętają. One pamiętają Matkę Ziemię z czasów, zanim pojawili się na niej ludzie. Pamiętają czas, gdy lasy były gęste, bujne i zielone. Gdy oceany i rzeki, i jeziora były przejrzyste i krystalicznie czyste. Gdy niebo było jasne i tak błękitne. Zwierzęta pamiętają też chwile, kiedy ujrzały pierwszych ludzi. Na początku zaledwie kilku. Ale potem coraz więcej i więcej, aż ludzie rozeszli się po całej Matce Ziemi. Mimo to nadal zwierząt było więcej niż ludzi. I ludzie dzielili się Matką Ziemią ze zwierzętami. Jeszcze pamiętali, że zwierzęta są ich siostrami i braćmi. Jeszcze pamiętali, że stanowią cząstkę jednej wielkiej rodziny. I zwierzęta, i ludzie – to oczy i uszy, i serce Matki Ziemi. Więc kiedy bawiły się delfiny, bawiła się Matka Ziemia. Kiedy śpiewały ptaki, Matka Ziemia śpiewała. Kiedy tańczyły gazele, Matka Ziemia tańczyła. A kiedy ludzie kochali, kochała i Matka Ziemia. Mijały lata, rodzili się ludzie. Coraz więcej i więcej, i więcej. Aż wreszcie ludzi było więcej niż zwierząt. I ludzie zapomnieli. Zapomnieli dzielić się ze zwierzętami ziemią i wodą, i niebem Matki Ziemi. Zapomnieli, że zwierzęta to ich siostry i bracia. Zapomnieli, że wszyscy są cząstką jednej wielkiej rodziny Matki Ziemi. Ludzie zapomnieli. Ale zwierzęta pamiętały. Wiedziały, że kiedyś będą musiały ludziom o tym przypomnieć. I teraz każdego dnia nasze siostry i bracia przypominają. Bo kiedy bawią się delfiny, ludzie pamiętają. Kiedy śpiewają ptaki, także pamiętają. Kiedy tańczą gazele, także pamiętają. A kiedy ludzie będą pamiętać, będą też kochać.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

Wypowiedzi dzieci na temat wyglądu Ziemi, jej mieszkańców, ich postępowania.

3.Słuchanie piosenki Ziemiazielona wyspa

Rozmowa na temat tekstu piosenki, wypowiedzi dzieci o tym, co można spotkać na Ziemi, dlaczego powinniśmy o nią dbać i co można zrobić, aby była jeszcze piękniejsza.

  • Zabawa orientacyjnoporządkowa Start rakiety.

 Tamburyn.

R. odlicza: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0. Podczas odliczania dzieci rytmicznie klaszczą w dłonie z narastającą prędkością, następnie, na wysokości brzucha, rysują spiralę (maszyny zaczynają pracować), wydając dźwięk: Bzz (rakieta startuje). Sstaaart – rytmicznie uderzają dłońmi o uda, rakieta wystartowała – wyskakują w górę, wymachują ramionami do góry, wydają okrzyk: Hurra! Lot rakiety – dzieci poruszają się po sali przy dźwiękach tamburynu, przerwa w muzyce oznacza lądowanie.

Karta pracy, cz. 3, nr 71.dz.5 letnie

− Odwzorujcie rysunki rakiety i ufoludka.

− Rysujcie po śladzie, nie odrywając kredki od kartki.

Karta pracy cz.2 nr26 i nr27 dz.4 letnie

– dokończ rysować latający pojazd. Pokoloruj rysunek UFO

  • Ćwiczenia słuchowe Co to za dźwięki? Metalowe przedmioty. Rozpoznawanie odgłosów wydawanych przez poruszanie metalowymi przedmiotami, np.: monetami, łyżkami, pokrywkami, kluczami. R. demonstruje zgromadzone przedmioty, dzieci je nazywają i określają, do czego służą. Próbują w różny sposób wydobyć z nich dźwięki. Po odwróceniu się rozpoznają, jaki przedmiot wydaje dany dźwięk (najpierw dźwięki z przedmiotów wydobywa R., potem – chętne dzieci).

4.Praca plastyczna

– pokoloruj rysunek

Praca Mileny

Karty Pracy Filipa

 

Poniedziałek 12. 04. 2021 r

TEMAT: NA PLANECIE CHUSTOLANDIA

Cele główne:

− rozwijanie aktywności twórczej,

− zapoznanie z literą f: małą i wielką, drukowaną,

Cele operacyjne:

Dziecko:

− działa twórczo podczas zajęć,

− rozpoznaje i nazywa literę f: małą i wielką, drukowaną,

 

1.Zapoznanie z nazwą nowego miesiąca na podstawie wiersza Wandy Chotomskiej Kwiecień.

Chodzi Kwiecień po świecie

w fiołkowym berecie,

z czarodziejską pałeczką w kieszeni.

Za pomocą pałeczki

w ciągu małej chwileczki

wszystkie rzeczy potrafi odmienić.

Koniom – skrzydła doczepia,

krowę zmieni w fortepian,

tort upiecze ze śniegu,

strusia wyśle na biegun,

dom na dachu postawi,

klucz zmajstruje żurawi,

księżyc w czapkę ubierze,

gwiazdy zmieni w talerze,

z klombu zerwie dwa słonie,

by pachniały w wazonie,

z papug zrobi tygrysy,

które jedzą irysy,

sto kogucich grzebieni

w wielkie góry zamieni –

ledwie wyjmie pałeczkę z kieszeni.

  • Zwracanie uwagi na nazwę miesiąca, o którym jest mowa w wierszu; przypomnienie nazwy

miesiąca, który występował przed kwietniem, i tego, który nastąpi po nim.

  • Wypowiedzi dziecka na temat nieprawdopodobnych rzeczy, które wyczarował kwiecień

w wierszu czarodziejską pałeczką; wyjaśnianie, dlaczego nie mogą mieć one miejsca; zwracanie

uwagi na humor zawarty w utworze.

2.Zabawa Jestem kwietniem i wyczaruję…

Pałeczka do czarowania.

Dziecko porusza pałeczką przygotowaną przez R. i kończy  zdanie: Jestem kwietniem

i wyczaruję…, wymyślając coś nieprawdopodobnego.

  • Wyjaśnianie przez dziecko znaczenia przysłowia: Kwiecień – plecień, bo przeplata trochę zimy,

trochę lata.

3.Ćwiczenia poranne – zestaw 27.

Ćwiczenie nóg Jak sprężynka. Dziecko  wykonują rytmiczne przysiady i wspięcia w tempie uderzeń R. w bębenek

Ćwiczenia tułowia Wyjrzyj przez okienko.

Dziecko dobiera sobie  parę. Stają bokiem naprzeciwko siebie, podają sobie wewnętrzne ręce i podnoszą je w górę, tworząc bramki. Wykonują kolejno skręt w stronę podniesionych rąk – wyglądają przez okienko – i wracają do postawy wyjściowej (stopy cały czas mają oparte o podłogę). Po kilku skrętach w jedną stronę podają sobie przeciwne ręce i wyglądają w drugą stronę.

Zabawa Drobna kaszka.  Dziecko stoi w parze, jak w poprzednim ćwiczeniu, podają sobie ręce skrzyżnie i wirują w koło, w prawo i w lewo, ze zmianą kierunku na sygnał, np. uderzenie w bębenek.

 Przygotowujemy: Szyfonowe chustki w kolorach: zielonym, czerwonym, żółtym, niebieskim.

  • Oglądanie chustek, omawianie ich cech.

Dziecko dostaje szyfonową chustkę w wybranym przez siebie kolorze. Ogląda chustki, dotyka nimi twarzy – z otwartymi, a potem z zamkniętymi oczami.

Podrzuca je i łapie. Potem określa cechy chustek (jakie one są): delikatne, lekkie…

  • Zabawa na odprężenie.

Nagranie spokojnej muzyki, odtwarzacz CD.

Dziecko  tańczy z chustką przy nagraniu spokojnej muzyki.

  • Zabawa Jesteśmy na planecie Chustolandia.

Rodzic  mówi, że istnieje planeta, na której mieszkańcy noszą chustki na różnych częściach ciała.

Ta planeta nazywa się Chustolandia.

Dziecko nosi chustki na różnych częściach ciała. Co kilka minut zmieniają miejsca, na których

je kładzie.

  • Poruszanie się w zależności od koloru podniesionej chustki.

R.umawia się, że gdy podniesie:

– zieloną chustkę – dziecko będzie stać w miejscu,

– czerwoną chustkę – będzie  poruszać się, jakby było kosmonautą na Księżycu,

– żółtą chustkę – będzie  się czołgać, jakby przygniatała go  siła przyciągania (grawitacji) nowej

planety,

– niebieską chustkę – będzie poruszać się jak robot.

  • Układanie rymowanek o kolorach chustek.

Dziecko wspólnie z R. układa rymowanki.

Zabawę rozpoczyna R., mówiąc:

Czerwony, czerwony to mój kolor ulubiony.

Niebieski, niebieski to… (kolor królewski).

Zielony, zielony to… (kolor trafiony).

Żółty, żółty kolor mam. Kto go zechce… (to mu dam).

  • Wspólne układanie dużego wzoru z wszystkich chustek.

Zabawa Dokończ.

Dziecko kończy porównania, podając swoje przykłady.

Czerwony jak…

Niebieski jak…

Różowy jak…

Żółty jak…

  • Wypowiedzi dzieci na temat: Co by było, gdyby na Ziemi wszystko było czerwone (niebieskie,

różowe…)?

4.Rysowanie wymyślonej planety: jej mieszkańców, roślin, zwierząt w wybranym, jednym kolorze, np. czerwonym (niebieskim, zielonym, różowym).

Kartki, kredki.

  • Wspólne oglądanie prac. Nadawanie nazw narysowanym planetom.
  • Umieszczanie prac na wystawie.
  • Zabawa muzyczno-ruchowa Taniec z chustkami.

5.Zabawy i ćwiczenia z literą f.

  • Mieszanie kolorów. Słoiki z roztworami barw podstawowych, puste słoiki. Rodzic ma słoiki z roztworami farb: żółtej, czerwonej i niebieskiej, oraz puste słoiki. Prosi dzieci, żeby przypomniały mu, jakie kolory powstaną przez zmieszanie farb:

– żółtej i niebieskiej (zielony),

– niebieskiej i czerwonej (fioletowy),

– czerwonej i żółtej (pomarańczowy).

Po każdej uzyskanej odpowiedzi miesza farby w tych kolorach.

  • Analiza i synteza słuchowa słowa farby.
  • Dzielenie słowa farby na sylaby.

− Co słyszycie na początku słowa farby?

  • Podział na sylaby nazw obrazków, które rozpoczynają się głoską f.

Obrazki przedmiotów/zwierząt/roślin, których nazwy rozpoczynają się głoską f.

 

  • Odkrywam siebie. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 40.
  • Pokaz litery f, F drukowanej.
  • Odczytanie wyrazu z R. Odszukanie na ostatniej karcie takiego samego wyrazu. Wycięcie

go i przyklejenie na nim. Pokolorowanie rysunku.

  • Ozdobienie liter f, F.
  • Odszukanie wśród podanych wyrazów wyrazu farby. Podkreślenie go. Policzenie podkreślonych wyrazów.
  • Odkrywam siebie. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 41.
  • Oglądanie podpisów pod zdjęciami. Odszukanie na ostatniej karcie takich samych wyrazów

jak te, które znajdują się pod zdjęciami. Naklejanie ich na siebie i odczytanie z dorosłą osobą.

Kolorowanie obrazka z literką F

6.Zabawa Kosmita jest wśród nas.

Paski bibuły.

Rodzic jest kosmitą naładowanym promieniami. Gdy kogoś dotknie, ten natychmiast nieruchomieje. Rozładować niebezpieczne promieniowanie może każdy swobodnie poruszający się uczestnik zabawy. Kosmita stara się unieruchomić jak największą liczbę osób. Natomiast dzieci dążą do uwolnienia znieruchomiałych kolegów oraz starają się obezwładnić kosmitę. Może to nastąpić przez wyłączenie przewodów, które zwisają mu z tyłu. Są nimi zaczepione za pasek lub kołnierz paski bibuły. Jeśli kosmita obezwładni wszystkich i ocali choć jeden przewód, staje się niepokonany. Gdy jednak zostanie bez żadnego przewodu w otoczeniu osób nieobezwładnionych – przegrywa.

7.Słuchanie piosenki Trzej kosmici (sł. Stanisław Karaszewski, muz. Stanisław Marciniak).

Odtwarzacz CD, nagranie piosenki Trzej kosmici.

http://chomikuj.pl/leosvilhena/PIOSENKA+PI*c4*98CIOLATKA/30+-+Trzej+kosmici,4489051641.mp3(audio)

  1. Trzej kosmici, trzej kosmici

przylecieli rankiem.

Ten w talerzu, tamten w spodku,

trzeci leciał w dzbanku.

Ref.: Pierwszy – krągłe jajeczko,

drugi – chrupka bułeczka,

a ten trzeci – drżący, chlupiący,

jak ta kawa z mleczkiem.

  1. Trzej kosmici, trzej kosmici

wpadli przez okienko,

w pokoiku na stoliku

lądowali miękko.

Ref.: Pierwszy – krągłe jajeczko…

  • Rozmowa na temat piosenki.

− Czy to byli naprawdę kosmici?

  • Dowolny taniec przy piosence Trzej kosmici.

 

Praca plastyczna Filipa

 

Praca plastyczna Mileny

Piątek 9.04.2021

Temat : Na stadionie

Cel główny:

− zapoznanie z wyglądem i wyposażeniem stadionu sportowego.

Cel operacyjny:

Dziecko:

− wie, do czego służy stadion.

Przebieg dnia

I

1.Poruszanie się według słów rymowanki.

Zrób do przodu cztery kroki

 i wykonaj dwa podskoki.

 Zrób do tyłu kroki trzy,

 potem krzyknij: raz, dwa, trzy!

 Lewą ręką dotknij czoła,

no i obróć się dokoła.

W prawą stronę kroków pięć

zrób – jeśli masz na to chęć.

Potem kroki w lewą stronę:

 raz, dwa, trzy – no i zrobione.

2.Ćwiczenia rozwijające ruchy gałek ocznych.

R. przygotowuje różną liczbę zabawek. Dzieci liczą je głośno, łącząc liczenie z mrugnięciami.

Ćwiczenia poranne – zestaw 26.

Tamburyn,

– Zabawa na powitanie Witamy się różnymi częściami ciała.

Dzieci poruszają się w rytmie wystukiwanym na tamburynie. Podczas przerwy w grze R. mówi, jakimi częściami ciała będą witały się dzieci, np.: Witamy się łokciami. Witamy się kolanami. Witamy się stopami. Dzieci dotykają się tymi częściami ciała.

– Ćwiczenie ramion Prasujemy ubrania. Dzieci naśladują prasowanie żelazkiem, naprzemiennie: prawą ręką i lewą ręką.

–  Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Zakładamy ubrania. Dzieci naśladują wkładanie elementów ubrania, o których mówi R..

– Ćwiczenie tułowia Prosimy do tańca. Spacerują po sali, kłaniają się osobom, które chciałyby zaprosić do tańca.

– Ćwiczenie pamięci ruchowej Przeglądamy się w lustrze. Dzieci ustawiają się w parach. Jedno dziecko pokazuje ruchy, drugie je naśladuje.

– Ćwiczenia nóg Idziemy na boisko. Dzieci maszerują po obwodzie koła, przy nagraniu wybranej piosenki.

3.Rozmowa na temat stadionu:

Co to jest stadion

Stadion – budynek lub budowla sportowa, przeznaczona do rozgrywania zawodów różnych dyscyplin sportowych.

Co  można zobaczyć podczas zwiedzania  Stadionu Narodowego  . Do wyboru jest kilka tras (a niektóre prowadzone są nawet w języku angielskim).

Od podstawowej trasy – Piłkarskie emocje – różni się tym, że podczas wycieczki dodatkowo można zwiedzić miejsca zwykle niedostępne, jak loże dla VIPów, pomieszczenia dla komentatorów i dziennikarzy i najdroższe sektory na trybunach.  Wśród różnych opcji znajduje się również trasa zwiedzania przeznaczona specjalnie dla najmłodszych dzieci – do lat 6!

Podczas zwiedzania Stadionu Narodowego będziecie mieć okazję nie tylko usiąść na oficjalnej ławce rezerwowych (i dowiedzieć się, dlaczego zabezpieczona jest… gąbką). Zajrzycie do szatni zawodników, a nawet pod prysznice. Nas chyba najbardziej rozbawił widok niczym ze sklepu z armaturą – pierwszy raz widziałam 11 wanien (a każda z hydromasażem!) w jednym

4.Masaż relaksacyjny.

Do rymowanki (propozycja autora) dzieci dobierają się w pary. Jedno z nich kładzie się na dywanie, a drugie wykonuje ćwiczenia na jego plecach.

  Dziecko:

 Świeci słonko, świeci,                     rysuje słonko na plecach partnera,

 a chmurka się skrada,                    rysuje małą chmurkę,

 zasłoniła słonko,                             rysuje dużą chmurkę,

 będzie deszczyk padać.                  uderza palcami, naśladując padający deszcz.

5. Praca plastyczna

-pokoloruj rysunek

Karty Pracy Miłosza

Karty Pracy Filipa

Karty Pracy Wiktora

Czwartek 8.04.2021r.

Temat: Jak lubię czynnie  odpoczywać

Cele główne:

− zachęcanie do wspólnego odpoczynku z rodzicami,

− rozwijanie sprawności manualnej.

 Cele operacyjne:

Dziecko:

− uczestniczy we wspólnych zabawach ruchowych,

 

Przebieg dnia

 I

Ćwiczenie równowagi

II

Zajęcia 1. Sportowe ćwiczenia ruchowo-słuchowo-graficzne.

  • Rozmowa na temat wspólnego odpoczynku rodziców i dzieci.

− Co robicie z rodzicami w wolne dni?

− Czy wybieracie się gdzieś?

– Czym się wtedy poruszacie?

− Jaki sposób odpoczynku podoba się wam najbardziej?

  • Ćwiczenia ruchowo-naśladowcze Jedziemy na rowerkach.

Dzieci kładą się na dywanie. Pedałując, mówią:

 Na wycieczkę wyruszamy,

 raz i dwa, raz i dwa.

Tata jedzie obok mamy,

 z tyłu – nas ma.

Karta pracy, cz. 3, nr 68. dz.5 letnie

− Posłuchajcie tekstu. Rysujcie po śladach torów. Potem, nie odrywając ręki od kartki, rysujcie po śladach rysunków bloków.

− Pokażcie ręką (jedną ręką, drugą ręką, obiema), jak przebiega górzysta droga.

− Rysujcie po śladach górzystej drogi.

  • Przebiegnięcie przez slalom tor przeszkód ułożony przez R.

 Krzesełka, szarfy, kółka do sersa.

R. układa w dwóch rzędach po cztery krzesełka. Na końcu każdego rzędu są szarfa i trzy kółka do sersa. Dzieci ustawiają się w dwóch rzędach i kolejno pokonują tor przeszkód: przebiegają

między krzesełkami (slalom), potem przeciągają szarfę przez siebie i skaczą na jednej nodze z jednego kółka do sersa do drugiego i trzeciego. Następnie na czworakach wracają na koniec kolejki.

 Karta pracy, cz. 3, nr 69. dz.5 letnie

− Rysujcie po śladach drzewa iglaste. Rysujcie po śladach drogi między drzewami.

  • Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze.

– Naśladowanie głosów baranów i owiec. (Wyjaśnianie, że baran to samiec, a owca – to samica).

– Naśladowanie głosu pilnującego ich psa.

–  Naśladowanie odgłosu dzwoneczków.

  • Ciąg dalszy ćwiczeń w karcie pracy, cz. 3, nr 69.

– Rysowanie po śladach drogi między owcami.

– Rysowanie po śladach drogi do domu babci.

  • Ćwiczenia relaksacyjne Odpoczynek u babci (techniką relaksacji Jacobsona).

 Plastikowe klocki.

Dzieci leżą wygodnie na kocykach lub na dywanie, nogi mają wyciągnięte, ramiona ułożone wzdłuż tułowia tak, aby się nie dotykały.

− Zegnij prawe ramię tak, by naprężyć biceps. Jesteś silny, bardzo silny, naprężaj go mocno. Czujesz, jak bardzo napięte są twoje mięśnie?

− Wykonaj to samo ćwiczenie lewą ręką.

− Naciśnij, jak możesz najsilniej, pięścią prawej ręki klocek (z plastiku) położony po twojej prawej stronie. Jeśli jesteś silny, twoje mięśnie są napięte. Teraz rozluźnij mięśnie. Jesteś znowu słaby. Nie naciskaj już. Czujesz ulgę, mięśnie się rozluźniły. Wykonaj to samo ćwiczenie z pięścią lewej ręki.

− Teraz chwilę odpocznij – leż i oddychaj spokojnie, równo. Twoje ręce odpoczywają.

− Teraz silna będzie twoja prawa noga. Włóż klocek pod kolano i mocno ściśnij nogę w kolanie.

Teraz twoja noga słabnie – rozluźniasz mięśnie, wypuszczasz klocek. (Wykonaj to samo ćwiczenie lewą nogą).

− A teraz zobaczymy, czy masz tyle siły, żeby napełnić powietrzem swój brzuch. Wciągnij mocno powietrze w płuca i napnij brzuch jak balon, mocno. Teraz wypuść powietrze, rozluźnij mięśnie – poczujesz ulgę.

− Naciśnij mocno głową dywan (poduszkę), na którym (której) leżysz – głowa jest bardzo silna. Naciskasz mocno. Teraz rozluźnij mięśnie – głowa już nie naciska na dywan, odpoczywasz, czujesz ulgę.

− Jesteś niezadowolony i zły, bo ktoś zniszczył twoją budowlę z klocków. Marszczysz mocno czoło, jeszcze mocniej. Teraz rozluźnij mięśnie, niech odpoczną – czoło jest gładkie.

− Teraz mocno zaciśnij powieki, jeszcze mocniej. Teraz rozluźnij je i odpocznij.

− A teraz zaciśnij mocno szczęki, niech dotykają zębów. I dolna, i górna szczęka jest silna, zęby mocno naciskają na siebie. Teraz rozluźnij szczęki. Czujesz ulgę?

− Ułóż wargi tak, jakbyś chciał powiedzieć och (albo zrób ryjek), i napnij mocno mięśnie ust. Teraz rozluźnij mięśnie. Poszczególne ćwiczenia trwają bardzo krótko – od 10 do 15 sekund. Tyle samo trwają przerwy między ćwiczeniami.

Zajęcia 2. Moja ulubiona forma czynnego wypoczynku

  • Zabawa Dokończ zdanie.

Dzieci siedzą w kole i kolejno kończą zdanie nawiązujące do ich ulubionej formy ruchu: Najbardziej lubię poruszać się podczas…

  • Zabawa ruchowo-naśladowcza Poruszamy się. Dzieci naśladują jazdę na hulajnodze, rowerze, skakanie na skakance, pływanie, grę w piłkę… na hasło, nazwę tej czynności podaną przez R.
  • Rozmowa na temat czynnego wypoczynku.

− Jak lubicie odpoczywać?

− Czy zdrowo jest siedzieć cały dzień przed komputerem, czy

– bawić się na podwórku?

− Jakie zabawy ruchowe lubicie?

− Czy zdrowo jest się poruszać? Dlaczego?

III

  • Zabawa rozwijająca zmysł dotyku Poznajemy za pomocą dotyku.

Drobne przedmioty, mazaki, kartki.

Dzieci siadają w ścisłym kręgu na dywanie. Przed każdym z nich leżą sztywna kartka (np. z bloku technicznego) i mazak. Dzieci trzymają ręce za plecami. R. chodzi na zewnątrz koła i kolejno podaje im jakiś przedmiot (np.: klucz, długopis, filiżankę z kącika lalek itp.). Po rozpoznaniu przedmiotu za pomocą dotyku każde dziecko rysuje go na leżącej przed nim kartce.

 Karta pracy, cz. 3, nr 67.dz.5 letnie

− Obejrzyjcie obrazek przedstawiający koła nałożone na siebie. Pokolorujcie odpowiednio rysunki kół.

− Dokończcie rysować kwiatki według wzoru. Pokolorujcie rysunki.

Karty Pracy Filipa

Prace Mileny

Karty pracy Łukasza

Karty pracy Mii

Środa 7.04.2021r.

Temat: Ćwiczenia sportowo – słuchowe

Cele główne:

− rozwijanie słuchu fonematycznego,

− rozwijanie sprawności fizycznej.

Cele operacyjne:

 Dziecko:

− dzieli słowa na głoski,

− aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

Przebieg dnia

I

  • Zabawa Jesteśmy zaczarowani.

Opaska do zasłonięcia oczu. R. zasłania oczy jednemu dziecku i ustawia je na środku sali. Pozostałe osoby poruszają się dookoła dziecka w opasce do momentu, kiedy R. wypowie hasło: Jesteście zaczarowani. Wtedy wszystkie dzieci stają nieruchomo, a dziecko w opasce na oczach chodzi między nimi, dotyka ich twarzy, włosów, ubrania i zgaduje, kto to jest.

1.Sportowe ćwiczenia słuchowe.

  • Ćwiczenia słuchowe z piłką lub skakanką.

Piłka, skakanka, obrazki przygotowane przez R..

Dzieci siedzą w kole. W środku koła leżą skakanka i piłka. R. ma obrazki, które kolejno rozdaje dzieciom. Zadaniem dzieci jest dzielenie nazw otrzymanych obrazków na głoski (lub, w razie problemów, na sylaby). Dzielenie na głoski powinny łączyć z odbijaniem piłki o podłogę (lub jej podrzucaniem i łapaniem) – jedno odbicie, jedna głoska – lub ze skakaniem na skakance – jeden podskok, jedna głoska.

Zabawa Podaj słowo.

Piłka. Dzieci stają w kole z R. Zabawę rozpoczyna R., rzucając piłkę do jednego dziecka i wymawiając głoskę, np. u. Dziecko łapie piłkę, mówi słowo rozpoczynające się tą głoską i rzuca piłkę do wybranego kolegi lub wybranej koleżanki, wymawiając inną głoskę. (W razie problemu pomaga R.).

  • Układanie zdań na temat wybranej dyscypliny sportowej.

Dzieci układają zdania i mówią je kolejno. Pozostałe osoby liczą w nich słowa. Np. Mężczyźni grają w piłkę ręczną (5 słów). Siatkarze są wysocy (3 słowa). Gimnastyk ćwiczy na drążkach (4 słowa).

  • Czytanie wyrazów.

 Wyrazy: piłka, skakanka, rower, bramka, czepek, buty, obrazki do wyrazów.

Dzieci 5-letnie powtarzają je. Dzieci umieszczają kartoniki z wyrazami na tablicy, pod odpowiednimi obrazkami. Określają, do uprawiania jakich dyscyplin sportowych, do przygotowania do nich mogą być potrzebne te przedmioty.

  • Zabawa bieżna Kto pierwszy wróci na swoje miejsce?

 Szarfy w dwóch kolorach.

Dzieci, oznaczone szarfami w dwóch kolorach, stają lub siedzą na obwodzie koła. Na sygnał dzieci z szarfami w wywołanym kolorze biegają poza kołem we wskazanym kierunku tak długo, aż wrócą na swoje miejsca. W czasie zabawy należy, na zmianę, wywoływać kolory i nie zapominać o zmianie kierunku biegu.

II

2.Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw 14 (metodą zadaniową).

 Piłki.

  • Marsz po kole, pobranie piłek.
  • Toczenie piłki do partnera (w parach).
  • Jedno dziecko leży na brzuchu, trzymając piłkę w dłoniach, przed głową. Partner siedzi na piętach, około 1,5–2 m przed kolegą, przodem do niego. Pierwsze dziecko unosi łokcie nad podłogę i odepchnięciem toczy piłkę do kolegi.
  • Podawanie piłki bokiem.

Dzieci siedzą z wyprostowanymi nogami, w rozkroku, tyłem do siebie, w odległości około 0,5 m. Jedno dziecko trzyma w dłoniach piłkę. Dzieci jednocześnie wykonują skręt tułowia (jedno dziecko w prawo, drugie – w lewo) z przekazaniem piłki partnerowi. Następnie wykonują skręt tułowia w przeciwną stronę, z ponownym przekazaniem piłki.

  • Podawanie piłki do siebie.

Dzieci stoją naprzeciwko siebie i rzucają piłkę do siebie.

  • Rzucanie piłki w górę i jej łapanie.

Dzieci stają z piłkami w dłoniach. Rzucają piłki w górę i starają się je złapać. Ćwiczenie można wykonać również w siadzie.

  • Rzucanie piłki z odbiciem o podłogę.

Dzieci stoją przodem do siebie, w odległości około 2 m. Jedno dziecko trzyma w dłoniach piłkę. Dzieci rzucają piłkę do siebie tak, aby przed złapaniem przez partnera piłka odbiła się od podłogi.

  • Rzucanie piłki i jej łapanie. Dzieci chodzą po sali z piłkami w dłoniach. Podrzucają piłki w górę i starają się je złapać w dłonie.
  • Podania piłki górą i dołem.

Dzieci stoją tyłem do siebie, w rozkroku, w odległości około 0,1 m. Jedno dziecko trzyma w dłoniach piłkę. Dzieci unoszą ręce w górę, przekazując piłkę do rąk partnera, a następnie wykonują skłon tułowia w przód, przekazując piłkę między nogami w ręce kolegi.

  • Rzucanie piłki do kosza.

Dzieci stają z piłkami w dłoniach. Wykonują rzut piłki w górę, a następnie uginają ręce przed sobą, tworząc z nich kółko (kosz). Opadająca piłka powinna trafić do kosza i spaść na podłogę.

  • Kozłowanie.

Dzieci stoją, trzymając w dłoniach piłki. Chodzą po sali, kozłując piłki oburącz. Odmiany: kozłowanie piłki jedną ręką, kozłowanie piłki: raz prawą ręką, raz – lewą.

  • Toczenie piłki do bramki.

Dzieci stają przodem do siebie, w odległości około 2 m. Jedno dziecko stoi w rozkroku, a drugie trzyma w dłoniach piłkę. Dziecko trzymające piłkę wykonuje skłon tułowia w przód i toczy piłkę po podłodze w stronę kolegi, starając się wcelować piłkę między jego nogi – do bramki. Następnie piłkę toczy drugie dziecko, a pierwsze staje w rozkroku. Uwaga! Stając w rozkroku, dziecko powinno przenieść ciężar ciała na zewnętrzne krawędzie stóp.

  • Toczenie piłki do bramki tyłem.

Dzieci stają w rozkroku, w odległości około 2 m. Jedno dziecko stoi tyłem do partnera, trzymając w dłoniach piłkę. Dziecko to wykonuje skłon tułowia w przód i toczy piłkę po podłodze między swoimi nogami w stronę kolegi, starając się wcelować piłkę między jego nogi – do bramki. Następnie dzieci wykonują w tył zwrot i powtarzają ćwiczenie, ale piłkę toczy drugie dziecko. Uwaga! Stając w rozkroku, dziecko powinno przenieść ciężar ciała na zewnętrzne krawędzie stóp.

  • Łapanie piłki po klaśnięciu.

Dzieci stają z piłkami w dłoniach. Rzucają piłki w górę, klaszczą w dłonie i starają się złapać opadające piłki. Jeżeli to się udaje, dzieci powtarzają ćwiczenie, ale łapią piłki po dwóch lub trzech klaśnięciach. Ćwiczenia można wykonać również w siadzie.

  • Marsz po kole. Rzucanie piłkami do kosza.

III.

  • Zabawa Widzę coś, widzę. R., a potem chętne dziecko, wybiera sobie w sali jakiś przedmiot i określa jego cechę (cechy), np. kolor, mówiąc: Widzę coś, widzę coś, np. czerwonego. Dzieci starają się odgadnąć, jaki przedmiot R. (czy chętne dziecko) miał na myśli.
  • Gdzie znajduje się obrazek? – ćwiczenia i zabawy rozwijające orientację na kartce papieru.
  • Zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dzieci stoją w szeregu przed R.

Dzieci:

 Maszerują dzieci drogą:             maszerują w miejscu

 raz, dwa, raz i dwa.

 Prawą nogą,                                wyciągają do przodu prawą nogę,

 lewą nogą:                                   wyciągają do przodu, lewą nogę,

 raz, dwa, raz i dwa.                     maszerują w miejscu,

 I rękami poruszają

 raz, dwa, raz i dwa,                     maszerują w miejscu,       

w prawo – lewą,                           lewą rękę wyciągają w prawą stronę,

w lewo – prawą,                          prawą rękę wyciągają w lewą stronę,

 raz, dwa, raz i dwa.                     maszerują w miejscu,

  • Zabawy kartką.

 Kolorowe pinezki.

R. umieszcza na tablicy wzór.

Wspólnie z dziećmi odczytuje nazwy kierunków (czytanie całościowe). Dzieci, patrząc na wzór, kreślą w powietrzu, pod dyktando R., odpowiednie linie. Potem R. określa kierunki, a dzieci kolejno umieszczają na kartce kolorowe pinezki.

  • Zabawa Ograniczenie przestrzeni (związana z ograniczoną powierzchnią kartki). Kawałki sznurka, papierowe paski.

R wyznacza na podłodze obszar zamknięty dwoma rodzajami granic: kawałkami sznurka i papierowymi paskami. Granice ze sznurka są nie do przebycia, można przekraczać tylko linie zaznaczone paskami papieru. R. proponuje dzieciom, żeby weszły w tak określoną przestrzeń i dowolnie tam się poruszały, pamiętając o tym, że wyznaczony obszar można opuścić (a także powrócić do niego) jedynie przez drzwi ułożone z papierowych pasków. Dzieci poruszają się swobodnie, a wybrana grupa obserwatorów (troje dzieci) pilnuje, czy są przestrzegane zasady. Utrudnienie zabawy: podczas poruszania się w ograniczonej przestrzeni dzieciom nie wolno się zderzać ze sobą ani gromadzić w jednej części wyznaczonego obszaru. Wymaga to od nich kontrolowania całego obszaru, poszerzenia spostrzegania i przewidywania własnej trasy.

  • Ćwiczenia orientacji na kartce papieru.

 Kartka (formatu A3), małe obrazki przedmiotów.

R. umieszcza na tablicy kartkę (formatu A3) i przygotowuje małe obrazki przedmiotów.

 Prosi dzieci o wskazanie:

– prawego górnego rogu,

– lewego dolnego rogu,

 – prawego dolnego rogu,

 – lewego górnego rogu.

Potem dzieci kolejno umieszczają obrazki w rogach kartki według poleceń R.

Karta pracy, cz. 3, nr 66. dz.5 letnie

− Przeczytajcie z R. lub samodzielnie wyrazy: nie, tak. Połączcie je z odpowiednimi zdjęciami.

− Określcie położenie obrazka przedstawiającego piłkę na kolejnych kartkach.

− Rysujcie po śladach rysunków piłek.

Karta pracy dz.4 letnie

– Rysuj po śladzie. Pokoloruj rysunek

Praca dodatkowa

  • Rysuj po śladzie

Prace Filipa

Wtorek  6.04.2021r.

Temat : Gimnastyka to zabawa

Cel główny:

– Zachęcanie do zabawy ruchowej

– rozwijanie sprawności manualnej

– poznawanie różnych dyscyplin sportowych

Przebieg dnia

I

1.Słuchanie wiersza Jadwigi Kaczanowskiej

Gimnastyka.

Gimnastyka to zabawa,

ale także ważna sprawa,

 bo to sposób jest jedyny,

 żeby silnym być i zwinnym.

Skłony, skoki i przysiady

 trzeba ćwiczyć – nie da rady!

 To dla zdrowia i urody

 niezawodne są metody.

Rozmowa na temat wiersza.

− Co trzeba robić, aby być silnym i zwinnym?

– Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu, z wykorzystaniem rapowania. R. rapuje po jednym wersie, a dzieci za nim powtarzają.

  • Zabawa Zrób tak samo

Naśladujcie postawy dzieci, które są na obrazkach. (R. pokazuje wybrane obrazki, a dzieci przyjmują odpowiednie postawy).

  • Zabawa orientacyjno- porządkowa Po równej dróżce.

Dzieci stoją na jednej linii przy ścianie. Zapamiętują swoje miejsca. Idą na spacer zgodnie z wierszem mówionym  przez R., naśladując ruchy, o których jest w nim mowa.

                                                                    Dzieci:

Idą dzieci równą drogą,                               maszerują w rytmie wiersza,

po kamyczkach iść nie mogą,

 po kamyczkach hop, hop, hop,                   wykonują trzy podskoki w miejscu, a potem przysiad

do dołeczka skok.                                           podparty,

 Pora wracać. Kto się znuży,                           maszerują w rytmie wiersza,

 ten odpocznie po podróży.                            biegną na swoje miejsca.

Dom już blisko… nogi w ruch.

Kto zwycięży – zuch!

R.   wykonuje wszystkie ruchy z dziećmi, akcentuje ostatni wers, aby przyspieszyć zajmowanie miejsc.

Karta pracy, cz. 3, nr 62.dz.5 letnie

− Połączcie kropki znajdujące się na dole karty według podanego wzoru.

  • Ćwiczenia poranne – zestaw 26.

Tamburyn,

– Zabawa na powitanie Witamy się różnymi częściami ciała.

Dzieci poruszają się w rytmie wystukiwanym na tamburynie. Podczas przerwy w grze R. mówi, jakimi częściami ciała będą witały się dzieci, np.: Witamy się łokciami. Witamy się kolanami. Witamy się stopami. Dzieci dotykają się tymi częściami ciała.

–  Ćwiczenie ramion Prasujemy ubrania. Dzieci naśladują prasowanie żelazkiem, naprzemiennie: prawą ręką i lewą ręką.

–  Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Zakładamy ubrania. Dzieci naśladują wkładanie elementów ubrania, o których mówi R.

–  Ćwiczenie tułowia Prosimy do tańca. Spacerują po sali, kłaniają się osobom, które chciałyby zaprosić do tańca.

–  Ćwiczenie pamięci ruchowej Przeglądamy się w lustrze. Dzieci ustawiają się w parach. Jedno dziecko pokazuje ruchy, drugie je naśladuje.

–  Ćwiczenia nóg Idziemy na boisko. Dzieci maszerują po obwodzie koła, przy nagraniu wybranej piosenki.

II

2.Rozmowa na temat sportów letnich.

− Jakie sporty uprawiają sportowcy przedstawieni na zdjęciach?

(Skok o tyczce, skok w dal, gimnastykę artystyczną, podnoszenie ciężarów, pchnięcie kulą, skok wzwyż, grę w piłkę ręczną, grę w siatkówkę).

  • Zabawa ruchowo-naśladowcza Uprawiam sport.

Skakanka, piłka (np. do tenisa). R. wyznacza skakanką linię, przy której stają kolejno dzieci i rzucają kulą – piłką, np. do tenisa. Potem próbują od tej linii skakać w dal z miejsca.

Karta pracy, cz. 3, nr 64. dz.5 letnie

− W co grają chłopcy? Pokolorujcie rysunki chłopców i piłki.

− Nazwijcie sportowców przedstawionych na zdjęciach.

Rysujcie po śladach– od zdjęć sportowców do zdjęć piłek. Nazwijcie poszczególne piłki.

 Karta pracy, cz. 3, nr 63.  dz. 5 letnie

− Nazwijcie przedmioty ukryte na rysunkach.

− Narysujcie je w pętlach.

− Nazwijcie dyscypliny sportowe przedstawione na zdjęciach. Pokolorujcie ramkę zdjęcia przedstawiającego tę dyscyplinę sportową, która wam się najbardziej podoba

Karty pracy, cz.2, nr. 24. dz. 4 letnie

– Nazwijcie sporty przestawione na zdjęciach.( Biegi, kolarstwo, pływanie, piłka nożna, tenis, skoki narciarskie).

– Odszukaj w naklejkach obrazki buź. Naklej je na zdjęcie ( lub zdjęcia) przestawiające twój ulubiony sport.

 

III

 Karta pracy, cz. 3, nr 65. dz.5 letnie

− Policzcie przedmioty w każdej ramce. Zaznaczcie ich liczbę w pustych okienkach. Dokończcie ozdabiać ramki.

  • Zabawa rozwijająca spostrzegawczość

Kto szuka, ten znajdzie. 

Dzieci rozglądają się po sali. Ich zadaniem jest wyszukiwanie i nazywanie przedmiotów, których cechy podaje R., np. występują podwójnie, są niebieskie, można je kupić w sklepie papierniczym

 

 

 

Prace Filipa

 

Prace Mileny i Julii

Prace Miłosza

 

Piątek  2.04.2021r.

Temat: Potrawy z Jajek

Cele główne:

-poznawanie budowy i właściwości jajka,

-zapoznanie z ciekawostkami na temat pisanek,

-zapoznanie z tym, do czego można wykorzystać jajka,

-przygotowanie prostych potraw z jajek.

Cele operacyjne:

Dziecko:

-wymienia, z czego zbudowane jest jajko; wie, jak można odróżnić jajko surowe od jajka ugotowanego,

-wie, jak bawiono się pisankami; do czego ich używano,

-wymienia, do czego używa się jajek,

-wykonuje proste potrawy z jajek.

 

Przebieg dnia

I

 

1.Zabawa badawcza –„ Poznajemy budowę jajka”.

Jajka: kurze, przepiórcze, strusie, jakie mamy, dwa takie same jajka – z tym, że jedno jest ugotowane, a drugie – surowe.

 

Dziecko ogląda jajka przygotowane przez R. (jajka: kurze, przepiórcze, strusie lub ich obrazki),

-porównuje ich wielkość i kolorystykę, wypowiada się na temat ich kształtu;

-podaje przykłady zwierząt, które wykluwają się z jajek. R. rozbija przed dzieckiem jajko,

-dziecko oglądaj jego zawartość;

-nazywa poszczególne części składowe: skorupka, białko, żółtko. R. zwraca uwagę na zarodek i wyjaśnia dzieciom, że kurczątka wykluwają się z jajek, w których są zarodki. R . pokazuje dzieciom dwa jednakowe jajka. Prosi, aby się zastanowiły, po czym można poznać, że jedno z nich jest surowe, a drugie gotowane.

Dziecko podają swoje propozycje.

Następnie R. wprawia w ruch obrotowy oba jajka.

Dziecko obserwują ich ruchy i określa, które z nich kręci się szybciej.

Rozbija jajko i sprawdza, czy miało rację.

Jajko surowe obraca się tylko przez chwilę, a potem się zatrzymuje.

Powodem jest jego płynny środek, który porusza się wewnątrz skorupki w różne strony, co hamuje szybkie poruszanie się jajka.

 2.Zabawa badawcza –„Jajka i woda”.

Jajka surowe, jajka ugorowane, szklane naczynia, sól, łyżka.

Dziecko bada zachowanie w wodzie jajka surowego i jajka ugotowanego

– wkłada je kolejno do przezroczystego naczynia z wodą. Obserwuje ich zachowanie.

  • Do wody w przezroczystym naczyniu wkłada surowe jajko i dosypują stopniowo sól (około 10–12 łyżek soli). Obserwuje, co dzieje się z jajkiem.
  • Poznanie ciekawostek na temat pisanek.

Uważano, że pisanki mają magiczną moc, dlatego np. dotykano nimi grzbietów bydła, aby było zdrowe i płodne, toczono je wzdłuż zagonów oziminy, żeby zapewnić sobie dobry urodzaj. Były one darem, który miał zapewnić obdarowanej osobie wszelką pomyślność  (także w sprawach sercowych). Pełniły one rolę wykupu w obrzędach wielkanocnych, np.: dyngusa, chodzenia z barankiem lub kurkiem. Panna mogła dostać pisankę czekoladowo- -marcepanową z pierścionkiem zaręczynowym w środku. Ludzie bogaci obdarowywali się drogimi pisankami, ze złota, przyozdobionymi szlachetnymi kamieniami. Francuski jubiler P. C. Fabergé wykonał takie drogie pisanki na zamówienie cara Rosji. Pisanki służyły do zabawy zwanej taczanką. Turlało się po stole malowane jaja, zderzając je ze sobą. Wygrywała ta osoba, której pisanka się nie potłukła.

3.Zabawa ruchowa z elementem turlania –„ Rozsypane pisanki”.

Dziecko jest pisanką. Delikatnie turla się po podłodze w różnych kierunkach, zwracając uwagę na zachowanie zasad bezpieczeństwa

4. Zabawy  pod hasłem” Co można zrobić z jajka?

– Oglądanie skorupki jajka przez lupę

-Porównywanie ciężaru jajek – surowego i ugotowanego.

-Wypowiadanie się dziecka na temat:” Co można zrobić z jajek”

-Pomalować, ugotować, usmażyć itp.

-Wymyślanie przez dziecko przepisów na potrawy z jajek. Nadawanie im nazw.

Jajka dla smakoszy

– przyrządzenie dowolnej potrawy z użyciem jaj ugotowanych na twardo.

Np. jajka z groszkiem konserwowym w majonezie, pasta jajeczna.

Dziecko, po umyciu rąk i włożeniu fartuszka, staje przy odpowiednim stoliku.

Dzieli jajka na połowy, wkłada do miseczki, dodaje odcedzony zielony groszek konserwowy, kładzie na wierzchu majonez i posypują całość pokrojonym przez R. szczypiorkiem, lub kroi drobno jajka, wkłada je do miseczki, wrzuca pokrojony przez R. szczypiorek, dodają odrobinę śmietany i majonezu, trochę soli i miesza.

Przygotowuje też kromki bułki wrocławskiej, smarując je masłem. Obie potrawy mogą być  podane na podwieczorek.

Porządkowanie miejsca  pracy.

5 .Praca plastyczna

Pokoloruj rysunek według kodu

 

 

 Czwartek 1.04.2021r.

 Temat: Śmigus – dyngus

Cele główne :
– rozwijanie mowy

– zapoznanie ze zwyczajem oblewania się wodą w lany poniedziałek,

– zapoznanie z nazwą nowego miesiąca.

– rozwijanie sprawności fizycznych

 

Przebieg dnia

I

 

 1. Wprowadzenie nazwy aktualnego miesiąca – kwiecień.

Rozmowa na temat miesięcy.

– Jaki miesiąc się skończył?

– Jaki się rozpoczął?

2.Słuchanie fragmentu wiersza A. Nosalskiego O dwunastu braciach.

Kwiecień nie czeka.

bardzo się spieszy,

aby na drzewach

listki rozwiesić,

pierwsze warzywa

zasiać w ogrodzie,

po czym z uśmiechem od nas odchodzi

Rozmowa na temat wiersza.

– O którym miesiącu jest mowa w wierszu?

– Dlaczego kwiecień się spieszy?

– Kiedy od nas odchodzi?

– Jak myślicie, dlaczego miesiąc ma taką nazwę?

Przypomnienie przysłowia o Kwietniu.

Kwiecień – plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata.

  1. Wyjaśnienie znaczenia przysłowia.
  2. Śpiewanie przysłowia na wymyślone melodie.
  3. Liczenie słów w przysłowiu.
  4. Rytmizowanie przysłowia – wyklaskiwanie

Ćwiczenia  gimnastyczne – zestaw nr.30

Tamburyn, bębenek ,koszyk, piłeczka dla każdego dziecka

Zabawa orientacyjno – porządkowa – pokaż pisankę

– Dzieci biegają po sali. Na hasło: Pokaż pisankę, zatrzymują się i pokazują piłeczki trzymane w dłoniach wyciągniętych w stronę rodzica.

 Ćwiczenia dużych grup mięśniowych– Wysoko – nisko.

Dzieci stoją w rozsypce. Na hasło: Wysoko – stają na palcach, wyciągają ku górze ręce z piłeczkami. Na hasło: – Nisko – wykonują przysiadł podparty, stukając piłeczkami w podłogę.

 Ćwiczenia tułowia.

Dzieci w siadzie skrzyżnym, toczą wokół siebie piłeczki. Na sygnał ( tamburyn) zmieniają kierunek toczenia.

– Zabawa ruchowa z elementem skoku – Przeskocz piłeczkę.

Dzieci wykonują przeskoki obunóż przez położoną na podłodze piłeczkę

Zabawa bieżna – Wesołe kurczątka.

Dzieci dobierają się parami, stają jedno za drugim. Pierwsze kurczątko przy dźwiękach tamburynu odbiega od drugiego, które stoi w miejscu. Kiedy zabrzmią dźwięki bębenka, pierwsze kurczątko zatrzymuje się, a drugie dobiega do pierwszego i staje za nimi. Podczas powtórzenia zabawy drugie kurczątko staje  się pierwszym i prowadzi.

– Marsz po obwodzie koła – Spacer baranków.

Dzieci maszerują po kole i rytmizują tekst: Bielutkie baranki sobie spacerują, na Wielkanoc wyczekują, trzymając rękę przy oczkach; rozglądają się na boki, cicho, pobekując: – Bee, bee, bee.

Swobodny marsz po kole. Odłożenie piłeczek do koszyka.

 3. Słuchanie wiersza Władysława Broniewskiego Śmigus..

Śmigus! Dyngus! Na uciechę
z kubła wodę lej ze śmiechem!
Jak nie kubła, to ze dzbana,
śmigus-dyngus dziś od rana!
Staropolski to obyczaj,
żebyś wiedział i nie krzyczał,
gdy w Wielkanoc, w drugie święto,
będziesz kurtkę miała zmokniętą

Rodzic zadaje pytania do wiersza
− Co to jest śmigus-dyngus?
− Co to znaczy staropolski obyczaj?
− Kiedy obchodzi się śmigus-dyngus?

Wyjaśnienie na czym polega śmigus-dyngus i w jaki sposób tradycja ta jest kultywowana w miastach i na wsiach. Uświadomienie konsekwencji przesadnego oblewania się wodą oraz robienia tego w nieodpowiednich miejscach . Wyjaśnienie, jak rozumiany był ten zwyczaj dawniej.
Kiedyś były to dwa różne obyczaje wielkanocne. Jednym z nich był dyngus, który polegał na tym, że młodzież chodziła po domach i zbierała datki w postaci jajek, wędlin, ciast itp. Śmigus natomiast miał odmienny charakter i polegał na uderzeniu na szczęście rózgą wierzbową z baziami. Rózga ta była wcześniej święcona w Niedziele Palmową.

Zabawa ruchowa śmigus-dyngus

Dzieci maszerują parami po obwodzie koła podczas recytacji przez N. wiersz Władysława Broniewskiego Śmigus.  Na słowo: Śmigus –  klaszczą w  ręce, na słowo: Dyngus – tupią. Po skończonej recytacji naśladują w parach polewanie się wodą.

4.Praca plastyczna

 

 

 

Łukasz sadzi owies i rzeżuchę.

 

Środa 31.03.2021r.

Temat: Wielkanoc za pasem

Cele główne:

– rozwijanie mowy

-rozwijanie sprawności fizycznych

– zapoznanie ze sposobem sadzenia rzeżuchy

Przebieg dnia

I

1.Słuchanie wiersza pt. „Wielkanoc” B. Formy i rozmowa na temat wielkanocnych zwyczajów wymienionych w wierszu.

Święta za pasem,
do pracy się bierzemy,
mazurki i baby
smaczne upieczemy.

Pisanki, kraszanki
razem dziś robimy,
wszystkie kolorowe,
bardzo się cieszymy.

Upiekliśmy z ciasta
baranka, zajączka,
z posianej rzeżuchy
będzie piękna łączka

W glinianym wazonie
bazie i żonkile,
a na nich z papieru
kurczątka przemiłe.

2. „Moje święta”- spróbuj odpowiedzieć na pytania

– jak spędzę święta?

– jak przygotuję się do Wielkanocy?

– jakie znam potrawy związane z tymi świętami?

– co lubię w Wielkanocy?

Ćwiczenia  gimnastyczne – zestaw nr.15

Rozwijanie świadomości własnego ciała

  • Wirujący bączekdzieci ślizgają się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.
  • Chowamy sięw sadzie, przyciągają kolana do głowy; chowaj głowy; rozprostowują się do pozycji leżącej.
  • Gorąca podłogabiegają z wysokim unoszeniem kolan
  • Na szczudłachchodzą na sztywnych nogach
  • Ugniatamy podłogęw leżeniu na plecach-wciskają wszystkie części ciała w podłogę zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu.
  • Prezes tunel!-dzieci ustawiają się jedno za drugim rozkroku, tworzą tunel między nogami. Ostatnie dziecko przemieszcza się na czworakach pomiędzy nogami dzieci, do przodu i staje jako pierwsze, następnie robi to drugie dziecko itd.
  • Ustawienie jak wyżej; ostatnie dziecko przemieszcza się ślizgiem na plecach pomiędzy nogami dzieci, do przodu, i staje jako pierwszy itd.
  • Pogoń na kolanachdzieci dobierają się parami, jedno ucieka na kolanach, a drugie je goni. Przy powtórzeniu zabawy następuje zmiana ról. Rozwijanie umiejętności dzielenia przestrzeni z innymi przez ćwiczenia w parach: z biernym partnerem, przeciwko partnerowi, razem z partnerem, ćwiczenia w grupie.
  • Przesuwamy partnera jedno dziecko z pary leży przodem, drugie – poprzez chwycenie go za nadgarstki – stara się je przesunąć; potem zamieniają się miejscami.
  • Dzieci w leżeniu tyłem; jedno dziecko z pary chwyta partnera za kostki nóg i stara się go przesunąć; potem zamieniają się miejscami.
  • Prowadzimy niewidomegojedno dziecko zamyka oczy, drugie staje zwrócone twarzą do niego i podaję mu ręce; prowadzi dziecko z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach, a ono się temu poddaje. Potem zamieniają się rolami
  • Przekładamy naleśnik jedno dziecko w leżeniu na brzuchu, przylega do podłoża; partner próbuje przewrócić je na drugą stronę; potem zamieniają się miejscami.
  • Wstajemy razemdzieci siedzą tyłem do siebie, złączone plecami; próbują razem wstać, nie odrywając się od siebie.

Ćwiczymy razemdzieci tworzą koło wiązane, trzymają się za ręce; przykucają, a potem podnoszą się do wspięcia na palce i wracają do pozycji wyjściowej. Dzieci siedzą w kole, w sadzie prostym rozkrocznym, jedną stopą dotykają sąsiada z prawej strony, a drugą – sąsiada z lewej strony; trzymają się za ręce – jednocześnie podnoszą ręce do góry, a następnie wykonują skłon i wracają do pozycji wyjściowej.

3.Rzeżucha w skorupce

Może pięknie udekorować twój wielkanocny stół, a to już najwyższy czas ,żeby ją wysiać.

Potrzebna będzie skorupka jajka. Najlepiej nadaje się do tej dekoracji skorupka z jajka na miękko. Łatwo wydobyć zawartość i zachować większość skorupki w całości. Do oczyszczonej skorupki wkładasz odrobinę waty i nasionka rzeżuchy.

 Możesz narysować na skorupce oczy, buzię, najróżniejsze śmieszne miny. Kilka takich skorupek ustawionych w pomalowanej na zielono toczce po jajkach, będzie wspaniałą ozdobą wielkanocnego stołu.

Do każdego takiego jajka z konkretną miną, możecie wspólnie wymyślać historię np. dać imię i zastanowić się, dlaczego ten jest wesoły, ten zdziwiony itd.

Pomocny może być film

 

4. Gra liczbowa kostką rzucamy- pisanki zbieramy. Pisanki: kolorowe i białe, duża kostka do gry, z kropkami.

R. rozkłada na dywanie, w rzędzie, powycinanie z kartonu kolorowe pisanki i sylwety białych jajeczek. Dzieci kolejno rzucają dużą kostką. Liczą oczka, zbierają tyle jajek, ile wskazuje liczba oczek, i układają je na końcu rzędu pisanek. Jeśli wśród zebranych pisanek znajduje się białe, dzieci je zatrzymują. Zabawa trwa tak długo, aż na dywanie zostaną tylko kolorowe jajka. Na zakończenie dzieci liczą zebrane białe jajka. Dziecko, które ma ich najwięcej, wygrywa.

Praca plastyczna Miłosza

 

Wtorek 30.03.2021r.

Temat: Gipsowe pisanki

Cele główne:

– rozwijanie mowy,

– poznawanie zwyczajów wielkanocnych,

– rozwijanie sprawności fizycznych

– Dostrzeganie rytmu

– rozwijanie sprawności manualnych

 

Przebieg dnia

I

1.Rozmowa na temat pisanek.

 Zdjęcia/obrazki pisanek

R. pyta: − Co to są pisanki?

− Kiedy przygotowujemy pisanki?

− Jak wykonujecie pisanki

2.Słuchanie ciekawostek na temat pisanek

 Legenda głosi, że Maria Magdalena, kiedy szła w niedzielę wielkanocną do grobu Chrystusa, zabrała ze sobą jajka, które miały być posiłkiem dla apostołów. Po spotkaniu Chrystusa, który zmartwychwstał, zauważyła, że jajka zmieniły kolor na czerwony. Od tej pory przyjął się zwyczaj malowania jaj na Wielkanoc. Malowane we wzory jajko nazywa się pisanką, bo zgodnie z tradycją te wzory pisze się rozgrzanym woskiem na jajku, używając lejka ze skuwki od sznurowadeł oraz szpilki do robienia kropek. Gdy jajko z napisanym wzorem zanurzymy w farbie, a potem usuniemy wosk w gorącej wodzie, pozostanie jasny wzór na barwnym tle. Kiedyś pisanki zakopywano pod progami domów, aby zapewniły mieszkańcom szczęście i dostatek. Skorupki jaj wielkanocnych rzucano też pod drzewa owocowe, aby zapobiec szkodnikom i sprowadzić urodzaj. Dziewczęta myły włosy w wodzie, w której gotowano jajka na pisanki, aby bujnie rosły i podobały się chłopcom. W zabawie zwanej walatką lub wybitką toczono po stole pisanki lub uderzano nimi o siebie. Posiadacz stłuczonego jajka tracił je na rzecz właściciela nienaruszonej pisanki. Inną grą było rzucanie pisankami do siebie lub przerzucanie ich przez dachy kościoła.

Ćwiczenia poranne -zestaw nr 30

Tamburyn, bębenek ,koszyk, piłeczka dla każdego dziecka

Zabawa orientacyjno – porządkowa – pokaż pisankę

– Dzieci biegają po sali. Na hasło: Pokaż pisankę, zatrzymują się i pokazują piłeczki trzymane w dłoniach wyciągniętych w stronę rodzica.

Ćwiczenia dużych grup mięśniowych- Wysoko – nisko.

Dzieci stoją w rozsypce. Na hasło: Wysoko – stają na palcach, wyciągają ku górze ręce z piłeczkami. Na hasło: – Nisko – wykonują przysiadł podparty, stukając piłeczkami w podłogę.

Ćwiczenia tułowia.

Dzieci w siadzie skrzyżnym, toczą wokół siebie piłeczki. Na sygnał ( tamburyn) zmieniają kierunek toczenia.

Zabawa ruchowa z elementem skoku – Przeskocz piłeczkę.

Dzieci wykonują przeskoki obunóż przez położoną na podłodze piłeczkę

– Zabawa bieżna – Wesołe kurczątka.

Dzieci dobierają się parami, stają jedno za drugim. Pierwsze kurczątko przy dźwiękach tamburynu odbiega od drugiego, które stoi w miejscu. Kiedy zabrzmią dźwięki bębenka, pierwsze kurczątko zatrzymuje się, a drugie dobiega do pierwszego i staje za nimi. Podczas powtórzenia zabawy drugie kurczątko staje  się pierwszym i prowadzi.

– Marsz po obwodzie koła – Spacer baranków.

Dzieci maszerują po kole i rytmizują tekst: Bielutkie baranki sobie spacerują, na Wielkanoc wyczekują, trzymając rękę przy oczkach; rozglądają się na boki, cicho, pobekując: – Bee, bee, bee.

– Swobodny marsz po kole. Odłożenie piłeczek do koszyka.

3. Rodzic czyta opowiadanie Agaty Widzowskiej” Gipsowe pisanki.”

Zbliżały się święta wielkanocne. Rodzina Ady i Olka zwykle spędzała je razem z babcią i dziadkiem. Niestety, tydzień wcześniej dziadek zagapił się na przelatującego bociana i złamał prawą rękę.

– Ojej! Biedny dziadek. Nie będzie mógł malować z nami pisanek – stwierdziła smutno Ada.

– Nie martwcie się, wymyślimy dziadkowi jakieś zajęcie – odpowiedziała babcia, biegnąc po ścierkę, bo dziadek rozlał herbatę. Posługiwanie się lewą ręką nie wychodziło mu najlepiej. Wszyscy zgodzili się, by spędzić Wielkanoc w domu babci i dziadka, a potem wspólnie ustalili plan przygotowań do świąt. Ada i Olek mieli zrobić pisanki. Mama miała czuwać nad całością i robić kilka rzeczy naraz, bo była wspaniałym organizatorem. Tata miał wspomóc mamę w zakupach, sprzątaniu i przygotowaniu potraw. Jego specjalnością były pieczeń, sałatka jarzynowa i sernik. Tata był też specjalistą od mycia okien i robił to szybko i sprawnie, pogwizdując przy tym jak skowronek. Zadaniem babci były dekoracje i przygotowanie świeżych kwiatów. Dziadek… Dziadek miał za zadanie leżeć i odpoczywać, bo „musi się oszczędzać”. Tak stwierdziła babcia. Wszyscy zabrali się do pracy. Dzieci z pomocą mamy ugotowały jajka na dwa sposoby: część w łupinach cebuli, część w wywarze z buraków. Cebulowe jaja miały kolor brązowy, a buraczane – różowy.

– Takie pisanki nazywają się kraszanki – wyjaśniła mama.

– Możemy pokolorować je we wzorki cienkim białym pisakiem lub wydrapać na nich wzorki.

– Wtedy będą drapanki – dodała babcia.

– A czy wiecie, jak zabarwić jajka na kolory żółty, zielony lub czarny? – zapytał dziadek. – Pomalować farbami plakatowymi – odpowiedział Olek.

– A gdybyście nie mieli farb? – Hm, to nie wiemy…

– Kolor zielony uzyskamy z liści pokrzywy, a czarny z owoców czarnego bzu lub łupin orzecha włoskiego.

Aha! Żółty – z suszonych kwiatów jaskrów polnych. Wystarczy dorzucić je do wody i ugotować w niej jajka.

Babcia mrugnęła do wnuków i po chwili przyniosła im kwiaty narcyzów. Miała też przygotowaną, samodzielnie wyhodowaną rzeżuchę. Zrobiła z niej piękne dekoracje. Wyglądały jak małe łączki, a na nich siedziały żółte kurczaczki zrobione z papieru. Z ogrodowej szklarni babcia przyniosła pachnące hiacynty w doniczkach i pęki białych tulipanów. Przygotowała też biały obrus. W wazonach stały kosmate bazie, nazywane przez Adę „szarymi kotkami”.

Kiedy okna lśniły już czystością, tata zabrał się do pieczenia

– A czy wiecie, że można upiec sernik z dodatkiem ziemniaków? – zapytał dziadek.

– Coś ty, dziadku! Przecież sernik robi się z sera, masła i jajek – zauważyła Ad

– A nieprawda! Moja mama piekła pyszny sernik z dodatkiem kilku ugotowanych ziemniaków. Oczywiście twarogu było dwa razy więcej, ale te ziemniaki nadawały sernikowi puszystości. Wszystkie sąsiadki przychodziły do mamy po przepis.

– Oj, to muszę ci taki upiec, kochanie – powiedziała babcia.

– Sam ci upiekę taki sernik, ale bez gipsu – odparł dziadek

– Sernik z gipsem byłby za twardy – roześmiał się tata.

– Ale skoro zachwalasz ten przepis, to zaraz dodam do sernika jednego ziemniaka, bo akurat mam za dużo do sałatki.

Tymczasem mama ugotowała smakowity żurek i zrobiła ciasto na piaskową babę wielkanocną.

Ada i Olek nie mogli się doczekać, kiedy pójdą poświęcić pokarmy.

Z pomocą mamy pięknie przystroili koszyczek, w którym na białej serwetce leżały chleb, jaja, biała kiełbasa, ciasto oraz sól i pieprz.

Całość ozdobili zielonymi gałązkami bukszpanu.

W pierwszy dzień świąt cała rodzina usiądzie przy świątecznym stole i podzieli się jajkiem, symbolem życia.

– Jutro poszukamy jajek schowanych w ogrodzie – przypomniała sobie Ada.

– Zajączek zawsze przynosi dla nas czekoladowe jajka.

– To nie zajączek, tylko mama – odparł Olek, który nie wierzył w opowieści o zajączku przynoszącym prezenty.

– To tylko zabawa.

– A czy wiecie, jak bawiono się dawniej na Wielkanoc? – ożywił się dziadek.

– Ulubioną zabawą było uderzanie o siebie dwoma jajkami, a zwyciężał ten, którego jajko nie zostało rozbite.

– Ojej! To dopiero była jajecznica! – zachichotała Ada.

– Dawniej chodzono po wsi z kogutem, który był symbolem urodzaju. Później prawdziwe ptaki zastąpiły kogutki gliniane lub drewniane.

– A śmigus-dyngus też był? – zapytał Olek.

– Był, ale nie mówiono dyngus, tylko wykup.

Chłopcy chodzili po wsi i w zamian za śpiew domagali się zapłaty, czyli wykupu w postaci pisanek, słodyczy albo pieniędzy.

– Dziadku, jak ty dużo wiesz – zachwycił się Olek.

– Dziadek nam pomaga we wszystkim! – dodała Ada.

– A przecież ma złamaną rękę.

– Może w nagrodę namalujemy dziadkowi pisanki na gipsie? – zaproponował Olek. I tak też zrobili. Gips dziadka wyglądał naprawdę świątecznie.

– Kochani – powiedział zadowolony dziadek. – Mam do was wielką prośbę. Sernik się piecze, babka piaskowa rośnie, a jajka są pokolorowane. Usiądźmy w ogrodzie, popatrzmy w niebo i pomyślmy o tym, co jest najważniejsze.

– O czym, dziadku?

– Jak to o czym? O życiu i o miłości – odpowiedział dziadek i podrapał się lewą ręką.

Rozmowa na temat opowiadania.

Gdzie rodzina Olka i Ady spędziła Wielkanoc?

− Co się stało dziadkowi? Dlaczego?

− Jakie zadania mieli do wykonania podczas przygotowań do świąt Olek i Ada, rodzice i dziadkowie?

− Czym babcia ozdobiła stół?

− Jakie rady dawał dziadek?

− Czy tata i mama wywiązali się z zadań?

− Co według dziadka jest najważniejsze?

 4. Dostrzeganie rytmu w układzie kolorowych, papierowych pisanek i kontynuowanie go.

R. Układa ciąg rytmiczny z papierowych, kolorowych pisanek. Dzieci, po dostrzeżeniu rytmu, kontynuująco go, układając odpowiednie sylwety. Np. pisanki: czerwona, niebieska, pomarańczowa, czerwona, niebieska pomarańczowa, czerwona, niebieska, pomarańczowa ( zawsze trzy sekwencje).

5. Zabawa z wykorzystaniem tekstu rymowanki.

Jajeczko, jajeczko,

Jesteś pisaneczką.

Dzieci wypowiadają rymowankę, dzieląc słowa na sylaby i łącząc te czynności z odpowiednimi ruchami: jedna sylaba – przysiad, druga – wyprost (naprzemiennie).

 6.Zabawa ruchowa- Pokaż pisankę

Dzieci poruszają się po Sali. Na hasło: Pokaż pisankę, zatrzymują się i pokazują na niby trzymaną w dłoniach pisankę, Chętnie dziecko opowiada o swojej pisance.

7. Praca plastyczna

Prace wielkanocne Filipa i Marceliny

Prace Wielkanocne Miłosza

Prace Wielkanocne Łukasza

Prace Mileny i Julii

 

Poniedziałek 29 .03. 2021 r.

Temat: Symbole wielkanocne

Cele główne

  • wzbogacanie wiadomości na temat zwyczajów wielkanocnych,
  • rozwijanie mowy,
  • zachęcenie do podejmowania działalności plastycznej,
  • rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.
  • zapoznanie z literą j: małą i wielką, drukowaną,

 1. Utrwalenie wiadomości na temat : Co powinno znaleźć się w wielkanocnym koszyku?

Rozmowa swobodna z dzieckiem, na podstawie ilustracji. Wyjaśnienie dziecku dlaczego do koszyczka wkładamy takie a nie inne produkty, co one symbolizują?                                                  Przypomni nam o tym krótki filmik.

https://youtu.be/84MQP7KNC2g

Symbole wielkanocne i ich znaczenie

Koszyczki, z którymi wierni udają się do kościoła dzień przed Wielką Nocą, w celu poświęcenia pokarmu, przybierają różnorodne formy. Każdy przyozdabia święconkę według własnego uznania. Jednak, bez względu na wygląd, zawartość koszyczka zawsze jest bardzo podobna. Na jego podstawowe wypełnienie składa się 7 produktów: jajka, sól i pieprz, chleb, wędlina, chrzan, baranek i słodka babka. Wszystkie te symbole świąt wielkanocnych mają swoje konkretne znaczenie nierozerwalnie związane z religią chrześcijańską:

  • jajka – jest to najważniejszy symbol wielkanocny, ponieważ oznacza triumf życia nad śmiercią i początek nowego życia, a więc jest ściśle związany ze Zmartwychwstaniem Jezusa. Oprócz kolorowych pisanek, bardzo ważne jest włożenie do koszyczka przynajmniej jednego świeżo ugotowanego jajka, którym należy się podzielić ze wszystkimi domownikami podczas uroczystego śniadania wielkanocnego, podobnie jak robi się to opłatkiem w trakcie wigilii Bożego Narodzenia;
  • pieprz i sól – symbolizują oczyszczenie, prawdę i życie w prostocie. Dodatkowo, sól chroni jedzenie przed zepsuciem;
  • chleb – włożony do święconki ma zapewnić dobrobyt i pomyślność
  • wędlina – oraz kiełbasa symbolizują zdrowie, płodność i dostatek materialny;
  • chrzan – to symbol zdrowia i siły fizycznej,
  • baranek – jest ważnym symbolem dla chrześcijan, ponieważ oznacza odkupienie grzeszników i przezwyciężenie zła. Najczęściej jest w postaci słodkiej figurki, czekoladowej albo cukrowej. Można też spotkać baranki wykonane z masła;
  • słodka babka – albo kawałek innego ciasta symbolizuje ogólnie pojęte umiejętności i doskonałości.

Ważnym symbolem umieszczanym w święconce jest również zielony bukszpan, którego znaczenie jest związane z przyrodą i światem. W niektórych koszyczkach pojawia się także słodki, najczęściej czekoladowy, zajączek, który wywodzi się z wielkanocnych obyczajów obchodzonych na Śląsku. Symbolizuje on wiosnę i budzenie się do życia, a więc oznacza początek nowego istnienia.

2.Zabawy i ćwiczenia z literą j.

  • Oglądanie zdjęć jagód.
  • Opisywanie wyglądu jagód.
  • Dzielenie słowa jagody na sylaby.
  • Co słyszycie na początku słowa jagody?
  • Podział na sylaby nazw obrazków, które rozpoczynają się głoską j.
  •   Dzieci starsze: przygotowujemy: K.PR. Odkrywam siebie. Przygotowanie do czytania,pisania,liczenia, s. 39.  Pokaz litery j, J
  • Odczytanie wyrazu z R. Odszukanie na ostatniej karcie takiego samego wyrazu.
  • Wycięcie go i przyklejenie na nim. Pokolorowanie rysunku.
  • Ozdobienie liter j, J.
  • Odszukanie wśród podanych wyrazów wyrazu jagody. Podkreślenie go. Liczenie podkreślonych wyrazów.

Dzieci młodsze zachęcam do pokolorowania obrazka z literką j

 Zachęcam wszystkie dzieci do utrwalenia poznanych sylab : Rodzic drukuje karty pracy a dziecko wycina nożyczkami jajka z  sylabami, następnie każde jajko rozcinamy po wykropkowanych liniach . Sylaby rozsypujemy na stole a dziecko wyszukuje małych i wielkich sylab tworząc pary  np. PA-pa, MA-ma i układa je na kartce z szablonami pustych jajek. Jajka z sylabami można pokolorować i w wolnych chwilach utrwalać czytanie.

3.Zabawa muzyczno-ruchowa Aerobik.

Nagranie muzyki tanecznej, odtwarzacz CD. Rodzic przy nagraniu muzyki tanecznej wykonuje ruchy – podskoki, skłony w przód, skłony w bok, obroty, wymachy ramion, a dziecko go naśladuje. Następnie recytujemy tekst wraz z pokazem wymienionych ruchów.

Gimnastyka to zabawa,

ale także ważna sprawa,

bo to sposób jest jedyny,

żeby silnym być i zwinnym.

Skłony, skoki i przysiady

trzeba ćwiczyć – nie da rady!

To dla zdrowia i urody

niezawodne są metody.

4. Działalność plastyczna – Wykonanie zajączka wielkanocnego.

Materiały potrzebne do wykonania zajączka:  Skarpetka dziecięca , ryż, piasek lub kasza, sznurek, wstążeczka, nożyczki, rolka z szeroką taśmą klejącą, łyżka lub łopatka, pojemnik, marker. Przygotowujemy  skarpetkę,  na środku stołu ustawiamy pojemnik z piaskiem, ryżem lub kaszą. Dziecko przeciąga skarpetkę przez otwór w rolce i nakłada na nią skarpetkę. Napełnia skarpetkę mniej więcej do połowy (np. do zaznaczonej na materiale pięty) piaskiem, ryżem lub kaszą. Następnie z pomocą R., formuje zajączka – ściska ręką skarpetkę mniej więcej w połowie tak, aby piasek przesunął się do zaznaczonej na materiale pięty (to będzie głowa), i zawiązuje sznurkiem w dwóch miejscach – nad głową i w miejscu, gdzie znajduje się ślad po naciśnięciu. Górę skarpetki przecina nożyczkami na środku – tak powstaną uszy. (R. może je również ściąć do szpica). Wokół szyi zawiązuje, z pomocą R , kolorową wstążeczkę i maluje flamastrami oczy i pyszczek. Nadaje swojemu zajączkowi imię.

Można podpatrzeć sposób wykonania na stronie internetowej, poniżej zamieszczam link.

https://www.youtube.com/watch?v=wAVTm1nNFx8

Jeżeli uda się komuś zrobić zajączka to prosimy o zdjęcia i przesłanie ich na e-mail wychowawców grupy.

5. Nauka na pamięć rymowanki Iwony Fabiszewskiej Wielkanocne jajka.

Dziecko wycina  z papieru sylwety jajek (rysuje na nich wzory:  ciapki, paski, kropki, kwiatki). Rodzic  mówi dziecku  rymowankę, pokazując jednocześnie sylwety jajek pomalowane: w paski, w ciapki,      w kropki, w kwiatki.

Pisanki to jajka malowane.

Różnymi wzorami są ozdabiane.

Mogą być w paski, mogą być w ciapki,

mogą być w kropki, mogą być w kwiatki.

Więc dziś pisankę pomalujemy,

potem do domu ją zaniesiemy.

 Rozmowa na temat rymowanki.

  1. zadaje pytania:

−− O czym była ta rymowanka?

−− Jak były pomalowane jajka?

−− Jak jeszcze inaczej można ozdobić jajka?

Dziecko powtarza za rodzicem tekst i próbuje samodzielnie recytować. Rymowankę można powtarzać w ciągu całego dnia.

Można także zaproponować dziecku słuchanie piosenki: pt. „Skacze drogą zając” a  następnie przeprowadzić krótką rozmowę na temat treści utworu.

https://www.youtube.com/watch?v=GDLsgNR5Xo8

 26.03.2021

Piątek

Temat: Bajeczka wielkanocna

Cele główne:

− rozwijanie mowy

− ćwiczenia spostrzegawczości.

Cele operacyjne:

Dziecko:

− wypowiada się na temat opowiadania,

− dostrzega różnice w wyglądzie pisanek.

                                              Przebieg dnia

                                                            I

  • Karta pracy, cz. 3, nr 61. dz.5 letnie

− Obejrzyjcie obrazki. Zaznaczcie dziewięć różnic między nimi.

  • Karta pracy, cz. 2, nr 23. dz.4 letnie

– Odszukajcie w naklejkach zdjęcia przedstawiające skowronka i przebiśniegi. Naklejcie skowronka na wierzbie, a przebiśniegi- pod wierzbą.

  • Ćwiczenia poranne – zestaw 25

                                                            II

Zajęcia 1. Słuchanie opowiadania Agnieszki Galicy Bajeczka wielkanocna

  • Zabawa Zaczarowane zwierzątka wielkanocne.

 Szarfy w trzech kolorach.

Dzieci dzielą się na trzy grupy: grupa pierwsza – zajączki, druga – baranki, trzecia – kurczątka. Członkowie pierwszej grupy otrzymują niebieskie szarfy, drugiej – zielone, a trzeciej – żółte. Wszystkie dzieci siadają w wybranych miejscach sali i nieruchomieją. Gdy usłyszą słowa: Baranki wielkanocne – wówczas biegają na czworakach po sali, naśladując głos baranków. Na hasło: : Kurczątka wielkanocne – baranki siadają i nieruchomieją, a zaczynają poruszać się piszczące kurczątka. Poruszają się do czasu, gdy usłyszą słowa Zajączki wielkanocne itd.

  • Słuchanie opowiadania.

Wiosenne Słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.

− Jeszcze chwilę – mruczały wierzbowe Kotki. – Daj nam jeszcze pospać. Dlaczego już musimy wstawać?

A Słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:

− Tak to już jest, że musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.

Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotek, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka − puk, puk! I przygrzewało mocno.

− Stuk, stuk! – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki Kurczaczek.

Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.

− Najwyższy czas – powiedziało. – To dopiero byłby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.

Teraz Słońce zaczęło się rozglądać dookoła po łące, przeczesało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.

− Co się stało, co się stało? – Zajączek przecierał łapką oczy.

− Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.

− Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.

− Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.

− Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.

I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwoneczkiem na szyi. − To już święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę:

− W wielkanocny poranek

dzwoni dzwonkiem Baranek,

a Kurczątko z Zajączkiem

podskakuje na łące.

Wielkanocne Kotki, robiąc miny słodkie,

już wyjrzały z pączka, siedzą na gałązkach,

kiedy będzie Wielkanoc, wierzbę pytają.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Dlaczego słonko obudziło wierzbowe kotki?

− Jakie zwierzątka potem obudziło?

− Dlaczego słonko obudziło zajączka i baranka?

  • Oglądanie wierzbowych gałązek z baziami, głaskanie ich, wyjaśnianie ich nazwy bazie – kotki. Wierzbowe gałązki z baziami.

 

  • Zabawa Prawda czy fałsz?

Dzieci słuchają zdań wypowiadanych przez R. Jeżeli, według nich zdania, są one prawdziwe, wstają, a gdy uważają, że nie są prawdziwe (są fałszywe), tupią nogami w podłogę.

Pisanki to ozdobione jajka.

Do wielkanocnego koszyka obok pisanek kładziemy warzywa.

Baranek wielkanocny może być z ciasta.

Cukrowe zajączki robimy z pietruszki.

W czasie Wielkanocy dzielimy się jajkiem.

Święta wielkanocne są w zimie.

Bazie rosną na wierzbie.

  • Podział na sylaby słów kojarzących się z Wielkanocą.

Pi-san-ki, ba-ra-nek, za-ją-czek, bo-ro-wi-na, ko-szy-czek

Zajęcia 2. Zabawa dydaktyczna Szukamy ukrytych pisanek.

  • Zabawa Gdzie ukryły się pisanki? Tekturowe pisanki (poprzecinane na dwie części), tamburyn. Dzieci siedzą tyłem do R. W tym czasie chowa on w różnych miejscach sali połówki tekturowych pisanek (poprzecinane w różny sposób), tak aby były nieco widoczne. Przy dźwiękach tamburynu przedszkolaki maszerują po sali i rozglądają się. Podczas przerwy w muzyce rozbiegają się i szukają połówek pisanek, zwracając uwagę, w jakich miejscach zostały ukryte.
  • Określają, gdzie znalazły swoje połówki, np.: za wazonem, na biurku, pod serwetką na stole.
  • Dobierają pisanki zgodnie z wzorem przecięcia i składają je w całość.
  • Zabawa Zagubiona pisanka.

Dwa zestawy sylwet pisanek (po sześć sylwet), napisy: To kolorowe pisanki. Pisanki malowali Maciek i Beata.

R.  przypina do tablicy napisy i po dwa zestawy pisanek (po sześć sylwet).

  • R. odczytuje zapisy: To kolorowe pisanki. Pisanki malowali Maciek i Beata (Mogą to robić dzieci sześcioletnie).
  • Dzieci omawiają wygląd pisanek w pierwszym zestawie, który należy do Beaty.
  • R.  informuje dzieci, że znalazła się wśród nich pisanka wykonana przez Maćka. Prosi dzieci, aby ją odszukały, słuchając jego poleceń. Np. R. mówi: Pisanki Maćka mają:

znak serca – dzieci odkładają z zestawu pisankę, która nie ma serca,

znak trójkąta – dzieci odkładają pisankę, która nie ma trójkąta,

znak koła – dzieci odkładają pisankę, która nie ma koła,

znak gwiazdki – dzieci odkładają pisankę, która nie ma gwiazdki,

znak tulipana – dzieci odkładają pisankę, która nie ma tulipana. Kiedy zostanie jedna pisanka, dzieci odgadują, że należy ona do Maćka. Określają, jaki znak jeszcze na niej występuje (słoneczko).

  • Analogicznie odbywa się analizowanie zestawu pisanek należących do Maćka. Dzieci odszukują znajdującą się wśród nich pisankę Beaty. Np. R. mówi: Pisanka Beaty ma:

znak listka – dzieci odkładają pisankę, która nie ma listka,

znak grzybka – dzieci odkładają pisankę, która nie ma grzybka,

znak kwadratu – dzieci odkładają pisankę, która nie ma kwadratu,

znak fali – dzieci odkładają pisankę, która nie ma fali,

znak kwiatka – dzieci odkładają pisankę, która nie ma kwiatka.

Zostaje jedna pisanka. Dzieci odgadują, że to pisanka Beaty. Określają, jaki jeszcze znak się na niej znajduje (chmurka).

                                                  III

  • Składanie w całość pociętych kartek świątecznych.

 Pocięte kartki świąteczne.

  • Rozwiązywanie zadań tekstowych na dodawanie i na odejmowanie w zakresie 10.
  • Rozwiązywanie zadań tekstowych metodą symulacji.

Liczmany, kartoniki z liczbami od 1 do 10, kartoniki ze znakami.

Dzieci mają liczmany, kartoniki z liczbami, znakami. R. mówi zadania, dzieci ilustrują je za pomocą liczmanów, układają działania i je odczytują. Na zakończenie udzielają odpowiedzi na zadane pytania. − W koszyczku były 4 pisanki. Mama dołożyła jeszcze 6 pisanek. Ile jest teraz pisanek w koszyczku? Dzieci biorą 4 liczmany, kładą je przed sobą. Potem dokładają 6 liczmanów. Liczą wszystkie liczmany i układają działanie:

                                                     4 + 6 = 10

które głośno odczytują, a potem udzielają odpowiedzi na pytanie. − Lenka miała 10 pisanek. 7 pisanek dała babci i dziadkowi. Ile pisanek jej zostało? Dzieci układają przed sobą 10 liczmanów. Potem odsuwają 7 liczmanów. Liczą pozostałe liczmany, układają działanie, głośno je odczytują, odpowiadają na pytanie.

                                                         10 – 7 = 3 .

Praca plastyczna wykonaniu Filipa i Marceliny

Prace plastyczne  Mileny 

Czwartek 25.03.2021

Temat : Kartka wielkanocna

Cele główne:

− rozwijanie sprawności manualnej,

− rozwijanie sprawności fizycznej

Cele operacyjne:

Dziecko:

− wykonuje formę przestrzenną według wzoru,

− aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

                     Przebieg dnia

                                I

  • Karta pracy, cz. 3, nr 60. dz. 5 letnie

Rysujcie po śladach, bez odrywania kredki od karty.

 − Posłuchajcie zagadek Barbary Szelągowskiej. Rozwiążcie je.

  • Karta pracy, cz. 2, nr 22. dz. 4 letnie

Rysujcie po śladach, bez odrywania kredki od karty. Pokoloruj rysunek.

 − Rysujcie po śladach rysunków jajek, mówiąc tekst za mną.

  • Ćwiczenia matematyczne Wielkanocne liczenie. Sylwety pisanek w czterech kolorach i w dwóch wielkościach, kartoniki z odpowiednią liczbą krążków lub z liczbą, obręcze.
  • Tworzenie kolekcji pisanek na podstawie jednej cechy – koloru. Chętne dzieci otaczają pętlami sylwety pisanek w określonych kolorach, które R. umieścił na tablicy (pisanki są w czterech kolorach). Liczą pisanki w danym kolorze i umieszczają pod pętlą kartonik z odpowiednią liczbą krążków lub z liczbą.
  • Porównywanie liczby pisanek w poszczególnych pętlach. Dzieci określają, których pisanek jest najwięcej, których – najmniej i o ile więcej, o ile mniej.
  • Tworzenie kolekcji pisanek na podstawie dwóch cech – koloru i wielkości. R. przygotowuje obręcze oraz sylwety pisanek (duże i małe) w różnych kolorach. Dzieci wkładają do obręczy sylwety, które spełniają podane przez R. kryteria, np.: są duże i czerwone, są małe i zielone.
  • Ćwiczenia poranne – zestaw 25 .

                                                   II

 Zajęcia 1. Kartka wielkanocna – wykonywanie ozdoby świątecznej na stół wielkanocny.

  • Słuchanie wiersza Agnieszki Galicy Piosenka wielkanocna.

Idą święta, wielkanocne idą święta.

O tych świętach każdy zająć pamięta.

Do koszyczka zapakuje słodycze

I na święta ci przyniesie moc życzeń.

Idą święta, wielkanocne idą święta.

O tych świętach i kurczątko pamięta.

W żółte piórka się ubierze, wesołe,

wśród pisanek będzie biegać po stole.

Idą święta, wielkanocne idą święta.

O tych świętach nasz baranek pamięta.

Ma na szyi mały dzwonek dźwięczący,

będzie dzwonił, będzie skakał po łące.

  • Wypowiedzi dzieci na temat zwierząt wymienionych w utworze oraz ich sposobów przygotowań do świąt.
  • Wypowiedzi dzieci na temat przygotowań do świąt w ich domach.
  • Ćwiczenia słowne Układamy rymy.

R. wypowiada krótkie teksty, do których dzieci wymyślają rymujące się słowa, np.

Ten kurczaczek to malutki… (zwierzaczek).

 To kurczątko to milutkie… (pisklątko).

Mama kokoszeczka znosiła śliczne… (jajeczka).

Malutkie kureczki są jak żółciutkie… (kuleczki).

Malujemy jajeczka w złote gwiazdki i… (słoneczka).

Małe kurczaczki mają mięciutkie… (kubraczki).

Następnie dzieci same układają swoje rymy związane z tematyką świąteczną.

  • Zabawa ruchowa przy nagraniu utworu Modesta Musorgskiego Kurczątka i kury z cyklu Taniec kurcząt w skorupkach.

Nagranie fragmentu utworu Modesta Musorgskiego Kurczątka i kury z cyklu Taniec kurcząt w skorupkach,

R. dzieli dzieci na dwie grupy. Pierwsza to kury, które poruszają się przy muzyce, kołysząc się na boki i wołając: Ko, ko, ko… Za nimi drobnymi kroczkami biegną dzieci z drugiej grupy, które są kurczątkami, i wołają: Pi, pi, pi… W pewnej chwili kury zatrzymują się, nasłuchują, naśladują rękami machanie skrzydłami – zbliża się niebezpieczeństwo. Kurczątka przykucają za kurami i tulą się do siebie. Kiedy muzyka się powtarza, ptaki ponownie spacerują. Przy powtórzeniu zabawy następuje zmiana ról.

  • Wykonywanie kartki świątecznej, która ozdobi świąteczny stół w domach dzieci

– praca plastyczna

 

  • Zabawa ruchowa Podrzucone jajko (według wiersza Teresy Fiutowskiej).

Szarfy, kasztany.

Dzieci są kurkami. Stoją na obwodzie koła, za sobą mają ułożone szarfy – gniazda. Przed rozpoczęciem zabawy wkładają do gniazd określoną przez R. liczbę jajek (kasztanów) i ustawiają się plecami do nich. Jedno wybrane dziecko jest kukułką. Ma jedno jajko (kasztan), które chce podrzucić do gniazda wybranej kurce. W tym celu chodzi za ich gniazdami podczas rymowanki. 95 Lata kukułka dookoła, swoje jajeczko zostawi w nich do ptasich gniazdek zagląda, i będzie o nie spokojna. Czasami przykuca, aby zmylić kurki, aż w końcu podrzuca swoje jajko do któregoś gniazda. Kurki odwracają się po przejściu za nimi kukułki i sprawdzają liczbę jajek. Ta, która dostrzeże, że ma ich o jedno więcej, goni kukułkę, która stara się obiec koło i stanąć przed gniazdem kurki, która ją goni. Następuje zmiana ról. Za każdym razem R. zmienia liczbę jajek w gniazdach.

  • Zabawy pisankami.

Papierowe sylwety pisanek.

Dzieci otrzymują papierowe sylwety pisanek (po dziesięć). R. mówi rymowankę, a dzieci ilustrują ją sylwetami pisanek, dodają i podają wynik. Np.

W lewej ręce pięć pisanek mam.

W prawej ręce trzy pisanki mam.

Pisanki tu, pisanki tam.

Ile razem pisanek mam?

W lewej ręce pięć pisanek mam.

W prawej ręce pięć pisanek mam.

Pisanki tu, pisanki tam. Ile razem pisanek mam?

 

 

24.03( środa)

Temat: Pisanki wielkanocne

Cele główne:

rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego,

Cele operacyjne:

Dziecko:

układa obrazki historyjki według kolejności zdarzeń,

Rozwijane kompetencje kluczowe:

w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

matematyczne oraz kompetencje w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii,

osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,

obywatelskie,

w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Zabawa badawcza Poznajemy budowę jajka.

Jajka: kurze, przepiórcze, strusie (lub ich obrazki), jajka kurze – gotowane i surowe.

Dzieci oglądają jajka: kurze, przepiórcze i strusie (lub ich obrazki) przyniesione przez R., porównują ich wielkość i kolorystykę, wypowiadają się na temat ich kształtu; podają przykłady

zwierząt, które wykluwają się z jajek.

R. rozbija przed dziećmi jajko. Dzieci oglądają jego zawartość, nazywają poszczególne części

składowe: skorupka, białko, żółtko.

R. zwraca uwagę na zarodek i wyjaśnia dzieciom, że kurczątka wykluwają się z jajek, w których

są zarodki.

R pokazuje dzieciom dwa jednakowe jajka. Prosi, aby zastanowiły się, po czym można

poznać, że jedno z nich jest surowe, a drugie – gotowane. Dzieci podają swoje propozycje.

Następnie R. wprawia oba jajka w ruch obrotowy. Dzieci obserwują poruszające się

jajka i określają, które z nich kręci się szybciej. Rozbijają jajko i sprawdzają, czy miały rację.

(R. wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje, że jajko gotowane wprawione w ruch porusza się

szybciej).

Oglądanie pocztówek i obrazków związanych z Wielkanocą; zwracanie uwagi na powtarzające

się na nich elementy, wypowiadanie się na ich temat.

Pocztówki, obrazki związane z Wielkanoc

•     Tworzenie wyrazów z liter i sylab. Czytanie ich.

Ćwiczenia poranne wg przerabianego zestawu.

Zajęcia 1. Historyjka obrazkowa Przygoda wielkanocna.

Oglądanie jaja kurzego, podawanie go sobie z rąk do rąk.

Jajo kurze.

Kreślenie w powietrzu kształtu jajka: dużego, a potem – małego.

Słuchanie kilku ciekawostek na temat pisanek.

Zwyczaj zdobienia jaj w czasie Wielkanocy ma w Polsce długą tradycję (od X wieku). Najpopularniejszą

i najstarszą techniką zdobienia jaj jest technika batikowa polegająca na nanoszeniu

wosku przy użyciu tak zwanego pisaka (małego lejka z blachy, osadzonego na patyczku) lub

przy użyciu szpilki.

Do innych technik należy wyskrobywanie wzorów przy użyciu ostrego narzędzia; oklejanie jaj

wycinankami z papieru, tkaniną; malowanie farbami różnego rodzaju oraz wytrawianie wzorów

kwasem (dawniej z kiszonej kapusty, obecnie – kwasem solnym).

Karta pracy, cz. 3, nr 58.

Obejrzyjcie obrazki. Zaznaczcie kolejność zdarzeń

w historyjce, rysując w okienkach przy obrazkach odpowiednią

liczbę kropek lub pisząc właściwe liczby.

Opowiedzcie historyjkę.

Zabawa orientacyjno-porządkowa Pokaż pisankę.

Dzieci biegają po sali przy dźwiękach dowolnej muzyki.

Podczas przerwy w muzyce zatrzymują się i pokazują

trzymaną na niby w dłoni pisankę.

Zabawy na świeżym powietrzu

Zabawa z elementem dramy – Kwoka i kurczątka.

Rodzic jest kwoką, za którą idą kurczęta. Kwoka

wymyśla sposób, w jaki jej dzieci (kurczęta) będą się

poruszały, np. idzie w przysiadzie, na palcach, podskakując.

Zabawa z zastosowaniem rymowanki.

Dzieci chodzą po kole, powtarzają za R. rymowankę, pokazując odpowiednią liczbę palców.

Raz, dwa, trzy,

tę pisankę weźmiesz ty.

Cztery, pięć, sześć,

nie próbuj jej zgnieść.

Siedem, osiem, dziewięć, dziesięć,

nie daj się kolorom zwieść.

Zajęcie 2

Wysiewanie w doniczkach lub skrzynkach zboża i rzeżuchy (w ziemi i na wacie).

Oglądanie nasion zboża i rzeżuchy; porównywanie ich wyglądu.

Nasiona zboża i rzeżuchy.

Podział na sylaby słów: zboże, rzeżucha.

Podział na głoski słów: zboże, rzeżucha.

Przybliżenie tradycji wysiewania nasion zbóż i rzeżuchy przed Wielkanocą; zaproponowanie

założenia zielonego ogródka.

Wymienianie, co będzie potrzebne do hodowli roślin.

Doniczki, skrzynki, ziemia, wata, nasiona, woda, folia samoprzylepna.

Pokaz sposobu, w jaki wysiewamy nasiona do ziemi i na watę.

Samodzielne działania dzieci .

Wysiewanie nasion do ziemi w skrzynkach lub doniczkach oraz na zmoczoną watę owiniętą

wokół doniczki odwróconej do góry dnem.

Ozdabianie skrzynek (doniczek) elementami wyciętymi z folii samoprzylepnej – symbolami

wielkanocnymi, np.: baziami, barankami, kaczuszkami, kurczątkami, pisankami.

Systematyczne obserwowanie wzrostu roślin, pielęgnowanie ich, degustacja

Karta pracy, cz. 3, nr 59.

Mówcie rymowankę i rysujcie po śladach jajek. Potem mówcie rymowankę i samodzielnie rysujcie kontury jajek. Pokolorujcie rysunki jajek.

Przeczytajcie tekst razem z R. On będzie czytać zdania, wy będziecie je powtarzać. Zilustrujcie przeczytane zdania.

Zabawa ruchowa utrwalająca umiejętność określania położenia przedmiotów w przestrzeni – Zajączki wielkanocne.

Papierowe pisanki wycięte z kolorowych gazet, nożyczki, pluszowy zajączek.

R. rozkłada w pokoju pisanki, wycięte przez niego lub dzieci po liniach konturowych z kolorowych gazet (pisanki powinny być zbliżone wielkością do stóp dziecka). Najpierw R. manipuluje zabawką– pluszowym zajączkiem, sadzając go w różnych miejscach: na pisance, za nią, przed nią, między dwoma pisankami, a dzieci określają, gdzie znajduje się zajączek.Następnie dzieci stają się zajączkami i poruszają się między pisankami. Na hasło: Zajączkina pisanki – stają na pisankach. Na hasło: Zajączki – za pisanki – stają za nimi, zwrócone twarzami do R. Przy powtórzeniach zabawy wykonują kolejne polecenia R.

Wtorek 23.03.2021  

Temat –  Kura, kurczęta i pisanki

Cele główne: 

– wypowiadanie się na temat wysłuchanego utworu

− rozwijanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem.

Cele operacyjne:

Dziecko

− mówi zdaniami rozwiniętymi,

– − ilustruje piosenkę ruchem

Przebieg dnia

Karta pracy, cz. 3, nr 56.  dz. 5 letnie

− Pokolorujcie rysunki jajek jednym kolorem, ale tak, żeby każde jajko było inne. − Połączcie w pary takie same zestawy pisanek.

Karta pracy cz.2 nr.21 dz. 4 letnie

– Popatrzcie na zdjęcia pisanek .W której grupie jest ich najwięcej?

– Policz pisanki w każdej grupie.

Ćwiczenia poranne – zestaw 25

Zajęcia 1. Słuchanie opowiadania Grzegorza Kasdepke  Najpiękniejsze…

Gdakały wniebogłosy ze szczęścia! Spoglądały z miłością na swe jajeczka. Otulały je delikatnie. Nasłuchiwały, czy zza kruchej skorupki nie dobiegnie ich czasem jakiś dźwięk. Jednym słowem, jak wszystkie mamy, robiły sporo zamieszania. − Z mojego jajeczka – gdakała pierwsza kura – wyrośnie najsilniejszy kogucik na całym podwórku! − A z mojego – gdakała druga – najpiękniejsza nioska w całej wsi! Zaś trzecia kura była tak szczęśliwa, że nie wiedziała nawet, czy wolałaby chłopca, czy dziewczynkę. Wszystkie jednak chciały, aby ich dzieci były najpiękniejsze. Postanowiły więc pomalować skorupki jajek najwspanialej, jak tylko potrafiły. − Mój kogucik – gdakała pierwsza kura – będzie czerwony w niebieskie paseczki. − A moja nioska – gdakała druga – będzie różowa w zielone groszki. Zaś trzecia kura nie mogła się zdecydować, czy pomalować jajo na pomarańczowo w brązowe kwadraciki, czy na brązowo w pomarańczowe trójkąciki. Wszystkie były przekonane, że z tak kolorowych jajek wyklują się najpiękniejsze kurczaczki na świecie. I rzeczywiście. Którejś nocy usłyszały jakieś ciche trzaski, jakieś popiskiwania… – zanim się obejrzały, z popękanych, kolorowych skorupek wyskoczyły ich dzieci. − Jaka śliczniutka!… – wygdakała pierwsza kura. − Mój ty kochany!… – rozczuliła się druga. − Chlip, chlip!… – płakała ze szczęścia trzecia kura. A małe kurczaczki, wszystkie żółciutkie, jak gdyby pomalowało je samo słońce, rozejrzały się dookoła i krzyknęły radośnie: „Mamo! Już jestem!”

– Rozmowa na temat opowiadania.

Wypowiedzi dzieci dotyczące utworu; zwracanie uwagi na zachowanie kur, ich pragnienia, sposób ozdabiania jajek; podkreślanie więzi matki z dzieckiem.

– Zabawa z elementem dramy – Narodziny kurczątka.

Dzieci dobierają się parami. Jedno dziecko wciela się w rolę kurczątka znajdującego się w jajku, drugie – kury, jego mamy oczekującej na narodziny swojego dziecka. Odgrywają scenki przedstawiające opiekę kury nad jajkiem, wykluwanie się kurczaczka i powitanie dziecka z matką (bez użycia słów lub z krótkimi dialogami, zgodnie z pomysłami dzieci).

Zabawa ruchowa rozwijająca umiejętność reagowania na zmiany tempa akompaniamentu – Kurczątka i kury.  

Szarfy – zielone i czerwone, nagrania: wolnej muzyki, szybkiej muzyki, odtwarzacz CD. R. wybiera kurki.  

R. wybiera kurki. (Oznacza je zielonymi szarfami). Każda kurka dobiera sobie cztery kurczątka (oznaczone czerwonymi szarfami). Przy nagraniu wolnej muzyki kura prowadzi swoje kurczątka jedno za drugim po sali. Kiedy zabrzmi szybka muzyka, dzieci podają sobie ręce i tańczą w kółeczkach. Podczas powtórzenia zabawy kura zamienia się rolą z jednym ze swoich kurczątek.

Zajęcia 2. Zabawy przy piosence Koszyczek dobrych życzeń 

  • Odtwarzacz CD, nagranie piosenki
  • Słuchanie piosenki  Koszyczek dobrych życzeń
  • http://youtube.com/watch?v=7TZOcP5tKhY&ab_channel=PiterKorn
  • Rozmowa na temat tekstu piosenki

–  Co znajduje się w koszyczku, o którym jest mowa w piosence?

– Co znaczą w piosence słowa koszyczek dobrych życzeń?

  • Utrwalanie pojęć: przygrywka, zwrotka, refren.
  • Zaznaczanie klaśnięciem pierwszej miary taktu podczas zwrotki.
  • Zwracanie uwagi na zmianę metrum w refrenie.
  • Rozmowa na temat piosenki. Wypowiedzi dzieci dotyczące nastroju, tempa, powtarzających się elementów; zwracanie uwagi na występujące postacie i ich rozmowę.
  • Ćwiczenia emisyjne: powtarzanie fragmentów melodii na sylabach: na, na, ba, ba, da, da.
  • Ćwiczenia ruchowe przy akompaniamencie dowolnego instrumentu. Marsz, skoki obunóż, utrwalanie kroków walczyka.
  • Ćwiczenie oddechowe – Baranek.

 Szablony baranka, słomki, skrawki białego papieru.

Dzieci zajmują miejsca przy stolikach. Przed każdym dzieckiem znajduje się szablon baranka. Obok baranka zostają umieszczone małe kawałki białego papieru. Dziecko za pomocą słomki przenosi kawałki papieru na szablon baranka.

  • Zabawa rozwijająca reakcję na zmiany tempa – Kolorowe pisanki.

Tamburyn, obrazek pisanki dla każdego dziecka (pisanki są w różnych kolorach).

R. stuka w tamburyn w umiarkowanym tempie. Dzieci trzymają pisanki przed sobą, blisko ciała i maszerują. R. stuka w tamburyn w szybkim tempie. Dzieci wyciągają przed siebie ręce, w których trzymają pisanki, i biegną drobnymi krokami po okręgu. R. stuka w tamburyn w wolnym tempie. Dzieci unoszą ręce w górę, trzymają pisanki nad głowami i stawiają duże kroki w dowolnych kierunkach. R. potrząsa tamburynem. Dzieci umieszczają szablony pisanek na podłodze – przed sobą.

  • Zabawa przy piosence Koszyczek dobrych życzeń, połączona z grą na instrumentach.

 Obrazki koszyczków w różnych kolorach, nagranie piosenki Koszyczek dobrych życzeń, odtwarzacz CD, instrumenty perkusyjne. 

Dzieci są podzielone na dwie grupy: dzieci wykonujące figury taneczne z koszyczkami, dzieci grające na instrumentach. Dzieci, które tańczą, zajmują miejsca w formie szachownicy, przodem do R. Ustawiają przed sobą kolorowe koszyczki. Z przodu zajmuje miejsce grupa dzieci wykonujących akompaniament do piosenki.

  • Karta pracy, cz. 3, nr 57.
  • Kończenie rysowania kurki i kogucika według wzoru.
  • Kolorowanie jajka znajdującego się po lewej stronie karty w różowe wzorki, a po prawej – w zielone wzorki.

Tydzień IV :  WKRÓTCE WIELKANOC

Poniedziałek 22.03.2021

Temat: PISANKI

Cele główne:

− rozwijanie mowy,

− zapoznanie

Cele operacyjne:

Dziecko:

− odpowiada na pytania dotyczące wiersza,

− rozpoznaje i nazywa literę ł: małą i wielką, drukowaną,

Przebieg zajęć

Proponujemy dziecku następujące zajęcia:

I. Ćwiczenia poranne – zestaw 25.

Tamburyn, bębenek.

  • Ćwiczenia dużych grup mięśniowych Przedświąteczne porządki. Dziecko naśladuje odkurzanie, trzepanie dywanów, mycie okien i wycieranie kurzu z mebli znajdujących się na różnej wysokości.
  • Ćwiczenie nóg Po schodach. Dziecko naśladuje zbieganie po schodach. Biega w miejscu, z wysokim unoszeniem kolan. Potem wchodzi po schodach – maszeruje w miejscu, z wysokim unoszeniem kolan i z przechylaniem się na boki.
  • Czworakowanie Zajączki wielkanocne. Dziecko naśladuje sposób poruszania się zajączków – całe dłonie ma oparte na podłodze, podciąga nogi do rąk. Co pewien czas zatrzymuje się, staje słupka – wykonuje przysiad, palce wskazujące trzyma przy uszach, rozgląda się na boki. Potem zmienia kierunek poruszania się.
  • Bieg Wesołe kurczątka. Dziecko dobiera się parę (rodzeństwo lub Rodzic), stają jedno za drugim. Pierwsze kurczątko przy dźwiękach tamburynu odbiega od drugiego, które stoi w miejscu. Kiedy zabrzmią dźwięki bębenka, pierwsze kurczątko zatrzymuje się, a drugie dobiega do pierwszego i staje za nim. Podczas powtórzenia zabawy drugie kurczątko staje się pierwszym i prowadzi.
  • Marsz po obwodzie koła – Spacer baranków. Dziecko maszeruje po kole i rytmizuje tekst: Bielutkie baranki sobie spacerują, na Wielkanoc wyczekują, trzyma rękę przy oczach, rozglądają się na boki, cicho pobekując: Bee, bee, bee
  • II. Zajęcia 1. Słuchanie wiersza Doroty Gellner Pisanki

Patrzcie, ile na stole pisanek!

Każda ma oczy malowane, naklejane.

Każda ma uśmiech kolorowy

i leży na stole grzecznie,

żeby się nie potłuc przypadkiem

w dzień świąteczny.

Ale pamiętajcie!

Pisanki nie są do  jedzenia.

Z pisanek się wykluwają świąteczne życzenia.

Rozmowa na temat wiersza.

− Co znajduje się na stole?

–  Jak wyglądają pisanki?

–Co wykluje się z pisanek?

Poznawanie ciekawostek na temat pisanek.

  • Dawniej uważano, że pisanki mają magiczną moc, dlatego np. dotykano nimi grzbietów bydła, aby było zdrowe i płodne, toczono je wzdłuż zagonów oziminy, żeby zapewnić sobie dobry urodzaj.
  • Były one darem, który miał zapewnić obdarowanej osobie wszelką pomyślność (także w sprawach sercowych).
  • Pełniły one rolę wykupu w obrzędach wielkanocnych, np.: dyngusa, chodzenia z barankiem lub kurkiem.
  • Ludzie bogaci obdarowywali się drogimi pisankami, ze złota, przyozdobionymi szlachetnymi kamieniami. Francuski jubiler Peter Carl Fabergé wykonał takie drogie pisanki na zamówienie cara Rosji.
  • Pisanki służyły do zabawy zwanej taczanką. Turlało się po stole malowane jaja, zderzając je ze sobą. Wygrywała ta osoba, której pisanka się nie potłukła.

Zabawa ruchowa z elementem turlania – Rozsypane pisanki.

Dziecko delikatnie turla się po podłodze w różnych kierunkach, zwracając uwagę na zachowanie zasad bezpieczeństwa.

Zajęcia 2. Zabawy i ćwiczenia z literą ł.

  • Oglądanie obrazka przedstawiającego wiosenne prace w ogródku.

− Co robimy wiosną w ogródku?

− Jakich narzędzi ogrodniczych potrzebujemy?

− Do czego potrzebujemy wideł, a do czego – motyki?

− Do czego potrzebujemy sekatora, a do czego – grabi i łopaty?

  • Dzielenie słowa łopata na sylaby.

− Co słyszycie na początku słowa łopata?

  • Podział na sylaby nazw obrazków, które rozpoczynają się głoską ł.

Obrazki przedmiotów/zwierząt/roślin, których nazwy rozpoczynają się głoską ł.

Przygotowujemy Karty Pracy- Odkrywam siebie. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 38.- dzieci starsze

  • Pokaz litery ł, Ł drukowanej.
  • Odczytanie wyrazu z Rodzicem. Odszukanie na ostatniej karcie takiego samego wyrazu. Wycięcie go i przyklejenie na nim. Pokolorowanie rysunku. Ozdobienie liter ł, Ł.
  • Odszukanie wśród podanych wyrazów wyrazu łopata. Podkreślanie go. Policzenie podkreślonych wyrazów.

Młodsze dzieci mogą pokolorować nowo poznaną literkę wg zamieszczonego poniżej szablonu.

III. Wykonywanie pisanek według własnych pomysłów.

Przygotowujemy: jajka ugotowane na twardo lub wydmuszki z jajek, kolorowy papier, bibuła, folia samoprzylepna, resztki materiałów, włóczka, elementy świąteczne z  kolorowych gazet, flamastry.

 Rozmowa kierowana prowadzona przez rodzica na temat „ Tradycja dekorowanie jajek na Wielkanoc”.

Na wielkanocnym stole króluje jajko, od wieków uważane za symbol początku i źródło życia. W symbolice chrześcijańskiej zostało skojarzone ze świętem Zmartwychwstania Chrystusa.  W ludowych wierzeniach jajko było lekarstwem na choroby, odczarowywanie uroku, chroniło przed pożarem, zapewniało urodzaj, szczęście i pomyślność. W Wielki Piątek młode dziewczęta zaczynały malować wielkanocne jajka, a w wodzie w której się jajka gotowały myły włosy, wierząc, że będą gęste i lśniące. Nazwa jajek wielkanocnych zależy od sposobu, w jaki zostały ozdobione. Jajka malowane na jeden kolor nosiły nazwy malowanek, kraszanek. Jaja barwiono w naturalnych barwnikach roślinnych, łupiny z cebuli dawały odcienie żółci, brązu i czerwieni, sok z buraków kolor różowy, płatki nagietka kolor niebieski, natomiast wywar z kory dębowej kolor czarny. Jeżeli na jednolitym tle wyskrobano wzór ostrym narzędziem na skorupce – takie jajka nazywano rysowanką lub skrobanką. Pisankami nazywano jajka malowane na jeden kolor lub kilka kolorów z białym wzorem. Takie jajka najpierw pokrywano pszczelim woskiem, a następnie gotowano w barwnikach. Podczas gotowania wosk się wytapia, ale miejsca nim pokryte nie barwiły się. Do pisania (nanoszenia wzorów) używano szpilek, słomek i drewienek. Współcześnie tą nazwą określamy wszystkie jajka wielkanocne barwione i dekorowane. Na wsi panował zwyczaj obdarowywania się pisankami. Dostawali je członkowie rodziny, osoby zaprzyjaźnione. Pisankami dziewczęta wykupywały się przed oblewaniem w Poniedziałek Wielkanocy.

 

Pokaz gotowych pisanek wykonanych przez Rodzica. Wyjaśnianie, w jaki sposób zostały one wykonane. Samodzielne działania dzieci.Oglądanie powstałych prac; umieszczanie ich jako dekoracji w domu.

Karta pracy, cz. 3, nr 55.- Dla dzieci starszych

− Narysujcie w pustych polach pisanki według podanych wzorów. Pokolorujcie rysunki pisanek na podane kolory.

− Podzielcie nazwy zdjęć na sylaby. Narysujcie w polach pod zdjęciami tyle kresek, z ilu sylab składają się te nazwy.

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa Kura i kurczęta. Rodzic odgrywa rolę kury, dzieci to kurczęta. Kura chodzi po pokoju, mówiąc: Ko, ko, ko… Dziecko porusza się wokół niej w dowolnych kierunkach, powtarzając: Pi, pi, pi. Kiedy kura przestanie wydawać odgłosy i przykucnie, kurczątka zbiegają się do niej i przytulają się do siebie. Pozostają przez chwilę w ciszy.

Dziękujemy dziecku za udział w zajęciach.

 

ZABAWY W TEATR Z WYKORZYSTANIEM KUKIEŁEK WYKONANYCH PRZEZ DZIECI 

ZABAWA KARNAWAŁOWA

 

 

 

Dziś dla babci słońce mamy

i całuski dla dziadziusia

dziś życzenia składa wnuczek

 i piosenki śpiewa wnusia.

Aby babcia i dziadziunio 

 w zdrowiu długo żyli

aby uśmiech dla nas mieli

w każdej wolnej chwili.

A dzisiaj bałwanki, bo zima w pełni.

MALUJEMY ZIMĘ.

Wigilia 23.12. 2020 r

Bardzo dziękujemy wszystkim rodzicom za miłą niespodziankę świąteczną i życzymy dużo zdrowia, radości i miłości na te święta.

Łańcuchy na choinkę kleimy.

Robimy choinki.

Mikołajki 2020 w gr. ” Smerfy”

W ramach realizacji projektu „Magiczna Moc Bajek” nasz grupa zrealizowała Moduł  II ” Przyjażń i miłość”. Po przeczytaniu fragmentu utworu A.A Milne „Kubuś Puchatek” dzieci dowiedziały się , że „Prawdziwy przyjaciel to skarb”. Wykonały „Drzewo przyjażni” i” Serduszko dla przyjaciela”. Zapoznały się z sylwetką Reksia bohatera dobranocek i wysłuchały opowiadania „Pogotowie ratunkowe”, które pokazuje przyjacielski stosunek Reksia do świata.

 

Światowy Dzień Pluszowego Misia – wspólne gry i zabawy.

„My Polska ! skarby trzy- bezcenne rzecz oczywista. To hymn narodowy, godło i flaga ojczysta.”

Malujemy jesienny krajobraz za oknem.

Radosne zabawy na powietrzu.

Kasztanowe układanki.

Drodzy rodzice zdjęcia można wysyłać na adres trelqa@wp.pl

DZIĘKUJĘ ZA WSPÓŁPRACĘ. ŻYCZĘ ZDROWYCH, RADOSNYCH I BEZPIECZNYCH WAKACJI. DO ZOBACZENIA WE WRZEŚNIU. A TYM CO IDĄ DO SZKOŁY POWODZENIA !!!

PRACE BŁAŻEJA I HANI.

26.06. 2020 PIĄTEK

Cele główne:

− rozwijanie umiejętności czytania,

− rozwijanie sprawności manualnych.

–  rozwijanie sprawności fizycznej

 Cele operacyjne: dziecko:

− wykonuje ćwiczenia ruchowe

− wykonuje zakładkę

Pisanie szlaczków wymyślonych przez R. po śladzie.

  1. Rozmowa na temat-„ Co wyróżnia Polskę i Polaków?”

− Czy wiecie, co turyści z innych krajów lubią u nas jeść? (Pierogi, kotlet schabowy z kapustą…).

− Gdzie najchętniej jeżdżą? (Do Krakowa, Zakopanego…).

− Z czym mają problem? (Z naszym językiem).

 Dowolny taniec przy piosence –„ Lato, lato”.

  1. Rozmowa na temat książek.

− Z czego robimy książki? − Z czego robimy papier? − Jak nazywają się zakłady produkujące papier?

  1. Układanie reguł.

– Jak dbać o książki? Dziecko podaje sposoby dbania o książki, a R. zapisuje je na kartonie w kształcie rozłożonej książki. Np. • Nie zaginamy rogów. Nie jemy podczas oglądania, czytania. • Ustawiamy w regale. • Zostawiamy w jednym miejscu. • Nie kładziemy na stole pomiędzy jedzeniem.Nie oglądamy, nie czytamy, gdy mamy brudne ręce. • Nie wyrywamy kartek. • Nie rysujemy, nie piszemy po książce. • Używamy zakładki.

  1. Wykonanie zakładki według własnego pomysłu.
  2. Podróżnicy i ich bagaż.
  • Zdjęcia przedstawiające wybranych podróżników. R. pyta dziecko, kto to jest podróżnik, co robi podczas swoich podróży, co przydaje mu się podczas jego podróży. Dziecko wypowiada się. R. pyta, czy zna nazwiska znanych podróżników. Uzupełnia wypowiedzi dziecka. Podaje ciekawostki na temat znanych polskich podróżników, pokazuje ich zdjęcia. Podróżnik to osoba, która odbywa częste i z reguły dalekie wyprawy drogą lądową, morską lub powietrzną do znanych, ale i nieznanych miejsc na świecie. Dawniej znanym podróżnikiem był Krzysztof Kolumb. W Polsce znanymi podróżnikami byli np.: Arkady Fiedler, Czesław Centkiewicz, Tony Halik. Współcześnie do podróżników zaliczyć można, np. Beatę Pawlikowską, Wojciecha Cejrowskiego..
  1. Zabawa-„ Bagaż podróżnika”. Różne torby, w tym podróżne, plecaki, plażowe, walizka, plecak ze stelażem. R. ustawia przed dzieckiem różne torby podróżne. Prosi dziecko o ich nazwanie i opisanie wyglądu. Wprowadza pojęcie bagaż. Następnie dziecko zastanawia się, który bagaż przyda się w którym miejscu letniego wypoczynku
  2. Zabawa rozwijająca umiejętność klasyfikowania i definiowania –„ Powiedz, co wybrałem”. Odgadywanie miejsc letniego wypoczynku po elementach charakterystycznych dla danego środowiska. Wykonywanie zagadek rysunkowych. Obrazki przedstawiające np. muszlę, owcę, oznaczenie szlaku, łódkę itp., dla  dziecka: kredki, kartka. R. układa obrazki przedstawiające np. muszlę, owcę, oznaczenie szlaku, łódkę itp. Dziecko myśli o dowolnym obrazku, rysuje go na kartce, a następnie chowa kartkę. R., zadając pytania, odgaduje, co narysowało dziecko. Przykładowe pytania: Czy to, co narysowałeś, można spotkać w górach (nad morzem, nad jeziorem)? Czy służy do pływania? Dziecko udziela odpowiedzi tak lub nie. R. odgaduje: To jest łódka. Dziecko potwierdza, pokazując narysowany wcześniej obrazek.
  3. Ćwiczenia ruchowe. Trójkąt, koszyk, kolorowe chusteczki szyfonowe (dla dziecka jedna chusteczka).
  • Ćwiczenie wstępne – „Dwójkami zbiórka”! Dziecko spaceruje swobodnie zgodnie z rytmem wygrywanym przez R. na bębenku. Na przerwę w grze R. mówi: Dwójkami zbiórka! Dziecko ustawia się z R ,R. powtarza zabawę kilka razy. Za każdym razem zmienia swoje miejsce. Po ostatnim powtórzeniu dziecko wyjmuje z koszyka chusteczkę szyfonową.
  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania –„ Żabki”. Dziecko jest żabką. Kuca kładzie chusteczkę na dywanie,. Na hasło: Żabki skaczą, wykonuje skok do leżącej chusteczki. R. powtarza zabawę kilka razy.
  • Skrętoskłony „Trawa na wietrze”. Dziecko siedzi w siadzie rozkrocznym, apaszkę trzyma oburącz w górze, jest źdźbłem trawy, wykonuje skrętoskłon raz do jednej, raz do drugiej stopy, starając się nie zginać kolan. Powtarza ćwiczenie kilkakrotnie.
  • Ćwiczenie mięśni grzbietu –„ Kolorowe lato”. Dziecko leży przodem, trzyma apaszkę oburącz przed głową. Unosi głowę, ręce trzyma prosto, ogląda apaszkę – stara się przez chwilę utrzymać taką pozycję. Następnie wraca do leżenia i powtarza ćwiczenie.
  • Ćwiczenie uspokajające –„ Kwiaty w dzień i w nocy”. Dziecko leżą na plecach. Kładzie dłonie na dolnej części brzucha, ściskając apaszkę – kwiaty. Jest dzień, bierze głęboki wdech, oddala dłonie – kwiat rozchyla swoje płatki. Nadchodzi noc, wykonuje wydech – zbliża ponownie dłonie – kwiat zwija swoje płatki. R. powtarza ćwiczenie kilka razy.
  • Marsz z apaszką po obwodzie koła. Dziecko maszeruje po obwodzie koła, licząc od 1 do 10. Na: Dziesięć! unosi rękę z apaszką, mówi: Hej! i puszcza apaszkę na podłogę. Następnie podnosi apaszkę i wkłada ją do koszyka.
  • https://www.youtube.com/watch?v=bugTfbGPzJ4

PRACA HANI. 

25.06. 2020 CZWARTEK

Cele główne:

  • wdrażanie do uważnego słuchania tekstu literackiego,
  • poznawanie świata poprzez doświadczenia własne i innych ludzi,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • zachęcenie do wypowiadania.

Cele operacyjne Dziecko:

  • odpowiada na pytania dotyczące wysłuchanego utworu,
  • wymienia miejsce, które odwiedziła rodzina Olka i Ady,
  • maluje na podkładzie z gazy na zadany temat,
  • opowiada o swoich wymarzonych wakacjach.
  • Samodzielna aktywność poznawcza, oglądanie albumów, książek i czasopism dotyczących samolotów.  R. nawiązuje z dzieckiem rozmowę na temat wakacyjnych podróży. Pyta, czy dziecko, leciało samolotem. Prosi, aby opisało swoje wrażenia. Następnie układa na stole książki, encyklopedie i czasopisma dla dzieci. Dziecko odnajduje w nich zdjęcia przedstawiające różnego rodzaju samoloty. R. zwraca uwagę na samoloty pasażerskie. Przedstawia zalety podróżowania samolotem, jeśli dziecko wcześniej o tym nie powiedziało
  • Zabawy-„ Gdzie pojadę na wakacje”? – rozwijanie umiejętności wypowiadania się. Piłka. Dziecko siedzi na dywanie. R. turla piłkę do dziecka i zadaje pytanie-„ Gdzie pojedziesz na wakacje”? Dziecko chwyta piłkę i udziela odpowiedzi.
  • Zabawa ruchowa z elementem równowagi-„ Samolot”. Bębenek. Dziecko przy dźwiękach bębenka maszeruje po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: Samolot! Próbuje stanąć na jednej nodze z ramionami wyciągniętymi w bok. Naśladuje samolot przygotowujący się do startu. Dźwięk bębenka jest sygnałem do ponownego marszu.
  • Słuchanie opowiadania Barbary Szelągowskiej –„Wakacyjne podróże”

 Na wakacje czas! Powoli zbliżały się wakacje. Każdy dzień był odrobinę dłuższy od poprzedniego. Robiło się coraz cieplej. Ada od dawna marzyła o locie samolotem. Lubiła bawić się starym globusem swojej mamy. Plastikowym samolocikiem lądowała na maciupeńkich, ledwie widocznych wysepkach. Któregoś dnia tata z tajemniczą miną podszedł do dziewczynki. – Córeczko, czy ja mogę wylądować na twoim globusie? – Oczywiście, że możesz. A gdzie chcesz wylądować, tatusiu? – Widzisz, tutaj jest taki but na obcasie. To są Włochy i tu chciałbym wylądować razem z tobą, Olkiem, babcią, dziadkiem i mamą. – To wspaniale, ale nie wiem, czy się zmieścimy w takim małym samolociku – zaśmiała się dziewczynka. – W takim razie może polecimy dużym samolotem? Takim prawdziwym! Co ty na to? – Bardzo, bardzo bym chciała, tatusiu! – krzyknęła uradowana Ada. – To powiem ci w tajemnicy, że już kupiłem bilety. – Naprawdę?! – zapytała z niedowierzaniem dziewczynka. – Olek, słyszałeś, będziemy lądować na bucie! Naprawdę! Olek, podobnie jak jego siostra, nie mógł doczekać się wyjazdu. Kilka dni później całą rodziną przyjechali na lotnisko. – Kochani – powiedział tata – lotnisko jest bardzo duże i łatwo się zgubić. Musimy się wzajemnie pilnować – dodał i popatrzył na dzieci. Rodzeństwo z zaciekawieniem rozglądało się po ogromnej, pełnej ludzi hali wylotów. – A kim są ci ludzie w mundurach? – zapytała Ada, ściskając Dinusia. – To kapitan i stewardesy – odpowiedziała mama. – Może będą z nami lecieć do Włoch. Zobaczymy. Dwie godziny później cała rodzina usadowiła się wygodnie w samolocie. Początkowo dziewczynka odrobinę bała się hałasujących silników. – Startujemy! Nareszcie! – ucieszył się Olek i patrzył przez okno, jak z każdą chwilą wszystko robiło się coraz mniejsze i mniejsze. W końcu wlecieli w chmury i tylko od czasu do czasu widać było ląd, a potem morze. Wreszcie samolot wylądował i zaczęły się prawdziwe wakacje. Upalne dni dzieci spędzały w krystalicznie przeźroczystej i ciepłej wodzie. Wieczorami zaś zwiedzały piękne miasta, miasteczka i wsie pełne gajów oliwnych i winorośli. Ada uwielbiała pozować do zdjęć – zwłaszcza w towarzystwie Dinusia. Najbardziej spodobała się jej Fontanna Pszczół. – Mamo, czy mogę posadzić tutaj Dinusia? – zapytała dziewczynka i w tym momencie Dinuś wpadł prosto do wody. Na szczęście tata szybko wyłowił niesfornego pluszaka. – Musisz go bardziej pilnować, córeczko – zaśmiał się tata. – Nie wiem, czy jest zadowolony z kąpieli. – Chyba nie. Coś smutno wygląda. I co teraz zrobimy? Jeszcze się na mnie pogniewa – zasmuciła się Ada. – Nie martw się. Myślę, że poprawi mu się humor, gdy tylko spróbuje prawdziwej włoskiej pizzy! –powiedział dziadek. – Zrobiłem się naprawdę głodny. A wy? – I wskazał budynek, z którego unosił się świeży zapach ziół i ciasta. – W końcu jak Włochy, to i pizza! – zawołał Olek i cała rodzina weszła do pobliskiej pizzerii. Dinusiowi też poprawił się humor. Tak naprawdę nawet nie zdążył się mocno zmoczyć.

  • Rozmowa kierowana .R. zadaje pytania: − Gdzie wybrali się Olek i Ada z rodzicami i dziadkami na wakacje? − Co stało się z Dinusiem tuż przed tym, jak tata zrobił jemu i Adzie zdjęcie? − Jakie miejsce odwiedziła cała rodzina Olka i Ady? R. prosi, aby dziecko opowiedziało, jak wygląda Fontanna Pszczół. Następnie kontynuuje rozmowę z dzieckiem na temat opowiadania. − Co jeszcze robili na wakacjach Olek, Ada i ich rodzina? − W jaki sposób rodzina Olka i Ady dotarła do Włoch? Jeśli dziecko ma problem z płynnym opowiadaniem, R. może je wspierać, zadając dodatkowe pytani.

-„ Moje wymarzone wakacje” – malowanie na podkładzie z gazy.

  • Wyjaśnienie pojęcia wakacje. Podawanie skojarzeń ze słowem wakacje.   R. nawiązuje do słów piosenki. Pyta dziecko, co jego zdaniem oznacza słowo wakacje. Następnie prosi o podanie skojarzeń z tym słowem i określenie uczuć, jakie ono w nich budzi.
  • Zapoznanie z tematem pracy. R zapoznaje dziecko z nową techniką – malowania na gazie. Prosi, aby dziecko namalowało miejsce, do którego najchętniej pojechałoby podczas wakacji.
  • Samodzielne wykonanie prac przez dzieci. Dla dziecka kartka z bloku technicznego, klej, farby plakatowe, pędzel, gaza opatrunkowa.   Kartkę z bloku technicznego dziecko pokrywa klejem. Na całej powierzchni kartki przykleja gazę. Na tak przygotowanym podłożu maluje farbami plakatowymi na temat Moje wymarzone wakacje.
  • Zabawa ruchowa z elementem rzutu-„ Podniebne zawody”. Dwa samoloty wykonane z papieru techniką origami. R. proponuje dziecku udział w wyścigu samolotów. Wyznacza linię startu i mety. Dziecko staje z R. w dwóch rzędach na wyznaczonej linii. Dziecko i R.  rzucają go jak najdalej w kierunku mety. R.  sprawdza, który samolot wylądował dalej.  zapisuje, liczy punkty i ogłasza zwycięzcę.
  • Zabawy w piaskownicy – sprawdzanie, w którym wiaderku zmieści się więcej piasku. Dwa wiaderka do piasku różniące się wielkością, kubeczki jednorazowe, tworzywo przyrodnicze np. patyki. R. ustawia na obramowaniu piaskownicy dwa wiaderka do piasku, różniące się wielkością.  Dziecko za pomocą jednorazowego kubka wsypują do wiaderek piasek. Liczbę wsypanych kubków z piaskiem zaznacza poprzez ułożenie obok każdego wiaderka np. patyków.  Po całkowitym wypełnieniu wiaderek piaskiem sprawdza obok którego wiaderka jest więcej patyków (łączą patyki w pary). Zgodnie z wynikiem porównania wskazuje wiaderko, w którym jest więcej piasku.
  • Zabawy konstrukcyjne –„Na lotnisku”. Klocki. R. zachęca dziecko do zabawy tematycznej. Dziecko buduje z różnego rodzaju klocków samoloty. Nadaje im nazwy i uzasadnia, dlaczego właśnie tak chce je nazwać. Następnie buduje z klocków hangary (garaże) dla samolotów. Dalszą część zabawy wymyśla samodzielnie.
  • https://www.youtube.com/watch?v=VSh3Ql3bZ7o

HANIA.

24.06. 2020 ŚRODA

Cele główne:

− rozwijanie mowy,

− rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne: Dziecko:

− wypowiada się na temat opowiadania,

− aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach ruchowych.

Zabawa orientacyjno-porządkowa-„ Dzieci na zaczarowanej łące”. Dziecko swobodnie porusza się po pokoju – łące. Gdy usłyszy hasło Dzieci zaczarowane – przyjmuje pozycję zwierzęcia, jakie można spotkać na łące, i porusza się jak ono (np. bocian, żaba, motyl, pszczoła, kret, skowronek…). Na hasło Dzieci odczarowane znów porusza się swobodnie.

  • Ćwiczenia tułowia –„ Kwiaty na letniej łące”. Dziecko w siadzie klęcznym podpartym, głowy ma położone na kolanach. Na hasło Kwiaty rosną, wykonuje powolny wyprost tułowia i głowy oraz unosi ręce do góry. Na hasło Kwiaty więdną, powraca do pozycji wyjściowej.
  • Ćwiczenia mięśni grzbietu –„ Ślimaki”. Dziecko w leżeniu przodem, ma wyprostowane i złączone nogi. Na hasło Ślimak, pokaż rogi – unosi głowę i ręce nad podłogą, a następnie przykłada zwinięte w piąstki dłonie do skroni. W czasie tego ćwiczenia łokcie są uniesione w górę. Na hasło Ślimak, schowaj rogi – opuszcza ręce i głowę i chwilę leży swobodnie na dywanie.
  •  Marsz – „Spacer po letniej łące.” Dziecko maszeruje po obwodzie koła, jednocześnie wykonując głębokie wdechy i wydechy.

Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego-„ Wakacyjne play”..

Z początkiem czerwca rozkwitły akacje. Cudowny zapach białych kwiatów akacji zwabił tysiące pszczół krążących wokół drzew brzęczącą chmurą. Zbierały pyłek i nektar kwiatów na pyszny miód akacjowy. Sześciolatki, dla których były to już ostatnie dni w przedszkolu, myślały o swoich przyszłych szkołach. Niektóre z radością, inne z lekkim niepokojem. Szkoła szkołą – ale wcześniej są wakacje. – Jadę do Krainy Wielkich Jezior – powiedział Bartek. – Mama i tata mają żaglówkę i wyruszymy w długi rejs po jeziorach. Będziemy łowili ryby, rozpalali ognisko na brzegu, smażyli ryby i piekli kiełbaski. A wieczorem dobijemy do przystani i prześpimy się w namiocie na polu namiotowym. – Ja też kiedyś byłem nad jeziorami – wtrącił Tadek. – Ale nie chciałbym tam jechać. Wszędzie tłok, pełno żaglówek, kajaków, motorówki i skutery wodne prują jak szalone. Zostawiają smugi spalin i plamy paliwa na wodzie. Brzegi jezior błotniste i pozarastane trzcinami. Na żaglówce cały czas trzeba siedzieć spokojnie, bardzo łatwo wpaść do wody. Ja wolę ciszę, spokój, gdzie mogę posłuchać śpiewu ptaków i rechotania żab. Jadę do wujka, do leśniczówki. Razem z wujkiem i ciocią będę poznawał zwyczaje zwierząt leśnych. Będziemy rozpoznawać tropy różnych zwierząt. Będziemy zbierać rogi zgubione przez rogacze, samce saren, jelenie, łosie i daniele. Wujek nauczy mnie rozpoznawać drzewa po liściach, kwiatach nasionach i kształcie koron. A z ciocią będziemy zbierać różne zioła, suszyć je. Zioła to naturalne lekarstwa. Ciocia jest doświadczoną zielarką i wie, które rośliny na co pomagają. – A ja pojadę nad morze – powiedziała Ania. – Będziemy kąpali się w morzu, opalali na piaszczystej plaży, razem nazbieramy ładnych kamyków, muszelek, żółtych i brązowych bursztynów. A potem będziemy kopać w piasku dołki, budować zamki, które przyozdobimy kamykami i patykami. Muszelki i bursztyny zbierzemy do pudełka, to będzie nasza wakacyjna pamiątka. – To prawda, morze jest piękne – dodał Grzesiek. – Ale bardzo kapryśne. I plaże wspaniałe, piaszczyste. Pod warunkiem, że nie wieje wiatr. Bo wtedy piasek jest wszędzie: w ubraniu, włosach, oczach. Woda w Bałtyku przeważnie jest bardzo zimna, a nawet lodowata. Nie da rady się kąpać. Można co najwyżej zamoczyć nogi, a potem szczękać zębami. A kiedy jest wysoka fala, to nawet nie wolno zbliżać się do wody. – A ja pojadę z rodzicami w góry. – powiedziała Zosia. – Rodzice zabierają rowery górskie. Będziemy jeździć po szlakach rowerowych, a tam, gdzie nie da się dojechać na rowerze, pójdziemy pieszo z kijkami i plecakami, aż do schroniska i jeszcze dalej, na sam szczyt góry, skąd są piękne widoki. – Góry są bardzo niebezpieczne. Pełno przepaści, można spaść i się połamać. Gdy wieje halny, łamie drzewa, świerki się przewracają. Pogoda szybko się zmienia. Nawet w słoneczny dzień może zaskoczyć burza. A wtedy – walą takie pioruny, że nie wiadomo, gdzie się skryć! – A ja pojadę do babci i dziadka na wieś – powiedziała Helenka. – Może nie ma tam jezior, morza ani gór, ale jest za to piękna, czysta rzeka, nie za szeroka i płytka, piaszczyste plaże, którymi jeśli ktoś chce – może spacerować kilometrami. Można płynąć z prądem w pontonie albo w kajaku, albo w łódce – jak kto chce. I jest las – a w nim sarenki, lisy, zające, a nawet widziałam łosie! – Na wsi strasznie nudno! – wybrzydzał Filip. – Nie ma kina, placów zabaw, mało dzieci, nie ma się z kim bawić. Trzeba uważać na kundle, które biegają wszędzie i tylko patrzą, żeby ugryźć w nogę. Nie można się od nich opędzić. Na łąkach pasą się krowy i konie, które brzydko pachną, brudzą, trzeba uważać, żeby w coś nie wdepnąć! – A w mieście jest lepiej? – żachnęła się Kasia. – Po trawnikach biegają psy i też brudzą! A nie każdy właściciel po nich sprząta! A samochody? Taki ruch, że nie ma jak przejść przez ulicę! Trąbią, wymuszają pierwszeństwo, pędzą jak szalone, setką albo i szybciej. I wszędzie spaliny! Udusić się można! – W mieście wcale nie jest źle! – powiedział Rysiek. – W mieście jest co robić! Wystarczy wyjść na podwórko – jest plac zabaw, można pojeździć na hulajnodze lub deskorolce! Zawsze można  spotkać kolegów, koleżanki! Można spacerować chodnikiem i oglądać wystawy sklepów! Jak jest gorąco, można pójść na basen. Wyjeżdżam na wakacje na działkę, ale chyba wolałbym zostać w domu, w mieście! Dzieci opowiadały o swoich wakacyjnych wyjazdach, o podróżach i atrakcjach, jakie na nie czekają. Rozgorączkowane, przerywały sobie nawzajem, przekrzykiwały się jedno przez drugie. Tylko jedno dziecko, Krzyś, stał z boku, przysłuchiwał się, ale nie powiedział ani słowa. Miał smutną minę i łzy szkliły mu się w oczach. – A ty, Krzysiu, gdzie pojedziesz na wakacje? – spytała Helenka. – Ja nigdzie nie pojadę – powiedział Krzyś i się rozpłakał. Dzieci umilkły. Podeszły do Krzysia i zaczęły go pocieszać. Żeby ci nie było smutno, będziemy wysyłać pocztówki. I będziemy dzwonili, żeby opowiedzieć, jak jest na wakacjach! I przywieziemy ci pamiątki z naszych podróży. I opowiemy ci, gdzie byliśmy, co robiliśmy i narysujemy ci obrazki z naszych podróży. I będziesz się czuł, jakbyś był z nami! Krzyś rozpromienił się. W lecie zostanie w domu, ale jednocześnie będzie tam, gdzie jego przyjaciele. Wakacje jego kolegów i koleżanek będą jego wakacjami.

  1. Rozmowa na temat opowiadania. − Gdzie wybierał się Bartek z rodzicami? − Co mieli tam robić? − Gdzie miał spędzić wakacje Tadek? Co miał robić w leśniczówce? − Co Ania zamierzała robić nad morzem? − Co Zosia planowała z rodzicami robić w górach? − Kto miał spędzić wakacje na wsi? − Co Helenka mogła tam robić? − Gdzie wybierał się Krzyś? − Co postanowili jego przyjaciele?.
  2. Zabawa ruchowo-naśladowcza-„ W górach, w lesie czy nad morzem”? Dziecko porusza się po pokoju odpowiednio do dźwięków tamburynu (marsz, bieg, podskoki). Na przerwę w grze zatrzymuje się i naśladuje czynności, jakie może wykonywać w miejscu, którego nazwę podał R. (morze, las, góry, wieś, miasto…).
  3.  Historia relaksująca –„ Fale.” Dziecko kładzie się na dywanie. Jest falą, którą porusza wiatr. R.  włącza suszarkę, która symbolizuje wiatr. Gdy dziecko – fala – usłyszy szum, turla się po dywanie. Gdy R. wyłączy suszarkę – leży spokojnie. Potem dobiera się w parę z R.  i siadają w  jedno za drugim. R. opowiada i wykonuje określone ruchy,  na plecach dziecka
  4. Wielkie morze jest dzisiaj spokojne. Posłuchaj, co chce opowiedzieć. Wiatr lekko dotyka morza. (Dziecko czubkami palców dotyka pleców partnera, przesuwając je po nich). Spójrz, co robi z falami. Wiatr je budzi. (Czubkami palców lekko dotyka pleców partnera). Zaczyna się ich taniec. Spójrz, jedna z fal bardzo się cieszy, wesoło tańczy na morzu. (Czubkami palców wykonuje delikatne, lekkie ruchy). Teraz turla się tak szybko, jak tylko potrafi. Stopniowo przesuwa się do przodu. (Palcami wykonuje koliste ruchy od dołu ku górze). Fika koziołki, szybko i lekko. Sprawia jej to wielką radość. (Uderza palcami o plecy, na zmianę: szybko i powoli). Fika koziołki bez wytchnienia, a wiatr dzielnie jej pomaga. (Uderza palcami o plecy, na zmianę: szybko i powoli). Słońce oświetla morze. (Kładzie całe dłonie na plecach). Mała fala już nie tańczy. Słońce się chowa. (Zdejmuje ręce z pleców). Tak skończyła się historia.
  5. Rysowanie po śladach rysunków fal, bez odrywania kredki od kartki przygotowanych przez R. Kolorowanie rysunku na górze strony.
  6.  Wykonanie sznurkowego obrazka-” Na rafie koralowej”. Rozwijanie wyobraźni oraz precyzji ruchów. Dla dziecka: kartka z narysowanymi kropkami, ołówek, nożyczki, sznurek, klej, miękki papier toaletowy, pędzelek, farby wodne, sylwety rybek, niebieska tkanina. Dziecko otrzymuje od R. kartkę z narysowanymi kropkami. Za pomocą ołówka łączy ze sobą kropki, rysując w ten sposób koralowiec (jeden koralowiec na kartce). Następnie wodzi palcem po narysowanych liniach. Odcina kawałki sznurka i przyklejaj na narysowanych liniach, zachowując ich kształty. Następnie przykleja ostrożnie na koralowcu warstwę miękkiego papieru toaletowego.  Delikatnie przyciska papier do kartki. Maluje koralowiec farbami wodnymi. Przykleja na kartce wykonane przez siebie sylwety rybek – mieszkańców rafy. Na koniec R. układa na dywanie niebieską tkaninę. Dziecko układa na niej swoją pracę – tworząc z koralowca rafę koralową z jej mieszkańcami.

HANIA I BŁAŻEJ.

23.06. 2020 WTOREK

Cele główne:

  • rozpoznawanie emocji i radzenie sobie z nimi,
  • rozwijanie mowy komunikatywnej,
  • poszerzanie doświadczeń plastycznych,
  • rozwijanie sprawności manualnej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wyraża żal z powodu rozstania z zabawkami i przedszkolnymi przyjaciółmi,
  • wypowiada się na określony temat,
  • wykonuje pracę za pomocą techniki rysowania pastelami olejnymi,
  • przedstawia na rysunku ulubioną zabawkę z przedszkola.
  • -„ Słyszę, rozumiem, zapamiętuję „–  ustawianie zabawek zgodnie z instrukcją.   Trzy zabawki (lub więcej. R. ustawia przed dzieckiem np. trzy zabawki: lalkę, misia, pajacyka. Dziecko wymienia ich nazwy, dzieląc wyraz na sylaby. Następnie R. wypowiada nazwy w zmienionej kolejności, a dziecko ustawia zabawki w odpowiedni sposób. Warto pokazać dziecku kierunek ustawiania zabawek. Dobrym sposobem jest położenie np. klocka w jaskrawym kolorze i wyjaśnienie dziecku, że w tym miejscu zawsze musi stać pierwsza zabawka. Jest to bardzo dobre ćwiczenie przygotowujące do pisania. Można zwiększyć liczbę zabawek, jeśli dziecko będzie dobrze sobie radziło z tym zadaniem.
  • -„ Płyniemy z wiatrem”– ćwiczenia oddechowe. Połowa umytego ziemniaka, chusteczka higieniczna, sznurek, patyk do szaszłyków. R. układa na plastikowej tacy połowę ziemniaka. Wbija w niego po środku patyk do szaszłyków, do którego przywiązuje sznurkiem chusteczkę higieniczną. Pyta dziecko, co mu to przypomina. Wyjaśnia, że jest to model żaglówki. Dziecko mocno dmucha na chusteczkę higieniczną, powodując jej poruszanie się w wyniku kierowanego na nią strumienia powietrza. Zastanawia się, dokąd chciało by popłynąć.
  • Słuchanie opowiadania Barbary Szelągowskiej-„ Zabawkowe smutki”

 Zabawki, podobnie jak dzieci, wiedziały, że zbliżają się wakacje. – Znowu lato – westchnęła lalka Emilka – i, jak co roku, za kilka dni zrobi się w przedszkolu tak cicho. Będę tęsknić za dziećmi. – Łatwo ci mówić – powiedziała lalka Rozalka. – Masz wszystkie ręce i nogi. A ja? Popatrz na mnie. Jakiś rozrabiaka wyrwał mi rękę. – Nie jakiś, tylko Krzyś – zawołał pajacyk i fiknął koziołka. – A ja tam lubię wakacje. W ciągu dnia przez okno zagląda słoneczko, a wieczorem księżyc. Cisza, spokój… – powiedział miś Łatek i pogłaskał się po naderwanym uchu. – Może ktoś mi je w końcu przyszyje. – Tak, tak, nareszcie będzie można odsapnąć. Do tej pory nie mogę odnaleźć mojego kółka – zawołała wyścigówka. – Jak mam jeździć? Na trzech kołach? Nie da rady. – Coś nas uwiera – westchnęły chórem klocki, ledwie wystając z wielkiego pudła. – Może to właśnie twoje kółko? Mógłbyś je w końcu zabrać, a nie tylko narzekasz! – Lubię dzieci. Lubię, jak mnie biorą do swoich rączek i patrzą na mnie z zachwytem – dodał zajączek Kłapek. – Mają taki miły dotyk. Pamiętam, jak pierwszy raz trafiłem do przedszkola. Okropnie się bałem. Myślałem, że może dzieci mnie nie polubią. Ala tylko raz na mnie spojrzała i już wiedziałem, że wszystko będzie dobrze. – A mnie Ania woziła w wózeczku – Rozmarzyła się Rozalka. – Zaraz po tym, gdy Krzyś wyrwał mi rękę. A później Zosia próbowała ją wsadzić z powrotem, ale jej się nie udało. – A z tym kółkiem to też troszkę była moja wina. Niepotrzebnie najechałem na klocek. Kiedy dzieci mną się bawią, to wiem, że jestem potrzebny. A na dodatek, gdy Pawełek płakał, to Maciek dał mu mnie do zabawy. I od razu Pawełek się uspokoił. Fajnie jest, gdy wywołujemy u dzieci uśmiech na twarzach. – I jak się nami dzielą – odezwał się z rogu sali tygrysek. – Ja też wolę jeździć po torach, gdy słyszę dziecięce głosy – wyszeptała kolejka, zagwizdała przeciągle i pojechała dalej. – Mam nadzieję, że te wakacje szybko miną i znów będziemy wesoło bawić się z dziećmi – odezwał się po chwili zastanowienia misio. – A może dostanę całkiem nowe ucho i będzie ładniejsze od tego? – powiedział i znowu pogłaskał się po głowie. – Chciałbym, żeby było w kratkę! – Na pewno dostaniesz nowe ucho. Pani Ewa potrafi tak pięknie szyć. Spójrz na mnie – powiedziała lalka Emilka i zerknęła na swoją nową, koronkową sukieneczkę. – Będzie dobrze – zawołał pajacyk. – Musimy tylko uzbroić się w cierpliwość i zebrać siły oraz energię na cały przyszły rok. Zobaczycie, na pewno nie będziemy się nudzić od września. – Na pewno – odpowiedziały chórem lalki i uszczęśliwione zasnęły. Misio i inne zabawki też poszli spać, śniąc o nadchodzących zabawach. Pajacyk po raz ostatni fiknął koziołka i usnął przytulony do zajączka.

  • Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania R. zadaje pytania: − Co przytrafiło się lalce Rozalce, misiowi Łatkowi i wyścigówce podczas zabaw z dziećmi? − Za jakimi przedszkolnymi zabawami i zabawkami będziecie tęsknić w czasie wakacyjnej przerwy?
  • Zabawa ruchowa-„ Pajacyki i misi”. Bębenek. Dziecko maszeruje po pokoju w rytm bębenka. Na przerwę w grze naśladuje wesołego pajacyka (skacze, jak pajacyk) lub smutnego misia (powoli chodzi ze spuszczoną w dół głową na czworakach).
  • Odnajdywanie zabawki po opisie słownym. Odgadywanie, jakie ważne informacje chciałaby zabawka przekazać dzieciom. Zabawki np. miś pluszowy. R. mówi dziecku, że jest w pokoju zabawka, która chciałaby dziecku coś powiedzieć. Podaje opis słowny np. znajdującego się w pokoju pluszowego misia. Dziecko odnajduje zabawkę. Wskazuje na te cechy wymienione przez R., które pozwoliły mu odgadnąć, że chodziło właśnie o misia.  Następnie zgaduje, co miś chciałby mu powiedzieć. R. wybiera najbardziej adekwatne wypowiedzi (np. miś prosi, aby dziecko po wakacjach nie zapominało o sprzątaniu zabawek, aby szanowało zabawki) lub dopowiada kierowane przez misia prośby. Na końcu miś życzy dziecku bezpiecznych i pełnych przygód wakacji. Zapewnia, że wraz z innymi zabawkami będzie czekał na dziecko.
  • -„ Moja ulubiona zabawka z przedszkola” – rysowanie pastelami olejnymi.
  • Wprowadzenie do tematu. Zabawki z sali np. lalka, pajacyk, miś, klocki. R. ustawia w środku koła zabawki np. lalkę, pajacyka, misia, klocki. Pyta dziecko, jak jednym słowem można nazwać wszystkie zgromadzone na dywanie przedmioty.
  • Wypowiadanie się na temat ulubionej zabawki. R. pyta dziecko, jaką zabawką lubi się najbardziej bawić podczas pobytu w przedszkolu i dlaczego.. Wypowiadając się, pokazują jednocześnie zabawkę, o której mówi.
  • -„ Moja ulubiona zabawka z przedszkola.” Pastele olejne, biała kartka, chusteczka higieniczna. R. proponuje dziecku wykonanie pracy plastycznej na temat za  pomocą techniki rysowania pastelami olejnymi. Przypomina, jak należy posługiwać się tym rodzajem kredek, aby uzyskać odpowiedni efekt. Pokazuje również, w jaki sposób rozcierać kredkę, aby powstał efekt barwnej smugi i jak wielokrotnie nakładać na siebie kolejne warstwy kredki. Aby narysować cienką i delikatną kreskę, wystarczy rysować czubkiem kredki. Natomiast aby uzyskać szeroką linię, należy rysować bokiem kredki. Efekt barwnej smugi powstanie poprzez rozcieranie kredki np. chusteczką higieniczną.
  • Samodzielne wykonywanie prac przez dziecko. Dla dziecka   kartka sztywnego papieru (brystol) np. w  kolorze brązowym lub w delikatnym odcieniu zieleni, pastele olejne, chusteczki higieniczne. Dziecko rysują na kartce swoją ulubioną zabawkę z przedszkola lub z domu (zabawek może być więcej niż jedna). R. zwraca uwagę, aby dziecko wykorzystało całą powierzchnię kartki.
  • https://www.youtube.com/watch?v=jIC8hRa8iAY
  • https://www.youtube.com/watch?v=fQclaZa3FzU
  • https://www.youtube.com/watch?v=qq_wR7Mv2_8
  • Dzisiejsze zajęcia Hani.

22.06.Religia

Temat: Wakacje z Panem Bogiem.

Na początku zaśpiewaj i pokaż gestami piosenkę „W imię Ojca i Syna” https://www.youtube.com/watch?v=Kk1sU6WETpE&t=7s

Kolejny rok katechetyczny za nami. 

Dziękuję Wam, waszym Rodzicom i Opiekunom za zaangażowanie w te nasze wirtualne spotkania!

Dzisiejsze spotkanie to propozycje na WAKACJE. Znajdziecie w niej, dobre rady i dobre PIOSENKI. 

Mam nadzieję, że te propozycje będą Wam towarzyszyć podczas wakacyjnego zasłużonego odpoczynku :)

Dobre rady na wakacje:

1.Nie przeżywaj niedzieli bez Mszy św.

2.Nie spędzaj dnia bez modlitwy.

3.Noś krzyżyk lub medalik.

4.Podziwiaj Boga w przyrodzie.

5.Bądź usłużny wobec innych.

Playlista na wakacje:

Małe TGD – Bohater: https://www.youtube.com/watch?time_continue=3&v=rtqxy00ZFM8&feature=emb_logo

Małe TDG – Góry do góry : https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=sdQGqO9xuao&feature=emb_logo

Małe TDG – Siedem: https://www.youtube.com/watch?time_continue=3&v=rqnxLJxz6M8&feature=emb_logo

OJCZE, TATUSIU – Mocni w Duchu & Dzieciaki – https://www.youtube.com/watch?v=DD7mFWBES7g&feature=emb_logo

W Niebie mój dom – Mocni w Duchu – https://www.youtube.com/watch?v=6PcBClrQIeM&feature=emb_logo

MOJA DROGA JEST PROSTA – Mocni w Duchu & Dzieciakihttps://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=0s3QqYg9svs&feature=emb_logo

Nie możemy się spotkać na żywo, aby Ci wręczyć Dyplom za udział w Katechezie przedszkolnej, dlatego przyjmij on-line Dyplom Mistrza zdalnej pracy, za sumienną i wytrwałą pracę zdalną na katechezie.

Życzę Ci miłych, spokojnych i bezpiecznych wakacji z Panem Jezusem!!!

 

22.06. 2020 PONIEDZIAŁEK

Cele ogólne:

− rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego.

 Cele operacyjne Dziecko: − opowiada historyjki przedstawione na obrazkach.

Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej-„ Nie wolno”!

Nawet małe dziecko dobrze o tym wie,

 kto to jest znajomy,

 a kto obcym jest.

Ze znajomym można bawić się,

rozmawiać, ale gdy ktoś obcy,

 to trzeba uważać!

 Nie wolno zaufać,

 nawet gdy ktoś mówi,

 że zna mamę, tatę i bardzo nas lubi.

 Nie wolno przyjmować słodyczy,

 podarków lub iść z nieznajomym na spacer do parku.

  • Krótka rozmowa na temat wiersza. − Czy powinniśmy rozmawiać z nieznajomymi? − Czy odchodzimy z nieznajomym z podwórka, jeżeli kusi nas, obiecując zabawkę albo pobawienie się z pieskiem? − Co robimy, gdy spotkamy taką osobę? − Dlaczego nie powinniśmy odchodzić z nieznajomymi, nie rozmawiać z nimi? R. wyjaśnia, że są osoby, które krzywdzą dzieci, sprawiają im ból, a nawet mogą je porwać. Gdy dziecko spotka taką osobę, powinny o tym powiedzieć rodzicom i nauczycielom.

Zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dziecko w parze z R. stają naprzeciwko siebie. Uderzają raz w swoje dłonie, raz w dłonie partnera, mówiąc za R. rymowankę (jedno słowo to jedno uderzenie). Podwórko to miejsce, które znamy, podwórko to miejsce, które kochamy. Ale pamiętać musi każde z nas, żeby bezpiecznie tam spędzać czas.

Jakie niebezpieczeństwa zagrażają nam na podwórku? − Co należy robić, żeby nic złego wam się na podwórku nie stało.

Rysowanie siebie bawiącego się na podwórku.

Ćwiczenie różnych sposobów chodzenia: na palcach, piętach, zewnętrznych stronach stóp, krokiem marszowym. Kolejne sposoby chodzenia R. łączy z dźwiękiem określonych instrumentów. Np. na palcach – przy dźwiękach tamburynu, na piętach – przy dźwiękach bębenka, na zewnętrznych stronach stóp – przy dźwiękach kołatki, krokiem marszowym – przy dźwiękach talerzy.

Zabawy na świeżym powietrzu

  • Zabawa ruchowa z elementem skłonu –„ Przejdź pod przeszkodą” Tamburyn, skakanka. Dzieci maszerują po ogrodzie w rytm uderzeń w tamburyn. W tym czasie R. wręcza dziecku skakankę. W czasie przerwy w grze dziecko tip topem idzie po skakance.
  • Zabawa ruchowa z elementem przeskoku –„ Nad strumykiem”. Arkusz gazety dla dziecka. R. z pomocą dziecka gniecie arkusze gazety, formuje z nich kule, a następnie rozkłada je w ogrodzie. Dziecko biega po ogrodzie. Na odgłos klaśnięcia przeskakuje nad kulami (strumieniami).
  • Rysowanie na chodniku kolorową kredą. Dziecko rysuje kolorową kredą na chodniku. Wypowiada się na temat tego, co narysowało.
  • https://www.youtube.com/watch?v=_fgm-kI1RNY

PRACE HANI I BŁAŻEJA.

  • 19. 06. 2020 PIĄTEK
  • Cele ogólne:

− rozwijanie mowy; rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne Dziecko:

− wypowiada się na temat opowiadania; uczestniczy w ćwiczeniach ruchowych.

  1. Ćwiczenia logorytmiczne. Dziecko wykonuje ruchy wymienione w rymowance, powtarzając tekst za R.
  2. Zrób do przodu cztery kroki i rozejrzyj się na boki.

 Tupnij nogą raz i dwa, bo zabawa nadal trwa.

 Teraz w lewo jeden krok, przysiad i do góry skok.

Zrób do tyłu kroki trzy, by koledze otrzeć łzy.

 Klaśnij w ręce razy pięć, na klaskanie też masz chęć.

 Wkoło obróć się raz-dwa, skacz jak piłka: hop-sa-sa.

 Ręce w górę i na boki, zrób zajęcze cztery skoki.

 Gdy się zmęczysz, poleż sobie, w przód wyciągnij nogi obie.

Słuchanie opowiadania.

Był sobie ogród, o który nikt nigdy nie dbał. Zapuszczony, dziki ogród pełen niebezpiecznych zasadzek, a w nim górki, dołki, wysypiska gruzu, kamieni i śmieci. Tu i ówdzie rosły drzewa, które aż prosiły się o dobrego ogrodnika. Gałęzie uschnięte, połamane, sterczały niebezpiecznie na wszystkie strony i zaczepiały przechodniów, strasząc podrapaniem. Wszędzie bujnie rozpleniły się różne krzaki, a najgęściej – te kolczaste. Dzikie jeżyny, dzika róża, akacje, tarnina. Był to pełen chrustu raj dla drapichrustów! Aż pewnego dnia pojawił się wysoki płot, który szczelnie ogrodził dziki ogród. Zza płotu dochodziły odgłosy pracy potężnych maszyn budowlanych. Trwało to aż do maja, gdy wysoki płot rozebrano, zastępując go niskim, kolorowym płotkiem ogrodowym. Na słupie przy furtce zamykanej na skobelek wisiała tabliczka z napisem: UWAGA! PRACE BUDOWLANE. WSTĘP WZBRONIONY! A nad furtką napis: PLAC ZABAW z dopiskiem: ZAPRASZAMY OD 1 CZERWCA. Przez te kilka miesięcy plac zmienił się nie do poznania. Wyparowały sterty gruzu, kamieni i wysypiska śmieci. Zniknęły górki i dołki, przystrzyżono kolczaste krzaki. Drzewa, starannie okrzesane, nie straszyły już połamanymi gałęziami i suchymi konarami. Korony drzew, do niedawna rozczochrane i postrzępione, otrzymały nową fryzurę. Jakby wyszły prosto z salonu fryzjerskiego. Z wdzięczności za zainteresowanie i opiekę, drzewa okryły się zielonymi liśćmi i pachnącymi kwiatami. Bujnie rozkwitły białe i liliowe bzy. Wokół kolczastych akacji roiło się od pszczół. Zbierały aromatyczny nektar na miód akacjowy. W ostatnich dniach maja trwały prace porządkowe. Spychacz równał teren. Koparka wielką łyżką drążyła dół na piaskownicę. Jedna wywrotka przywiozła i wysypała piasek do piaskownicy. Inna rozsypywała żwir na alejkach, po których jeździł walec. Gdy plac był już wyrównany, piaskownica napełniona piaskiem, a żwir na alejkach ubity, przyjechały ciężarówki z zabawkami ogrodowymi. Panowie w kombinezonach wyładowali z ciężarówek mnóstwo kolorowych części. Postawili części na placu, wzięli w ręce duże klucze i wielkimi śrubami poskręcali części w całość. Na oczach dzieci stawały na placu drabinki, domki ogrodowe, zjeżdżalnie, huśtawki, karuzele i ławeczki. Gdy panowie skończyli montaż zabawek, osadzili je głęboko w ziemi, żeby się nie poprzewracały. A potem ze słupa przy furtce zdjęli napis: PRACE BUDOWLANE i przykręcili tablicę z napisem: REGULAMIN KORZYSTANIA Z PLACU ZABAW. Pierwszego czerwca była piękna, słoneczna pogoda. Prawie jak w lecie. Powietrze przesycał aromat kwiatów akacji. A gdy kwitną akacje, niedługo wakacje! Z placyku zabaw zniknęły maszyny budowlane i ciężarówki. Odjechali też panowie w kombinezonach. W słońcu błyszczały nowiutkie zabawki ogrodowe. Zjeżdżalnie zachęcały do zjazdów. Drabinki kusiły do wspinaczki. Huśtawki, czekając na dzieci, same lekko kołysały się na wietrze. Karuzele nie mogły się doczekać, kiedy ktoś zacznie je obracać. Piaskownice zapraszały do budowy zamków z piasku i stawiania babek. A dzieci stały onieśmielone przed furtką i podziwiały wspaniały widok. – Jak myślisz, można wejść? – zapytał Michał. – Wszystko gotowe, to chyba można! – odpowiedział Rysiek. Dzieci ostrożnie poruszyły furtką, odciągnęły skobelek – plac zabaw był otwarty! I zaczęła się zabawa! W miarę jak słońce wędrowało w górę, przybywało dzieci. Ustawiały się kolejki do zjeżdżalni, huśtawek i karuzeli. W piaskownicach zrobiło się tłoczno, na szczęście miejsca i piasku starczyło dla wszystkich chętnych. Starsze dzieci pilnowały porządku. Jeden z chłopców rozpędził się i chciał wjechać przez furtkę na rowerze. – Ej, ty, zatrzymaj się! – zawołał Michał. – Na rowerach nie wolno! – A kto mi zabroni? – opierał się chłopiec. – Ja, bo znam regulamin! Zobacz – na tablicy obrazek – przekreślony rower! To znaczy, że na placu zabaw nie wolno jeździć na rowerze! A dlaczego? Dlatego, bo nie wolno, bo łatwo kogoś potrącić! – tłumaczył Michał. – Jeśli chcesz jeździć, to nie tutaj, a jeśli chcesz się bawić na placu, to postaw rower przy ogrodzeniu. Dziewczynka prowadziła pieska na smyczy. Gdy otwierała furtkę, Zosia zagrodziła jej drogę. – Z pieskiem nie wejdziesz! – Ale on jest grzeczny! – upierała się dziewczynka. – Może i grzeczny, ale są dzieci, które boją się psów. A poza tym – może nabrudzić. – No to posprzątam! – Z pieskiem nie wolno, widzisz ten obrazek? Zosia pokazała rysunek przekreślonego psa. – Piesek poczeka za furtką! Dwaj chłopcy kopali piłkę. – Hola, hola! – zawołała Zosia. – Chcecie grać w takim tłumie? Nie ma mowy! Grajcie tam, gdzie jest pusto, najlepiej na boisku! Na plac zabaw wjeżdżał chłopiec na wózku inwalidzkim, z nogą w gipsie. – Uwaga, uwaga, bo jedzie łamaga! – krzyknął jeden z piłkarzy, wspinając się na drzewo. – Słuchaj no – krzyknęła Zosia – uważaj, co mówisz! Tak, tak, nie śmiej się, dziadku, z cudzego wypadku! Tobie też może się coś przytrafić! W tym momencie gałąź drzewa złamała się i chłopiec spadł ziemię. – Au, boli! – jęczał, rozcierając bolący pośladek. – Twoje szczęście, że nic sobie nie uszkodziłeś! Ale złamałeś gałąź i złamałeś 99 zakaz! Zosia pokazała rysunek na tablicy. – Nie wolno niszczyć roślin! A teraz nie płacz, nic się nie stało! Lepiej pomóż osobie niepełnosprawnej, która nie miała takiego szczęścia! Chłopiec dołączył do grupy dzieci pchającej wózek inwalidzki. Razem podtoczyli wózek pod huśtawkę. – Inwalida huśta się bez kolejki! – zawołali. – Nie jestem inwalidą. Za miesiąc zdejmą mi gips! – To za miesiąc nie będziesz inwalidą. Ale teraz jesteś! Pomogli chłopcu z nogą w gipsie wsiąść na huśtawkę i huśtali go delikatnie, by przypadkiem nie spadł i nie złamał sobie czegoś jeszcze. A potem posadzili go na karuzeli i kręcili, ale nie za szybko, tak, by nie zakręciło mu się w głowie. Tymczasem na zjeżdżalni zrobił się okropny bałagan. Dzieci nawzajem się popędzały, zjeżdżały jedno za drugim, popychały się albo próbowały wchodzić pod górę tam, gdzie inne jechały w dół. – Tak nie wolno! Wchodzi się po drabince, a zjeżdżalnią tylko się zjeżdża! – zawołał Adaś, gdy jedno z dzieci uparło się wchodzić po pochylni. Razem z Zosią szybko zaprowadzili porządek na placu zabaw. A w piaskownicy nikt się z nikim nie kłócił, nikt nikogo nie popychał. Cicho pracowały małe koparki, wywrotki, ciężarówki, spychacze i walce. – Co robicie? – spytała Zosia. – Budujemy nowy plac zabaw dla naszych zabawek! – odpowiedziały dzieci.

  1. Rozmowa na temat opowiadania. Co się stało z zaniedbanym ogrodem? − Jak wyglądał plac po przeróbce? − Czego nie wolno było na placu? Gdzie to było zapisane? W jaki sposób? − Kto pilnował porządku?
  2. Rozmowa na temat placu przedszkolnego. − Co byłoby potrzebne na naszym placu przedszkolnym? − Czy przydałby się regulamin?
  3. Planowanie znaków mówiących o tym, co można robić, a czego nie można na placu przedszkolnym. Np. przekreślony obrazek psa – nie wprowadzamy psów na plac przekreślona złamana gałązka – nie niszczymy roślin dwoje dzieci uśmiechniętych – młodsze i starsze – bawimy się wspólnie z młodszymi.
  • Rysowanie znaków na bazie kół (dziecko dostaje kartki z rysunkami kół – wycina koła i rysuje swoje wymyślone znaki).

6. Zabawa-„ Kijki i wstążki.  Dziecko dostaje laskę gimnastyczną z przywiązaną (przypiętą, przyklejoną) do niej wstążką (długości około 2 m). R. prezentuje dziecku: ruchy laski ze wstążką: przed sobą, ponad głową, z boku, kreśli kształty: kół, spirali, ósemek. Dziecko naśladuje pokazywane ruchy i wykonuje inne, wymyślone przez siebie. Potem dziecko dobiera się w parę z R. Dziecko wykonuje ruchy a R. je naśladuje. Później zamieniają się rolami.

PRACA HANI I BŁAŻEJA.

18.06.2020 CZWARTEK

Cele ogólne:

  • rozwijanie umiejętności uważnego słuchania tekstu literackiego,
  • poznawanie historii powstania bursztynu oraz sposobów jego wykorzystania,
  • wzbogacanie wiadomości przyrodniczych,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • poprawnie odpowiada na pytania związane z treścią wysłuchanego opowiadania, wypowiada się na temat ilustracji w książce,
  • opisuje historię powstania bursztynu, podaje sposoby jego wykorzystania,
  • wymienia skarby, które można znaleźć w morzu,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  • Oglądanie przez dziecko kartek pocztowych o tematyce wakacyjnej. Ćwiczenie spostrzegawczości, rozwijanie myślenia. Wzbogacanie słownictwa. Pocztówki przedstawiające różne miejsca letniego wypoczynku. R. przypomina dziecku o zwyczaju wysyłania pocztówek z wakacji. Dziecko układa na dywanie zgromadzone pocztówki. Ogląda je i segreguje ze względu na miejsce letniego wypoczynku. R. odczytuje zapisane na pocztówkach pozdrowienia. Następnie dziecko wskazuje i nazywa przedmioty charakterystyczne dla tych miejsc, np. morze – muszla, żaglówka, plaża.
  • https://www.youtube.com/watch?v=t_8Xc_o0nJ0
  • -„ Muszle”. Wprowadzenie w tematykę zajęć. Muszle (różnego kształtu i różnej wielkości). R. przekazuje dziecku muszle różnego kształtu i różnej wielkości. Prosi dziecko, aby, uważnie oglądało, przykładało do ucha i nasłuchiwało dobiegających z nich odgłosów. Dziecko ogląda muszle. Wsłuchuje się w dobiegające odgłosy. Następnie opisuje i porównuje wygląd wszystkich muszli. R. pyta dziecko, czy wie, dlaczego w muszlach słychać szum i czy rzeczywiście jest to szum morza. Uzupełnia wypowiedzi dziecka. Przykładając muszlę do ucha, w rzeczywistości słyszymy dźwięki dobiegające z otoczenia (podobny efekt otrzymamy, gdy przyłożymy do ucha filiżankę lub dłoń). Muszla przyłożona do ucha działa jak rezonator – dźwięki odbijają się od ścianek i ulegają wzmocnieniu. Efekt dźwiękowy zależy od kształtu i wielkości muszli. R. pyta dziecko:-„ Gdzie można znaleźć muszle”? Co jeszcze można znaleźć nad morzem podczas letniego wypoczynku? Zaprasza dziecko do wysłuchania opowiadania.
  • Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby-„ Bursztynek”.

Kiedy zbliżają się wakacje, wszyscy się cieszą, a najbardziej słońce. Każdego ranka budzi się coraz wcześniej i świeci radośniej. Ledwie wstanie, zagląda w okna i zachęca do zabawy. Niewątpliwie z tego właśnie powodu dzieci w przedszkolu Olka i Ady bardzo nieuważnie słuchały bajki, którą czytała im pani. – Widzę, że nie możecie się doczekać wakacji – powiedziała pani, zamykając książkę. – Nie możemy! – przyznał Marek. – Tata obiecał, że w tym roku pojedziemy w góry, bo rok temu byliśmy nad morzem i spiekłem się na słońcu. Wyglądałem jak spalony naleśnik. Ledwie przeżyłem – dodał z dumą. Marek oczywiście przesadził. Dzieci pamiętały, że przywiózł z wakacji ładną opaleniznę. Na pewno nie przypominał spalonego naleśnika. – Ja przywiozłam znad morza muszlę, w której coś szumi – przypomniała Jola. – Co szumi? Wiatraczek? – zainteresował się Olek. – Nie wiem, nie sprawdzałam. Pani wyjaśniła, że w muszli szumi morze, ale nie wszyscy w to uwierzyli. Przecież niemożliwe, żeby morze zmieściło się w jednej muszelce. – A ja znalazłam na plaży bursztyn z zatopionym komarem. Noszę go ze sobą od powrotu z wakacji – powiedziała Ola i pokazała dzieciom żółty, przezroczysty bursztynek z nieruchomym komarem w środku. Wydawało się, że śpi w lśniącej, bursztynowej bańce jak śpiąca królewna w królewskim łożu. „Jak on wszedł do środka?” – zastanawiał się Olek. Przypomniał sobie o komarze zatopionym w bursztynie dopiero po powrocie do domu. W przedszkolu tyle się działo, że nie zdążył porozmawiać o nim z Olą. – Pytasz, jak komar znalazł się w środku? – tata przerwał pracę nad projektem hali dworca kolejowego. – To wyjątkowo ciekawa historia. Brzmi jak bajka, ale jest najprawdziwszą prawdą. Do pokoju przybiegła Ada. – Ja też chcę posłuchać bajki – Ada położyła się na kanapie. – Tata mówi, że to prawda, nie bajka – sprostował Olek. – To chcę posłuchać nie bajki – upierała się Ada. – Drogie dzieci, proszę o głos – przerwał spór tata. – Było to bardzo dawno temu, przed milionami lat. Nad Morzem Bałtyckim szumiały gęste lasy. Szuuu, szuuu, szuuu… Wiatr od morza kołysał gałęziami pradawnych sosen i wysokich paproci. Pewnego słonecznego dnia mały komar usiadł na pniu drzewa. Sądzę, że chciał chwilę odpocząć i lecieć dalej. Niestety, wpadł w pułapkę. Z pęknięcia na pniu wypłynęła gęsta, lepka żywica. Ciężka kropla spłynęła na naszego komarka i oblepiła go dookoła. Dostał się w sam środek kleistej kropli, która zastygła i stwardniała. Pewnego razu sztorm powalił nadbrzeżne drzewa. Kropla, chlup!, wpadła do Bałtyku. Morska woda chłodziła ją i obmywała, aż któregoś dnia wyrzuciła na plażę. Znalazła ją Ola z przedszkola i zawołała: „Hura! Znalazłam bursztyn!”. Zabrała go do domu, żeby pokazać w przedszkolu. W środku jej bursztynu mały komar śpi głębokim snem i cieszy oczy. Do pracowni zajrzała mama. To, co zobaczyła, nie ucieszyło jej oczu. Ada smacznie spała, zwinięta w kłębek. – Dlaczego uśpiliście Adę? Wyśpi się w dzień, a potem w nocy będzie rozrabiała. Jakoś nie mogła uwierzyć w to, że nikt Ady nie usypiał, ani w to, że zaraziła się snem od komara sprzed milionów lat.

  • Rozmowa na temat opowiadania. R. pyta dziecko:- O czym rozmawiały dzieci w grupie?- Co zdarzyło się rok temu na wakacjach?
  • Zabawa ruchowa-„ Szum morskich fal.” Folia malarska.
  • R. układa przed dzieckiem folię malarską. Dziecko chwyta ją za końce. Porusza folią w różnym tempie, wywołuje dźwięk przypominający szum morskich fal. Nasłuchuje dobiegających dźwięków. R. pyta dziecko, czy wie, od czego zależy siła dźwięku. Uzupełnia wypowiedzi, informuje, że siła dźwięku jest zależna od siły wiatru
  • https://www.youtube.com/watch?v=CBJxW3e0lx0
  • Rozmowa na temat bursztynu. Poznawanie sposobów wykorzystania bursztynu. Przedmioty i/lub obrazki przedstawiające różne ozdoby wykonane z bursztynu. R. pyta dziecko:– Gdzie w Polsce można znaleźć bursztyn? Pokazuje na mapie miejscowości, w których na plażach po sztormach można znaleźć bursztyn. Pyta:- Co to jest bursztyn?– Do czego wykorzystuje się bursztyn? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Następnie układa przed dzieckiem przedmioty lub umieszcza na tablicy obrazki przedstawiające różne ozdoby wykonane z bursztynu. Prosi dziecko o ich krótki opis.
  • Część badawcza – samodzielne doświadczenia dziecka. Różne przedmioty, w tym przedmioty wykonane z bursztynu, małe kawałki papieru, bawełniana lub wełniana tkanina. R. układa przed dzieckiem różne przedmioty. Dziecko ogląda je, wyszukuje i odkłada te, które są bursztynami. R. pyta, w jaki sposób można sprawdzić, czy dokonało właściwego wyboru. Układa małe kawałki papieru oraz bawełnianą lub wełnianą tkaninę. Dziecko pociera wybrane przedmioty o tkaninę i obserwuje, czy kawałki papieru przykleją się do nich. Jeśli tak, to oznacza, że dokonały poprawnego wyboru. R. krótko opisuje zjawisko elektryzowania się. Następnie pyta:- Jaki jest bursztyn? Dziecko opisuje bursztyn za pomocą określeń przymiotnikowych. R. informuje dziecko, że istnieją inne określenia bursztynu – jantar, złoto Północy, skarb Bałtyku. Krótko wyjaśnia znaczenie tych nazw.
  • https://www.youtube.com/watch?v=w3uZqxQXXXg&t=377s
  • https://www.youtube.com/watch?v=icJOxaHzg_g
  • Poznawanie innych skarbów morza. Zdjęcia przedstawiające rafę koralową i perły. R. pyta:- Jakie skarby, oprócz bursztynu, można znaleźć w Bałtyku oraz na polskiej plaży? Uzupełnia wypowiedzi dziecka. Wyjaśnia, skąd się wzięły muszle w morzu. Przekazuje także informacje o innych morzach i innych morskich skarbach, np. rafach koralowych i perłach w muszlach. Informuje, że koral i perły, podobnie jak bursztyn, są wykorzystywane do produkcji biżuterii. Przypomina o konieczności ochrony wód morskich przed zanieczyszczeniami.
  • https://www.youtube.com/watch?v=1IyJO5cvzbU
  • Zabawa-„ Rejs po Bałtyku”. Lina, nagranie szanty. Dziecko siada na dywanie. R. daje  linę do przytrzymania. Odbywa rejs statkiem po Bałtyku. Dziecko porusza się według instrukcji, np.: przechyla się w jedną, później w drugą stronę, unosi linę na znak, że pojawiły się duże fale, macha ręką, np. do płynącego obok statku itd. Na zakończenie zabawy R. żegna się z dzieckiem marynarskim pozdrowieniem: Ahoj!
  • PRACA HANI.

17.06. 2020 ŚRODA

Cele ogólne:

  • wnioskowanie na temat wakacyjnych podróży na podstawie przedstawionych elementów,
  • kształtowanie logicznego myślenia,
  • rozwijanie sprawności manualnej i inwencji twórczej, wyrażanie w pracy plastycznej własnych spostrzeżeń i wyobrażeń związanych z latem i wakacjami.

 Cele operacyjne Dziecko

  • wnioskuje na temat wakacyjnych podróży,
  • podaje rozwiązanie zagadki, tworzy mapę skojarzeń do słowa wakacje,
  • układa obrazek z części,
  • eksperymentuje, tworzy nowe kolory, planuje i rozmieszcza elementy na całej powierzchni kartonu; przedstawia wakacyjną wyprawę techniką malowania farbami akwarelowymi.
  • Przeglądanie przewodników, map i albumów o Polsce.
  •  Poznawanie ciekawych miejsc, które warto zwiedzić z rodzicami podczas wakacyjnych podróży. Wzbogacanie słownictwa. Dziecko wraz z R. przeglądają przewodniki dla podróżnych, mapy i albumy o Polsce. R. zwraca uwagę na symbole znajdujące się na mapie (jeziora, szlaki, oznaczenia miast, terenów zielonych). Prosi o przypomnienie znaczenia słów: przewodnik, szlak. Wyszukuje z dzieckiem najciekawsze miejsca w Polsce, które warto odwiedzić podczas wakacyjnych podróży. Odczytuje opisy dotyczące tych miejsc. Wakacyjne przesyłki.
  • Samodzielne wykonywanie i składanie puzzli. Dla dziecka: jedna pocztówka, mazaki, nożyczki, koperta. Dziecko: − rysuje mazakami na pocztówkach linie, − rozcina pocztówkę wzdłuż linii, − układa pocztówkę pociętą na elementy, − po ułożeniu pocztówki może zrobić inną i ułożyć − na koniec wkłada puzzle do koperty
  • Zabawa wyrabiająca poczucie rytmu –„ Na wakacjach”. Tamburyn.

Dziecko swobodnie biega w rytmie akompaniamentu granego na tamburynie. Kiedy R. przestaje grać, wypowiada zdania w odpowiednim rytmie z równoczesnym klaskaniem.

-„Pływam łódką po jeziorze.” –„ Leżę na mchu w promieniach słońca” –„ Zjadam lody w polewie malinowe”. –„ Tańczę w letniej dyskotece”

  • Słuchanie wiersza L. Łąc-„ Letnie wakacje”.

 Kiedy są wakacje I nie pada deszcz,

 Możesz gdzieś wyjechać,

 Jeśli tylko chcesz

 Kiedy są wakacje – Morze, góry, las,

 Gdzie tylko się znajdziesz

 Miło spędzisz czas.

 Latem Złociste promienie Słońca Padają na ziemię,

 Popatrz – Rozwiały się chmury,

 Baw się I nie bądź ponury!

 Morze – Muszelki i piasek,

 Góry Lub łąka za lasem

 Warmia – Czekają jeziora,

 Lato – Już wyjechać pora!

  • Rozmowa na temat wiersza. R. pyta dzieci:

– O jakiej porze roku wyjeżdża się na wakacje?

-Co można robić, kiedy są wakacje?

  • Na temat swoich wakacyjnych planów wypowiada się także R. Mówi, że chciałby odbyć podróż po Polsce, aby jeszcze lepiej poznać kraj, w którym mieszka. Jest ciekawy, czy dziecko odgadnie, jakie miejsca ma zamiar odwiedzić i jakimi środkami lokomocji zamierza podróżować. Zaprasza dziecko do zabawy.
  • Praca z mapą Polski. R. Przypomina dziecku, że jest to mapa naszego kraju. Pokazuje miejscowość, w której znajduje się przedszkole. Następnie informuje dziecko, że na mapie oprócz miejscowości odnaleźć można także inne informacje, np. za pomocą różnych kolorów przedstawia się ukształtowanie terenu. Kolorem niebieskim zaznaczone są rzeki, jeziora i morze, zielonym – niziny, a żółtym – wyżyny. (R. wyjaśnia dzieciom te pojęcia). Najwyższe góry są zaznaczone na brązowo. R. prosi dziecko, aby przyjrzało się mapie i powiedziało, jakiego koloru jest na niej najwięcej. Wyjaśnia, co to oznacza (w krajobrazie naszego kraju dominują niziny).
  • Tworzenie mapy skojarzeń do słowa-„ wakacje”. Duży karton, klej, mazak, mała karteczka i ołówek dla dziecka. R. układa przed sobą duży karton. Prosi dziecko, aby w ciszy zastanowiło się, co dla niego znaczy słowo wakacje.. R. wręcza dziecku małe karteczki i ołówek i prosi o narysowanie obrazka – skojarzenia ze słowem wakacje. Przykłady skojarzeń: plecak, las, jagody, grzyby, kajak, Bałtyk, muszla, palma, maliny, ryby, plaża, Tatry, ciupaga, wioska R. prosi dziecko o podawanie skojarzeń do słowa wakacje. Dziecko pokazuje karteczki i nazywa swój obrazek, dzieli słowo na sylaby  opowiada o swoim skojarzeniu, a następnie nakleja karteczkę wokół napisu. R. wraz z dzieckiem śpiewa dowolną piosenkę związaną z latem lub wakacjami i maszerują w takt melodii.
  • https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E
  • Rozmowa na temat aktualnej pory roku i barw przeważających w letnim krajobrazie. R. prowadzi z dzieckiem rozmowę na temat zbliżającej się nowej pory roku i barw przeważających w letnim krajobrazie.
  • Zabawa ruchowa-„ Kolorowe kulek”.

Kolorowe waciki kosmetyczne w kształcie kulek, np.: białych, różowych, niebieskich i żółtych, nagranie dowolnej muzyki. R. rozdaje dziecku kolorowe waciki kosmetyczne w kształcie kulek (np.: białych, różowych, niebieskich i żółtych). Zwraca uwagę na pastelowy odcień wacików. Następnie R. proponuje zabawę, włącza nagranie muzyki. Dziecko swobodnie porusza się przy akompaniamencie wybranej muzyki i podrzuca kulki. Na przerwę w nagraniu muzyki wykonuje polecenia R., np: zdmuchuje kulki waty z ręki i obserwuje, jak opada; siada, zamyka oczy, dotyka wacikami policzków i wyobraża sobie letnią kolorową łąkę. R. prosi o zastanowienie się, co namaluje na swoich kartonach.

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy techniką malowania farbami akwarelowymi. Farby akwarelowe: wilgotne (w tubkach) i suche (w krążkach), pędzel, karton. R. mówi dziecku, że będzie malować na kartonie swoje wyobrażenia dotyczące letnich wypraw. Pozna środek plastyczny, jakiego użyje do wykonania pracy, rozwiązując zagadkę I. Fabiszewskiej.-„ Kolorowe, w słoiczkach mieszkają. Gdy zamoczysz w nich pędzelek, piękne obrazy powstają”. (farby) R. zapoznaje dzieci z dwoma rodzajami farb akwarelowych: wilgotnych (w tubkach) i suchych (w krążkach). Demonstruje oddzielnie sposób malowania każdym rodzajem farb. Dzieli karton pionową linią. Rozrabia farby na palecie do mieszania farb. Na jednej połowie kartonu maluje farbą z tubki, a na drugiej połowie – farbą z suchego krążka, uprzednio rozrobioną. R. informuje, że cechą farb akwarelowych jest to, że im bardziej się je rozcieńczy wodą, tym są jaśniejsze
  • Eksperymentuje – miesza kolory.
  • Maluje – wyraża w pracy własne spostrzeżenia i wyobrażenia związane z latem i wakacjami. Podczas pracy R. rozmawia z dzieckiem o tym, co właśnie maluje, zachęca je do rozplanowania na papierze wybranych przez siebie elementów krajobrazu i wykorzystania całej powierzchni kartki.
  • Zakończenie. Prace porządkowe.
  • Spacer po okolicy. Obserwowanie przyrody latem, dostrzeganie bogactwa fauny i flory, zauważanie zmian w wyglądzie drzew owocowych (owocowanie). Oglądanie i nazywanie kwiatów kwitnących latem w przydomowych ogródkach, np. słonecznika, malwy, maciejki, róży. Obserwuje przez lupy zachowania drobnych zwierząt, np.: mrówek, żuczków.
  • PRACE HANI I BŁAŻEJA.

16.06.2020 WTOREK

Cele główne:

  • poznawanie fauny i flory łąki jako środowiska przyrodniczego
  • oglądanie filmu przedstawiającego problematykę związaną z tematyką realizowaną na zajęciach,

poznanie roślin chronionych

  • słuchanie utworu muzyki klasycznej.
  • Ćwiczenie wizualizacyjne -„ Odpoczynek na łące”. Dziecko kładzie się na dywanie, zamyka oczy, wczuwa się w tekst mówiony przez R.: Wyobraź sobie, że leżysz na łące. Owiewa cię ciepły wiatr, ogrzewa świecące z góry słońce. Wsłuchaj się w odgłosy – słyszysz brzęczenie pszczół przelatujących z kwiatka na kwiatek, delikatny szum skrzydełek fruwających motyli, z oddali słychać cykanie konika polnego. Wokół ciebie wiele barw – zieleń miesza się z czerwienią maków i żółcią mniszków, i jaskrów. Wąchasz łąkowe powietrze. Czujesz się zrelaksowany i wypoczęty…
  • Oglądanie filmu edukacyjnego-„ Łąka” z podkładem muzycznym utworu Mikołaja Rimskiego-Korsakowa-” Lot trzmiela” • Rozmowa na temat filmu.
  • https://www.youtube.com/watch?v=LKLf5EN1Ff4
  •  − Co możemy zobaczyć na łące? (kwiaty: maki, mniszki pospolite, stokrotki, jaskry, zwierzęta)− Jakie zwierzęta mieszkają na łące? (biedronki, motyle, pszczoły, mrówki, ważki, koniki polne, muchy) R. wyjaśnia, że wszystkie wymienione zwierzęta należą do dużej rodziny owadów.
  • https://www.youtube.com/watch?v=ucrKUO9FVf
  • Analiza dźwiękowa słowa owady.
  • Wyjaśnianie przez R.: − Dlaczego konik polny ma tak zbudowaną nogę? (Konik polny jest zwany również skoczkiem. Skakanie ułatwiają mu tylne nogi. Dźwięki wydaje poprzez pocieranie ostatniej pary nóg (na udach znajdują się specjalne guzki) o swoje skrzydła (na brzegach, których znajduje się gruba, sztywna żyłka. Wydaje ultradźwięki. Człowiek jest w stanie usłyszeć jedynie „cykanie”). − Po co motylowi trąbka? (Motyle odżywiają się głównie pyłkiem kwiatowym. Ssawka inaczej trąbka, to długa rurka, którą owad zwija i ukrywa pod spodem głowy. Ułatwia motylowi zjadanie pyłku z kwiatów, które mają kształt kielicha. Za pomocą ssawki może pić również wodę). − Dlaczego biedronka ma kropki i czym się żywi? (Liczba kropek, ich barwa, kształt i rozmieszczenie jest cechą gatunkową. Biedronka siedmiokropka ma ich siedem, czarnych na tle pomarańczowych (u pokolenia zimującego) lub jasnoczerwonych (u pokolenia letniego) skrzydeł. Biedronka dwukropka ma dwie kropki. Kontrastowe ubarwienie, np. czerwono- -czarne lub żółto-czarne, jest sygnałem i oznacza: Nie dotykaj mnie! Biedronka, jak wszystkie chrząszcze, posiada dwie pary skrzydeł. Pierwsza para wykształcona jest w postaci grubych pokryw, które ochraniają błoniaste skrzydła drugiej pary. Biedronki to zwierzęta drapieżne. Są sprzymierzeńcami człowieka w walce ze szkodnikami roślin, zwłaszcza z mszycami). − Jak zbudowane jest oko muchy? (Oko muchy jest zbudowane z dużej ilości elementów – jak mozaika. Pozwala to na dostrzeganie intensywności światła oraz jego natężenia. To sprawia, że muchy doskonale zdają sobie sprawę z tego, czy np. zapadała noc, czy też pada na nie czyjś cień. Taka budowa oka pozwala na widzenie wszystkiego, co się dzieje dookoła głowy).
  • Zabawa orientacyjno-porządkowa-„ Owady na łące”. Bębenek. Dziecko jest: pszczołą, konikiem, polnym, ważką. Demonstruje odgłosy owadów: pszczoły: bzzz, bzzz, bzum, bzum, koniki polne: cyk, cyk, cyk, ważki: źźź, źźź, źźź. Dziecko – owad porusza się lekko na palcach w różnych kierunkach pokoju, wydając dźwięki charakterystyczne dla danego owada. Na dźwięk bębenka przykuca – odpoczywa na trawie. Dwa uderzenia w bębenek są sygnałem do ponownego ruchu.
  • Zabawa-„ Chronione – niechronione”.
  • Utrwalanie nazw wybranych gatunków roślin rosnących w Polsce. Uświadamianie dzieciom konieczności ochrony roślin, którym grozi wyginięcie. Przestrzeganie zakazu ich zrywania podczas wakacyjnego wypoczynku. Zdjęcia przedstawiające wybrane rośliny chronione oraz inne rośliny charakterystyczne dla lata.
  • Propozycja zabaw muzycznych.
  • https://www.youtube.com/watch?v=Y4lnJz2BTJY&t=4s
  • https://www.youtube.com/watch?v=S9xKmJqsvyA
  • PRACOWITA HANIA

15.06. 2020 PONIEDZIAŁEK

Religia.Temat: Świętujemy niedzielę z Jezusem

Witam wszystkie dzieci.
Na początku uczyń znak krzyża, możesz zaśpiewać: „W imię Ojca i Syna i Ducha Św.” https://www.youtube.com/watch?v=Kk1sU6WETpE&list=PLJ5sSim4ybKA5q2UcdkfimpzzRW4UecPL&index=8

Dzisiaj dowiesz się, że niedziela jest dniem poświęconym Panu Jezusowi i rodzinie. Pomoże Ci dziś  brat Franciszek, który opowie  „Czym jest Msza Święta?” – https://www.youtube.com/watch?time_continue=12&v=MC32OuSrZRY&feature=emb_logo
oraz poznasz „Przebieg Mszy Św.” też opowiedziany przez brata Franciszka – https://www.youtube.com/watch?time_continue=456&v=ldhO_QArFio&feature=emb_logo

Zapraszam Cię do posłuchania piosenki zespołu Małe TGD – Siedem – https://www.youtube.com/watch?v=rqnxLJxz6M8

(czy już wiesz dlaczego tytuł SIEDEM?)

A na koniec kolorowanka, miejsce gdzie w niedzielę idziesz z całą rodziną
 – http://e-kolorowanka.pl/kosciol-kolorowanka/5182-kosciol-kolorowanka-5.html

Pozdrawiam wszystkie dzieci.

15.06. 2020 PONIEDZIAŁEK

Cele ogólne:

  • utrwalanie wiadomości na temat charakterystycznych cech lata,
  • rozwijanie logicznego myślenia, pobudzanie wrażliwości zmysłów,
  • zachęcanie do radosnego eksperymentowania, rozwijanie umiejętności manualnych.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wymienia charakterystyczne cechy lata,
  • rozwiązuje zagadki, różnicuje i nazywa cechy rozpoznawane za pomocą dotyku, smaku, węchu, słuchu i wzroku,
  • eksperymentuje z wodą i piaskiem, tworzy pracę plastyczną.
  • Zabawa badawcza-„ Ciekawe kształty”.

Worek, tekturki w kształcie liter: l (z naklejonymi kolorowymi kropkami), a (z naklejonymi wacikami nasączonymi olejkiem truskawkowym), t (wycięta z tektury falistej), o (z naklejonym dzwoneczkiem). R. wyjmuje z worka tekturki wycięte w kształcie liter: l, a, t, o, i ozdobione. Dziecko bada ich właściwości: ogląda je, dotyka  ich, porównuje fakturę i zapach. Następnie R. układa wszystkie tekturki na środku koła. Prosi dziecko o opisanie swoich wrażeń. R. pyta dziecko, dzięki jakim głównym zmysłom poznało każdą tekturkę (literę). Przykładowe odpowiedzi: l – jest bardzo kolorowe – zmysł wzroku, a – pachnie – zmysł węchu, t – ma ciekawą fakturę – zmysł dotyku, o – wytwarza dźwięki – zmysł słuchu.

  • Ćwiczenia poranne. Bębenek, ringo dla dziecka.
  • Zabawa orientacyjno-porządkowa-„ Podrzuć, klaśnij i złap”.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła. Na jedno uderzenie w bębenek zatrzymują się, podrzuca ringo prawą ręką, wykonuje jedno klaśnięcie i chwyta ringo obiema rękami. R. kontynuuje zabawę, ale przy kolejnym zatrzymaniu się uderza w bębenek dwa razy – dziecko wykonuje dwa szybkie klaśnięcia itd.

• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych –„ Podnieś skarb”.

Dziecko maszeruje, na dźwięk tamburynu wykonuje skłon z wyprostowanymi nogami, kładzie ringo na podłodze, liczy do trzech i je podnosi.

  • Ćwiczenie z elementem równowagi –„ Czas wakacji”.

Dziecko w siadzie prostym kładzie ringo na głowie. Przechyla głowy na prawą stronę i na lewą stronę, wypowiadając: tik-tak, tik-tak. Na sygnał R. przechyla głowę do przodu i zrzuca ringo na nogi. Zabawę powtarzamy kilka razy.

  • Zabawa ruchowa z elementem rzutu –„ Wspólne zabawy”.

Dziecko  w parze z rodzicem. Rzucają, na zmianę,  ringo tak, aby znalazło się na rękach .

  • Ćwiczenie uspokajające.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła z kółkiem ringo położony na głowie. W czasie marszu głośno liczy do dziesięciu. Na sześć dziecko podskakuje i zmienia kierunek marszu.

Za co lubimy lato? – rozmowa połączona z rozwiązywaniem zagadek i zabawami badawczymi.

R. czyta zagadki K. Wilk, a dziecko podaje odpowiedzi.

Ciemno, cicho. Co to będzie? Nagle grzmoty słychać wszędzie. (burza). Następnie R. odtwarza nagranie z odgłosami burzy. Pokazuje obrazki przedstawiające krajobrazy – w czasie ładnej pogody i podczas burzy. R. pyta, czy dziecko słyszało i widziało burzę; czy wie, jak należy się zachowywać podczas burzy. R. informuje, na czym polega to zjawisko. Burzy towarzyszą grzmoty, błyskawice, bardzo silny porywisty wiatr oraz obfite opady deszczu. Przed nadejściem burzy często panuje spokój, jest cicho. Ludzie dostrzegli to i wymyślili powiedzenie: Cisza przed burzą. (R. wyjaśnia je dzieciom).

Kolorowy most na niebie, co zachwyca dzieci. Zjawia się, gdy deszczyk pada i słoneczko świeci. (tęcza) R. pyta, co to jest tęcza, czy dziecko pamięta, jak powstaje tęcza, jaki ma kształt. Zapoznaje dziecko z tym zjawiskiem pogodowym. Przypomina, że tęcza pojawia się na niebie wtedy, kiedy pada deszcz i świeci słońce. Wówczas promienie słońca załamują się w kropelkach wody. R. pyta, czy dziecko pamięta, jakie kolory ma tęcza.

  • Rozwiązywanie zagadek rysunkowych. Karton, mazak. R. rysuje na kartonie różne kształty, np. słońce, czereśnię. Dziecko odgaduje, co zostało narysowane. Próbuje sformułować poprawne zdanie związane z rysunkiem. Przykłady wypowiadanych zdań: Latem mocno świeci słońce. Latem dojrzewają czereśnie.
  • Zabawa podsumowująca informacje o lecie” – Prawda – fałsz”.
  • R. wypowiada zdania. Jeśli zdanie jest prawdziwe, dziecko wstaje, jeśli fałszywe, siedzi. Przykłady zdań: Latem trzeba się ciepło ubierać. Latem pada z nieba kolorowy śnieg. Latem zwierzęta przygotowują się do zimowego snu.
  • Część badawcza-„ Letnie zabawy.”
  • Ćwiczenia oddechowe-„ Zapachy lata”.
  • Wazon z różą i słonecznikiem. R. stawia przed dzieckiem wazon z kwiatami kwitnącymi wczesnym latem, np. różą i słonecznikiem. Podaje ich nazwy. Dziecko przygląda się budowie kwiatów, wskazują różnice w wyglądzie, a następnie pochyla się nad poszczególnymi kwiatami i je wącha: wciąga powietrze nosem, wykonuje długi głęboki wdech, a wydycha ustami. Opisują swoje wrażenia.
  • Doświadczenia z wodą i piaskiem.

Cztery miski, papierowe łódeczki, plastikowe rurki, np. do napojów, drobny piasek. – dziecko puszcza w misce z wodą papierowe łódeczki, przesuwa je oddechem (dmucha na nie).W drugiej misce – dziecko lekko uderza rękami o powierzchnię wody. Następnie – dziecko dmucha w wodę przez plastikowe rurki (np. do napojów).W czwartej misce– dziecko zanurza dłonie w drobnym piasku. Dziecko eksperymentuje kolejno na wszystkich stanowiskach, tak aby przeprowadzić każdą zabawę.

  • Pobudzanie zmysłu smaku –„ Smaki lata”

Miseczki z różnymi owocami, np. truskawkami i czereśniami. R. stawia przed dzieckiem miseczki z różnymi owocami, np. truskawkami i czereśniami. Nazywa je, zwraca uwagę na kolor i wartości odżywcze owoców. Następnie wspólnie z dzieckiem myje je i zachęca do degustacji. Dziecko określa walory smakowe owoców.

  • Podsumowanie doświadczeń. Dziecko omawia wrażenia: opisują zapach kwiatów, smak owoców, mówi, jakie są woda i piasek, jakie dźwięki można za ich pomocą wytworzyć, np. pluskania i bulgotania, przesypywania. Określa właściwości fizyczne kwiatów, owoców, wody i piasku. Mówi ponownie, za co lubi lato.
  • Omówienie sposobu wykonania pracy plastycznej-„ Wodno-piaskowe czary-mary”.
  • Nagranie szumu morza, dla dziecka: sztywny karton (najlepiej odpowiedni do kredek wodnych), mazaki, kredki wodne, pędzelek, pojemniki na wodę, klej, piasek, taca.  R. zachęca dziecko do wykonania pracy plastycznej. Omawia etapy jej wykonania. Dziecko: − rysuje mazakiem wokół kartonu ramkę, − w środku ramki rysuje kredkami wodnymi dowolny obrazek o tematyce związanej z latem, − maluje pędzlem maczanym w wodzie, − smaruje klejem ramkę obrazka, − szybko i dokładnie obsypuje ramkę piaskiem, − nadmiar piasku strząsa do tacy. Podczas pracy R. włącza nagranie odgłosów szumu morza.
  • https://www.youtube.com/watch?v=YMkM5-RWYaU
  • Zabawy swobodne w piaskownicy. Wykorzystanie w nich wody. Badanie właściwości suchego piasku i mokrego piasku. Konewki z wodą, foremki, łopatki. Dziecko bawi się w piaskownicy konewkami z wodą, foremkami, łopatkami. Bada właściwości: najpierw suchego piasku, a potem mokrego piasku. Próbuje lepić babki, rozmawia na temat wrażeń dotykowych.
  • Ćwiczenie relaksacyjne – słuchanie (czytanej przez R.) ulubionej bajki dziecka.
  • Zabawa ruchowa-„ Taniec motyl”.

Dowolne nagranie do tańca, po dwie chustki szyfonowe dla dziecka.

Dziecko porusza się zgodnie z muzyką i naśladuje ruchem lot motyli.

  1. 06. 2020 PIĄTEK

Cele główne:

  • poznawanie ważniejszych regionów Polski,
  • rozróżnianie typów krajobrazów,
  • poznawanie w sposób pośredni mieszkańców jeziora,
  • rozwijanie mowy,
  • oglądanie filmu przedstawiającego problematykę związaną z tematyką realizowaną na zajęciu.
  • Słuchanie wiersza Krystyny Datkun-Czerniak-„ Lato”.

 Lato, w kolorowych szatach,

 psoci, biega tu i tam

 – z motylami, biedronkami,

 promieniami słońca gra!

Schowało się w zbożu.

 Kąpie się już w morzu.

 Wypłoszyło w sadzie szpaki,

biegnie w malin krzaki.

W lesie fruwa z ptakami.

 W górach – wędruje szlakami.

 Gdzie jesteś, lato?

 Odpocznij! Poczekaj!

 Lubi ciebie każdy z nas,

 bo wakacji dajesz czas.

 Chcemy z tobą na wędrówkę iść,

 choćby zaraz! Dziś.

Oglądanie zdjęć WARMIA I MAZURY.

Dziecko wskazuje na mapie Polski położenie Warmii i Mazur oznaczone zielonym kolorem. Dziecko odczytuje napis: Warmia i Mazury. R. mówi: Na Warmii i Mazurach znajduje się ponad dwa tysiące jezior. Połączone kanałami jeziora i rzeki tworzą atrakcyjne szlaki turystyczne. Słyną z doskonałych warunków do odpoczynku, żeglowania i łowienia ryb, czyli wędkarstwa.

  • Swobodne wypowiedzi dziecka na temat zdjęć.
  • Zabawa ruchowa-„ Płyniemy kajakiem”. Dziecko siedzi na dywanie, nogi ma złączone i wyciągnięte do przodu. Rytmicznie naprzemiennie wyciąga do przodu ręce, naśladując wiosłowanie.
  • https://www.youtube.com/watch?v=Hr0dVvoRyyI
  • Co możemy zobaczyć, odpoczywając nad jeziorami? (ptaki, np. bociana czarnego, czaplę; ryby, np. szczupaka, suma; inne zwierzęta, np. wydrę)
  • Oglądanie filmu edukacyjnego-„ Ryby.
  • − Gdzie żyją ryby? − Czym oddychają ryby? (skrzelami) − Za pomocą czego poruszają się ryby? (za pomocą płetw) − Czy wszystkie ryby są takie same? (różnią się ubarwieniem, budową, przystosowaniem do środowiska, w którym żyją)
  • https://www.youtube.com/watch?v=BMmFNRrOPOk
  • Zabawa ruchowa-„ Puszczamy kaczki”.
  • Dziecko wykonuje przysiad, podnosi kamyk i naśladuje puszczanie kaczek na wodzie – rzuty wykonuje wraz ze skrętem tułowia.
  • Rozmowa na temat zasad bezpieczeństwa obowiązujących nad wodą.
  • Zabawa z magnesem –„ Łowimy ryb”.
  • Laska ze sznurkiem, na którego końcu przymocowany jest magnes, kartonowe rybki z metalowym spinaczem. R. rozkłada na dywanie – jeziorze – kartonowe rybki, do których przypięte są metalowe spinacze dziecko za pomocą wędek – lasek ze sznurkiem, na którego końcu umocowany jest magnes – łowi ryby. Zabawę można zorganizować w formie zawodów wędkarskich.
  • PRACE HANI

10.06. 2020 ŚRODA

Cele główne:

  • rozwijanie koncentracji uwagi podczas działań,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • dzielenie się wspomnieniami ze swojego pobytu w przedszkolu.
  • poznawanie przyczyny pękania czereśni,
  • zachęcanie do uczestniczenia w zabawach badawczych,

 Cele operacyjne Dziecko:

  • uczestniczy w zabawie przy piosence,
  • wykonuje rysunek,
  • dzieli się wspomnieniami ze swojego pobytu w przedszkolu.
  • wie, dlaczego pękają czereśnie,
  • chętnie uczestniczy w zabawach badawczych,
  • Karta pracy, cz. 4, s. 75.

Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego o wakacjach. Kończenie kolorowania kredek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

  • Zabawa-„ Wakacje”

Dla dziecka: kartka, kredki. Rysowanie w prawym górnym rogu kartki słoneczka, z jednoczesnym wypowiadaniem zdania: Wakacje muszą być słoneczne. Rysowanie w lewym dolnym rogu kartki kwiatka i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być pachnące. Rysowanie w lewym górnym rogu kartki lodów i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być słodkie. Rysowanie w ostatnim, pustym rogu kartki skrzyni i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być tajemnicze.

Określanie, który to róg. Rysowanie na środku kartki siebie na wakacjach.

  • Ćwiczenia ruchowe przy akompaniamencie instrumentu.
  • Dowolny instrument perkusyjny. Marsz, skoki obunóż, przeskoki z nogi na nogę, krok dostawny w wyznaczonych przez R . kierunkach.
  •  Ćwiczenie oddechowe – „Zaśmiej się tak jak ja”.

https://www.youtube.com/watch?v=4Im_FeaI6Yc

Nagranie piosenki. Dziecko maszeruje po okręgu. Podczas przerwy w muzyce R. prezentuje dowolny sposób śmiechu na sylabach: hi, hu, ha, he, ho, na różnych wysokościach dźwięku. Dzieci nabierają powietrze nosem, wydychając je, naśladują prezentowany przez R. rodzaj śmiechu. (Śmiech można prezentować, stosując różną wysokość głosu)..

  • Zabawa rozwijająca koncentrację uwagi – „Części ciała”. Nagranie dowolnej muzyki,
  • https://www.youtube.com/watch?v=x7Wc4Rj22jI
  • Zabawa-„ Dokończ zdania”.
  • R. rozpoczyna zdania, a dziecko je kończą. Np.: W przedszkolu lubiłem/ lubiłam… W przedszkolu nie lubiłem/nie lubiłam W przedszkolu czułem się/czułam się…
  • Wypowiadanie się dziecka na temat: Co najbardziej podobało mi się (wśród zdarzeń w ciągu roku) w przedszkolu. Zdjęcia, obrazki. R. pokazuje zdjęcia zrobione podczas uroczystości, wycieczek, ciekawych zajęć w przedszkolu. Dziecko ogląda je, wspomina. Wypowiada się swobodnie na temat.

Karta pracy, cz. 4, s. 76 (dla dziecka). Rysowanie tego, co podobało się w przedszkolu. Wskazywanie obrazków zgodnie z kolejnością pór roku.

 Zabawa badawcza –„ Dlaczego czereśnie pękają”?

Czereśnie – całe i popękane, rabarbar, woreczek foliowy, miska z wodą.

  • Wyjaśnianie dziecku, dlaczego, kiedy pada deszcz, dojrzewające latem owoce pękają.
  • Oglądanie rabarbaru; opisywanie jego wyglądu, przeznaczenia; zwracanie uwagi na czerwoną skórkę brudzącą palce oraz, że liście rabarbaru mają charakterystyczny kształt.
  • Włożenie jednego kawałka liścia do woreczka foliowego, a pozostałych – do miski z wodą. Następnego dnia porównywanie wyglądu rabarbaru z woreczka i z rabarbarem z wody (rabarbar wyjęty z woreczka nie zmienia swojego wyglądu, ma nadal równe, całe końce; natomiast ten wyjęty z wody jest na końcach popękany i zwinięty). To efekt wchłaniania wody. Skórka wchłania jej więcej niż miąższ. Właśnie dlatego rabarbar pęka na końcach i się zwija. R. wyjaśnia, że podobne zjawisko można zaobserwować również u innych owoców. Czereśnie, kiedy są już dojrzałe i pada na nie deszcz, zaczynają pękać. Miąższ znajdujący się pod skórką chłonie jak gąbka krople wody, które padają na skórkę. Owoc zwiększa więc swoją objętość. Skórka natomiast nie zachowuje się jak nadmuchiwany balonik, nie rozciąga się i dlatego pęka. Podobnie jak czereśnie pękają również wiśnie, śliwki i agrest.
  • Degustowanie czereśni – całych i popękanych
  • Karta pracy, cz. 4, s. 77. Czytanie tekstu z R. lub samodzielnie. Rozmowa na temat tego, co dzieci poznały w przedszkolu. Rysowanie słoneczek po śladach. Kolorowanie rysunków.
  • Zabawa rozluźniająca mięśnie wokół oczu i na czole –„ Duże oczy”.
  • R. opowiada, dziecko słuchaj i wykonuje polecenia.
  • Za chwilę będziecie mogli zrobić duże, bardzo duże oczy. Unieście przy tym brwi do góry tak mocno, jak tylko możecie. Wyobraźcie sobie, że macie jeszcze dodatkowe, trzecie oko pośrodku czoła. I właśnie to oko otwórzcie tak szeroko, jak tylko potraficie… A potem możecie poruszać waszymi szeroko otwartymi oczami we wszystkie strony: w dół, do góry, w prawą stronę, w lewą stronę. Być może zauważycie waszymi trzema szeroko otwartymi oczami coś, czego do tej pory nie widzieliście. Za chwilę zacznę powoli odliczać do sześciu. Kiedy dojdę do szóstki, zamknijcie na moment oczy i nadajcie im w myślach taki rozmiar, jaki chcielibyście mieć. Trzecie oko będziecie mogli sobie później wyobrazić za każdym razem, kiedy będziecie chcieli zobaczyć coś w waszej wyobraźni. Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć
  • Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 80. Rysowanie po śladach.
  • Układanie puzzli –„ Łąka latem”.

Dla każdego dziecka: wyprawka, karta z puzzlami przedstawiająca łąkę.

  • Ćwiczenia w książce, s. 94−95.

Dziecko słucha tekstu czytanego przez R. Czytanie tekstu o wakacjach i wakacyjnych rad Olka i Ady.

HANIA W AKCJI.

09.06.2020 WTOREK

Cele główne:

  • rozwijanie umiejętności liczenia,
  • dodawanie i odejmowanie w zakresie 10,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

Cele operacyjne Dziecko:

  • liczy w dostępnym zakresie,
  • dodaje i odejmuje w zakresie 10,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 73.

Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski

  • Ćwiczenia oddechowe – „Na łące”. Nagranie piosenki –„ Mam przyjaciela,” szablon pszczoły.
  • https://www.youtube.com/watch?v=mGsicfW_yG8

Dziecko maszeruje w dowolnych kierunkach pokoju w rytmie nagrania piosenki. Podczas przerwy w nagraniu zatrzymuje się. R. zwraca się do niego: – Jesteśmy na wsi. Tutaj spędzamy wakacje. W ogrodzie pełnym drzew owocowych i kwiatów stoją ule. W nich mieszkają pszczoły, które wydają różne dźwięki, poruszając odpowiednio skrzydełkami. R. unosi szablon przedstawiający pszczołę. Dziecko nabiera nosem powietrze, wypuszcza je i wypowiadają sylabę bzz lub buu.

  • Ćwiczenia w liczeniu za pomocą patyczków.

Patyczki w różnych kolorach, znaki, liczby. Dziecko bierze sobie  tyle patyczków, ile ma palców u rąk, i siada na dywanie.

  • Układanie z patyczków kształtów figur geometrycznych. Dziecko układa z patyczków trójkąt, prostokąt, kwadrat. Określa, ile patyczków potrzebowało do ułożenia kształtu każdej figury.
  • Układanie patyczków według kolorów. Dziecko liczy patyczki w każdym kolorze. Podaje całkowitą liczbę patyczków, mówiąc np., 3 patyczki czerwone dodać 4 patyczki zielone i dodać 3 patyczki żółte to razem 10 patyczków. Układanie działania ilustrującego liczbę patyczków. Np. 3 + 4 + 3 = 10
  • Odkładanie patyczków, np. w kolorze żółtym. Dziecko liczy pozostałe patyczki, mówiąc: 10 odjąć 3 to siedem. Układają działanie: 10 – 3 = 7
  • Odkładanie patyczków, np. czerwonych. Dziecko liczy pozostałe patyczki, mówiąc: 7 odjąć 3 to cztery. Układają działanie: 7 – 3 = 4 Dalsze ćwiczenia przeprowadzamy analogicznie.

 Ćwiczenia gimnastyczne – Zielona szarfa dla R. , dla dziecka woreczek, tamburyn.

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa –„ Spacer do lasu”.
  • R. jest drzewem zakłada zieloną szarfę i ustawia się na środku pokoju. Dziecko biega swobodnie w różnych kierunkach. Na zawołanie: Stój! – zatrzymuje się i chowa za drzewem. Zabawę powtarzamy kilka razy, pamiętając o zamianie ról.
  • Ćwiczenia z elementem równowagi.
  • Dziecko spaceruje swobodnie, z woreczkiem na głowie, następnie kładzie woreczek przed sobą i stara się chwycić go palcami nóg i utrzymać przez chwilę. Ćwiczenia powtarzamy kilka razy, pamiętając o zmianie stóp.
  • Ćwiczenie mięśni brzucha –„ Do góry i w dół”.

Dziecko leży tyłem, woreczek wkłada między stopy. Unosi je stopami do góry i przekłada za głowę, a potem powraca do pozycji wyjściowej.

  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – „Na plaży”.

Dziecko kładzie woreczek na podłodze. Chodzi na czworakach dookoła woreczka, naśladując szukanie na plaży muszli i bursztynów. Co jakiś czas klęka, wyciąga ręce, otwiera dłonie i pokazuje, co znalazło.

• Ćwiczenie tułowia – „Samoloty”.

Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym. Woreczek kładzie na głowie. Jedną ręką tworzy daszek nad oczami, drugą trzyma na kolanach. Wykonuje skręt tułowia i głowy w lewą stronę, a następnie w prawą stronę.

  • Ćwiczenia przeciw płaskostopiu –„ Sprytne stopy”.

Dziecko chwyta palcami stopy woreczek leżący na podłodze i podaje go sobie do rąk.

  • Zabawa ruchowa ożywiająca –„ Chronimy się przed słońcem”.

Dziecko biega po pokoju, swobodnie wymachując woreczkiem. Na mocne uderzenie w tamburyn zatrzymuje się, rozciągając woreczek nad głową – chroni się przed słońcem.

  • Zabawa uspokajająca –„ Marsz z woreczkiem”.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła, machając woreczkiem przed sobą, po czym odkłada je na wyznaczone miejsce.

Zabawy na świeżym powietrzu • Zabawa ruchowo-naśladowcza –„ Letnie zabawy.”

Dziecko naśladuje zabawy na powietrzu, np.: pływanie, granie w piłkę, budowanie z piasku… na hasło – nazwę danej czynności podaną przez R.

  • Zabawa-„ Bańki mydlane” – rozwijanie sprawności ruchowej. Nagranie piosenki –„Bańka
  • mydlana”
  • https://www.youtube.com/watch?v=ohLVRRypm3o

Dziecko maszeruje w rytmie piosenki w określonym kierunku. Na hasło: Bańki mydlane, naśladuje łapanie baniek. Klaszcze w dłonie, przenosząc je przed sobą w różne miejsca (wyżej, niżej, na wysokość głowy, tułowia, kolan).

  • Karta pracy, cz. 4, s. 74.

Oglądanie obrazków. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Zastanawianie się i mówienie, co Ada robiła kiedyś, co robi teraz, a co będzie robić w przyszłości. Wymienianie kolorów kredek.

  • Utrwalanie nazw miesięcy na podstawie fragmentu wiersza Krystyny Datkun-Czerniak-„Rok”
  • Podczas recytacji wiersza R. nazywa miesiące, wypowiadając nazwy bezgłośnie, poruszając samymi ustami. Dziecko podaje głośno nazwy miesięcy w odpowiedniej formie. Podczas ponownego słuchania wiersza klaszcze, kiedy usłyszy nazwę miesiąca.

 W styczniu Nowy Rok przychodzi,

 często mrozem grozi.

 W lutym czyni tak samo.

 W marcu bywa jak w garncu (…).

 Kwiecień z majem w zieleni skąpane (…).

 Czerwiec obiecuje radości wiele,

 bo – moi przyjaciele –

 lipiec i sierpień to wakacji czas (…).

 Wrzesień i październik zmieniają kolory ziemi (…).

 W listopadzie smutek na drzewach się kładzie.

 A w grudniu zmęczony pracą Stary Rok żegna się i… zaprasza Nowy Rok(…).

Zabawa muzyczno – ruchowa -„Ręce do góry”

PRACE HANI.

08.06-Religia-Temat: Boże Ciało.

Witam wszystkie dzieci. Dziś zapraszam Cię na katechezę w czasie której dowiesz się o Uroczystości Bożego Ciała, która przypada w najbliższy czwartek -11 czerwca.
Zapraszam: https://view.genial.ly/5eda1afc7ffdde0d798bfb8c/interactive-image-boze-cialo-przedszkole

Kolorowanka:

https://www.maluchy.pl/kolorowanki/kolorowanka-732-Boze-Cialo-procesja.html

08.06.2020 PONIEDZIAŁEK

Cele główne:

  • rozwijanie mowy,
  • zachęcanie do wspominania pobytu w przedszkolu,
  • rozwijanie sprawności manualnej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
  • wspomina pobyt w przedszkolu,
  • wykonuje pracę plastyczną.
  • Ćwiczenia poranne -Bębenek.
  • Zabawa orientacyjno-porządkowa-„ Samochody”. Dziecko biega w różnych kierunkach, naśladując rękami poruszanie kierownicą. Wydaje odgłosy poruszającego się samochodu: brr, brr lub brum, brum. Na sygnał – uderzenie w bębenek – zatrzymuje się i trąbi: pi, pi, pi. Dwa uderzenia są sygnałem do ponownego poruszania się.
  • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – „Trawa i chmury”. Na hasło: Trawa, dziecko przykuca; na hasło: Chmury, staje na palcach, wyciągaja ręce w górę i porusza nimi w prawo i w lewo – naśladuje chmury płynące po niebie.
  • Ćwiczenie tułowia – skręty –„ Śledzimy lot samolotu.” Dziecko siedzi skrzyżnie. Jedną rękę ma na kolanach, a z drugiej tworzy daszek nad oczami. Wykonuje skręt tułowia i głowy uniesionej do góry w jedną, a następnie w drugą stronę – obserwuje lot samolotu.
  • Ćwiczenie równowagi –„ Rysujemy koła.” Dziecko, w staniu na jednej nodze, rysuje stopą w powietrzu małe koła i duże koła. Ćwiczenie wykonuje raz jedną, raz drugą nogą.
  • Zabawa uspokajająca –„ Na prawo, na lewo”. Dziecko maszeruje z rodzicem po obwodzie koła przy akompaniamencie bębenka, następnie rozłączają się, dziecko idzie w prawo, a rodzic – w lewo; ponownie schodzą się na środku pokoju
  • Zabawa-„ Z czym kojarzy się przedszkole”
  • . Karton z obrazkiem przedszkola, mazak. Dziecko podaje skojarzenia z przedszkolem, a R. zapisuje je wokół obrazka przedszkola. Np. uśmiech, sympatia, dobre obiadki, różne zabawki, troskliwość, zrozumienie…
  • Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej –„Pocieszajki dla maluchów.”

Książka (s. 86–89) dla dziecka.

 Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak, a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać, bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie. Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach. Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się, wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały. Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia. Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki: – O! Popatrz, misiu, tu jest łazienka, wodą się zmywa farbę na rękach, a ty masz łapki całe w powidłach, więc musisz użyć wody i mydła! Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę: Kum, kum, kum! Rech, rech, rech! Było przedszkolaków trzech. Hopsa, w lewo! Hopsa, w prawo! Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo! Ucz się, misiu, z nimi ćwicz, skacz i do dziesięciu licz! Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej… Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek. Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę. Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały: – Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie, nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie, a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole, będziemy wspominać kochane przedszkole! Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom. Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić. – Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi. – Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A – przeliterowała. – A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać wody – dodała Ada. – Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach. – Mnie też! – I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła się Kasia. – Kwadraty – dokończyła Ada. – Tak! Kwadraty! – I co jeszcze? – Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć. – I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada. – A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani kazała mu szybko wypłukać buzię. – Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę. – I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec! – Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się we Francji. – Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę. Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem „złotą rączką”, który potrafił naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami. Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni. – Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama. – Zostawiłam pudełko z pocieszajkami. – A co to są pocieszajki? – To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał, to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko. Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła jak słońce i od razu mi było lepiej. – To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła. – Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?

− Co przygotowali młodsi koledzy?

− Co robiły Ada i Kasia?

− Kogo pożegnała Ada?

− Co to były pocieszajki Ady?

− Gdzie je zostawiła?

  • Ćwiczenia w książce. Książka (s. 86–89) dla dziecka. Słuchanie tekstu czytanego R.
  • Nauka wierszyka z opowiadania fragmentami, metodą ze słuchu.

 Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,

 nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,

 a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,

 będziemy wspominać kochane przedszkole!

  • Wspominanie przez dziecko tego, co zapamiętało z pobytu w przedszkolu.
  • Zabawa ruchowa –„ Po muszli ślimaka”. Kreda.

Dziecko siada na podłodze z wyprostowanymi nogami; przesuwa się do przodu, nie uginając nóg i nie pomagając sobie rękami. Idzie kolejno, tip-topkami – po linii przypominającej kształt muszli ślimaka, narysowanej kredą na podłodze

„ Obrazek o lecie” – wykonanie prezentu dla kolegi/koleżanki na pożegnanie przedszkola.

  • Oglądanie reprodukcji malarskich.

wyprawka, reprodukcje malarskie: Claude`a Moneta-„ Stogi siana w Giverny”; Olega Sumarokova –„Kobieta pod parasolem odpoczywająca na plaży”. Dziecko ogląda reprodukcje, określa, z jaką porą roku się kojarzą i dlaczego.

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac. Dla dziecka: kartka A5, kredki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą, pastele, kartka z kolorowego bloku technicznego, klej, bibuła, kolorowy papier.
  • Wykonanie na kartkach formatu A5 obrazka o lecie (wybraną techniką).
  • Ozdabianie powstałych ramek kulkami z kolorowej bibuły lub kawałkami kolorowego papieru.
  • Podpisanie się, samodzielnie lub z pomocą R. z tyłu obrazka. • Wręczenie wykonanych prac wybranemu koledze/wybranej koleżance.
  • Porządkowanie miejsca pracy
  • Karta pracy, cz. 4, s. 72.
  • Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki do bramki.
  • Zabawa z elementem ćwiczeń ortofonicznych –„ Różne pojazdy”. Bębenek, tamburyn.
  • R. gra na bębenku. Dziecko swobodnie maszeruje w dowolnych kierunkach pokoju. Na ustalone hasła wyrusza na wycieczkę różnymi pojazdami: − potrząsanie tamburynem – ustawia się, tworząc pociąg, i porusza w różnych kierunkach, naśladując odgłos jadącego pociągu: tuf, tuf, tuf, − miarowe uderzanie w tamburyn – dobiera się w parę z rodzicem, stają jedne za drugim, chwytają się w pasie, naśladują jadący autokar, wydając dźwięki: tur, tur, tur, − mocne uderzanie w tamburyn i potrząsanie nim – biegnie drobnymi krokami, naśladuje jadący motocykl: drum, drum, drum, wrr, ręce naśladuje trzymanie kierownicy.

 

PRACE HANI I BŁAŻEJA.

05.06 2020 PIĄTEK

Cele główne

rozwijanie mowy,

  • poznawanie oznak lata,
  • rozwijanie mowy i myślenia,
  • rozwijanie słuchu fonematycznego.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
  • wymienia oznaki lata, • rozwiązuje zagadki,
  • dzieli nazwy na sylaby i na głoski.
  • Zabawa-„ Burza na morzu”.
  • R. ustawia krzesełka na obwodzie koła. Dziecko jest marynarzem. Siada na krzesełku. R. (kapitan) staje w środku koła i wypowiada komendy, na które dziecko reaguje odpowiednim zachowaniem.

− Spokój na morzu – dziecko delikatnie kołysze się (na boki) na krzesełku, mówi cicho szszyy…

− Na lewą burtę – przesiada się o jedno krzesełko w lewą stronę.

− Na prawą burtę – przesiada się o jedno krzesełko w prawą stronę.

− Burza na morzu – zamienia szybko miejsca.

  • Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 78. Wskazywanie Adzie i Olkowi drogi na plac zabaw. Zaznaczanie jej.

Nadchodzi lato – rozmowa na temat nowej pory roku.

  • Karty pracy, cz. 4, s. 64−65.

Odczytanie zdania:-„ Jest lato”. Oglądanie zdjęć, słuchanie tekstu na ich temat, odczytanego przez R. Rysowanie na każdej kolejnej gałązce o jedną jagodę mniej. Kolorowanie rysunków.

  • Układanie zdań na temat lata (z wykorzystaniem zdjęć z kart pracy). Np.

– Latem na polu dojrzewa zboże.

– Latem w ogrodach i na polach ludzie zbierają truskawki.

– Latem w lesie rosną jagody… Dziecko układa zdania, R. je zapisuje. Potem przypomina je dziecku, a ono liczy w nich wyrazy.

  • Śpiewanie na wymyślone melodie tekstu:-„ Wiele dni czekałem/czekałam na to, żeby przyszło lato”.
  • Zabawa ruchowa z wykorzystaniem rymowanki o wakacjach.

Dziecko maszeruje po kole, mówi rymowankę za R. i rytmiczne klaszcze.

„ Wakacje, wakacje to wspaniały czas, czekają na nas morze, góry, rzeka, las”.

Zabawa dydaktyczna -„Czym pojedziemy na wakacje”?

  • Karta pracy, cz. 4, s. 66.
  • Określanie, dlaczego pętle są tak narysowane. Kończenie rysowania linii między kwiatami. Kolorowanie kwiatów.
  • Rozwiązywanie zagadek o różnych środkach lokomocji.

Obrazki/zdjęcia różnych środków lokomocji – rozwiązań zagadek. Dzieci rozwiązują zagadki i wskazują obrazki/zdjęcia przedstawiające ich rozwiązania.

– Pędzi po torze szybko, z daleka, bo tłum podróżnych na stacji czeka. (pociąg)

– Ma skrzydła, choć nie jest ptakiem. Lata podniebnym szlakiem. (samolot)

– Ma maskę, a pod nią konie, cylindry – nie na głowie. A w środku siedzi człowiek. (samochód)

– Ta wielka latająca maszyna owada – ważkę, przypomina. (helikopter)

  • Ćwiczenia słuchowe.

Obrazki pojazdów. Rozpoznawanie pojazdów na obrazkach wylosowanych przez dziecko; podawanie ich nazw z podziałem na sylaby;. Naśladowanie wydawanych przez nie odgłosów.

  • Ćwiczenia klasyfikacyjne – „Po lądzie, w wodzie czy w powietrzu”?

Obrazki pojazdów: z wcześniejszych okresów niż obecny i obecnych, obrazki: chmury, fal, ciemnej linii. Dzieci segregują obrazki pojazdów zgodnie z miejscem ich poruszania się. Układają je pod obrazkami symbolizującymi te miejsca, np. powietrze – chmurki; woda – fale; ląd – ciemna linia. Oglądanie obrazków pojazdów z wcześniejszych okresów niż obecny; zwrócenie uwagi na zmiany w ich wyglądzie. Ukazanie rozwoju motoryzacji, wzbogacanie słownictwa dzieci

  • Układanie na podłodze z kolorowej włóczki kształtu wybranego przez dziecko środka lokomocji – odgadywanie przez R., co to za pojazd. Kolorowa włóczka.
  • Zabawa ruchowa-„ Rowery”.

Dziecko w leżeniu tyłem, naśladuje pedałowanie, mówiąc za R. tekst:” Jedzie rowerek na spacerek, Raz, dwa, trzy. na rowerku pan Pawełek. Jedź i ty”! Od słów: Raz, dwa… dziecko rytmicznie klaszcze.  • Zabawa ruchowa-„ Lecimy samolotem”.

Dziecko rozpoczyna lot od startu – w przysiadzie, mając ręce wyciągnięte w bok; powoli podnosi się i porusza szybko, małymi krokami, po wyznaczonym miejscu ogrodu lub pokoju. Potem samolot ląduje – dziecko porusza się coraz wolniej, powoli przechodzi do przysiadu.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 67.

Otaczanie w pierwszej pętli obrazków kwiatów polnych, a w drugiej – obrazków zwierząt leśnych. Kończenie rysowania linii między kwiatami według wzoru z poprzedniej karty. Kolorowanie kwiatów.

  • Słuchanie wiersza Marioli Golc-„ Słoneczny uśmiech”.

 Nadchodzą wakacje, słoneczna pora.

 Słoneczny uśmiech śle więc przedszkolak.

 I tym uśmiechem ze słonkiem razem

 ogrzeje wszystkie nadmorskie plaże.

Promienny uśmiech prześle też górom,

By się nie kryły za wielką chmurą.

Ma jeszcze uśmiech dla wszystkich dzieci.

Niech im w wakacje słoneczko świeci.

  • Rozmowa na temat wiersza.

− Kto przesyłał uśmiechy?

− Komu przedszkolak przesyłał uśmiechy?

− Dlaczego przesyłał je dzieciom?

  • Karty pracy, cz. 4, s. 68–69.

Oglądanie zdjęć miejsc, w których Ada i Olek byli rok temu z rodzicami na wakacjach, opowiadanie o niektórych z nich. Rysowanie po śladzie drogi rodziny Ady nad morze R. opowiada o tych miejscach, zadaje dodatkowe pytania; dziecko opowiada o innych, ciekawych miejscach w Polsce.

  • Zagadki słuchowe dotyczące bezpieczeństwa podczas wakacji.

Dziecko słucha zagadek Barbary Kosmowskiej, dopowiada ich zakończenia – rozwiązania.

Wiem, że pan ratownik mnie nie zauważy, dlatego nie kąpię się na niestrzeżonej… (plaży)

– Kiedy płoną lasy, to giną zwierzęta, dlatego dbam o to i o tym pamiętam, by w lesie wszystkim żyło się dogodnie. Z tego powodu nie bawię się… (ogniem)

– Jeśli się zagubię w obcym dla mnie mieście, wiem, co mam zrobić, wiem nareszcie! Mogę zaufać pewnemu człowiekowi, czyli panu… (policjantowi)

– Gdy nie ma rodziców w domu, to choć bardzo przykro mi, nie otwieram obcym ludziom do naszego domu… (drzwi)

-Ze względu na żmije zawsze w lesie noszę moje ukochane, gumowe… (kalosze)

– Grzybobranie to grzybów zbieranie, a nie ich jedzenie czy też smakowanie. Dlatego po powrocie z lasu sięgam do grzybów pełnego… (atlasu)

– Nie podchodzę do dzikich zwierząt, bo choć są piękne i bajeczne, bywają także dla ludzi bardzo… (niebezpieczne)

  • Karta pracy, cz. 4, s. 71.

Oglądanie rysunków schematycznych. Mówienie, na co powinno się zwracać uwagę na wakacjach. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

PRACE HANI I BŁAŻEJA.

04.06. 2020 CZWARTEK

Cele główne:

  • rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowej,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • poznawanie wybranych regionów Polski.

Cele operacyjne Dziecko:

  • wykonuje pracę plastyczną,
  • wskazuje na mapie góry i morze.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 62.

Słuchanie, dokąd podróżują ludzie podanymi środkami lokomocji. Naklejanie obok obrazków środków lokomocji obrazków odpowiednich miejsc.

  • Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 77. Rysowanie po śladach fal. Nazywanie tego, co się w nich ukryło.
  • Tworzenie mapy skojarzeń do wyrazu wakacje.

Obrazki, małe kartki, duży karton, wyraz wakacje.

R. umieszcza na środku dużego kartonu wyraz wakacje. Dziecko podaje skojarzenia i rysuje je na małych kartkach lub układa odpowiednie wyrazy. Następnie R. umieszcza je wokół wyrazu „wakacje”, tworząc mapę skojarzeń.

  • Ćwiczenia ruchowe rozwijające aparat ruchu.

Dowolny instrument muzyczny.

R. wykonuje akompaniament na dowolnie wybranym instrumencie. Dziecko maszeruje , wykonuje przeskoki z nogi na nogę, biega drobnymi krokami. Na przerwę w grze zamienia się w łabędzia. Napręża i wyciąga szyje, spogląda w różne strony. Kiedy usłyszy mocny dźwięk instrumentu, wykonuje drobnymi krokami obrót wokół siebie.

  • Masażyk-„ Malujemy lato”.

Dziecko zajmuje miejsce za R, za jego plecami. R. recytuje wiersz Bożeny Formy, dziecko palcami i dłońmi obrazuje go na plecach R.

Świeci słońce,- wykonuje rozwartymi dłońmi ruchy koliste na środku pleców

– pada deszcz– dotyka opuszkami palców różnych miejsc na plecach,

kapu, kap, kapu, kap- zaciśniętymi piąstkami delikatnie uderzają w różnych miejscach,

A my z latem wyruszamy- energicznie przesuwa rozwarte dłonie z lewej strony do prawej,

zwiedzić świat, zwiedzić świat- poklepuje rozwartymi dłońmi plecy w różnych miejscach,

– Policzymy drzewa w lesie- dotyka pleców kolejno wszystkimi palcami lewej dłoni i prawej dłoni równocześnie,

– i kwiaty na łące,- rysuje kontury kwiatów,

– powitamy tańcem księżyc– masuje plecy rozwartymi dłońmi,

i kochane słońce – wykonuje szybki, okrężny masaż całą dłonią,

Pobiegniemy wąską dróżką,– stuka, na przemian, opuszkami palców,

górskimi szlakami,– rysuje dwie linie równoległe (ścieżkę) palcami wskazującymi,

do kąpieli w słonym morzu – całą dłonią rysuje fale,

wszystkich zapraszamy- delikatnie szczypie.

Następnie R. robi masażyk na plecach dziecka.

  • Zabawa-„ Z jakim miejscem się kojarzą”?

Obrazki kojarzące się z lasem, morzem, górami, łąką, wsią.

Dziecko losuje obrazki, mówi, co one przedstawiają, z jakim miejscem mu  się kojarzą, np.

szyszka, szpilki, sowa, jagody, poziomki – las;

muszla, piasek, statek, parasol plażowy, latarnia morska – morze;

plecak, kolejka linowa, szarotka, trapery – góry;

kwiaty, pszczoła, żaba, motyl – łąka;

traktor, kosa, gęsi, krowa – wieś.

  • Zabawa –„Gdzie chciałbym pojechać na wakacje”?

Obrazki przedstawiające krajobrazy: morski, leśny, górski, wiejski, tamburyn.

R. odsłania (umieszczone w różnych miejscach pokoju) obrazki przedstawiające krajobrazy: morski, leśny, górski, wiejski. Dziecko porusza się po sali w rytmie wygrywanym na tamburynie. Na przerwę w grze siada pod obrazkiem miejsca, do którego chciałoby pojechać na wakacje; uzasadnia swój wybór.

Karta pracy, cz. 4, s. 62–63 (fragment).

Kolorowanie na obu kartach wakacyjnego pociągu.

  • Wskazywanie morza, gór na mapie Polski.

Mapa fizyczna Polski. Dziecko, samodzielnie lub z pomocą R., wskazuje na mapie morze Bałtyk, góry Tatry, jeziora…

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy –„Wakacyjny pociąg”.

Napis –„Wakacyjny pociąg”: kartka z bloku technicznego z narysowanym na niej prostokątem (większym od rozmiaru widokówki) i dwoma kołami, widokówka z wybranego regionu Polski, klej, nożyczki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą.

  • Wycinanie kół i prostokąta.
  • Malowanie prostokąta na dowolny kolor, a kół – na czarno.
  • Po wyschnięciu przyklejenie widokówki na prostokącie, doklejenie kół tak, żeby powstał wagonik.

Możemy wykonać więcej wagoników i je połączyć.

  • Wykonanie prac przez dziecko.
  • Porządkowanie miejsc pracy.
  • Łączenie wszystkich wagonów . R. przygotowuje lokomotywę, do której są przyłączone wagony. R. umieszcza nad pociągiem napis-„ Wakacyjny pociąg”.
  • Zabawa ruchowa-„ Wakacyjne wędrówki”.

 Trójkąt, bębenek, grzechotka lub inne instrumenty. Dziecko porusza się swobodnie po pokoju lub ogrodzie. Kiedy usłyszy dźwięk trójkąta, naśladuje pływanie w morzu; dźwięk bębenka stanowi sygnał do naśladowania uczestnictwa w górskiej wspinaczce, a dźwięk grzechotki – koszenie zboża.

  • Zabawa ruchowo-naśladowcza –„Skaczemy na skakance”.

Dziecko naśladuje skoki na skakance zgodnie ze wskazaniem R.: rowerkiem (z nogi na nogę), żabką (na obu nogach jednocześnie), nóżką (na jednej i na drugiej nodze), krzyżakiem (ze skrzyżowanymi nogami

  • Karta pracy, cz. 4, s. 63.

Nawlekanie muszelek na nitkę według wzoru (rytmu).

  • Doświadczenie i obserwacja –„ Czy powietrze jest czyste”?
  • Ćwiczenia oddechowe.

Kawałki bibułki.

Dziecko dmucha na kawałki bibułki na przemian – delikatnie, mocno. Wyjaśnienie przez R., że ludzie oddychają jednym ze składników powietrza – tlenem, a narządem służącym do oddychania są płuca.

• Zabawy powietrzem.

Waga szalkowa, balony – nadmuchany i zwykły, świeca, słoik.

  • Wypuszczanie powietrza z nadmuchanego balonu.
  • Ważenie na wadze szalkowej balonów – z powietrzem i pustego.
  • Obserwowanie palącej się świecy, potem zasłonięcie jej odwróconym słoikiem.
  • Próby wyciągnięcia wniosków.

Powietrze jest bezbarwne, nie ma zapachu, waży niewiele i bez niego nic nie może się palić

  • Sprawdzanie czystości powietrza na placu zabaw i przy ruchliwej ulicy (podczas zabaw na świeżym powietrzu). Waciki kosmetyczne. Dziecko bierze waciki, wyciera nimi listki nisko rosnących drzew i krzewów na placu i przy ruchliwej ulicy. Porównuje stopień zabrudzenia wacików.
  • Wyciągnięcie wniosków po obejrzeniu wacików. Powietrze jest zanieczyszczone, zanieczyszczają je między innymi spaliny pojazdów.

PRACA HANI.

03.06. 2020 środa

Cele główne:

  • rozwijanie umiejętności liczenia,
  • zapoznanie ze środowiskiem przyrodniczym obszarów górskich,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • liczy w zakresie 10,
  • wymienia nazwy zwierząt i roślin charakterystycznych dla środowiska przyrodniczego obszarów górskich,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  • Ćwiczenia oddechowe –„ Na łące”.
  • Nagranie piosenki-„ Lato na dywanie,” szablon pszczoły.
  • https://www.youtube.com/watch?v=JY2LxTIkWyQ

Dziecko maszeruje w dowolnych kierunkach pokoju w rytmie piosenki. Podczas przerwy w nagraniu zatrzymują się. R. zwraca się do dziecka:

– Jesteśmy na wsi. Tutaj spędzamy wakacje. W ogrodzie pełnym drzew owocowych i kwiatów stoją ule. W nich mieszkają pszczoły, które wydają różne dźwięki, poruszając odpowiednio skrzydełkami. Unosi szablon przedstawiający pszczołę. Dziecko nabiera nosem powietrze. Kiedy je wypuszcza, wypowiada głoskę bzz lub buu.

  • Zabawa Bańki mydlane – rozwijanie sprawności ruchowej.
  • Nagranie piosenki –„Lato na dywanie”.
  • https://www.youtube.com/watch?v=JY2LxTIkWyQ

Dziecko maszeruje w rytmie nagrania piosenki, w określonym kierunku. Na hasło: Bańki mydlane, naśladuje łapanie baniek – klaszcze w dłonie, zmieniając ich położenie.

Zabawa matematyczna –„ Góralskie liczenie”

  • Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu. Liczmany, kartoniki z liczbami i znakami: +, −, =

 Zadanie 1. Na hali, na hali 10 owiec juhas pasie. Dwie w góry mu uciekły. Ile teraz masz owiec, juhasie? Dzieci układają 10 liczmanów. Odsuwają 2. Udzielają odpowiedzi na pytanie: Teraz jest 8 owiec. Układają 10 liczmanów. Odsuwają 2. Układają działanie: 10 – 2 = 8 Odpowiadają na pytanie: Teraz jest 8 owiec. Tak samo postępują przy innych zadaniach.

– Zadanie 2. Do zagrody 9 owiec wpędził juhas młody. Ale cztery starsze owce uciekły z zagrody.  Policz teraz szybko mi – ile owiec w zagrodzie śpi?

– Zadanie 3. Na hali, na hali – raz się tak zdarzyło że do 7 starszych owiec w zagrodzie 3 młode przybyły. Powiedz teraz mi – ile wszystkich owiec w zagrodzie śpi?

– Zadanie 4. Na łące pod górą juhas owce pasie :cztery czarne owce  i pięć białych hasa.  Ile wszystkich owiec jest w stadzie juhasa?

  • Wskazywanie pasm górskich na mapie; odczytywanie ich nazw przez R. lub samodzielnie; zwrócenie uwagi na kolorystykę pasm górskich na mapie.
  • Zabawa-„ Ze szczytu na szczyt”.

Sznurki różnej długości i z różną liczbą węzełków (dla dziecka).. Trzymając w jednej ręce sznurek, drugą rękę dziecko przesuwa w dół sznurka z zamkniętymi oczami i śpiewa głoskę a. Gdy napotka węzełek, otwiera oczy i krzyczy: u!

Zabawa trwa tak długo, aż dziecko odnajdzie wszystkie supełki na swoich sznurkach. Przy powtórzeniu zabawy  zamieniamy liczbę supełków, dziecko wymawia też inne głoski.

  • Malowanie gór farbami na pogniecionej kartce.

Dla dziecka: farby plakatowe, kartka, pędzelek, kartka z bloku technicznego. Dziecko formuje z pogniecionego papieru pasmo górskie, przyklejaj je na kartce z bloku technicznego; maluje farbami plakatowymi na różne odcienie brązu; maluje drzewa iglaste u podnóża gór.

  • Zabawa ruchowa-„ Hasło”.

Na hasło: Wspinaczka, dziecko staje i wyciąga ręce w górę, wykonując ruchy naprzemienne.

Na hasło: Spacer dziecko spaceruje po pokoju.

Podczas spaceru do parku oglądanie drzew rosnących w parku.

Określanie, czy są to drzewa iglaste, czy drzewa liściaste. Wyjaśnienie, które z nich rosną w lesie. Podawanie nazw drzew przez R. (np.: topole, klony, świerki).

  • Wielozmysłowe poznawanie drzew. Dziecko przytula się do drzew, wącha je, dotyka dłońmi – z otwartymi, a potem z zamkniętymi oczami, słucha szumu drzew z zamkniętymi oczami.
  • Przyglądanie się drzewom w różnych pozycjach: stojąc, leżąc, z pochyloną głową, przez palce… Określanie, jak wyglądają drzewa, gdy patrzymy na nie z różnych pozycji.
  • Ustawianie się względem drzewa według poleceń R.

Dziecko ustawia się: przed drzewem, za drzewem, z lewej strony drzewa, z prawej strony drzewa, między dwoma drzewami. Następnie odpoczywa na kocu pod drzewami.

PRACA HANI.

02.06. 2020 wtorek

Cele główne:

  • rozwijanie mowy,
  • zapoznanie z kontynentami oraz z globusem – kulistym modelem Ziemi,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • rozwijanie umiejętności wycinania.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
  • wymienia kontynenty, wskazuje je na globusie,
  • wykonuje pracę plastyczną według instrukcji,
  • wycina różne kształty.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 60.

Wykonanie łódki według instrukcji. Rysowanie po śladach.

  • Słuchanie piosenki-„ Lato na dywanie”
  • https://www.youtube.com/watch?v=JY2LxTIkWyQ
  • Ćwiczenia poranne – Tamburyn.
  • Zabawa orientacyjno-porządkowa-„ Letni spacer”.

Dziecko spokojnie biega w różnych kierunkach pokoju. Na hasło- spacer maszeruje.

  • Zabawa ruchowa z elementem skoku –„ Przeskakujemy morskie fale”.

Dziecko wykonuje skoki obunóż do przodu – naśladuje przeskakiwanie fal.

  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania –„ Szukamy muszelek”.

Dziecko naśladuje chodzenie na czworakach po wodzie, szukanie muszelek; co pewien czas wykonują klęk prosty i wyciągają otwarte dłonie przed siebie – pokazują uzbierane muszelki.

  • Ćwiczenia tułowia –„ Puszczamy kaczki.”

Dziecko wykonuje przysiad, naśladuje podnoszenie kamienia i puszczanie kaczek na wodzie; rzuty wykonuje raz jedną, raz drugą ręką.

  • Zabawa ruchowa z elementem równowagi – „Sprawdzamy temperaturę wody”.

Dziecko staje w lekkim rozkroku. Uderza palcami stopy przed sobą i szybko kładzie stopy, aby dotykały podłogi. Ćwiczenie wykonują raz jedną, raz drugą nogą. Na sygnał – uderzenie w tamburyn – dziecko wykonuje skok do wody z przysiadem.

  • Zabawa uspokajająca –„ Marsz po kole”.

Dziecko maszeruje po kole; rytmizują tekst:

Wakacje, wakacje to radości czas, klaszcze;

niechaj wita je z uśmiechem zawsze każdy z was – wykonuje ukłon.

  • Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby-„ Wakacyjne podróże.”

Książka (s. 84–85) dla  dziecka.

Od samego rana tata, Olek i Ada planowali podróże wakacyjne. Zapomnieli o porannym myciu, a nawet o przebraniu się z piżam. Gdyby nie mama, zapomnieliby też o śniadaniu. Szczęśliwie mama przypomniała im o wszystkim. Kiedy byli już umyci, przebrani i najedzeni, wyjęła z szafy wielki globus i postawiła go na podłodze. – Teraz możecie podróżować palcem po całym świecie. – Super! – ucieszył się Olek. Bez namysłu zakręcił globusem. Fruuu! Gdyby kula ziemska obracała się tak szybko, wszyscy dostaliby kręćka jakiegoś lub co najmniej zadyszki. Przed oczami Olka, Ady i taty mknęły kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa, Afryka, Europa i zaraz Azja i Australia. – Tu jedziemy! – Palec Olka zatrzymał rozpędzony świat namalowany na globusie. – Australia, Sydney. Niezłe miejsce. Będzie fajnie. W Australii są kangury i koale. – W Sydney chciałbym zobaczyć gmach filharmonii – wtrącił tata. – A będzie tam gmach naszego przedszkola? – spytała Ada. Olek spojrzał na siostrę z politowaniem. Przecież nikt nie podróżuje do przedszkola, które jest kilka metrów od domu. Zakręcił drugi raz. Jego palec wskazał państwo leżące w Ameryce Południowej. – Brazylia. Dobry wybór – pochwalił tata. – Są tam wspaniałe plaże. Chętnie poleżałbym sobie – przeciągnął się leniwie. – Może i ja zaproponuję podróż? – mama zajrzała do salonu. – Chciałabym pojechać z wami do Indii. Zawsze interesowała mnie Azja i jej kultura. Chociaż Afryka też jest ciekawa. – No pewnie! Jedziemy do Kenii! Do parku z dzikimi zwierzętami. Zobaczymy słonie i żyrafy! – zawołał Olek ożywiony wizją spotkania dzikiego słonia, a może i lwa. – A będzie tam nasz park? – nieśmiało spytała Ada. Wszyscy spojrzeli na nią jak na przybysza z kosmosu. – Nasz park będzie czekał na ciebie w Polsce. Teraz ja wybieram – powiedział tata. Energicznie zakręcił globusem. Niebieski kolor oceanów i mórz zmieszał się z zielonym, żółtym i brązowym – kolorami kontynentów. Adzie aż zakręciło się w głowie. Świat na globusie obracał się zbyt szybko. Co będzie, jeżeli palec taty trafi na głęboki ocean? Nie chciałaby spędzić wakacji na oceanie. Tam już z pewnością nie ma znajomego parku ni przedszkola ani placu zabaw z dużą okrągłą piaskownicą. – Stany Zjednoczone. Waszyngton – zakomunikował tata. – Jest tam plac zabaw? – spytała Ada. – Naszego nie ma, są inne. Jest za to Biały Dom i… – Ale naszego domu tam nie ma – przerwała tacie Ada. – Ja nie mogę! Chcesz jechać na wakacje czy nie? – zniecierpliwił się Olek. – Chcę. Tylko nie tak daleko – bąknęła Ada. – To gdzie? Wybieraj – podsunął jej globus. Ada zamknęła oczy. ,,Niech los zdecyduje” – pomyślała i dotknęła palcem globusa. – Tu! Cała rodzina wbiła wzrok w miejsce, które wskazał palec Ady. Mama i tata pierwsi gruchnęli śmiechem. – Europa, Polska, Warszawa – podsumował Olek. Ada westchnęła z ulgą. Jak to dobrze, że zdała się na los szczęścia. W Warszawie jest jej przedszkole i dom, i park, i znajomy plac zabaw. No i tuż pod Warszawą mieszkają ukochani dziadkowie. Co ważne, ich dom stoi w pobliżu lasu. – Pojedziemy do babci i dziadka. Tam są bociany, dzięcioły, kukułki, żabki, biedronki, ślimaki, pszczoły – zachwalała Ada. – Mrówki, komary i muchy – dorzucił ponuro Olek. Ale już po chwili śmiał się jak tata i mama. Nawet napad komarów nie odstraszyłby ani jego, ani Ady od podróży do dziadków. Podpatrywanie ptaków w towarzystwie dziadka, który zna setki ciekawostek o zwierzętach, to był najlepszy z wakacyjnych planów.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Co Olek, Ada i tata planowali z samego rana?

− Dzięki czemu mogli podróżować palcem po całym świecie?

− Jakie kontynenty były widoczne na globusie).

− Co wskazywał palec Olka?

− Co wskazywał palec taty?

− Gdzie chciała pojechać mama?

− Co wspominała cały czas Ada?

− Co wskazywał palec Ady?

– Gdzie ona chciała pojechać na wakacje?

  • Ćwiczenia z książką. Książka (s. 84–85) dla dziecka.

Dziecko słucha tekstu czytanego przez R. pod ilustracjami w książce.

  • Zabawa –„Gdzie pojedziemy na wakacje?”

Kostka z obrazkami różnych miejsc. R. przygotował kostkę z obrazkami: gór, morza, jeziora, wsi, palm, miasta. Dziecko rzuca kostką, określa, co ona wskazała, i układa zdanie na ten temat.

  • Wykonanie pracy plastycznej-„ Wakacje na Wybrzeżu”.
  • Słuchanie nagrania odgłosu fal morskich uderzających o plażę (szumu morza).
  • https://www.youtube.com/watch?v=ORhFh1rCqRI
  •  R. pyta: −
  • Czego odgłosu słuchałeś?

− Czy ten odgłos był przyjemny?

− Pokaż rękami, jak porusza się fala. R. prosi dziecko o dokończenie zdania: Chciałbym (chciałabym) pojechać nad morze, bo…

  • Wskazanie na mapie Polski Morza Bałtyckiego. Dziecko wskazuje Morze Bałtyckie na mapie Polski.
  • Słucha nazw miejscowości leżących nad Bałtykiem.
  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy plastycznej-„ Wakacje na Wybrzeżu”.

Dla dziecka: wyprawka, karta 4, kartka z bloku technicznego, klej, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą.

  • Wypychanie z karty gotowych elementów.
  • Malowanie kartki z bloku technicznego tak, aby była podzielona na trzy pasy: żółty (piasek na plaży), niebieski (morze), jasnoniebieski (niebo).
  • Przyklejanie poszczególnych elementów w odpowiednich miejscach na wyschniętej, pomalowanej kartce.
  •  Wykonanie prac przez dziecko.
  • Porządkowanie miejsc pracy.
  • Wprowadzenie nazwy czerwiec na podstawie fragmentu wiersza Apolinarego Nosalskiego  –„O dwunastu braciach”

Drogą do lasu

 idzie już czerwiec 

 z wiązanką chabrów

 i dzbanem czernic.

Patrzy na łąkę

Mokrą od rosy

Już czas najwyższy

 na sianokosy.

R. pyta dziecko:

− Jak nazywa się nowy miesiąc?

− Co to są sianokosy?

− Jak wyglądają chabry?

− Wymieńcie nazwy wszystkich miesięcy, zaczynając od czerwca.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 61.

Rysowanie po śladach drugiej połowy rysunku misia i lalki. Kolorowanie rysunków. Kończenie rysowania hulajnogi według wzoru.

Religia :Temat – Dzień Dziecka – jestem dzieckiem Bożym.

Kochane dzieci dzisiaj Wasze święto,

więc życzę Wam kolorowych snów,

 uśmiechów od ucha do ucha,

pięknych bajek na dobranoc,

wspaniałych przyjaciół i gwiazdki z nieba !!!

Radosnego świętowania z mamą, tatą i rodzeństwem.

https://www.youtube.com/watch?v=zl_dYe03Yx0Rok 2019/2020

PRACE HANI I BŁAŻEJA. 

29.05, 2020 PIĄTEK

Cele główne:

  • rozwijanie mowy,
  • rozróżnianie emocji, przyjemnych i nieprzyjemnych, towarzyszących ludziom dorosłym i dzieciom,
  • rozwijanie sprawności fizycznej

Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
  • rozróżnia i nazywa emocje: przyjemne i nieprzyjemne,
  • Zabawa-„ Lustro emocjonalne”.

 Dziecko  w parze z rodzicem. Jedna osoba w parze jest lustrem, druga – przegląda się w nim. Osoba stojąca przed lustrem wyraża miną, gestem, ruchem ciała różne emocje, których nazwy podał R., a lustro je powtarza. Po chwili następuje zmiana ról.

  • Zabawa z wykorzystaniem kostki mimiczne.
  •  Dziecko ogląda kostkę mimiczną, nazywa emocje przedstawione na obrazkach buzi. R. pyta:

 − Kiedy się złościmy? (Kiedy ktoś lub coś nie pozwala robić tego, co chcemy albo dostać tego, czego potrzebujemy, gdy ktoś chce nam wyrządzić krzywdę).

 − Kiedy się smucimy? (Gdy żegnamy się z tym, co straciliśmy albo gdy godzimy się z tym, że niektórych rzeczy nie będziemy mieć).

Kiedy się boimy? (Gdy czujemy zagrożenie, strach chroni nas przed nim, bo każe nam krzyczeć, uciekać, chować się lub walczyć).

 − Kiedy się cieszymy? (Różne osoby cieszą inne rzeczy, zdarzenia).

Kiedy się wstydzimy? (Gdy różnimy się czymś od innych i oni dają nam to odczuć; gdy nie spełniamy czyichś oczekiwań, nadziei, gdy przyłapano nas na czymś niewłaściwym).

 − Kiedy zazdrościmy? (Gdy nie mamy tego, co mają inni – pojawia się wtedy w nas złość lub smutek, możemy czuć jedno i drugie). Dziecko siedzi przed R. i rzuca kostką mimiczną. Nie pokazuje, co wskazała kostka, tylko miną przedstawia odpowiednią emocję.

  • Słuchanie tekstu Jolanty Kucharczy-„ Moje uczucia”.

 Żal mi minionych wakacji, urodzin, które już były,

i tego, że odwiedziny babci już się skończyły.

 Smutno, że tata wyjechał, mama tak mało ma czasu,

 i złość mnie bierze, że brat mój robi tak dużo hałasu.

 Tu, w moim sercu, mieszkają uczucia: miłość, radość i smutek.

 Czasem jestem tak bardzo szczęśliwy, lecz czasem także się smucę.

 W kieszonce kasztan na szczęście o tym wciąż przypomina,

 że wszystko, co jest tak smutne, kiedyś z czasem przemija.

 Zobacz, już się uśmiechasz, bo znowu będą wakacje,

 tata niedługo już wróci, z mamą pójdziesz na spacer.

 Po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znów świeci,

 po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci

  • Rozmowa na temat tekstu

 − Co mieszka w sercu?

 − Czy zawsze jest nam wesoło?

 − Czy zdarza się, że coś nas smuci?

 − Czy zdarza się, że coś nas złości?

R. przypomina, że uczucia, emocje są czymś normalnym, naturalnym, co zawsze towarzyszy ludziom – dorosłym i dzieciom. Ale należy pamiętać o tym, że po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znowu świeci, po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

  • Rysowanie na kartkach tego, co cieszy dziecko, i tego, co je smuci.

 Dla dziecka: kartka podzielona na pół – w lewym górnym rogu rysunek chmurki, a w prawym górnym rogu – słoneczka, kredki.  

 Po lewej stronie kartki (chmurka) rysuje to, co je smuci, a po prawej stronie (słonko) – co je cieszy. Potem dziecko omawia swoje rysunki.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 59

 Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie rybek i fal po śladach. Kończenie rysowania rybek według wzoru. Kolorowanie ich.

  • Nauka wiersza Krystyny Datkun-Czerniak-„ Wszystkie dzieci”.

 W sercach dzieci

 radość gości

– gdy bezpieczne są

 Mają prawo do miłości

 – przecież po to są!.

  • Ćwiczenia: oddechowe, artykulacyjne i słuchowe, na podstawie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek-„ Dni tygodni”.

Jakie nazwy dni tygodnia znamy?

– Czy wszystkie nazwy dni pamiętamy?

-Jeśli ktoś lubi takie zadania, niech się zabiera do wyliczania.

– Powietrza dużo buzią nabiera i na wydechu niech dni wymienia:

 − poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.

 Jeśli za trudne było zadanie, ćwicz dalej z nami to wyliczanie.

 − Poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.* W miejscach oznaczonych * dziecko powtarza za R. – na jednym wydechu – nazwy dni tygodnia.

  • Ćwiczenia ruchowe – naśladowanie chodzenia po różnym podłożu i w różnych warunkach. Dziecko naśladuje chodzenie, Np. − po piasku, − po kamieniach, − gdy wieje mocny wiatr, − przez rwący strumyk, − po głębokim śniegu…

PRACE HANI.

28.052020 CZWARTEK

Cele ogólne:

  • poznawanie innych kultur,
  • kształtowanie tolerancji wobec ludzi różnych ras i narodowości,
  • szanowanie odmienności innych dzieci,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • odpowiada na pytania związane z treścią opowiadania, słucha z zainteresowaniem ciekawostek na temat kultury arabskiej,
  • wyjaśnia pojęcia: tolerancja, akceptacja; podaje przykłady właściwego zachowania się wobec innych,
  • wypowiada się z szacunkiem o dzieciach innych ras
  • Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby-„ Karim”.

– Karim jest super! – Olek, usadowiony przy rodzinnym stole, opowiadał wujkowi Jackowi wrażenia z przedszkola. – Dzięki niemu wygraliśmy konkurs na album o Warszawie. Pokazaliśmy album tacie Marty, żeby już więcej nie mówił, że Karima trzeba przenieść do młodszej grupy, bo w zerówce nie da sobie rady i będzie nam tylko przeszkadzał w nauce. – I co, zmienił zdanie o Karimie? – spytała mama. – Chyba tak, bo nawet mu pogratulował. – Karim? To ten Arab, który ostatnio doszedł do waszej grupy? – upewnił się wujek. – On nie nazywa się Arab, tylko Karim Hassan. Jego rodzice są lekarzami. Pochodzą z Egiptu i pracują w Polsce. Zostali tu po studiach medycznych. Nikt nie rysuje tak jak on – podkreślił Olek. – Mówiłeś, że Karim nic nie umie. Stoi pod ścianą i milczy – przypomniał tata. – Stał, bo wstydził się odezwać, ale już nie stoi. Mama Olka położyła na stole gorące danie. – Częstujcie się, póki ciepłe – zachęcała. Wujek nachylił się nad półmiskiem.  – Co to takiego? Tak dziwnie pachnie. – Kofta – arabskie kotleciki z baraniny – wyjaśniła mama. – Arabskie… to ja dziękuję. Wystarczą mi słodycze – wujek sięgnął do talerza z ciastkami. – Kolega mówił, że te arabskie potrawy to nie dla ludzi – stwierdził. Olek podniósł na wujka zdziwiony wzrok. – Mówisz jak mama Franka. Zabroniła mu spróbować ciastek, które mama Karima upiekła dla naszej klasy. – Ma rację. Ja bym nie tknął tych arabskich wynalazków – powiedział wujek z przekonaniem. Olek uważał, że ciastka Karima to po prostu pycha. Zanim jednak on i jego grupa przekonali się, jak smakują, dzieci obserwowały nowego kolegę trochę nieufnie. Miał czarne włosy, czarne oczy i śniadą cerę, poza tym niczym się nie wyróżniał, ale gdy się odezwał, wywołał burzę śmiechu. Zamiast „dzień dobry” powiedział „dzobi”, a zamiast „cześć” – „ehsz”. Potem stanął pod ścianą i wcale się nie odzywał. Ściskał pod pachą misia z urwanym uchem i za nic nie chciał się z nim rozstać. Grupa uznała, że jest dziwny. W sali było tyle nowych zabawek, a on wolał starego misia. Dopiero kilka dni później, kiedy dzieci zajęły się rysowaniem, Karim odłożył misia i wziął kredki do ręki. Raz-dwa i wyczarował na kartce wyścigowe auto. – Ładne. Narysujesz mi pociąg? – spytał Olek. Karim uśmiechnął się i raz-dwa-trzy pociąg pędził po torach. – Brawo! – pochwaliła go pani. Do Karima ustawiła się kolejka dzieciaków, a on rysował im samochody, pociągi, samoloty i nawet psy i koty. Potem była zabawa w pociąg i nikogo już nie śmieszyło, że nowy kolega nie mówi poprawnie po polsku. Zresztą, żeby bawić się w pociąg, wystarczy powtarzać: tu-tu, tu-tu, tu-tu. Karim „tututał” tak samo jak wszyscy. Jego miś też się przydał, bo kiedy pociąg się wykoleił, miś odegrał rolę rannego pasażera. Gdy po paru dniach Karim zachorował, wszyscy w grupie okropnie się martwili. Niecierpliwie czekali, aż wróci, żeby razem z nim tworzyć album o Warszawie. To właśnie po powrocie z choroby przyniósł ciastka, których Franek nie chciał skosztować. – Gdyby mama Franka ich spróbowała, na pewno zmieniłaby zdanie. Są pyszne, prawda, wujku? – zapytał chytrze Olek. Wujek przełknął ciastko, odchrząknął i zrobił niezbyt mądrą minę. – To te? – spytał, wskazując talerz z ciastkami, który prawie już opróżnił. Olek uśmiechnął się od ucha do ucha. – Dostałem je od Karima dla Ady. Masz szczęście, że nie zdążyła wszystkich zjeść. Wujek Jacek zaśmiał się w głos. – Zawstydziłeś mnie, mądralo. Są przepyszne. Chyba spróbuję też kotlecików, bo jak widzę, zaraz się skończą. Tylko nie mówcie cioci, że zjadłem tyle słodyczy. Rodzina obiecała zachować tajemnicę. Olek z radością przyglądał się, jak wujek pałaszuje „arabskie wynalazki”. Mamę Franka też uda się przekonać. Przecież to, co obce i nieznane, nie musi być gorsze. Grupa wymyśliła Dzień Kuchni Arabskiej w przedszkolu. Wszyscy rodzice dostaną zaproszenia ozdobione przez Karima. Pani już się zgodziła.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

Wyjaśnienie pojęcia tolerancja

Następnie dziecko odpowiada na pytanie: Co to jest tolerancja?. R.  prosi, aby dziecko odpowiedziało na pytanie: Czy wujek Jacek jest tolerancyjny? Dziecko uzasadnia swoje odpowiedz.

  • „ Inne może być ciekawe” – poznawanie kultury arabskiej.

Zdjęcia przedstawiające różne ciekawostki dotyczące kultury arabskiej, np. zdjęcie meczetu, zdjęcie kobiety i mężczyzny w strojach arabskich, zdjęcie pisma arabskiego. R. opowiada ciekawostki na temat kultury arabskiej. Pokazuje na mapie miejsca, gdzie mieszkają Arabowie.

Wyjaśnia  że ludzie wychowani w różnych kulturach często są bliskimi przyjaciółmi i żyją w zgodzie. Najwięcej Arabów mieszka m.in. w Tunezji, Egipcie, Iraku oraz w Arabii Saudyjskiej,   jest centrum kultury arabskiej. To tutaj znajduje się jedno z najnowocześniejszych miast świata – Dubaj. Święte miasto Mekka jest  bardzo ważne dla wyznawanej na tym obszarze religii – islamu. Kobiety często ubrane są tak, że mają zakrytą twarz, a widać im tylko oczy. Mężczyźni nie zakładają krótkich spodenek nawet wtedy, kiedy jest bardzo gorąco. Dzieci mogą ubierać się dowolnie. Arabowie czytają od strony prawej do lewej, odwrotnie niż u nas. Nie jedzą mięsa wieprzowego. Są bardzo religijni. Modlą się pięć razy dziennie, a przed każdą modlitwą się myją.

Tworzenie plakatu na temat:-„ Bądź tolerancyjny.”

Dla dziecka: kartka A 3, kredki.

R. proponuje dziecku stworzenie plakatu zachęcającego do bycia tolerancyjnym. Przypomina, co znaczy słowo plakat. Dziecko wykonuje plakat na temat:-„ Bądź tolerancyjny” według własnego pomysłu.

  • Wykonanie papierowych pacynek paluszkowych.

Dla dziecka: wyprawka, karta I, nożyczki, klej.

Dziecko wycina pacynki, skleja je. Określają, jakie emocje są przedstawione na buziach Olka i Ady.

Dziecko z rodzicem w parze próbują prowadzić dialogi, korzystając z wybranych pacynek.

Dowolne zabawy przy piosence Majki Jeżowskiej –„ Wszystkie dzieci nasze są”

PRACE HANI I BŁAŻEJA.

27.05. 2020 ŚRODA

Cele główne:

kształtowanie poczucia rytmu,

  • rozwijanie zdolności wokalnych,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • wykorzystanie w pracy surowców wtórnych.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • porusza się rytmicznie przy muzyce
  • wykonuje pracę plastyczną,
  • wykorzystuje do pracy pudełka po czekoladkach.
  • Karty pracy, cz. 4, s. 56–57.

Patrzenie na obrazek. Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na dużym obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart.

  • Ćwiczenia-„ Słuchamy bębenka” – rozwijanie sprawności ruchowej.

Bębenek.

Dziecko porusza się zgodnie z rytmem wygrywanym na bębenku, reagując na ustalone sygnały:

– rytm ćwierćnut – maszeruje,

– mocne uderzenie – wykonuje przysiad,

– dwa uderzenia – robi dwa kroki w tył,

– szybkie, miarowe uderzenia – biega na palcach,

– mocne, miarowe uderzenia – maszeruje na piętach.

  • Ćwiczenie oddechowe.

tamburyn.

Dziecko maszeruje w rytmie tamburyna, w określonym kierunku. Kiedy usłyszy głośny dźwięk instrumentu, odwraca się przodem do R. Nabiera powietrze nosem. Wypuszcza je, wypowiadając proponowaną przez R. głoskę lub sylabę: o, a, u, hi, au.

  • Zabawa-„ Dziwne głosy” – rozwijająca zdolność wyrażania emocji głosem.

Nagranie piosenki -„ Dziwni goście”,  obrazki przedstawiające twarze wyrażające różne emocje. Na początku zabawy

R. ustala dla każdej twarzy na obrazku charakterystyczny głos. Umieszcza w widocznym miejscu na tablicy obrazki przedstawiające:

− strach

− prawdziwy krzyk,

− smutek

− mruczenie, pociąganie nosem,

− radość – hi, hi, hi, ha, ha, ha, lub prawdziwy śmiech

− złość – warczenie. W rytmie nagrania piosenki dziecko maszeruje po okręgu. Podczas przerwy w nagraniu R. wskazuje wybrany przez siebie obrazek. Dziecko stara się wyrazić głosem emocje przedstawione na obrazku.

Wykonanie pracy-„ Pożegnalny obrazek dla przyjaciela”.

  • Wypowiedzi dzieci na temat: Kogo nazywamy przyjacielem?

Kartonowe serce, mazak.

Dziecko podaje cechy przyjaciela, które R. zapisuje na kartonowym sercu. Potem umieszcza je na tablicy.  Np.: dba o nas, jest pomocny, opiekuńczy, rozbawia nas, czujemy się przy nim bezpiecznie…

  • Bezgłośne wymawianie imion swoich przyjaciół.
  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac (według Igora Buszkowskiego).
  • Dla dziecka: podstawa pudełka po czekoladkach, brystol, szary papier, kolorowy papier, nożyczki, klej.
  • Ramą obrazka jest podstawa pudełka po czekoladkach. W jej wnętrzu dzieci tworzą dowolną kompozycję, np. góry, jezioro, las, łąkę, miasto… Aby kompozycja była wypukła, część papierów potrzebnych do wykonania pracy dzieci mogą pognieść.
  • Wykonanie prac przez dzieci.
  • Wręczenie prac swoim przyjaciołom.
  • Porządkowanie miejsc pracy.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 58.

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań o każdym obrazku. Pisanie samodzielnie lub przez R. imienia dziecka. Ozdabianie pola z imieniem

  • Zabawa-„ Witanie się różnymi częściami ciała”.

Tamburyn.

Dziecko porusza się podskokami po wyznaczonym miejscu w rytmie wystukiwanym na tamburynie. Mocne uderzenie w tamburyn jest sygnałem do zatrzymania się. Dziecko, stojąc przodem do R., wykonuje jego polecenia.

  • Powitaj rękami czoło.
  • Powitaj rękami brzuch.
  • Powitaj rękami łydki.
  • Powitaj rękami stopy ( łokcie, uda, plecy, uszy itd)
  • Po wykonaniu zadania dziecko kontynuuje swobodne podskoki
  • Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek-„ Nazwy miesięcy” – utrwalanie nazw miesięcy. Dziecko powtarza za R. – na jednym wydechu – nazwy miesięcy.
  • Jakie miesiące w roku mamy?

 Czy wszystkie nazwy miesięcy znamy?

 Komu nie sprawi trudu zadanie,

 niech rozpoczyna ich wyliczanie.

 Powietrza dużo buzia nabiera

 i na wydechu nazwy wymienia:

 − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień.

 Jeśli za trudne było zadanie, ćwicz dalej z nami to wyliczanie:

 − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

 − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik.

Słuchanie piosenki –„ Hymn dzieci”

https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

  1. Masz skórę czarną, żółtą albo białą,

 czy mieszkasz w Polsce, czy te

i chcesz tak żyć, jak chcę żyć ja.

 Ref.: Każde dziecko na świecie chce bezpiecznie żyć,

 każde dziecko na świecie chce szczęśliwe być.

 Chce mieć dobrych rodziców i dom chce własny mieć,

 dobrze uczyć się, pięknie bawić się,

 przecież tak mało chce!

2. Niech żadne dziecko już nie będzie głodne,

 niech widzi tylko sprawiedliwość, dobro.

Więc wszyscy w zgodzie muszą żyć,

na świecie pokój musi być.

 Ref.: Każde dziecko…

3.  Niech tu, na Ziemi, słońce zawsze świeci

 i niech szczęśliwe będą wszystkie dzieci.

 Bo przecież pięknie można żyć,

 śnić tylko najpiękniejsze sny.

 Ref.: Każde dziecko…

R. pyta dzieci: − Czego pragnie każde dziecko?

− Czy każde dziecko jest bezpieczne i szczęśliwe                      − Czy dzieci innych ras, mające inny

kolor skóry, różnią się jeszcze czymś  od nas.

HANIA W AKCJI.

26.05.2020 WTOREK

Cele główne:

  • porównywanie masy przedmiotów,
  • zapoznanie z działaniem wagi szalkowej,
  • rozwijanie sprawności fizyczne

Cele operacyjne Dziecko:

  • stosuje słowa: ciężki, lekki, cięższy od, lżejszy od, o takiej samej masie,
  • porównuje masę przedmiotów umieszczonych na wadze szalkowej,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  • Utrwalanie refrenu piosenki-„ Dziwni goście”, nauka zwrotek (tekst –poniedziałek)
  • Ćwiczenia emisyjne.

Ćwiczenia z wykorzystaniem słów i sylab, melodii wymyślonych przez R .:

− Złość, złość – mam jej dość;

– radość wielka, he, he, he, o, o!

  • Zabawa-„ Wyrażamy emocje” – rozwijająca zdolność koncentracji podczas działania oraz koordynacji słuchowo-wzrokowo-ruchowej.

Nagranie piosenki-„ Dziwni goście”, obrazki przedstawiające twarze wyrażające różne emocje,  tamburyn.

Przykład: Na dywanie są ułożone obrazki. W rytmie nagrania piosenki dziecko maszerują w określonym kierunku. Na przerwę w nagraniu dziecko zatrzymuje się, a R. gra na bębenku i czyta tekst Bożeny Formy:

-„ Kiedy na niebie słoneczko świeci, cieszą się bardzo dorośli i dzieci.”

R. zadaje pytanie. − W jaki sposób można wyrazić emocje dorosłych i dzieci, o których jest mowa w wierszyku

R. tak kieruje wypowiedziami dziecka, żeby uzyskać odpowiedzi: poprzez śmiech, podskoki, klaskanie. Następnie dziecko powtarza wspólnie z R. tekst. W rytmie wygrywanym na bębenku dziecko klaszcze, podskakuje. Na zakończenie dziecko wybiera prawidłowy obrazek i umieszcza go na tablicy. Dziecko stara się zaprezentować widoczny na obrazku wyraz twarzy. Zabawę powtarzamy, przedstawiając dziecku kolejne wierszyki. Dziecko recytuje je zgodnie z rytmem proponowanym przez R. grającego na instrumencie

„ Dzisiaj po niebie płyną czarne chmury, deszcz pada i każdy ma humor ponury.” Dziecko porusza się, przenosząc ciężar ciała z nogi na nogę; powtarzają tekst znudzonym głosem, zgodnie z rytmem tamburynu.

„ Kiedy mam zły humor i kiedy mnie złość dopadnie, jestem niegrzeczny, choć dobrze wiem, że to bardzo nieładnie”. Dziecko grozi palcem, recytując tekst oburzonym tonem, zgodnie z rytmem tamburyna.

-„ Kiedy dziecko się boi ciemności dookoła, wtedy mamę i tatę do siebie głośno woła”. Dziecko robi przerażoną minę i recytuje tekst szeptem, zgodnie z rytmem drewienek.

-„ Płaczę, kiedy jest mi smutno i wszystkiego dosyć mam, łzy mi płyną po policzkach i chcę zostać wtedy sam”. Dziecko powtarza tekst płaczącym głosem, zgodnie z rytmem trójkąta.

  • Co jest cięższe, a co lżejsze? – zabawy z zastosowaniem wagi szalkowej.
  • Zapoznanie z wagą szalkową

Dziecko ogląda wagę, nazywa jej części za R.

  • Ćwiczenia z zastosowaniem wagi szalkowej.

Klocki: drewniane, sześcienne, miś

R, mówi, że dziecko będzie porównywać wagę (masę) misia i klocków.

  • Pierwsza sytuacja. R. kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – trzy klocki.

− Co jest cięższe?

– Po czym to poznałeś?

− Co jest lżejsze?

– Po czym to poznałeś?

  • Druga sytuacja. R. kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – cztery klocki.

− Co jest cięższe?

– Co jest lżejsze?

− Po czym poznałeś, że cztery klocki ważą tyle co miś? (Ilość klocków musi być taka, aby ich masa równoważyła masę misia).

  • Trzecia sytuacja. R. kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – pięć klocków.

− Co jest cięższe?

-Po czym to poznałeś?

− Co jest lżejsze? Po czym to poznaliście?

  • Ćwiczenia w porównywaniu masy przedmiotów. Różne przedmioty, np.: klocki, piłeczki, lalki, misie, tworzywo przyrodnicze, wagi szalkowe. Dziecko porównuje masę wybranych przedmiotów i określa, co jest cięższe, co jest lżejsze.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 55.

Kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu. Kończenie rysowania wag według wzoru.

  • Ćwiczenia gimnastyczne – Szarfa.
  • Marsz po obwodzie koła, dłonie oparte na biodrach – kciuk znajduje się z przodu, a pozostałe palce – z tyłu. (Należy zwrócić uwagę na wyprostowane plecy, wciągnięty brzuch, wysokie podnoszenie kolan).
  • Swobodny bieg po sali, na hasło: Wichura – podbieganie przez dzieci

ko do ściany i przyleganie do niej plecami, ramiona ułożone w skrzydełka, brzuch wciągnięty.

  • Marsz po sali, szarfa leży na głowie, złożona na pół, odliczenie sześciu kroków, wspięcie na palce, uniesienie ramion w górę, wdech nosem, opuszczenie ramion, wydech ustami.
  • Leżenie na brzuchu, ramiona wyprostowane (są przedłużeniem tułowia), na sygnał podniesienie głowy i rąk z szarfą nisko nad podłogą, wytrzymanie około 5 sekund, opuszczenie głowy i rąk.
  • Siad prosty, podparty z tyłu, rozłożona szarfa leży na podłodze – zwijanie szarfy jedną nogą, zgiętą w kolanie, przesuwając ją palcami stopy. Potem – zmiana nóg. • Pozycja stojąca, trzymanie szarfy za plecami jedną ręką, podniesioną do góry – łapanie szarfy od dołu drugą ręką, opuszczoną, zgiętą w łokciu, przeciąganie szarfy rękami, naśladowanie wycierania się ręcznikiem. Potem – zmiana rąk.
  • Ćwiczenia w parach: siad prosty w rozkroku naprzeciw siebie, oparcie stóp o stopy partnera, trzymanie dwóch szarf wyciągniętymi do przodu rękami (jak do przeciągania liny), naprzemienne pociąganie za szarfy przez ćwiczących, odchylanie się i pochylanie partnera.
  • Bieganie przez dziecko po całym pokoju, gdzie na dywanie leży rozłożona szarfa (gniazdo). Na hasło: Ptaszki – do gniazd – wchodzenie do szarfy, układanie rąk w skrzydełka.
  • Siad klęczny na obwodzie koła, trzymanie dłońmi szarfy za końce, oparcie dłoni o podłogę blisko kolan, odsunięcie szarfy jak najdalej (zwrócenie uwagi, aby pośladki pozostawały oparte na piętach), głowa pochylona, znajduje się pomiędzy ramionami – kwiat się rozwija. Powolne przesuwanie szarfy do kolan, uniesienie ramion z szarfą do góry, pogłębienie odchylenia – kwiat jest rozwinięty.
  • Marsz po obwodzie koła, ramiona z szarfą uniesione do góry.
  • Zabawy-„ Miny i minki”.

Dziecko mimiką naśladuje polecenia R.:

Jesteś smuty – układa usta w podkówkę

– Jesteś zdziwiony- marszczy czoło

Jesteś przestraszony- szeroko otwiera oczy, otwiera usta tak jakby chciało powiedzieć głoskę O,

Dmucha na płomień świecy– wykonuje głęboki wdech i wydech,

Śpisz – zamyka oczy.

  • Składanie życzeń rodzicom przez dzieci z okazji ich święta; wręczenie przygotowanych upominków.

Ja w swoim imieniu życzę zdrowia, radości i wytrwałości !!!

PRACA HANI.

 

25.05.Religia

Temat: 26 maja – Dzień Matki.

Dziś podziękujesz Bogu za swoją mamę w dniu jej święta.

Na początku odmów modlitwę do Matki Bożej: „ Zdrowaś Maryjo”

Dzisiejsze spotkanie rozpoczęliście od modlitwy do Matki Bożej, ponieważ jest Ona Matką Pana Jezusa. W Piśmie św. czytamy że Pan Jezus miał mamę, którą kochał, był jej posłuszny. My również kochamy Mamę Pana Jezusa dlatego modlimy się do Niej i śpiewamy pieśni. Jest maj więc zaśpiewaj pieśń „Chwalcie łąki umajone” https://www.youtube.com/watch?v=HWGVqhNaziU

Dzień 26 maja to DZIEŃ MATKI. Chcemy w tym dniu szczególnie pamiętać o naszych mamach. Pan Jezus daje nam przykład jak kochać i  szanować swoją mamę.

A teraz zapraszam Cię na prezentację o mamie i tacie: https://view.genial.ly/5ec6cc6a7607860d83c4f8f5/presentation-rodzice

Na koniec pokoloruj obrazek: https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanki/na_dzien_matki/

Zachęcam do skorzystania ze scenariuszy do zabaw z dziećmi.

Link poniżej

Hhttps://www.zikodlazdrowia.org/do-pobrania/zdrowo-maluchowo/

  1. 05. 2020 PONIEDZIAŁEK

Cele główne:

  • rozwijanie mowy,
  • kształtowanie postawy tolerancji w stosunku do dzieci niepełnosprawnych,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • dostrzeganie różnic i podobieństw pomiędzy dziećmi różnych ras.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
  • jest tolerancyjne w stosunku do dzieci niepełnosprawnych,
  • wykonuje pracę plastyczną,
  • wymienia różnice i podobieństwa między dziećmi różnych ras.
  • https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

Słuchanie piosenki „Dziwni goście”

  1. Przyszła do mnie dziś pani Złość.

 Krzyczy, że całego świata ma już dość!

 Nogą głośno tupie i pięści pokazuje,

 brzydkie miny stroi. O! O! O!

 A za chwilę wszedł wielki Śmiech

 i za brzuch się gruby trzyma, ech, ech, ech!

 Tak się głośno śmieje, że łzy ze śmiechu leje,

 i żartuje  sobie : he, he, he!

 Ref.: E e e emocje, tacy dziwni goście,

 złoszczą, śmieszą, smucą, straszą nas.

 Czy jest na to czas i pora, czy nie czas.

 E e e emocje, czasem ich wyproście.

 Bo i tak powrócą w inny czas,

 jeszcze raz i jeszcze raz, i jeszcze raz.

2. Potem Smutek wpadł, tutaj siadł,

 łzy mu kapią z mokrych oczu: kap, kap, kap

 Nic go nie ucieszy i nikt go nie pocieszy.

 Smutku, przestań płakać, tak, tak, tak!

 A na koniec: ciach! Wskoczył Strach!

 Trochę boi się wszystkiego, ach, ach, ach!

 Wielkie zrobił oczy i jak tu nie podskoczy!

 Idź już, Strachu, sobie: sio, sio, sio!

Ref.: E e e emocje….

  • Rozmowa na temat piosenki.
  • R. zadaje dziecku pytania:

 − O czym jest ta piosenka?

 − Co oznacza słowo: emocje?

 − O jakich emocjach jest mowa w piosence?

 − Jakie emocje nas „odwiedzają”?

– Co się wtedy dzieje?

  • Ćwiczenia dotyczące emocji.

 Obrazki przedstawiające buzie z emocjami:

 złością, radością, smutkiem, strachem.

R. wskazuje (w dowolnej kolejności) obrazki . Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami dziecko je nazywa w odpowiednim rytmie i w kolejności proponowanej przez R.

  • Ćwiczenia poranne.

 Tamburyn.

  • Zabawa orientacyjno – porządkowa” Różne powitania.”

 Dziecko porusza się po pokoju w rytmie wystukiwanym na tamburynie. Podczas przerwy w grze R. mówi, jakimi częściami ciała ma się z nim  przywitać , np.:

− Witają się wasze kolana (plecy, łokcie, czoła…). Dźwięki tamburynu są sygnałem do swobodnego poruszania się.

  • Ćwiczenia wyczucia ciała i przestrzeni –„ Wiatraczki”.

 Dziecko obraca się wokół własnej osi z rozłożonymi w bok rękami, w jedną i w drugą stronę.

  • Ćwiczenia rąk i nóg –„ Spacer raków”.

Dziecko porusza się tyłem, w siadzie podpartym, w różnych kierunkach.

  • Podskoki –„ Skaczące piłeczki”.

Dziecko podskakuje nisko – przy szybkich uderzeniach w tamburyn, wysoko – przy wolnych uderzeniach.

  • Ćwiczenia równowagi –„ Na huśtawce”.

 Dziecko w parze z rodzicem, podają sobie ręce; naprzemiennie wykonują przysiady.

  • Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – „Myjemy się po zabawie”.

 Dziecko naśladuje mycie poszczególnych części ciała swojego partnera.

  • Ćwiczenia uspokajające –„ Maszerujemy i mówimy rymowankę.”

 Dziecko maszeruje po obwodzie koła, rytmicznie klaszcząc i powtarzając rymowankę:

My jesteśmy dzieci, my kochamy słońce, ptaki śpiewające i drzewa szumiące.  

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej” Piłka dla wszystkich”.

 Książka (s. 82–83) dla dziecka.

 Dziecko słucha opowiadania i ogląda ilustracje w książce.

 Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli. – Brawo, Franek! – krzyczeli kibice. – To najlepszy zawodnik! – rozlegały się głosy. Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy, od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno. Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu? – Cześć! Nie uwierzysz, co się stało! – powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie. – Opowiedz. – W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników! – To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało – odpowiedziała Ada. – Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście, bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem! – Ojej! Zostałeś bramkarzem? – Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników. – Brawo! – A wtedy on na mnie nakrzyczał… – Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować – zdziwiła się Ada. – Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”. – Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują! – zezłościła się Ada. – Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie. – Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego, a ta historia jest smutna – stwierdziła Ada. – Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem! – uśmiechnął się Franek. – Potem wydarzyło się coś wspaniałego! Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej: – Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega. – To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem na to boisko i im dokopać! – powiedziała stanowczo Ada. – Chciałaś ich zbić? – spytał zaskoczony Franek. – Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa! – To szkoda, że cię tam nie było – zaśmiał się chłopiec. Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli. – I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie? – zakończył opowieść Franek. – Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie. – Piłka jest dla wszystkich! – powiedziała Ada. – Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki. Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Co śniło się Frankowi?

− O czym opowiadał Adzie?

 − Jak zachowywali się chłopcy?

 − Co zrobił ich kapitan?

 − Kim został Franek na meczu?

 − Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?

 − Co będzie ćwiczył Franek?

 − Jak oceniasz zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

  • Ćwiczenie w czytaniu.

 Książka (s. 82–83) dla dziecka.

 Dziecko słucha tekstu czytanego przez R.

  • Wyjaśnienie pojęcia tolerancja.

 Tolerancja oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania, choćby były całkowicie odmienne od własnych albo zupełnie z nimi sprzeczne. Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia.

R. pyta: − Czy chłopcy byli tolerancyjni?

 − Czy znacie inne przypadki braku tolerancji? (Wyśmiewanie się z ludzi o innym kolorze skóry, innego wyznania…).

 − Czy należy wyśmiewać się z kogoś, dlatego że jest gruby, jeździ na wózku…?

  • Oglądanie zdjęć przedstawiających dzieci z różnych kontynentów.
  • https://kolemsietoczy.pl/fotografie-dzieci-ze-100-krajow-swiata-dzien-dziecka/

Dziecko ogląda zdjęcia, wymienia różnice między przedstawionymi na nich dziećmi (kolor skóry, kształt oczu itd.).

  • Zabawa uwrażliwiająca zmysł dotyku –„ Badamy swoją twarz”.

 Dziecko za pomocą dotyku bada kształt swojej głowy, wypukłość nosa, uszu i policzków, ułożenie brwi itp.

R. pyta:

 − Jaki kształt ma głowa?

− Jakie są twoje włosy? (Proste, kręcone, miękkie…).

 − Wymień części twarzy.

 − Popatrz na zdjęcia

– Czy chłopiec jest taki sam jak ty?

– Czy ma taki sam kolor oczu i włosów?

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy plastycznej -„ Dzieci z całego świata”.

 Dla dziecka: kartka z narysowanymi kołami (o średnicy 15 cm), kwadraty (o boku długości 20 cm), wycięte z szarego papieru pakowego, klej, nożyczki, kredki.

  • Wycinanie kół.
  • Rysowanie na kołach oczu, nosa, ust (kształt jest uzależniony od koloru koła).
  • Przyklejanie kół na kwadracie z szarego papieru.
  • Dorysowywanie włosów w taki sposób, aby zarysować kredkami linię łączącą koło z papierem.
  • Wycinanie narysowanej głowy.
  • Wykonanie pracy przez dziecko.
  • Układanie na kartonie kompozycji z głów, tworzącej zbiorowy portret dzieci. Kartony formatu A 3, klej. R. wspólnie z dzieckiem układa na kartonie narysowane i wycięte głowy, a następnie dziecko je przykleja. Na każdym kartonie powinny się znaleźć głowy w różnych kolorach (białe, czarne, żółte).
  • Porządkowanie miejsc pracy.
  • Rozmowa na temat indywidualności dzieci.
  • R. podkreśla, że nie można kogoś nie lubić za wygląd lub sposób zachowania, mówienia.

 − Wszystkie dzieci lubią się bawić.

 − Wszystkie dzieci chcą mieć koleżanki i kolegów.

 − Wszystkie dzieci cieszą się, gdy jest im wesoło.

 − Wszystkie dzieci płaczą, gdy jest im smutno.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 54.

 Rysowanie siebie w swoim ulubionym ubraniu, ze swoją ulubioną zabawką. Kolorowanie ramki swoim ulubionym kolorem. Samodzielne pisanie swojego imienia (swoich imion) i nazwiska (lub z pomocą R.).

PRACE HANI I BŁAŻEJA.

22.05 2020 Piątek

Cele główne:

  • rozwijanie mowy,
  • zachęcanie do wspólnej zabawy z rodzicami,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,
  • aktywnie uczestniczy w zabawach ruchowych

Karta pracy, cz. 4, s. 53.

Rysowanie szlaczków po śladzie, a potem – samodzielnie.

Rysowanie po śladach rysunków.

Kolorowanie rysunków dużych misiów na brązowo, a małych misiów – na różowo.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskie” Festyn”.

  • Rozmowa na temat festynu. R. pyta:

− Co to jest festyn?

− Z jakiej okazji organizuje się festyn?

  • Słuchanie opowiadania.

Książka (s. 78–81) dla dziecka.

Dziecko słucha czytanego przez R. opowiadania i ogląda ilustracje w książce.

Na rodzinny festyn do przedszkola Ady przyszło wiele rodzin, między innymi mama i tata Ady oraz Olek. „Święto rodziców” okazało się dobrym pomysłem i okazją do wspólnej zabawy. Całe przedszkole było udekorowane obrazkami namalowanymi przez dzieci oraz kwiatami. W ogródku postawiono dodatkowe ławki, leżaki i miękkie pufy do siedzenia. Dzieci wymyśliły wiele śmiesznych konkurencji, w których brali udział dorośli. Zaczęło się od zagadek, potem były zawody w podrzucaniu piłki głową, co okazało się ulubionym zajęciem niektórych tatusiów. Przedszkolaki zorganizowały pokaz puszczania baniek mydlanych, które wirowały w powietrzu, mieniąc się wszystkimi kolorami tęczy. Najwięcej śmiechu wywołała ogromna bańka, która osiadła na nosie jednego z rodziców – minęło sporo czasu, zanim pękła! Tata Ady i Olka wygrał konkurs w skakaniu na jednej nodze dookoła karuzeli i chociaż w trakcie spadł mu lewy but, nie poddawał się do końca. – Brawo! – krzyczała Ada. – Tato! Tato! – dopingował Olek. Następnie odbył się konkurs drużynowy z udziałem dorosłych i dzieci. Liczyły się zręczność i refleks. Każdy rodzic otrzymał plastikową butelkę, a zadaniem dzieci było jak najszybsze napełnienie jej wodą i zakręcenie. Ach, ile było przy tym radości! Wszyscy się nawzajem pooblewali, jakby to był śmigus-dyngus. Na szczęście pogoda była wspaniała i słońce szybko wysuszyło zmoczone ubrania. Mama Ady i Olka zajęła pierwsze miejsce w konkursie nadmuchiwania balonów. W ciągu minuty nadmuchała aż trzy i nawet zdążyła je zawiązać na supeł. Nagle rozległo się potężne trrrach! To jeden z balonów pękł i wystraszył siedzące na dachu gołębie. – Myślałem, że wystrzeliłaś z armaty! – zażartował tata. – To dlatego, że kiedyś grałam na trąbce i mam silne płuca – wyjaśniła mama. Później odbył się konkurs na rodzinne śpiewanie piosenek. Och! Nie każdy potrafi śpiewać. Niektórzy bardzo fałszowali, ale zupełnie się tym nie przejmowali. Przecież wcale nie trzeba być najlepszym we wszystkim. Najważniejsze to umieć się śmiać nawet z samego siebie. Jednak najwięcej radości wywołały wyścigi z surowym jajkiem trzymanym na łyżce. Dorośli starali się zachować równowagę w czasie biegu, a dzieci piszczały z emocji! Bum! Jajko już leżało na ziemi. Bach! Drugie jajko wylądowało na bucie jednego z ojców. – Cały trawnik zamienił się w jajecznicę! – zachichotał Olek. – To są jajka sadzone – stwierdziła Ada. Zwycięzcy w różnych konkurencjach otrzymali nagrody zrobione przez dzieci: papierowe sowy z przyklejonymi ruchomymi oczami, świeczki ozdobione suszonymi kwiatkami lub muszelkami, kamienie pomalowane jak biedronki i zakładki do książek. Każdy, kto zgłodniał, mógł się poczęstować pysznym ciastem i owocami, ale najsmaczniejsze okazały się owsiane ciasteczka, które przedszkolaki upiekły razem z paniami kucharkami. Na zakończenie rodzinnego festynu dzieci przygotowały część artystyczną, a Ada wyrecytowała wierszyk: Gdy na Księżyc się wybiorę, to spakuję do walizki moją mamę oraz tatę, bo nie mogę zabrać wszystkich. Z mamą będę liczyć gwiazdy i rysować złote słońce, z tatą zrobię prawo jazdy na talerze latające. Na Księżycu dom postawię 98 i dla mamy kwiat w ogrodzie, tacie gwiezdną dam golarkę, by się mógł ogolić co dzień. Więc, gdy lecieć chcesz w nieznane, zabierz tatę oraz mamę! Ada otrzymała wielkie brawa, a potem rozpoczęła się loteria. W losowaniu nagrody głównej wzięli udział wszyscy zaproszeni goście. Każdy chciał wygrać, ale przecież to niemożliwe, żeby wygrali wszyscy. Dzieci trzymały kciuki i czekały, aż pani dyrektor odczyta zwycięski numer. – Wygrywa los z numerem 1865! – Hura! To nasz! – krzyknął uradowany Olek. – Mamy szczęście! – pisnęła Ada. Nagrodą główną były bilety do teatru dla całej rodziny. Pozostali uczestnicy wylosowali nagrody pocieszenia w postaci książek. – Trzeba to uczcić! – zaproponowała mama. – Tylko nie każcie mi już dzisiaj skakać na jednej nodze! – zaśmiał się tata. Tego dnia Ada i Olek byli bardzo dumni ze swoich rodziców. Chociaż są dorośli, mają wspaniałe poczucie humoru i można się z nimi świetnie bawić.

  • Rozmowa na temat opowiadania. R. pyta:

− Z jakiej okazji odbywał się festyn w przedszkolu Ady?

− Kto z rodziny Ady przybył na festyn?

− Jaki konkurs wygrał tata Olka i Ady?

− Na czym polegał konkurs drużynowy – dorośli z dziećmi?

− W jakim konkursie mama Olka i Ady zajęła pierwsze miejsce?

− Jakie inne konkursy odbyły się jeszcze podczas festynu?

− Jakie nagrody przygotowały dzieci?

− Czym częstowali się goście?

− O kim Ada recytowała wiersz?

− Czym zakończył się festyn?

  • Czytanie tekstu w książce (s. 78–81)

Słuchanie tekstu odczytanego przez R.

Odpowiadanie na pytania.

  • Ćwiczenia oddechowe. Dla dziecka i R.: balony, wstążeczka.
  • R. nawiązuje do opowiadania i proponuje dziecku konkurs w nadmuchiwanie balonów – kto zrobi to najszybciej? R. pomaga w zawiązywaniu kokardek. Zwycięzca zostaje nagrodzony brawami. Balony posłużą do dekoracji pokoju.
  • Zabawa graficzna” Portret mamy i taty”.

Sztalugi, kartki, mazaki, chustki do przewiązania oczu.

Rodzic i dziecko tworzą parę. Stają przed sztalugami z kartką. Dziecko ma zasłonięte oczy. Zadanie polega na narysowaniu przez dziecko portretu rodzica. Rodzic pomaga, naprowadzając dziecko, udzielając mu słownych informacji na temat tego, jak powinno rysować.

 

  1. 05.2020 CZWARTEK

Cele główne:

  • rozwijanie słuchu fonematycznego,
  • rozwijanie mowy,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • zachęcanie do sprawiania przyjemności innym.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • dzieli słowa na sylaby, głoski,
  • wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,
  • wykonuje obrazek techniką kirigami,
  • robi prezent dla rodziców.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 51.

Odwzorowanie kwiatków dla mamy.

 Rysowanie po śladach rysunków róż.

  • Śpiewanie piosenki” Mój tata” w połączeniu z efektami akustycznymi.
  • https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

 Drewniane łyżki, reklamówki, balon wypełniony kaszą, plastikowe butelki, metalowa łyżeczka, metalowy kubek, pokrywka.

 Zwrotka I

 Dzieci grają w rytmie ćwierćnut:

takty 1–2 uderzanie dłońmi o podłogę

takty 3–4 uderzanie drewnianą łyżką o drewnianą łyżkę,

takty 6–7 gniecenie reklamówek,

takty 8–9 potrząsanie balonem wypełnionym garścią kaszy.

 Refren

takty 9–10 uderzanie plastikową butelką o butelkę,

takty 11–12 delikatne uderzanie łyżeczką w metalowy kubek,

takty 13–14 uderzanie drewnianą łyżką o pokrywkę,

takty 15–16 uderzanie wszystkimi dziwnymi instrumentami razem.

 Zwrotka II i refren tak samo jak powyżej.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 52.

 Oglądanie obrazków.

 Odszukiwanie i zaznaczanie 10 różnic miedzy nimi.

„Wokół mamy i taty” – ćwiczenia i zabawy.

  • Układanie zdań o rodzicach.

 Dla dziecka: kartonowe czerwone serca (ok. 15 cm), mazaki.

 Dziecko układa zdania o mamie, tacie lub o obojgu rodzicach

R. zapisuje wybrane zdania na kartonowych czerwonych sercach. Serca posłużą do ozdoby pokoju  na Święto Mamy.

  • Liczenie słów w wybranych zdaniach.

 Serca ze zdaniami. R. odczytuje wybrane zdania z serc, a dziecko liczy w nich słowa i podaje ich liczbę.

 Np.: Mama to mój największy skarb. (5)

Niech tata żyje sto lat! (5)

 Życzę mamie i tacie, aby byli zdrowi, szczęśliwi. (8)

 Mamo, tato kocham was. (4)

  • Dzielenie na sylaby lub głoski nazw obrazków przedstawiających prezenty dla rodziców.

 Obrazki przedmiotów, roślin, koszyk.

Dziecko losuje obrazki z koszyka. Dzieli ich nazwy na sylaby  lub głoski jak potrafi. Przykładowe obrazki: róża, czekolada, tort, kot, obrazek, wazon, kawa, korale, irys, gerbera, pudełko…

  • Podawanie rymów do słów: mama, tata.

 Mama – rama, gama, tama, dama, lama…

 Tata – wata, data, chata, łata, mata…

  • Nauka rymowanki dla mamy i jej wersji dla taty.

 Dla dziecka: duża sylweta serca, małe czerwone serduszka.

 Dziecko powtarza tekst rymowanki fragmentami za R.

 Mamo, mamo – co ci dam? 

 To serduszko, które mam.

Tato, tato – co ci dam?

 To serduszko, które mam.

 A w serduszku miłość jest.

 Mamo, mamo – kocham Cię!

Tato, tato – kocham Cię!

 Dziecko, recytuje rymowankę zapełnia sylwetę serca małymi czerwonymi serduszkami.

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa ”Czerwone – zielone.”

 Krążki: czerwony i zielony.

 Dziecko biega swobodnie po pokoju.

 Gdy R. podniesie do góry krążek, zależnie od pokazanego koloru wykonuje ustaloną uprzednio czynność (na każdy kolor inną).

Np. widząc czerwony krążek – wykonuje skłon,

zielony – staje na jednej nodze,

 Gdy R. opuści krążek, dziecko przestaje wykonywać ćwiczenia i znów biega po pokoju.  Obrazek z konwaliami dla taty i mamy wykonany techniką kirigami z koła.

  • Rozwiązanie zagadki o konwalii.

 Dobrze ją znamy z prześlicznej woni, kwitnie dzwonkami, ale nie dzwoni (konwalia).

  • Oglądanie i wąchanie bukiecika konwalii ogrodowych (lub leśnych).

 Bukiecik konwalii w miarę możliwości.

 Dziecko ogląda konwalie, wącha je.

  • Rozmowa na temat konwalii.
  • R. pyta:

 − Jak wygląda roślina?

 − Ile dzwonków jest na jednej łodyżce?

 − Gdzie rosną konwalie?

 − Czy można je zrywać?

 Konwalia majowa jest rośliną leczniczą i ozdobną, nie jest już rośliną chronioną. Występuje często w lasach niemal całej Polski, ale można ją również hodować. Jej głównym walorem są niewielkie kwiaty o charakterystycznym zapachu i dzwonkowatym kształcie.

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.

 Dla dziecka: kolorowy kartonik (nie zielony) o wymiarach 15–20 cm, białe i zielone kartki, na których narysowane są koła:

 na białej osiem kół o wymiarze 3 cm,

 na zielonej – dwa koła o wymiarach 2 cm,

 klej, nożyczki.

  • Wycinanie kół.

 Złożenie wszystkich kół na połowę.

  • Zagięcie zakładki za zielonym kole, odgięcie jej i odcięcie.
  • Przesuniecie warstw koła.
  • Sklejanie po dwa białe koła, tak aby powstały dzwoneczki.
  • Naklejanie na kartonik liścia (lub 2 liści) konwalii.
  • Wycięcie z zielonego papieru prostokąta (łodygi) i naklejenie go tak, aby łodyga wsunięta była w liść.
  • Naklejenie na łodygę dzwoneczków kwiatów.
  • Wspólne oglądanie pracy.
  • Porządkowanie miejsc pracy.
  • Zabawa” Czy znamy imię mamy i taty”?

 Dziecko podaje imiona rodziców, dzieli je na sylaby.

Określa pierwsze i ostatnie głoski w ich imionach.

 Kartoniki z poznanymi literami dla dziecka.

 Układa z liter imion rodziców, pamiętając, że rozpoczynają się one wielką literą.

  • Rozmowa na temat słowa serce.

Wycięty z czerwonego kartonu kształt ludzkiego serca

R. pokazuje dziecku serduszko wycięte z czerwonego kartonu i pyta:

 − Z czym kojarzy się wam ten kształt?

 − Czym jest serce?

Serce jest mięśniem wielkości pięści. Jego szersza część skierowana jest ku górze, węższa ku dołowi. Dzięki sercu w naszym ciele może krążyć krew.

 − Do czego ludziom potrzebne jest serce?

 − Czy tylko ludzie mają serca?

 − Czy znacie jakieś przysłowia o sercu?

 Np.:- Co w sercu to na języku.

– Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.

– Serce nie sługa, nie zna co to pany.

PRACOWITA HANIA.

20.052020 ŚRODA

Cele główne:

  • kształtowanie poczucia rytmu,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • rozwijanie umiejętności wykonywania pracy według instrukcji.

Cele operacyjne Dziecko:

  • porusza się rytmicznie przy piosence
  • wykonuje pracę plastyczną
  • podczas wykonywania pracy posługuje się instrukcją.
  • Rozmowa na temat –„ Jak dzieci pomagają rodzicom?”
  • R pyta:

− Czy pomagasz rodzicom w domu?

– W czym? –

 Czy powinieneś pomagać rodzicom?

– Dlaczego?

  • Karta pracy, cz. 4, s. 49.

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada pomagają rodzicom.

 Przedstawianie za pomocą rysunku sposobów, w jakie dzieci pomagają rodzicom.

Rysowanie po śladzie serduszek, kolorowanie ich.

  • Ćwiczenia oddechowe” Ja i mój tata”.

 bębenek.

 Dziecko maszeruje po okręgu koła w rytmie piosenki . Na przerwę w muzyce zatrzymuje się, nabiera powietrza nosem, następnie, wypuszcza powietrze, równocześnie wypowiadają słowa: tato, tato, tato.

Gdy podczas przerwy w muzyce R. uderzy dwa razy w bębenek, zatrzymuje się, miarowo klaszcze i wypowiada zdanie:

Sto lat, sto lat niech żyje nam!

 Laurka dla mamy i taty – ćwiczenia plastyczne.

  • Słuchanie wiersza Stanisława Grabowskiego” Nie jesteś sam”.

 Mama biega po pokojach ze ścierką,

 z odkurzaczem, z froterką.

Tata biega po pokojach z fajką,

 z książką z pomysłami.

A ja siedzę szczęśliwa

W pokoju gdzie lalka Rozalka,

Zeszyty do pierwszej klasy,

Atlasy…

Gdy w domu- tatuś i mama,

 nie jestem sama.

  • Rozmowa na temat wiersza.
  • R. pyta:

 − Co robi mama?

− Co robi tata?

 − Gdzie jest dziewczynka?

 − Dlaczego jest szczęśliwa?

  • Wypowiadanie fragmentami tekstu wiersza z radością

 – najpierw cicho, a później coraz głośniej.

Gdy w domu – tatuś i mama, nie jestem sama.

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy.

Dla dziecka: wyprawka, karta 24, klej, nożyczki, kartka z bloku technicznego w jasnym kolorze formatu A 4, naklejki.

  • Składanie kartki z bloku technicznego na pół, tak aby powstała laurka.
  • Wycinanie z karty gotowych elementów.
  • Składanie gotowych elementów i naklejanie ich na kartce według instrukcji, tak aby kwiaty znalazły się w wazonie.
  • Odczytuje z R. lub samodzielnie napis
  • Kwiaty dla Mamy i Taty.

 Przykleja go na pierwszej stronie laurki.

  • Zabawa ruchowa” Jadą goście”.

 Bębenek.

 Przy dźwiękach bębenka dziecko maszeruje w parze  rodzicem po obwodzie koła. Podczas przerwy w muzyce zatrzymuje się, zwracają buzią do siebie i powtarzają wyliczankę, ilustrując ją ruchem:

 Mamo! Mamo!- klaszczą w swoje ręce,

 Co, co, co?- klaszczą w ręce partnera,

 Goście jadą.- klaszczą w swoje ręce,

 No to co?- klaszczą w ręce partnera,

 Dzień dobry, dzień dobry.- podają sobie ręce na powitanie,

 Cmok, cmok, cmok.- naśladują przesyłanie całusków, ze zwrotem głowy na prawo, na lewo i na wprost.

 Tato! Tato!– Gesty takie same jak wyżej.

 Co, co, co?

 Goście odjeżdżają..

 No to co?

 Do widzenia, do widzenia.

 Cmok, cmok, cmok.

  • Zabawa” Halo? Mamusia”?

 Dziecko spaceruje po pokoju.

 Gdy R. krzyknie Jeden!,- zatrzymuje się, podnosi rękę do ucha i głośno mówi do słuchawki: Halo? Mamusia?

 Gdy usłyszą Dwa!,- mówi:” Dzień dobry pani”! z równoczesnym wyciągnięciem ręki jak do przywitania.

 Na Trzy ! – mówią Ojojoj! i trzymają się za głowę.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 50.

Kolorowanie rysunku bukietu dla mamy.

 Rysowanie po śladzie drogi Olka i Ady do mamy.

HANIA W AKCJI.

 

19.05. 2020 WTOREK

Cele główne:

  • określanie wzrostu dzieci,
  • porównywanie wzrostu dzieci,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • stosuje słowa: wysoki, niski,
  • stosuje słowa: wyższy od, niższy od, takiego samego wzrostu,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 46.

 Czytanie zdań z R. lub samodzielnie.

Rysowanie swojej mamy i swojego taty.

 Nazywanie kwiatów.

  • Słuchanie piosenki ”Gdzie jest tata”? (sł. i muz. Krystyna Gowik).
  • .pl/flipbooki
  1. „Gdzie jest tata?” – pyta brat

 „Gdzie jest tata?” – pyta siostra.

 „Gdzie jest tata?” – pytam ja,

 a odpowiedź znam już sam.

 Tata w pracy jest,

 tata w pracy jest,

 bo pracuje całe dnie.

 A ja wyślę mu zaraz sms,

że pobawić już się z nim chcę.

Ref. Muszę czekać do soboty,

 wtedy z tatą mamy swój czas

na zabawy i na psoty to sobota jest w sam raz.

 Muszę czekać do niedzieli na rowery,

 spacer i las, byśmy w świat swój polecieli

 to niedziela jest w sam raz.

2.Kiedy tata chwilę ma,

 rozmawiamy w internecie.

Tata dobrze wie,

 że z nim wszystko robić chcę.

 Kiedy w pracy jest,

 kiedy w pracy jest,

gdy pracuje całe dnie,

 to wysyłam mu wtedy myśli swe,

 by już wrócił i spotkał mnie!

 Ref.: Muszę czekać.

  • Gimnastyka z tatą – rozwijanie sprawności ruchowej przy muzyce.

 Małe obręcze dla dziecka, tamburyn.

R.zwraca się do dziecka:

 Razem z tatą idziemy do parku

 – maszeruje w rytmie tamburynu za R. między obręczami.

Teraz lekka rozgrzewka!- przeskakuje z nogi na nogę

 – szybkie uderzenia w instrument następnie biega między obręczami.

 Uwaga, przeszkody!- Wskakuje do środka obręczy.

 – Mocne uderzenia w tamburyn

– Pada deszcz, chowamy się pod daszek!- unosi najbliżej leżącą obręcz w górę,

 –tremolo –  stoi chwilę w bezruchu.

 Przestało padać-, biegnie dalej!

ponowny bieg za R. – dźwięki instrumentu w rytmie ósemek,

– Uwaga, drzewo!- bieg drobnymi krokami dookoła obręczy.

 Odpoczywamy.

 Zajmuje miejsca w najbliższej leżącej obręczy.

 – mocne uderzenie w tamburyn

– Wracamy do domu

maszeruje w rytmie tamburynu za R. między obręczami.

 Ćwiczenia w porównywaniu wzrostu.

  • Mierzenie wzrostu dziecka.

 Miarka

R .mierzy wysokość ciała dziecka za pomocą miarki zawieszonej na ścianie. Potem mierzy się sam,- porównanie kto jest wysoki, a kto niski.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 47.

 Kolorowanie ubrań tej osoby z pary, która jest wyższa.

 Naklejanie zdjęć odpowiedniego kwiatu.

  • Zabawa ruchowo-naśladowcza” Jak nasi rodzice”.

 Dziecko porusza się po pokoju w rytm tamburynu.

 Na hasło-„ Jak mama”– naśladują czynności wykonywane przez mamę.

 Na hasło-„ Jak tata” – czynności wykonywane przez tatę.

Ćwiczenia gimnastyczne –  metodą Rudolfa Labana

– powtarzamy ćwiczenia z dn. 12. 05.2020

  • Karta pracy, cz. 4, s. 48.

 Wyklaskiwanie podanego rytmu, w powtarzaniu tekstu za R.

 Określanie, w którą stronę zwrócone są serduszka.

 Naklejanie brakujących serduszek.

 Rysowanie po śladach dużych serduszek.

 Rysowanie w ich wnętrzu małych serduszek.

  • Wypowiedzi dziecka na temat” Co lubią moi rodzice”?

 Dziecko określa, co lubi mama, co lubi tata, ale odpowiedzi podają, dzieląc dane słowa na sylaby. Np.:  mama lubi cze-ko-la- dę, a tata cias-to.

  • Układanie zdrobnień do słów: mama, tata

mama – mamusia, mamuśka, mamunia…

 tata – tatuś, tatusiek, tatunio…

  • Wycinanie serduszek z czerwonego papieru.

 Czerwony papier, nożyczki dla dziecka.

 PRACE HANI I BŁAŻEJA.

18.05.Religia

Temat: Wyjątkowe urodziny św. Jana Pawła II.

Dzisiaj mamy wyjątkowy dzień, 100 urodziny św. Jana Pawła II, dziś chcemy uczcić ten dzień i dziękować Bogu za tak wyjątkowego człowieka.

Zapraszam Cię do obejrzenia katechezy Wyjątkowe urodziny św. Jana Pawła II:   https://view.genial.ly/5eb3efb9d4d59a0d61ff878a?fbclid=IwAR0Hl-cWe–2N42F09H3Ho4gHUleMaa6LSFSsh-5AUJVzXqPRTPbKgo-Rtw

 Zapraszam jeszcze na krótką bajkę: „Mama samego Papieża”- https://www.youtube.com/watch?v=0fLt_yjpu8o

18.05 2020 PONIEDZIAŁEK

Cele główne

  • rozwijanie pamięci
  • rozwijanie mowy,
  • rozwijanie sprawności manualnej
  • zachęcanie do sprawiania bliskim przyjemności.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,
  • recytuje wiersz,
  • wykonuje miseczkę,
  • wykonuje prezent dla bliskich.
  • Oglądanie przez dziecko zdjęć rodziców z ich dzieciństwa

Zdjęcia rodziców dzieci z ich dzieciństwa.

 Porównywanie zdjęć z wyglądem dziecka i rodzica.

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa” Wysoko – nisko”.

Tamburyn.

Dziecko biega po pokoju przy akompaniamencie tamburynu.

Podczas przerwy w grze,

na hasło Wysoko! staje na palcach, wyciąga w górę ręce i klaszcze nad głową;

hasło Nisko! jest sygnałem do wykonania przysiadu i uderzenia rękami o podłogę.

  • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych” Myjemy z tatą samochód”.

 Dziecko naśladuje mycie samochodu i spłukiwanie go wodą z wiadra.

  • Ćwiczenie wyprostne” Rodzic zmęczony i rodzic wypoczęty”.

Dziecko siedzi skrzyżnie, ręce trzyma na kolanach.

 Na hasło” Rodzic zmęczony” wykonuje luźny skłon tułowia w przód.

Na hasło” Rodzic wypoczęty” – prostuje tułów, głowę trzyma prosto.

  • Podskoki” Froterujemy z mamą podłogę.”

Dziecko rytmicznie, naprzemiennie wykonuje wykroki nogami w przód.

  • Ćwiczenie równowagi” Rysujemy obrazek dla mamy i taty”.

 Dziecko staje na jednej nodze, a drugą rysuje w powietrzu dowolny obrazek. Rysuje na przemian prawą i lewą nogą.

  • Ćwiczenie ożywiające „Rodzinna wycieczka rowerowa”.

 Dziecko biega w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan i naprzemiennym uginaniem i prostowaniem rąk w łokciach.

  • Ćwiczenie uspokajające” Mama i tata”.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła z rytmicznym wytupywaniem i powtarzaniem rymowanki Mama i tata kochają nas, -na słowo nas zatrzymuje się i klaszcze w dłonie;

Mama i tata mają dla nas czas – na słowo czas zatrzymuje się i klaszcze w dłonie.

  • Zabawa Moja mama jest…, a mój tata jest…

Kartony z napisami Mama jest…; Tata jest…, flamaster.

Dziecko kończy zdanie (poszukiwanie jak największej liczby określeń przymiotnikowych), R. zapisuje określenia wokół napisów: Mama jest…

Tata jest… Wspólnie odczytują napisy (zwrócenie uwagi na podobieństwa i różnice w określeniach mamy i taty).

  • Słuchanie wiersza.

 Mama i Tata to świat nasz cały,

ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,

 to dobre, czułe, pomocne ręce

 i kochające najmocniej serce.

To są wyprawy do kraju baśni,

wakacje w górach, nad morzem, na wsi,

loty huśtawką, prawie do słońca

oraz cierpliwość co nie ma końca

Kochan Mamo, Kochany Tato

Dzisiaj dziękować chcemy wam za to,

Że nas kochacie, że o nas dbacie

I wszystkie psoty nam wybaczacie.

  • Rozmowa na temat wiersza.
  • R.pyta:

 − Kim dla dzieci jest mama i tata?

 − Za co dzieci dziękują rodzicom?

  • Kończenie zdań rozpoczętych przez R.

Moi rodzice są kochani, bo…

 − Pomagam rodzicom w…

− Lubię być w domu, bo…

− Z tatą najchętniej robię…

 − Z mamą najchętniej robię…

  • Aktywne słuchanie wiersza.
  • R.recytuje wiersz, a dziecko dopowiada końcowe słowa wersów.

 Mama i Tata to świat nasz… (cały),

 ciepły, bezpieczny, barwny… (wspaniały),

 to dobre, czułe, pomocne… (ręce)

i kochające najmocniej… (serce).

 To są wyprawy do kraju… (baśni),

 wakacje w górach, nad morzem, na… (wsi),

 loty huśtawką, prawie do… (słońca)

oraz cierpliwość co nie ma… (końca).

 Kochana Mamo, Kochany… (Tato)

 dzisiaj dziękować chcemy Wam… (za to),

 że nas kochacie, że o nas… (dbacie)

 i wszystkie psoty nam… (wybaczacie).

  • Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 44–45.

 Łączenie pierwszych głosek z nazw rysunków.

 Rysowanie dla Olka i Ady prezentów, których nazwy powstały z połączenia głosek.

 Rysowanie po śladach.

  • Zabawa muzyczno-ruchowa” Układamy serduszko.”
  • .pl/flipbooki

Nagranie piosenki „Tango dla mamy”,  dla dziecka: kolorowy sznurek (o długości 50–70 cm).

 Dziecko przy nagraniu piosenki porusza się tanecznym krokiem po pokoju.

 W rękach trzyma kolorowy sznurek.

 Podczas przerwy w grze układa z niego na podłodze sylwetę serduszka.

 Powrót muzyki jest sygnałem do tanecznego poruszania się po sali (w pozostałe dni R. może tak modyfikować ćwiczenie, by dziecko układało inne wzory).

 Wykonanie miseczki na łakocie.

  • Oglądanie różnego rodzaju miseczek. Różne miseczki. Oglądanie ozdób na miseczkach. Zwracanie uwagi na różne materiały, z jakich są wykonane. Próby określenia, co można w danych miseczkach przechowywać.
  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac

 Olej, lakier w aerozolu, dla  dziecka: plastikowy pojemnik, gazety, klajster, farby.

ROBIMY KLAJSTER – PRZEPIS :
1 szkl. wody,
– 1-2 łyżki mąki
Ze szklanki wody odlewamy małą ilość i mieszamy w niej mąkę. Pozostałą ilość wody wlewamy do garnka i gotujemy. Do wrzącej wody wlewamy wymieszaną mąkę z wodą i chwilę gotujemy, cały czas mieszając. Tak otrzymany klajster studzimy i jeśli powstały  grudki przecieramy przez sitko.

  • Dziecko z pomocą R. naciera plastikowy pojemnik odwrócony do góry dnem z zewnątrz olejem. Następnie drze gazety na średniej wielkości kawałki, którymi za pomocą klajstru okleja pojemnik. Musi zwrócić uwagę na zespolenie jego dna z bocznymi ściankami. Oklejony pojemnik stawia w cieple, by wysechł.
  • Po upływie mniej więcej doby R. wraz z dzieckiem oddziela pojemniki od gazet ostrożnymi, okrężnymi ruchami i pozostawia do wyschnięcia także wewnątrz.
  • Gdy klajster zupełnie wyschnie, dziecko palcami pokrywa miseczkę farbą. Po jej wyschnięciu spryskuje miseczkę przezroczystym lakierem w aerozolu.

 Praca będzie prezentem dla rodziców.

PRACE HANI I BŁAŻEJA.

  1. 05. 2020 PIĄTEK

Cele główne:

  • rozwijanie zainteresowania przyrodą,
  • poznawanie nazw wybranych roślin zielnych,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wymienia nazwy wielu zwierząt, roślin,
  • interesuje się przyrodą,
  • wymienia nazwy wybranych roślin zielnych
  • Kończenie rymowanek o łące.

 Trawa, kwiaty, biedronka – to na pewno… (łąka)

 Czerwone jak gotowane raki – to… (maki)

 Ma żółty środek, białe płatki, łodyga u niej wiotka.

 Ten łąkowy kwiat to… (stokrotka)

Piegowata dama. Po łące chodzi od rana. Wygrzewa się w promykach słonka. To maleńka… (biedronka)

 Czy to fruwające kwiaty? Jest ich tyle! Nie, to… (motyle

 Lata, lata koło nosa. Uwaga! To groźna… (osa)

 Lata, lata obok czoła. To miodna… (pszczoła).

 Założenie pierwszej karty zielnika.

  • Oglądanie obrazków roślin łąkowych, przypomnienie ich nazw.

Obrazki roślin łąkowych, produkty, w których zastosowano rośliny zielne.

R. opowiada o zastosowaniu roślin zielnych, pokazuje syropy, kremy, suszone zioła na herbatę (np. rumianek), szampon pokrzywowy, tabletki rapacholin, krem rumiankowy…

  • Ćwiczenia oddechowe” Dmuchamy na dmuchawiec” (mniszek pospolity).

Dziecko naśladuje dmuchanie na trzymaną w ręce roślinę.

 Dmucha mocno, aż do braku powietrza.

  • Wykonanie przez  dziecko pierwszej strony własnego zielnika.

 Dla  dziecka: rośliny (np. koniczyna, mniszek pospolity, szczaw…), kawałki taśmy klejącej, kartkę z bloku technicznego (kolorowa).

 Dziecko wykonuje następujące czynności:

  • Układa roślinę na kartce.
  • Przykleja ją do kartki za pomocą taśmy klejącej. (R. zachęca dziecko, aby wykonało dalsze strony zielnika).
  • Wspólne wypicie herbatki ziołowej np. rumiankowej.

 Herbatka ziołowa np. rumiankowa, kubeczki

  • Zabawa rytmiczna” Zielona łąka”.

Tamburyn.

 Dziecko maszerują po obwodzie koła w parze z rodzicem w rytm tamburynu. Podczas przerwy w grze odwracają się twarzami do siebie i rytmicznie powtarzają rymowankę, klaszczą naprzemiennie raz w swoje ręce, raz w dłonie partnera:

Zielona łąka w barwach tonie,

 Barwne motyle lecą do niej.

  • Zabawa relaksacyjna „Złota żaba.”
  • R. mówi:
  • chciałbym zaprosić cię do zabawy, w czasie której musisz siedzieć bardzo cicho – inaczej nie będziemy mogli złapać tego, co może uda nam się złapać później.
  • Usiądź na podłodze i skrzyżuj nogi. Możesz jedną stopę położyć na udzie, jeśli masz na to ochotę (pół pozycji lotosu).

 Utrzymuj swoje plecy w wyprostowanej pozycji, a potem lekko opuść barki.

 Zamknij oczy.

 Czy widziałeś kiedykolwiek małą, złotą żabkę, która siedzi na dużym, zielonym liściu lilii wodnej cicho, cichutko… tak cicho, że nic się nie porusza, a żabka wygląda, jakby spała?

 Dzisiaj  będziesz taką żabką.

 Wyobraź sobie, że siedzisz na liściu lilii wodnej pośrodku stawu… Siedzisz tam, jak ta żabka, bardzo cicho, i oddychasz powoli. Nabierasz głęboko powietrza do płuc i wypuszczasz je do końca.

 W ten sposób żaby łapią muchy na kolację – siedzą tak cicho, że muchy ich po prostu nie widzą. Nagle wyciągają swój długi język i łapią muchę.

 Czy potrafisz tak  szybko wystawić język?

 A teraz siedzisz spokojnie, a ja będę udawać bzyczącą muchę. Za każdym razem, kiedy wydam z siebie taki dźwięk (demonstruje ten dźwięk), możesz wystawić język i złapać muchę. Na zakończenie będziesz mógł szepnąć mi na ucho, ile much złapałeś.

  • Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady.

 Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 73.

 Czytanie z R. nazw zwierząt i roślin, odszukiwanie ich na rysunku.

 Kolorowanie rysunku.

  • Zabawa ruchowa” Owady na łące”.

Sylwety zwierząt.

R. przygotowuje sylwety owadów: bociany, żaby, pszczoły, koniki polne.

Mieszkańcy łąki siedzą w swoich domkach.

Kiedy R. pokaże sylwetę konika polnego, dziecko-konik polny skacze po łące i wydaje dźwięki: Cyk, cyk, cyk.

 Kiedy pokaże sylwetę bociana,- bocian chodzi po łące i klekoce.

 Kiedy pokaże sylwetę żabki,- żabka skacze żabimi skokami, rechocząc.

 Gdy pokaże sylwetę pszczoły – dziecko-pszczoła fruwa, bzycząc.

PRACE HANI I KAJETANA. GRATULACJE !!!

14.05. 2020 czwartek

Cele główne:

–  obserwowanie roślin i zwierząt w naturalnym środowisku,

 – wyjaśnienie znaczenia pszczół dla człowieka i przyrody .

– wzbogacanie słownictwa o pojęcia pasieka, pszczelarz

Cele operacyjne Dziecko:

– rozpoznaje i nazywa rośliny i zwierzęta żyjące na łące,

 – rozumie znaczenie pszczół dla człowieka i przyrody                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

  • Karta pracy, cz. 4, s. 43.

 Odszukanie na obrazku ukrytych zwierząt.

 Nazywanie ich.

 Określanie, dlaczego trudno było je odszukać.

 Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów z roślin zielnych.

  • Ćwiczenia w liczeniu – utrwalanie poznanych zapisów cyfrowych liczb.

Dla dziecka: kartoniki z liczbami, kartki, mazaki, klej

 Dziecko losuje kartoniki z liczbami. Nakleja je na kartce.

 Rysuje pod nimi tyle przedmiotów, ile wskazuje liczba.

  • Instrumentacja wiersza Bożeny Formy” Wiosna.”

  Powiał wiatr majowy, gra na tamburynie,

 łąka zapachniała.- pociera dłonią o membranę bębenka,

 Świeżą koniczyną pokryła się cała. –  potrząsa marakasem

 Brzęczą głośno pszczoły,- naśladuje głos pszczół: bzz…,

 pracują wytrwale.- miarowo uderza w bębenek,

 Zapylają kwiaty nie nudzą się wcale.– wykonuje dwa uderzenia w trójkąt,

 Słońce mocno grzeje, świat do życia budzi. – gra na tamburynie..

Dobry czas nastaje  dla zwierząt i ludzi. – miarowo klaszcze.

Oglądanie filmu „ Pszczoły i miód.”

https://www.youtube.com/watch?v=r65R8crNjig 

  • Rozmowa na temat znaczenia pszczół w życiu człowieka.

Jaką rolę odgrywają pszczoły w naturze?

 (Zbierają nektar z kwiatów i wydzielinę z liści zwanej spadzią. Zapylają rośliny).

 − Co zagraża pszczołom? (zanieczyszczenie środowiska, choroby, środki chemiczne stosowane w rolnictwie)

 − Co to jest pasieka?

− Kto to jest pszczelarz i jaka jest jego rola?

− Jakie pszczoły zamieszkują ul? (królowa, pszczoły robotnice, trutnie)

− Po czym rozpoznaje siebie pszczela rodzina? (po zapachu wydzielanym przez królową)

 − Jakie zadania wypełnia w ulu pszczoła robotnica? (Sprząta, karmi larwy, robi wosk pszczeli, jest strażniczką, przynosi nektar do ula, który zamieniany jest w miód.)

 − Co produkują pszczoły w ulu? (miód, pyłek kwiatowy, kit pszczeli, wosk

  • Zapoznanie z nazwami miodu, np.: akacjowy, lipowy, wielokwiatowy, rzepakowy, spadziowy. (Nazwa miodu pochodzi od rośliny, z której pszczoły zebrały nektar).
  • Podkreślenie wartości zdrowotnych miodu, wykorzystanie miodu w medycynie, do produkcji kosmetyków.
  • Degustacja miodu (lub wykonanego napoju z wody, miodu i cytryny).

 Określanie smaku, konsystencji, koloru miodu.

  • Ćwiczenia „ Rób to, o czym mówi wiersz”.

Dziecko porusza się razem z R. zgodnie z tekstem wypowiadanego przez niego wierszyka.

 Następnie porusza się samo podczas recytacji przez R.

Zrób do przodu cztery kroki, i rozejrzyj się na boki.

Tupnij nogą raz i dwa, ta zabawa nadal trwa.

Teraz w lewo jeden krok, przysiad, i do góry skok.

Zrób do tyłu kroków trzy, by koledze otrzeć łzy.

PIĘKNE PRACE HANI !!!

13.05.2020 środa

Cele główne:

  • reagowanie na ustalone hasła i sygnały muzyczne,
  • rozwijanie umiejętności wokalnych,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • poznawanie budowy biedronki.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • reaguje odpowiednim ruchem na hasła i sygnały muzyczne,
  • śpiewa piosenkę, • wykonuje papierową biedronkę,
  • wymienia części ciała biedronki.
  • Zabawa” Na wiosennej łące”.

Dziecko wspólnie z R. próbują naśladować ruchy zwierząt i roślin żyjących na wiosennej łące (np. stokrotki – stanie ze złączonymi nogami, prosto, z głową wyciągniętą do góry, z rozłożonymi rękami…).  Razem przedstawiają wiosenną łąkę, wcielając się w wybrane zwierzęta i rośliny.

Liczenie pszczół. Łączenie pszczół z obrazkiem plastrów, do których lecą. Kończenie kolorowania plastrów miodu. Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów, które otrzymujemy dzięki pszczołom. (Degustacja różnych miodów podczas śniadania)..

  • Ćwiczenia rozwijające aparat ruchu w rytmie akompaniamentu na dowolnym instrumencie.

Dziecko maszeruje po okręgu koła,

 biega na palcach,

przeskakuje z nogi na nogę,

 wykonuje skoki obunóż;

 podczas przerwy w muzyce:

 robią skok w przód,

dwa kroki w tył;

 skok w przód, skok w tył,

 obrót wokół siebie.

  • Słuchanie piosenki „Wiosna na łące” (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk).

Nagranie piosenki.

https://www.youtube.com/watch?v=814z9Tpphkw

  1. Dziś na łąkę przyszła Wiosna w kwiecistej sukience,

 budzi maki i stokrotki, jaskry i kaczeńce.

 Ref.: Ptaki trele wyśpiewują,

 świeci ciepłe słońce,

w rosie kąpią się biedronki.

 Wiosna już na łące!

2. Świerszcz zielone stroi skrzypce, da dziś pierwszy koncert.

 Tańczą pszczoły i motyle, żabki i chrabąszcze.

 Ref.: Ptaki…

3. Tak się wszyscy cieszą wiosną, tańczą i śpiewają,

 nawet krecik wyszedł z norki, z myszką pląsa żwawo.

 Ref.: Ptaki

  • Rozmowa na temat tekstu piosenki.
  • R. pyta:

–  Kto przybył na łąkę?

− Co zaczęło się dziać na łące, kiedy przyszła wiosna?

− Co to znaczy, że świerszcz stroi skrzypce?

− Wymień mieszkańców łąki, o których jest mowa w piosence.

Rozmowę na temat treści piosenki można połączyć z oglądaniem obrazków/zdjęć przedstawiających jej mieszkańców oraz występujące na niej rośliny. Inną propozycją jest wykonanie na tablicy łąki z karbowanej zielonej bibuły, na której dziecko umieszcza zrobione samodzielnie podczas działań plastycznych rośliny i mieszkańców łąki.

  • Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego.
  • Zabawa rytmiczno -artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza Teresy Fiutowskiej” Żabie łapki”

Dziecko staje naprzeciwko R. i powtarzają tekst, ilustrując go ruchem.

  Dwie zielone małe żabki,

 tak nad stawem grają w łapki: jedną łapką

podnoszą prawą rękę ugiętą w łokciu,

 klap, klap, klap.-  uderzają o prawą dłoń partnera,

 Drugą łapką  podnoszą lewą rękę ugiętą w łokciu,

 klap, klap, klap.-

uderzają o lewą dłoń partnera,

 Potem dwiema podnoszą obie ręce ugięte w łokciach,

 klap, klap, klap.-  uderzają w obie dłonie partnera

 Ty, bocianie nas nie łap !   przykucają i grożą bocianowi wskazującym palcem.

 Wykonanie biedronek.

  • Rozmowa na temat budowy biedronki.

Duże zdjęcie/obrazek biedronki. R. na zdjęciu/ilustracji pokazuje części ciała biedronki, nazywa je (pancerz, pod nim skrzydła, głowa, oczy, aparat gębowy, nogi, czułki).

 Biedronki należą do rodziny chrząszczy. Przechodzą przez stadia przeobrażenia (jak np. motyl). W Polsce najczęściej spotykanymi gatunkami biedronek są dwukropki i siedmiokropki, co oznacza, że liczba kropek nie wskazuje na wiek, tylko na gatunek. Biedronki są pożyteczne, bo zjadają mszyce – szkodniki roślin.

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.

Dla dziecka: patyki, nici (grube), narysowane wzory biedronek na czarnym i czerwonym kartonie, nożyczki, klej.

− Przymocowanie półmetrowej nitki do każdego patyka.

− Wycinanie wzorów.

− Składanie czerwonego krążka na pół, rozprostowanie go, a następnie rozcięcie wzdłuż linii zgięcia.

− Naklejanie na czarny korpus biedronki dwóch czerwonych skrzydełek.

− Dorysowanie flamastrami (gdy klej przyschnie) kropek na skrzydełkach.

− Przymocowanie nitki do biedronki.

– Można wykonać taką biedronkę.

https://www.youtube.com/watch?v=YqX23bCdRpQ

  • Zabawy z biedronką.
  • Zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa” Wiosenna pogoda”.

Dziecko spaceruje po pokoju.

Na hasło” Burza – „zatrzymuje się, klaszcząc nad głową i równocześnie mówiąc: bum, bum, bum. Ponownie spaceruje.

Na hasło” Lekki wiatr” – dziecko podskakuje z nogi na nogę.

Ponowny marsz.

Na hasło” Słońce” – unosi ręce w górę, porusza nimi w nadgarstkach.

BRAWO HANIA !!!

12.05. 2020 wtorek

Cele główne:

  • zapoznanie z sześcianem,
  • rozwijanie umiejętności szeregowania,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne Dziecko:

  • wie, że sześcian (foremny) ma sześć ścian w kształcie przystających kwadratów,
  • ustawia sześciany według wielkości: od najmniejszego do największego i na odwrót,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  • Karta pracy cz. 4, s. 39.

–  Nazywanie zwierząt przedstawionych na zdjęciach.

–  Otaczanie pętlą owadów

–  Dokańczanie rysunku motyla według wzoru.

  • Ćwiczenia w liczeniu „Liczymy żabki”.

Bębenek, szarfa niebieska lub zielona, dla dziecka: sylwety żab, klocki.

R. układa przed dzieckiem szarfę niebieską  lub zieloną – symbolizującą staw.

Dziecko wkłada do niej taką liczbę sylwet żab, która odpowiada liczbie uderzeń R. w bębenek. Przelicza sylwety żab w  stawie; układa pod nimi odpowiednią liczbę klocków lub kartoniki z liczbami – równą liczbie żab w stawie.

Nastała wiosna. Dzisiaj wybierzemy się na łąkę.

Dziecko spaceruje za R. w określonym kierunku w rytmie nagrania muzyki . Podczas przerwy w muzyce R. mówi:

Jak tutaj pięknie! Tyle kwiatów i miękka, świeża trawa!

Dziecko nabiera powietrza nosem, wydycha ustami na samogłosce – ooo! i sylabie aaaach!

Ponownie maszeruje w rytmie nagrania muzycznego. Podczas przerwy w muzyce R. kontynuuje:

Czy czujesz, jak pachną kwiaty i kwitnące krzewy?

Dziecko zatrzymuje się, nabierają powietrza nosem, a wypuszcza ustami, naśladując wąchanie kwiatów. Następnie udaje kichnięcie. Ponownie maszerują. R. mówi:

Pora odpocząć. Kładziemy się na trawie i powoli oddychamy.

Dziecko wykonuje wdech nosem, wydech ustami, następnie wdech ustami i wydech ustami.

− Zasypiamy, słuchamy wiosennej muzyki. W tle słychać cichą muzykę.

Dziecko miarowo oddycha, z dłońmi ułożonymi na przeponie.

Zaczyna powiewać wiatr. Szumi trawa. Wiatr wieje coraz mocniej.

Dziecko przechodzi do pozycji stojącej. Nabiera powietrza nosem i wypuszcza je, równocześnie wypełniając powietrzem policzki.

  • Przypomnienie cech kwadratu.
  • R. mówi:

− Nakreśl w powietrzu kształt kwadratu.

− Jakie są boki kwadratu?

  • Zapoznanie z sześcianem.

Kilka sześcianów różniących się wielkością.

R. prezentuje dziecku kilka sześcianów różniących się wielkością. Nazywa figury. Dziecko je ogląda. Liczą ściany. Określają ich kształt – kwadrat. Układa figury według wzrastającej wielkości, a potem – według malejącej.

  • Karta pracy, cz. 4, s. 40.

Oglądanie sześcianów. Określanie różnic i podobieństw między nimi. Oglądanie rozłożonego sześcianu – jego siatki. Liczenie kwadratów. Rysowanie na każdej ścianie innego owada. Oglądanie obrazków sześcianu w różnym położeniu.

  • Zabawy z sześcianem – kostką.

Duża kostka z krążkami (lub liczbami).

R. pokazuje dużą kostkę z krążkami (lub liczbami). Dziecko rzuca kostką i wykonują tyle czynności podanych przez R., ile oczek (lub jaką liczbę) wyrzucono na kostce.

Czynności: podskoki, skłony, przysiady, okrzyki…

− Dziecko rzuca kostką i podaje liczbę większą (lub mniejszą) o jeden w stosunku do liczby oczek wyrzuconych na kostce. Na zakończenie dziecko przypomina, kształt jakiej bryły ma kostka.

 Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw  metodą Rudolfa Labana.

https://www.youtube.com/watch?v=Z0ZPPvV0Qkc

Nagranie muzyki marszowej, dla dziecka: paski kolorowej bibuły.

  • Zgodnie z muzyką – dziecko maszeruje po obwodzie koła na palcach, gdy nagranie muzyki jest głośne, a w przysiadzie, gdy nagranie muzyki jest ciche. W czasie marszu R. daje dziecku złożone paski bibuły.
  • Tańczące bibułki – przy nagraniu dowolnej muzyki dziecko swobodnie tańczy i porusza paskami bibułki trzymanymi najpierw w prawej, a potem w lewej ręce. Podczas przerwy w grze przykuca i układa z bibułki dowolne kształty na podłodze.
  • Po kole – na podłodze układa koła z bibułki i skacze dookoła nich obunóż, w jedną i w drugą stronę. • Powitania bibułką – dotyka bibułką różnych części ciała wymienianych przez R.
  • Jak najwyżej – wyrzuca bibułkę do góry, obserwuje jej opadanie, i łapie ją tuż nad podłogą.
  • Sprytne palce – chwyta palcami stopy bibułkę leżącą na podłodze i podaje ją sobie do rąk.
  • Pszczółki i niedźwiedzie – R. jest niedźwiedziem a dziecko – pszczółką . Pszczółka znajdują się po jednej stronie pokoju i pilnuje w ulu miodu. Niedźwiedz, znajdujący się po drugiej stronie pokoju, skrada się na czworakach, żeby zabrać miód. Na mocne uderzenie w bębenek pszczoła rusza do ataku na niedźwiedzia – biegnie w jego kierunku, wymachując bibułkami, a niedźwiedz ucieka na swoją część pokoju. Dwa uderzenia w bębenek są sygnałem do powrotu pszczoły  do ula.
  • Rysujemy ósemkę – dziecko przekłada bibułkę z ręki do ręki na kształt ósemki pomiędzy rozstawionymi nogami.
  • Lustro – R. jest lustrem, które odbija ruchy dziecka, naśladując je.
  • Wiatr i wiaterek – dziecko dmucha na paski bibuły z większym i z mniejszym natężeniem.
  • Latające owady – zgniata bibułkę w kulkę, rzuca przed siebie i podąża jej śladem. Na koniec wrzuca kulkę do obręczy, którą przygotował R.
  • Marsz z muzyką – rytmicznie maszeruje dookoła pokoju przy nagraniu marszowej melodii. Podczas przerwy w grze przykuca i wyskakuje w górę.
  • Ćwiczenia w określaniu wartości logicznej zdań.

Dla dziecka szyfonowa chustka.

R. wypowiada zdania. Jeżeli dziecko uzna, że zdanie jest prawdziwe, porusza chustką nad głową. Jeżeli sądzi, że nie jest prawdziwe – siedzi bez ruchu.

 Czy to prawda, czy to fałsz? Gdy odgadniesz, sygnał dasz.

 − Konik polny w wodzie gra.

 − Żaba dwie głowy ma.

 − Biedroneczki są w kropeczki.

 − Motyle mają ciepłe czapeczki.

 − Stokrotka jest czerwona.

− Ważka jest większa niż wrona…

  • Karta pracy, cz. 4, s. 41

Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie motyla po śladach. Kolorowanie rysunku. Rysowanie po śladzie drogi motyla do stokrotki.

 

Religia 11.05.2020r.

Temat: Fatima – objawienia Matki Bożej

Mamy miesiąc maj, miesiąc w którym czcimy Maryję i śpiewamy jej Litanię. 13 maja 103 lata temu miało miejsce niezwykłe wydarzenie. Matka Boża objawiła się dzieciom w Fatimie. Zapraszam Was dzisiaj na film a dowiecie się więcej o tym wydarzeniu: https://www.youtube.com/watch?v=A7wDtlgbu4M

A teraz posłuchaj jeszcze piosenki w wykonaniu zespołu Promyczki Dobra – „Pani Fatimska”: https://www.youtube.com/watch?v=Z7n6139NqOM

I jeszcze kolorowanka „Matka Boża Fatimska”: http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/matka-boza-fatimska

Prace Hani i Błażeja.  GRATULACJE!!!